Court allows lawyer's appeal, awarding minimum fee of 1,800 PLN for bankruptcy proceedings instead of reduced amount.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Rzeszow initially awarded a lawyer only 800 PLN for bankruptcy proceedings, citing low complexity, but the Regional Court reversed this decision. The lawyer argued that the old regulations applicable to cases started before January 1, 2016, mandated a minimum fee of 1,800 PLN which the lower court improperly reduced. The appellate court agreed, ruling that the lower court lacked authority to reduce the statutory minimum fee and ordered the full amount plus VAT to be paid by the state.
Legislator headnote
AI generated§ 2 ust. 1, § 2 ust. 2, § 2 ust. 3, § 10 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.08.2002 r.; The court cannot reduce the minimum fee for legal aid in bankruptcy cases, but may increase it up to six times based on case complexity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 88/16 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Renata Bober Sędziowie: SO Anna Walus – Rząsa SR del. Marta Zalewska (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Mikulska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa M. R. przeciwko E. Z. o ogłoszenie upadłości na skutek zażalenia skarżącego radcy prawnego M. R. na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie Wydziału V Gospodarczego Sekcji ds.
Upadłościowych i Naprawczych z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt V GU 72/15 postanawia: I. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że, w miejsce kwoty „800 zł, powiększonej o należny podatek VAT” zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Rzeszowie na rzecz radcy prawnego M. R. kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) netto wraz z należnym podatkiem VAT od tej kwoty tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej świadczonej dla dłużniczki E. Z., II. zasądzić od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Rzeszowie na rzecz radcy prawnego M.
R. kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) netto wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Na wniosek dłużniczki E. Z. postanowieniem z dnia 15.09.2015 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Upadłościowych i Naprawczych ustanowił pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. R. w toku postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości. Radca prawny złożyła wniosek w imieniu dłużniczki o ogłoszenie upadłości i na tej podstawie postanowieniem z dnia 9.12.2015 r. w/w Sąd ogłosił (...). Pełnomocnik ustanowiony z urzędu złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia w związku z w/w postanowieniem, oświadczając, że wynagrodzenie to nie zostało uiszczone ani w całości, ani w części.
Postanowieniem z dnia 4.02.2016 r. Sąd Rejonowy przyznał rady prawnemu tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną na rzecz E. Z. kwotę w wysokości 800 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości. W uzasadnieniu tegoż postanowienia, powołując się na przepis art. 22 3 ust. 1 ustawy z dnia 6.07.1982 r. o radcach prawnych w związku z § 14 pkt 1 ppkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu przyjął, iż stawka maksymalna w sprawach zakresu postępowania restrukturyzacyjnego i upadłościowego wynosi 3.600 zł.
Zdaniem Sądu niski stopień skomplikowania sprawy, liczba czasu do sporządzenia wniosku wraz z załącznikami uzasadniała przyznanie radcy prawnemu kwoty 800 zł z podatkiem VAT. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła radca prawny pełnomocnik z urzędu M. R.. Postanowieniu temu zarzuciła naruszenie przepisów art. 22 3 ust. 1 ustawy o radcach prawnych oraz § 2 ust. 2 i 3, § 4 ust. 1 i § 10 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych … w brzmieniu obowiązującym przed 1.01.2016 r., a to wobec treści § 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
Zarzucając Sądowi Rejonowemu bezpodstawne obniżenie stawki minimalnej dla określenia należnego wynagrodzenia wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie wynagrodzenia w kwocie należnej 2.214 zł brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, iż do spraw wszczętych przed dniem 1.01.2016 r. stosuje się przepisy dotychczasowe, a zatem skoro sprawa o ogłoszenie upadłości została wszczęta przed tą datą, zastosowanie znajduje stare rozporządzenia, które przewiduje stawkę minimalną za prowadzenie sprawy z zakresu postępowania upadłościowego w wysokości 1.800 zł.
Przywołała Uchwałę Sądu Najwyższego I PZP 3/09 i wskazała, iż Sąd w ramach treści § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia nie jest uprawniony do obniżania stawki minimalnej wynagrodzenia, zwłaszcza, że Sąd Rejonowy nie wytknął pełnomocnikowi braku profesjonalizmu w wykonanych czynnościach. Zarzuciła też skarżąca, iż nakład pracy pełnomocnika z urzędu, szczegółowo uzasadniony w dalszej części zażalenia, nie dawał powodów sądowi do obniżenia tej stawki minimalnej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie w całości. Zgodnie z § 22 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie ponoszenia przez SP kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ( DZU z 2015 poz. 507 ) do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem 1.01.2016 r. stosuje się przepisy dotychczasowe, w tym wypadku jest to Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.08.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, które to rozporządzenie reguluje również zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Pełnomocnik ustanowiony z urzędu do sprawy w przedmiocie ogłoszenia upadłości wykonał powyższe czynności, w wyniku których Sąd ogłosił upadłość likwidacyjną dłużniczki. Uzasadniało to przyznanie radcy prawnemu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za powyższe czynności zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 5 cyt. rozporządzenia w wysokości 1.800 zł netto, a na podstawie § 2.3 tegoż rozporządzenia opłatę tę Sąd podwyższa o stawkę podatku VAT od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Rację należy przyznać również skarżącej w zakresie, iż Sąd w ramach oceny nakładu pracy pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie jest uprawniony do obniżania temuż pełnomocnikowi stawki minimalnej za świadczoną pomoc prawną.
Przepis § 2.2 cyt. Rozporządzenia wyraźnie wskazuje na stawki minimalne, zaś biorąc za podstawę rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz wymagany nakład pracy pełnomocnika Sąd może ustalić maksymalnie sześciokrotność tej stawki minimalnej. Z tych względów postanowienie Sądu Rejonowego zostało zmienione na podstawie art. 386 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd orzekł na podstawie art. 108 kpc w związku z § 2.3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w związku z § 12.2 pkt 1: 25% stawki minimalnej w przypadku pełnomocnika prowadzącego sprawę w I instancji.