Civil court dismisses loan claim against defendant who denies signing contract due to identity theft. Court relies on criminal investigation and expert opinion excluding defendant from contract. Witness testimony supports defendant's claim of fraud. Defendant not liable for debt. Dismissed.
Legislator summary
AI generatedThe civil court dismissed the plaintiff's claim for payment of a loan debt against the defendant. The defendant argued he never signed the loan agreement, citing identity theft, while the plaintiff alleged the debt included principal, capitalized interest, and collection costs. The court accepted the defendant's version based on a criminal investigation excluding him from the contract, a forensic expert opinion negating his signature, and witness testimony confirming he was unaware of the transaction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 315 k.c.; Art. 316 k.c.; The court must evaluate all evidence including criminal investigation results and expert opinions to determine if a party signed a contract; if evidence excludes the party from the contract, the claim based on that contract is dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 328/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 03 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy w Łowiczu w Wydziale I Cywilnym w składzie: Przewodnicząca: SSR Anna Zbyrowska Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Michalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 lutego 2016 roku w Ł. sprawy z powództwa (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. przeciwko A. B. o zapłatę kwoty 2.684,78 złotych oddala powództwo. Sygn. akt I C 328/15
UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym dnia 30 marca 2015 roku w postępowaniu elektronicznym, powód (...) Spółka Akcyjna z siedziba w W. wniosła o zasądzenie od pozwanego A. B. kwoty 2.684,78 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów sądowych w kwocie 34 złote i kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 złotych. W uzasadnieniu żądania wskazano, że dochodzona pozwem wierzytelność wynika z umowy pożyczki, zawartej przez pozwanego A. B. w dniu 03 grudnia 2014 r. Powód podał, że na dochodzoną kwotę składa się należność główna w wysokości 2000 złotych, stanowiąca sumę niespłaconych rat kapitałowych z harmonogramu spłaty do umowy pożyczki, skapitalizowane odsetki umowne w wysokości 9 % w stosunku rocznym liczone od kwoty kapitału 2000 złotych od dnia 3grudnia 20-14 r. (data wypłaty) do dnia 18 marca 2015 r. (data rozwiązania umowy) w kwocie 51,78 zł, kwota 123 zł z tytułu kosztów przygotowania i wysłania monitu i wezwań do zapłaty, kwota 75 zł z tytułu przekazania sprawy do postępowania windykacyjnego, opłata przygotowawcza w wysokości 390 złotych i opłata administracyjna w wysokości 45 zł (pozew k. 2-3).
Postanowieniem z dnia 09 kwietnia 2015 roku, Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łowiczu (postanowienie k.4). Sąd Rejonowy w Łowiczu nakazem zapłaty z dnia 13 lipca 2015 r. wydanym w postępowaniu upominawczym nakazał, aby pozwany A. B. zapłacił powodowi (...) Spółka Akcyjna z siedziba w W. kwotę 2684,78 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 30 marca 2015 r. do dnia zapłaty oraz kosztami procesu w kwocie 642 zł, w tym kwotę 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (nakaz zapłaty k.35).
Pozwany A. B. złożył sprzeciw od nakazu zapłaty, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że nigdy nie zawierał umowy pożyczki w dniu 2 grudnia 2014 r. na kwotę 2.000 zł w firmie (...). Podał, że w umowie pożyczkowej nie są zawarte jego pełne dane osobowe, m.in. w zakresie adresu zameldowania. Zaprzeczył, aby kiedykolwiek był zameldowany w Ł. przy ul. (...). Nadto wskazał, że podpisy pod umową pożyczki nie zostały nakreślone jego ręką. Dodał, że KPP w Ł. prowadzi postępowanie przygotowawcze w sprawie oszustw popełnionych w dniu 2 grudniu 2014 r. na jego szkodę (sprzeciw od nakazu zapłaty k.40-41).
Na rozprawie w dniu 21 października 2015 r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podając, że nie był stroną umowy pożyczki z dnia 2 grudnia 2014 r. (protokół rozprawy k.59-60). Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Nieustalony sprawca, posługujący się danymi osobowymi A. B., zawarł w dniu 2 grudnia 2012 roku z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W., za pośrednictwem agenta firmy (...) S.A. – K. M. (1), umowę o pożyczkę gotówkową nr (...) na kwotę 2.000 złotych z oprocentowaniem stałym w wysokości 9 %. (umowa pożyczki k.19-25, harmonogram spłat k.26, ekspertyza kryminalistyczna z zakresu badań dokumentów k.121-141 akt RSD 458/115, zeznania świadka K.
M. k.77) W dniu 24 kwietnia 2015 r. A. B. złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa oszustwa kredytowego przez nieznaną osobę, która wykorzystała jego dane osobowe i wyłudziła na szkodę (...) Bank (...) S.A. w G. kwotę nie mniejszą niż 15.072,04 zł. Dodatkowo, w dniu 31 lipca 2015 r. A. B. zawiadomił o popełnieniu na jego szkodę przestępstwa oszustwa przez nieznaną osobę w związku z zawarciem umowy o pożyczkę gotówkową w kwocie 2.000 złotych w firmie (...) S.A. (protokół zawiadomienia o przestępstwie k.3-4, zawiadomienie z dnia 31.07.2015 r. k.37 akt RSD 458/115) Postanowieniem z dnia 30 października 2015 r.
Komenda Powiatowa Policji w Ł. umorzyła dochodzenie w sprawie oszustwa zaistniałego w dniu 2 grudnia 2014 r. podczas zawarcia umowy kredytowej na kwotę 2.000 złotych pomiędzy (...) S.A. a osobą podającą się za A. B. na jego szkodę, tj. o czyn z art. 286 par. 1 k.k. – wobec nie wykrycia sprawcy czynu. (dowód: postanowienie z dnia 30.10.2015 r. k. akt RSD 458/115) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o załączone do pozwu i powołane wyżej dowody z dokumentów oraz dowody z dokumentów znajdujące się w aktach Ds. 704/15, zwłaszcza opinię kryminalistyczna oraz postanowienie o umorzeniu dochodzenia.
Pozwany zaprzeczył, aby zawierał z (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. umowę o pożyczkę gotówkową. Wyjaśnił, że jego dane osobowe zostały ujawnione w nieznanych okolicznościach, w wyniku czego nieustalona osoba posłużyła się jego imieniem i nazwiskiem i zawarła w dniu 2 grudnia 2014 r. umowę pożyczki na kwotę 2.000 złotych. Strona powodowa nie wypowiedziała się co do twierdzeń pozwanego o tych faktach. Mając jednak na uwadze wynik całej rozprawy, a przede wszystkim wnioski wynikające z opinii kryminalistycznej z zakresu badania dokumentów, Sąd uznał te fakty za przyznane.
Zdaniem Sądu zeznania świadka K. M. (1) są logiczne, konsekwentne i wewnętrznie spójne, nadto korespondują z zeznaniami złożonymi w toku postępowania przygotowawczego, dlatego zasługują na przymiot wiarygodnych. Na rozprawie w dniu 03 lutego 2016 r. świadek kategorycznie zaprzeczyła, aby pozwany A. B. był osobą, której udzielała pożyczki w imieniu firmy (...) S.A. w dniu 2 grudnia 2014 r. Dodała, że pozwanego widzi po raz pierwszy w życiu, a Sąd dał wiarę jej depozycjom.
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Powództwo jako niezasadne podlega oddaleniu. Należy podnieść, że przeprowadzone przez Komendę Powiatową w Ł. postępowanie przygotowawcze RSD 458/15, wykluczyło, aby wskazany jako pozwany A. B. mógł być stroną umowy o pożyczkę gotówkową zawartej dnia 2 grudnia 2014 r., z której powód wywodzi przedmiotowe roszczenie. Opinia wydana na podstawie ekspertyzy kryminalistycznej z zakresu badań dokumentów sporządzona przez biegłą S. S. na potrzeby toczącego się dochodzenia, wykluczyła, aby A. B. nakreślił podpisy (...) na dokumencie w postaci umowy pożyczki z dnia 02 grudnia 2014 r.
W ocenie Sądu opinia ta jest rzetelna, logiczna i sporządzona zgodnie z zasadami pracy biegłego tej specjalności. Okoliczność, że pozwany A. B. nie był stroną umowy pożyczki zawartej w dniu 2 grudnia 2014 r. znalazła również potwierdzenie w wiarygodnych zeznaniach K. M. (1), która stwierdziła z całą stanowczością, że pozwanego widzi po raz pierwszy w życiu i zaprzeczyła, aby to pozwany zawierał przedmiotową umowę pożyczki. Nie uszło jednocześnie uwadze Sądu, że osoba zawierająca umowę pożyczki, legitymowała się dowodem osobistym nr (...) wystawionym na nazwisko A.
B., zamieszkałego w Ł. przy ul (...) oraz posługiwała się legitymacją rencisty. Tymczasem A. B. nigdy nie zamieszkiwał w Ł. (co wynika wprost z systemu P. –SAD) i nie miał statusu rencisty, zaś kwota pożyczki w kwocie 2.000 złotych została przelana na konto, którego posiadaczem nie jest i nigdy nie był pozwany. Wprawdzie KPP w Ł. postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. umorzyło dochodzenie w sprawie oszustwa popełnionego na szkodę A. B., z tym, że nastąpiło to w wyniku nie wykrycia sprawcy czynu. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności i dowodów, Sąd uznał za prawdziwe twierdzenia pozwanego, że nie był on stroną umowy, z której powód wywodzi swoje roszczenia, dlatego nie jest zobowiązany do spełnienia wynikających z niej zobowiązań.
Dlatego Sąd oddalił powództwo.