Legislator Case Law & Legislation
VIII C 2623/15 AI generated

Court orders defendant to pay loan debt plus interest and process costs after default judgment.

Case Number VIII C 2623/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the plaintiff, ordering the defendant to pay the outstanding loan amount, interest, and legal costs. The plaintiff successfully proved the debt through a loan agreement and an assignment of rights, while the defendant failed to provide evidence or appear at the hearing. Consequently, the court rejected the defendant's objections as unsubstantiated and granted the full claim.

Legislator headnote

AI generated

Art. 359 k.c.; Art. 481 § 1 i 2 k.c.; Art. 482 § 1 i 2 k.c.; Art. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.: A court may grant a full claim for loan repayment and costs when the creditor proves the debt and the debtor fails to present evidence or appear to contest the claim.

Keywords

AI generated
loan contract enforcement assignment of rights default judgment interest on debt legal costs allocation failure to appear unsubstantiated objections

Cited Legislation

AI generated
Art. 359 k.c.
Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.146,15 zł z ustawowymi odsetkami, przy czym począwszy od dnia 1 stycznia 2016 roku wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, od dnia 4 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty, co było zgodne z przepisami art. 359 k.c., art.
Art. 481 § 1 i 2 k.c.
359 k.c., art. 481 § 1 i 2 k.c., art.
Art. 482 § 1 i 2 k.c.
481 § 1 i 2 k.c., art. 482 § 1 i 2 k.c., i w całości zgodne z żądaniem powoda.
Art. 6 k.c.
Powód wykazał swoje roszczenie w stosunku do pozwanego załączonymi do pozwu dokumentami, a pozwany, choć w treści sprzeciwu kwestionował wysokość dochodzonego roszczenia, to jednak nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń i w żaden sposób ich nie umotywował (art. 6 k.c., art.
Art. 232 k.p.c.
6 k.c., art. 232 k.p.c.), nie stawił się również na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 roku, w konsekwencji twierdzenia pozwanego Sąd uznał za gołosłowne.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c.
art. 6 k.c
Powód wykazał swoje roszczenie w stosunku do pozwanego załączonymi do pozwu dokumentami, a pozwany, choć w treści sprzeciwu kwestionował wysokość dochodzonego roszczenia, to jednak nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń i w żaden sposób ich nie umotywował (art. 6 k.c., art.
art. 232 k.p.c
6 k.c., art. 232 k.p.c.), nie stawił się również na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 roku, w konsekwencji twierdzenia pozwanego Sąd uznał za gołosłowne.
art. 359 k.c
Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.146,15 zł z ustawowymi odsetkami, przy czym począwszy od dnia 1 stycznia 2016 roku wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, od dnia 4 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty, co było zgodne z przepisami art. 359 k.c., art.
art. 98 § 1 k.p.c
O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII C 2623/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Bielecka-Gąszcz Protokolant: sekr. sąd. Anna Zuchora po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa Kancelarii (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. przeciwko M. W. o zapłatę 2.146,15 zł 1. zasądza od pozwanego M. W. na rzecz powoda Kancelarii (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. kwotę 2.146,15 zł (dwa tysiące sto czterdzieści sześć złotych i piętnaście groszy) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 4 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty, przy czym począwszy od dnia 1 stycznia 2016 roku wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie;

2. zasądza od pozwanego M. W. na rzecz powoda Kancelarii (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. kwotę 630,38 zł (sześćset trzydzieści złotych i trzydzieści osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VIII C 2623/15

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2015 roku powód Kancelaria (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w K., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemu M. W. w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 2.146,15 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 4 grudnia 2013 do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł. W uzasadnieniu powód podniósł, że dochodzona pozwem wierzytelność wynika z braku zapłaty przez pozwanego kwoty z tytułu zawartej w dniu 20 listopada 2013 roku z pierwotnym wierzycielem umowy pożyczki.

Na mocy przedmiotowej umowy do dyspozycji pozwanego zostały oddane środki pieniężne w kwocie 1.000 zł, które pozwany zobowiązał się zwrócić do dnia 3 grudnia 2013 roku. Pozwany nie wywiązał się z powyższego zobowiązania. W dniu 31 października 2014 roku pierwotny wierzyciel zawarł z powodem umowę przelewu wierzytelności, na mocy której przejął prawa do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu umowy pożyczki. (pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym k. 2-4) W dniu 11 marca 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał przeciwko pozwanemu nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

Nakaz ten zaskarżył sprzeciwem pozwany M. W. podnosząc, że dochodzona przez powoda kwota jest niezgodna ze stanem faktycznym. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi. (nakaz zapłaty k. 4v, sprzeciw k. 5, postanowienie k. 8v) Na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 roku pełnomocnik powoda oraz pozwany nie stawili się, zostali prawidłowo zawiadomieni o jej temrminie. (protokół rozprawy k.

32) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany M. W. zawarł z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. umowę pożyczki, na mocy której otrzymał w dniu 20 listopada 2013 roku kwotę 1.000 zł, zobowiązując się do jej zwrotu do dnia 3 grudnia 2013 roku. Łączna kwota zobowiązania pozwanego wyrażała się kwotą 2.146,15 zł. Pożyczka, o której mowa wyżej, nie została przez pozwanego spłacona. (dowód: umowa ramowa pożyczki k. 19-21, potwierdzenie dokonania przelewu k. 22, okoliczności bezsporne) W dniu 31 października 2014 roku powód Kancelaria (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w K. zawarł z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. umowę o przelew wierzytelności, m.in. wobec dłużnika M.

W.. W załączniku do umowy cesji zadłużenie pozwanego zostało określone na łączną kwotę 2.146,15 zł, z czego zadłużenie kapitałowe stanowiło – 1.000 zł. Pismem opatrzonym datą 31 października 2014 roku powód powiadomił pozwanego o dokonanym przelewie wierzytelności oraz wezwał go do zapłaty kwoty 2.146,15 zł. (dowód: umowa przelewu wierzytelności z dn. 31.10.2014 r. k. 14, załącznik do umowy przelewu wierzytelności k. 15-16, zawiadomienie k. 17, potwierdzenie nadania przesyłki k. 18, okoliczności bezsporne) Do dnia wyrokowania pozwany nie zapłacił powodowi kwoty dochodzonej pozwem. (okoliczność bezsporna) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, których prawidłowość i rzetelność sporządzenia nie budziła wątpliwości, nie była również kwestionowana przez strony.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo było zasadne i zasługiwało na uwzględnienie w całości. Powód wykazał swoje roszczenie w stosunku do pozwanego załączonymi do pozwu dokumentami, a pozwany, choć w treści sprzeciwu kwestionował wysokość dochodzonego roszczenia, to jednak nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń i w żaden sposób ich nie umotywował (art. 6 k.c., art. 232 k.p.c.), nie stawił się również na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 roku, w konsekwencji twierdzenia pozwanego Sąd uznał za gołosłowne. Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.146,15 zł z ustawowymi odsetkami, przy czym począwszy od dnia 1 stycznia 2016 roku wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, od dnia 4 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty, co było zgodne z przepisami art. 359 k.c., art. 481 § 1 i 2 k.c., art. 482 § 1 i 2 k.c., i w całości zgodne z żądaniem powoda.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisu art. 98 § 1 k.p.c. Na koszty procesu poniesione przez powoda w przedmiotowej sprawie w łącznej wysokości 630,38 zł złożyły się: opłata sądowa od pozwu 30 zł, 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz 0,38 zł tytułem opłaty dla dostawcy usług płatności. Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji