Court dismissed the action to set aside enforceability because bank transfers lacked specific payment labels for the debt.

II C 366/15

UZASADNIENIE

Powódka A. D. wystąpiła w dniu 23 marca 2015 roku do Sądu Okręgowego w Łodzi z pozwem przeciwko C. P.. Wnosiła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego – aktu notarialnego, sporządzonego 23 września 2010 roku Rep A numer (...) w kancelarii Notarialnej w Ł. przed notariuszem A. S., któremu klauzulę wykonalności nadał Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi postanowieniem z dnia 2 grudnia 2014 sygn. akt II Co 7837/14 w części, to jest do kwoty 110.000 zł i zasądzenie kosztów procesu. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Strony poznały się przez biuro matrymonialne w 2010 roku. Pozostawali w związku przez około 2 lata. Powódka jest lekarzem, prowadzi praktykę prywatną. Jej dochody z tego tytułu są wysokie. Pozwany prowadzi działalność gospodarczą. W okresie trwania ich związku prowadził firmę (...) sp. z ograniczoną odpowiedzialnością w D., która w roku 2011 uzyskał dochód w wysokości 134.340,85 zł. W tym czasie nie miał zaległości w zobowiązaniach podatkowych jak i należnościach ZUS.

Strony, pozostając w nieformalnym związku, pomagały sobie także finansowo. Rachunki za bieżące należności jak za media pokrywała raz jedna raz druga strona. Umową sprzedaży z dnia 5 kwietnia 2012 roku powódka nabyła od pozwanego 49 udziałów o wartości po 50 zł każdy, w spółce (...) sp. z o.o. w D.. Umową sprzedaży zawartą w dniu 23 września 2010 roku w formie aktu notarialnego przed notariuszem A. S. w jego kancelarii notarialnej w Ł. przy ulicy (...) rep (...) pozwany C. P. sprzedał powódce noszącej wówczas nazwisko K.

– B. nieruchomość, położoną w D., za umówioną kwotę 340.000 złotych, z czego połowa – 170.000 zł została zapłacona przed podpisaniem aktu, zaś pozostałą kwotę 170.000 zł kupująca – powódka w tej sprawie, zobowiązała się zapłacić do dnia 30 czerwca 2011 roku i co do zapłaty reszty należności poddała się w § 3 w/w aktu notarialnego, egzekucji z art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c. Na wniosek wierzyciela pozwanego w tej sprawie Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi, postanowieniem z dnia 2 grudnia 2014 roku sygn. akt II 1 Co 7837/14 nadał klauzulę wykonalności wyżej opisanemu aktowi notarialnemu co do obowiązku zapłaty kwoty 170.000 złotych.

W dniu 29 stycznia 2015 roku pozwany złożył do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Widzewa w Łodzi wniosek o wszczęcie egzekucji na podstawie wyżej wskazanego tytułu wykonawczego. Egzekucja jest prowadzona przez w/w komornika pod sygnaturą akt KM 2768/15. Powódka wykonała pięć przelewów na rzecz pozwanego w łącznej kwocie 110.000 zł i tak:

1. w dniu 20 marca 2012 roku kwotę 40.000 zł z tytułu „zasilenia konta” z rachunku (...) na rachunek (...);

2. w dniu 20 marca 2012 roku kwotę 20.000 złotych z tytułem „przelew” z tego samego rachunku na inny rachunek pozwanego a to (...);

3. w dniu 22 marca 2012 roku kwotę 20.000 złotych z tego samego rachunku z tytułem „wpłata – udziały” na rachunek pozwanego z pierwszego przelewu;

4. w dniu 16 maja 2012 roku kwotę 10.000 złotych z innego rachunku a to (...) nadawca (...) na rachunek pozwanego z drugiego przelewu, z tytułem „zasilanie”;

5. w dniu 29 marca 2012 roku kwotę 20.000 zł z rachunku powódki z 3 pierwszych przelewów na rachunek pozwanego z pierwszego przelewu, z tytułu „wpłata udziały”. W podobnym okresie pozwany dokonywał wpłat przelewów na rachunki powódki i tak: - w dniu 2 maja 2012 roku 4.000 zł tytuł „wpłata” - w dniu 26 listopada 2010 roku 4.000 zł tytuł „zasilenie” - w dniu 3 stycznia 2011 roku 8.000 zł tytuł „wpłata” - w dniu 1 lutego 2011 roku 7.800 zł tytuł „zasilenie” - w dniu 11 maja 2012 roku 2.380 zł tytuł „zasilenie” - w dniu 31 maja 2012 roku 4.000 zł bez tytułu - w dniu 12 czerwca 2012 roku 3.400 zł tytuł „wpłata” - w dniu 12 lipca 2012 roku 2.000 zł tytuł „wpłata” - w dniu 20 listopada 2012 roku 3.900 zł tytuł „wpłata” - w dniu 12 października 2012 roku 3.400 zł „wpłata” - w dniu 13 czerwca 2012 roku 2.400 zł „zasilenie konta” - w dniu 12 września 2012 roku 3.400 zł „wpłata” - w dniu 12 listopada dwie wpłaty 900 zł i 2.500 zł „wpłata”.

W dniu 3 maja 2011 roku powódka prosiła pozwanego o opłacenie rachunku za prąd w kwocie 575,29 złotych Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów, załączonych do akt i w załączonych aktach II 1 Co 7837/14 Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi i komornika A. P. KM 2768/15 i tak: - przelewy karty 10,11, 12,13,14,48,49,50,51,52,53,54,55,56,57,58 -e-mail i faktura k. 107, 108 -umowa sprzedaży udziałów k. 128 -dokumenty dot. nieruchomości k. 164 – 175 -zaświadczenia k. 190, 191, 192, 193 -dokumentacja spółki k. 137 – 149 -operat szacunkowy k. 150 -163 -akt notarialny sprzedaży k. 8-10 zał akt II 1 Co 7837/14 -postanowienie Sądu k. 15, 15 odwrót załączonych akt -wniosek o wszczęcie egzekucji k. 1-3 akt komornika -e-maile k. 221 – 228 -oświadczenie k. 229 -zeznania świadka M.

J. nagranie z 12 stycznia 2016 roku 00:05:06 k. 133 -zeznania świadka J. S. nagranie z 12 stycznia 2016 roku 00:43:17 k. 133 -zeznanie powódki A. D. nagranie z 29 marca 2016 roku 00:03:02 k. 213 -zeznanie pozwanego C. P. nagranie z 29 marca 2016 roku 00:34:06 k. 213. Dowodom z dokumentów Sąd dał wiarę, ponieważ nie budzą one wątpliwości co do okoliczności w nich zawartych. Sąd pominął oświadczenie na piśmie K. K., złożone przez pozwanego, ponieważ narusza ono zasadę bezpośredniości, takie zeznanie może być przeprowadzone wyłącznie przez Sąd w formie przesłuchania w charakterze świadka na rozprawie, świadek składa zeznanie ustnie zgodnie z art. 271 § 1 k.p.c. Zeznaniom powódki Sąd odmówił wiarygodności w zakresie co do faktu, że spłacała w całości zobowiązania z aktu sprzedaży oraz że tytuły spłat wynikały z polecenia pozwanego, ponieważ jest to sprzeczne nie tylko z wyjaśnieniami pozwanego ale też z treścią dokumentów, przelewów i zeznaniami świadków w tym zakresie.

Zeznania pozwanego Sąd uznał za wiarygodne, dostrzegając ich subiektywność, lecz w zakresie faktów są zgodne z innymi dowodami.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo jest niezasadne i podlega oddaleniu. Powództwo przeciwegzekucyjne w tej sprawie opiera się na podnoszonym w tej sprawie zarzucie spełnienia świadczenia objętego tytułem wykonawczym w kwocie 110.000 złotych. Konkretnie powódka wskazała i udowodniła dokonanie pięciu przelewów na łączną kwotę 110.000 złotych, dokonanych w okresie od 22 marca 2012 roku do 16 maja 2012 roku na dwa konta pozwanego. Fakt przelewów w tych datach i w tej wysokości nie jest kwestionowany. We wskazanych przelewach nigdzie w rubryce tytuł operacji nie wskazano na spłatę należności za zakupioną nieruchomość, odwrotnie, wskazywano inne tytuły jak „zasilenie konta”, „przelew”, „wpłata – udziały”, „zasilenie”.

Żaden z tak określanych tytułów nie da się zaliczyć czy ocenić jako spłata należności za nabyte nieruchomości. W ocenie Sądu powódka nie udowodniła, iż dokonała tego na polecenie pozwanego, który miał mieć zajęte konta czy być zagrożony egzekucją. Zaprzecza temu pozwany, Przeczą temu również dokumenty a to zaświadczenie z ZUS i organów podatkowych o niezaleganiu z należnościami i braku prowadzonej egzekucji. Istotnym jest fakt, że w tym czasie, gdy powódka wykonała opisane wyżej przelewy, pozwany dokonywał przelewów w odwrotną stronę na rachunki powódki.

Dotyczą one mniejszych, pojedynczo liczonych kwot ale w większej ilości. Pozwany wykazał też, że płacił należności jak za energię na prośbę powódki. Niewątpliwym jest, że strony pozostawały ze sobą w nieformalnym związku, za wzajemną zgodą dokonywali rozlicznych transakcji finansowych, przelewali nawzajem pieniądze, oboje określali to podobnie jak „zasilenie konta” czy „wpłata”. Także „wpłata udziały” co pozostaje w związku z prowadzoną spółką z ograniczoną odpowiedzialnością , w której udziały nabyła powódka od pozwanego.

Przy istniejących, dobrych wówczas, osobistych relacjach a więc i zaufaniu, dokonywali tych wpłat, także pozwany wypełniał formalnie przelewy za powódkę. Obecnie obie strony rozżalone zakończeniem ich związku, przypisują winę i podejrzewają o co najmniej nielojalność drugą stronę. W tej sprawie jednak mamy do czynienia z istniejącym tytułem wykonawczym, tu aktem notarialnym z poddaniem się egzekucji do kwoty 170.000 zł z 23 września 2010 roku zaopatrzonym w sądową klauzulę wykonalności z dnia 2 grudnia 2014 roku. W ocenie Sądu zarzut spełnienia świadczenia w części a więc co do kwoty 110.000 zł nie został udowodniony.

Sam fakt przelania takiej kwoty w pięciu przelewach z rachunków powódki na rachunek pozwanego nie jest wystarczający. Same dokumenty przelewu, gdzie wskazano inne tytuły zaprzeczają, że dotyczyły one należności objętej tytułem wykonawczym. Dodatkowo fakt jednoczesnych przelewów z rachunków pozwanego na rachunki powódki dowodzi, ze strony będąc w nieformalnym związku miały szereg wzajemnych rozliczeń, wprost prowadziły wspólne gospodarstwo domowe. Z tych względów Sąd orzekł jak w wyroku na zasadzie art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 98 § 2 k.p.c.