Court awards one-time work accident compensation for 15% permanent health damage found by expert doctors.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the claimant a one-time compensation for 15% permanent health damage caused by a work accident, overturning the Social Insurance Fund's decision of 5%. The Social Insurance Fund argued the claimant's appeal was unjustified, but the court relied on comprehensive medical expert opinions establishing the higher damage percentage. Consequently, the court modified the disputed decision to award the correct compensation amount and process costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The court must award one-time compensation for permanent health damage based on expert opinions that accurately reflect the claimant's condition, overriding lower assessments if supported by medical evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV.U 193/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2016 r. Sąd Rejonowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krośnie Wydział IV w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Gurgacz Protokolant: Sylwia Wierdak po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. w Krośnie sprawy z wniosku W. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy na skutek odwołania W. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. z dnia 21 marca 2014 roku znak: (...) I. z m i e n i a zaskarżoną decyzję Oddziału ZUS w J. z dnia 21 marca 2014r. znak: (...) i p r z y z n a j e wnioskodawcy W. K. jednorazowe odszkodowanie w związku z długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu wynoszącym 15 % (słownie: piętnaście) spowodowanym wypadkiem przy pracy w dniu 6 lipca 2013 r., II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. na rzecz wnioskodawcy W. K. kwotę 60 zł (słownie: sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt IV. U. 193/14
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 7 marca 2016 roku Decyzją z dnia 21 marca 2014 roku, znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. przyznał wnioskodawcy W. K. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 6 lipca 2013 roku a to w wyniku ustalenia przez Komisję Lekarską ZUS nr (...) w R. w orzeczeniu z dnia 12 marca 2014 roku, że u wnioskodawcy wystąpił 5% stały uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych /Dz.
U. Nr 199 poz. 1673 z 2002 roku ze zm./. Powyższą decyzję zaskarżył wnioskodawca wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do jednorazowego odszkodowania w związku z wyższym procentowym uszczerbkiem na zdrowiu z tytułu wypadku. Dalej wnioskodawca podniósł, że decyzja O/ZUS w J. jest dla niego niesprawiedliwa i krzywdząca i wnosi o rozstrzygniecie sprawy przez sąd. W odpowiedzi na odwołanie O/ZUS w J. wniósł o oddalenie odwołania i podał, że odwołanie jest nieuzasadnione a zaskarżona decyzja jest prawidłowa, zgodna z powołanymi w niej przepisami.
W wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dokonał następujących ustaleń : Wnioskodawca W. K. będąc zatrudnionym w (...) w K. na stanowisku ratownika medycznego, podczas wykonywania pracy w dniu 6 lipca 2013 roku uległ wypadkowi przy pracy. Zakład pracy uznał zdarzenie za wypadek przy pracy. Oddział ZUS w J. wydał w dniu 21 marca 2014 roku decyzję przyznającą wnioskodawcy prawo do jednorazowego odszkodowania w związku z 5% stałym uszczerbkiem na zdrowiu na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej z dnia 12 marca 2014 roku.
Z treścią powyższej decyzji wnioskodawca nie pogodził się zarzucając w odwołaniu, że decyzja jest dla niego krzywdząca i sprzeczna z faktycznym stanem jego zdrowia. Powołani przez Sąd biegli lekarze sądowi: - specjalista neurolog w wydanej w dniu 6 czerwca 2014 roku opinii rozpoznał u wnioskodawcy ograniczenie ruchomości kręgosłupa szyjnego do boków i w zakresie ruchów rotacyjnych z żywą bolesnością w krańcowych ustawieniach. Wzmożone napięcie mięśni karku oraz objawy stresu pourazowego i uznał że stwierdzone skutki wypadku z dnia 6 lipca 2013 roku - spowodowały u wnioskodawcy W.
K. 10% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu; - specjalista ortopeda-traumatolog w wydanych w dniu 15 lipca 2014 roku, 25 sierpnia 2015 roku i 4 grudnia 2015 roku opiniach rozpoznał u wnioskodawcy skręcenie kręgosłupa szyjnego, tłuczoną ranę płatową głowy, stłuczenie głowy, wstrząśnienie mózgu, stłuczenie klatki piersiowej, brzucha i kolana lewego i uznał że stwierdzone skutki wypadku z dnia 6 lipca 2013 roku - spowodowały u wnioskodawcy W. K. 12% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu; - specjalista chirurg w wydanych w dniu 17 listopada 2014 roku i 16 stycznia 2016 roku opiniach rozpoznał rozległe pozaciągane blizny okolicy czołowej schodzące do lewego łuku brwiowego i ciemieniowej prawej i uznał że stwierdzone skutki wypadku z dnia 6 lipca 2013 roku - spowodowały u wnioskodawcy W.
K. 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu; - specjalista psychiatra i psycholog w wydanej w dniu 2 czerwca 2015 roku opinii rozpoznali reakcję depresyjno-lękową przedłużoną i uznał że stwierdzone skutki wypadku z dnia 6 lipca 2013 roku - spowodowały u wnioskodawcy W. K. 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt wypadkowych ZUS nr (...) oraz opinii biegłych lekarzy sądowych z dnia 6 czerwca 2014 roku, 15 lipca 2014 roku, 25 sierpnia 2015 roku i 4 grudnia 2015 roku, 17 listopada 2014 roku i 16 stycznia 2016 roku i 2 czerwca 2015 roku.
Tym wszystkim dowodom Sąd dał wiarę albowiem nie zachodzą między nimi sprzeczności, są logiczne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Sąd jedynie w zakresie uszczerbku na zdrowiu obejmującego blizny pourazowe oparł się na ustaleniach zawartych w opinii biegłego chirurga, czyli przyjął 5% uszczerbku na zdrowiu (a nie 7% jak wynika z opinii biegłego ortopedy), ponieważ wnioskodawca ostatecznie zgodził się na procentowy uszczerbek na zdrowiu z tytułu blizn pourazowych, przyjęty w opinii biegłego chirurga i taki sam procent uszczerbku na zdrowiu z tytułu blizn pourazowych wynika z orzeczenia lekarzy orzeczników ZUS.
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie z art. 11 wymienionej wyżej ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie. Sąd dał w pełni wiarę przedmiotowym opiniom biegłych specjalisty ortopedy, neurologa, chirurga, psychiatry i psychologa klinicznego albowiem w sposób wyczerpujący i wnikliwy opisują stan zdrowia wnioskodawcy. Opinie zostały sporządzone w oparciu o wszelki materiał dowodowy zgromadzony w sprawie a dotyczący wypadku oraz na podstawie dokumentacji lekarskiej z przebiegu leczenia wnioskodawcy a także na podstawie badania fizykalnego.
Zdaniem Sądu brak jest jakichkolwiek okoliczności, które uzasadniałyby kwestionowanie przez Sąd wiarygodności oraz rzeczowości i kompletności przedmiotowych opinii biegłych sądowych. Opinie są wyczerpujące i kompleksowe i tworzą materiał dowodowy, który umożliwił Sądowi ocenę stanu zdrowia wnioskodawcy W. K.. Zarzuty organu rentowego do opinii biegłych zostały wyjaśnione w opiniach uzupełniających. Zarzut dotyczący nowej okoliczności w postaci problemów psychiatryczno-psychologicznych wnioskodawcy są również nieuzasadnione.
Dokładna analiza dokumentacji lekarskiej wnioskodawcy prowadzi do wniosku, że wnioskodawca po wypadku był leczony neurologicznie i w kartotece chorobowej z poradni neurologicznej widnieją zapisy o zaburzeniach nerwicowych. Zaniechaniem organu rentowego było zatem nieprzeprowadzenie konsultacji psychiatryczno-psychologicznej wnioskodawcy, co zostało prawidłowo przeprowadzone w postępowaniu sądowym. Wobec ustalenia w oparciu o opinie biegłych sądowych iż wnioskodawca W. K. w wyniku wypadku przy pracy w dniu 6 lipca 2013 roku doznał 15% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu – Sąd na zasadzie art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w wyroku oraz art.108 k.p.c. w zw. z §12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( t. j.
Dz. U. z 2013 r., poz. 461) - w zakresie kosztów postępowania. Sędzia