Legislator Case Law & Legislation
IV P 14/16 AI generated

Court awards damages for unlawful termination of employment contract without mandatory union consultation.

Case Number IV P 14/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the plaintiff, awarding him 21,600 zł in damages for the unlawful termination of his indefinite-term employment contract. The defendant argued that no legal obligation existed to consult the trade union before dismissing the manager, citing previous Supreme Court precedents. The court rejected this, applying a binding Supreme Court ruling that mandates employers to consult the union regarding the intent to terminate any employee covered by collective defense.

Legislator headnote

AI generated

Art. 38 § 1 kp; Art. 23 § 2 kp; Art. 30 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych: The employer is legally obligated to consult the trade union regarding the intent to terminate an indefinite-term employment contract, and failure to do so renders the dismissal unlawful.

Keywords

AI generated
unlawful termination of employment trade union consultation indefinite term contract manager dismissal damages for wrongful termination

Cited Legislation

AI generated
Art. 38 § 1 kp
To pracodawca w celu zadośćuczynienia obowiązkowi prawnemu wynikającemu z art. 38 §1 kp, w zw.
Art. 23 § 2 kp
z art. 23 ( 2) kp oraz art.
Art. 30 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych
23 ( 2) kp oraz art. 30 ust.
Art. 477 § 2 pkt 1 k.p.c.
Na podstawie art. 477 2 § 1 k.p.c.
art. 38 k.p
To pracodawca w celu zadośćuczynienia obowiązkowi prawnemu wynikającemu z art. 38 §1 kp, w zw.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt IV P 14/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ O., dnia 26 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Ostródzie IV Wydział Pracy w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Aleksandra Dąbrowska Ławnicy: Danuta Ustianowska, Magdalena Wollman Protokolant: st. sekr. sąd. Marlena Młynarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. w Ostródzie na rozprawie sprawy z powództwa H. L. PESEL (...) przeciwko Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. w L. KRS (...) o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę I. zasądza od pozwanego Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w L. na rzecz powoda H. L. kwotę 21600 zł (dwadzieścia jeden tysięcy sześćset złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 10 lutego 2016 roku do dnia zapłaty, II. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 7200 zł (siedem tysięcy dwieście złotych).

UZASADNIENIE

Powód H. L. złożył pozew przeciwko Przedsiębiorstwu (...) Sp. z o.o. z siedzibą w L. o zapłatę kwoty 21600 zł tytułem odszkodowania za niegodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę oraz o zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że jest członkiem zakładowej organizacji związkowej (...) Sp. z o.o. w L.. Pozwana w dniu 20 stycznia 2016 roku odwołała powoda z zajmowanego stanowiska Prezesa zarządu i jednocześnie wypowiedziała mu umowę o pracę - bez konsultacji z zakładową organizacją związkową. Pozwana Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew argumentowała, że powód zataił fakt przynależności do związku zawodowego. Ponadto motywowała, że przepisy prawa nie nakładają na pracodawcę obowiązku konsultacji w każdym przypadku zamierzonego wypowiedzenia umowy o pracę, a obowiązek zwracania się do organizacji związkowej o informację o pracownikach korzystających z obrony aktualizuje się w indywidualnych sprawach pracowniczych. Procedura konsultacji zamiaru wypowiedzenia umowy o pracę nie obejmuje obowiązku pracodawcy zwrócenia się do organizacji związkowej o informację o pracownikach korzystających z ochrony.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Uchwałą nr (...) Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w L. z dnia 26 marca 2009 roku powołano powoda na stanowisko Prezesa Zarządu pozwanej na 5-letnią kadencję, od dnia 16 marca 2009 roku. (dowód: uchwała nr (...) k. 39 ) Następnie pozwana zawarła z powodem umowę o pracę na czas nieokreślony z dnia 26 marca 2009 roku, na stanowisku Prezesa Zarządu, w pełnym wymiarze czasu pracy. Wynagrodzenie powoda obliczonej jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy kształtowało się na poziomie 7200 zł miesięcznie. (okoliczności bezsporne, dowód: umowa o pracę z 26 marca 2009 r.

–akta osobowe – bez oznaczenia numerowego, zaświadczenie o wynagrodzeniu k.

21) Następnie, uchwałą nr (...) Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w L. z dnia 17 marca 2014 roku powołano powoda na stanowisko Prezesa Zarządu pozwanej na 5-letnią kadencję w latach 2014-2019. (dowód: uchwała nr (...) k.

40) Uchwałą Rady Nadzorczej (...) z dnia 20 stycznia 2016 roku o odwołaniu Prezesa Zarządu (...) Sp. z o.o. w L. i wypowiedzeniu umowy o pracę, odwołano H. L. z ważnych przyczyn tj. z powodu nie przestrzegania zasad prawidłowej gospodarki spółki oraz braku dbałości o interesy spółki i właściciela Gminy L., uznając, że decyzje Prezesa Zarządu były podejmowane niekoniecznie w dobrze rozumianym interesie spółki, w szczególności poprzez wadliwe wykonywanie umów na rzecz Gminy, niewłaściwe wykonywanie obowiązków Prezesa Zarządu, w związku z czym swoim działaniem spowodował utratę zaufania Właściciela.

Jednocześnie rozwiązano z powodem umowę o pracę z dniem 30 kwietnia 2016 roku, z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, z powodu odwołania H. L. z funkcji prezesa zarządu. Ponadto przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę jest utrata zaufania pracodawcy na skutek nieprzestrzegania zasad prawidłowej gospodarki spółki oraz braku dbałości o interesy Gminy L.. Decyzje Prezesa Zarządu były podejmowane z naruszeniem dobrze rozumianego interesu spółki, w szczególności poprzez wadliwe wykonywanie umów i niewłaściwe wykonywanie obowiązków Prezesa Spółki. (dowód: uchwała 1/2016 k.

6) Powód jest członkiem (...) Sp. z o.o. w L. W.. (dowód: zaświadczenie k.7)

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, iż żadna ze stron ustalonego stanu faktycznego nie kwestionowała. Zgromadzone w sprawie dokumenty nie wzbudziły wątpliwości Sądu w zakresie swej wiarygodności, w pełni korespondują ze sobą i składają się na ustalony w sprawie stan faktyczny. Nie były one kwestionowane przez strony postępowania, a nadto nie zachodziły również żadne wątpliwości, co do ich formy bądź treści. W pierwszej kolejności podnieść należy, że zarówno powołanie do zarządu spółki kapitałowej, jak i odwołanie, powoduje tylko powstanie lub ustanie stosunku organizacyjnego.

O tym, czy spółkę z członkiem zarządu łączy inny stosunek prawny decyduje zawarcie odrębnej umowy (por. wyrok SN z 14 lutego 2001 r., I PKN 258/00, OSNP Nr 23/2002, poz. 565). Dopuszczalne jest zarówno zatrudnienie członków zarządu spółki kapitałowej w ramach stosunku pracy, jak i niepracowniczych stosunków zatrudnienia (zob. wyrok SN z 17 maja 1995 r., I PRN 14/95, OSNP Nr 21/1995, poz. 263). Dalej zważyć należy, że stosunek pracy jest zawsze odrębnym stosunkiem prawnym od członkostwa w zarządzie spółki kapitałowej, w którego zakresie członek zarządu jest osobą trzecią względem spółki (zob. wyrok SN z 07 stycznia 2000 r., I PKN 404/99, OSNP Nr 10/2001, poz. 347), o treści zaś jego praw pracowniczych decyduje treść stosunku pracy (zob. wyrok SN z 18 grudnia 2002 r., I PK 296/02, PP Nr 7-8/2003, poz. 49).

W przedmiotowej sprawie powód H. L. został powołany na członka zarządu pozwanej uchwałą nr (...) Rady Nadzorczej Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o. w L. z dnia 26 marca 2009 roku. Następnie z powodem zawarta została umowa o pracę na czas nieokreślony z dnia 26 marca 2009 roku, na stanowisku Prezesa Zarządu. Uchwałą Rady Nadzorczej (...) z dnia 20 stycznia 2016 roku powód został odwołany z pełnionej funkcji Prezesa zarządu pozwanej spółki. Wraz z odwołaniem z funkcji, pozwana wypowiedziała powodowi umowę o pracę. W przedmiotowej sprawie zatem powód zatrudniony był w pozwanej na podstawie umowy o pracę, nie zaś – wbrew twierdzeniem strony pozwanej - powołania.

Przepis art. 30 ust. 2 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 roku o związkach zawodowych stanowi, iż w indywidualnych sprawach ze stosunku pracy, w których przepisy prawa pracy zobowiązują pracodawcę do współdziałania z zakładową organizacją związkową, pracodawca jest zobowiązany zwrócić się do tej organizacji o informację o pracownikach korzystających z jej obrony (…). Nieudzielenie tej informacji w ciągu 5 dni zwalnia pracodawcę od obowiązku współdziałania z zakładową organizacją związkową w sprawach dotyczących tych pracowników.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego obowiązek pracodawcy przewidziany w w/w przepisie był rozumiany niejednoznacznie. W wyroku z 21 kwietnia 1999 roku w sprawie I PKN 36/99 Sąd Najwyższy zajął stanowisko, że pracownik może w każdym czasie bądź przystąpić do organizacji związkowej, bądź też może zwrócić się o obronę jego praw, ale organizacja nie jest prawnie zobligowana z własnej inicjatywy do informowania pracodawcy w objęciu takiego pracownika związkową obroną. To pracodawca w celu zadośćuczynienia obowiązkowi prawnemu wynikającemu z art. 38 §1 kp, w zw. z art. 23 ( 2) kp oraz art. 30 ust. 2 ( 1) ustawy o związkach zawodowych, w każdym przypadku zamierzonego wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony powinien o takim zamiarze powiadomić pisemnie organizację związkową, zwracając się równocześnie o informację czy dany pracownik korzysta z jej obrony stosownie do postanowień art. 30 ust.1 i 2 ustawy o związkach zawodowych.

Z kolei w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 czerwca 2012 roku, I PK 231/11 Sąd Najwyższy przyjął, iż nie można wymagać od pracodawcy wielokrotnego lub okresowego zwracania się o informację (…) przed każdorazowym podjęciem wobec pracownika indywidualnej czynności wymagającej współdziałania z organizacją związkową (...). To, zdaniem Sądu Najwyższego, sama zakładowa organizacja związkowa winna dbać o to, aby pracodawca dysponował aktualną listą osób korzystających z jego obrony. Rozbieżności w powyższym zakresie Sąd Najwyższy rozstrzygnął w uchwale składu 7 sędziów z dnia 21 listopada 2012 roku w sprawie III PZP 6/12, w uzasadnieniu której stwierdził, iż wykładnia przepisu art. 30 ust. 2 1 przedstawiona w wyroku z 14 czerwca 2012 r. w sprawie PK 231/11 i w wielu wcześniejszych orzeczeniach nie ma przekonujących podstaw.

Wywodzi ona z tego przepisu obowiązki organizacji związkowej, które nie zostały w nim wyrażone. Treść przepisu nie pozostawia wątpliwości co do tego, jaki podmiot winien przejawiać aktywność w ustaleniu korzystania przez pracownika z obrony związkowej. Jest nim pracodawca. Nadto wskazać należy, że Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 7 grudnia 2012 r., II PZP 3/12 wyraził tezę, w myśl której wypowiedzenie umowy o pracę zawartej z prezesem zarządu spółdzielni (mieszkaniowej), dokonane po odwołaniu go z tej funkcji, powinno być poprzedzone konsultacją z zakładową organizacją związkową z poszanowaniem art. 38 k.p. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że pozwana podjęła czynności zmierzające do rozwiązania z powodem zawartej na czas nieokreślony umowy o pracę bez zasięgnięcia informacji czy korzysta on z obrony związkowej i dokonała wypowiedzenia tej umowy bez przewidzianej w art. 38 kp konsultacji.

Brak konsultacji zamiaru wypowiedzenia powodowi umowy o pracę w trybie art. 38 kp przesądził o wadliwości dokonanego wypowiedzenia. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 21600 zł stanowiącą wysokość 3-miesięcznego wynagrodzenia. Na podstawie art. 477 2 § 1 k.p.c. nadano z urzędu wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności do wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia powoda. Z uwagi, iż nie zostało wykazane by po stronie powodowej powstały koszty uzasadniające ich zasądzenie na jej rzecz w świetle art. 98 kpc, zbędne stało się wypowiadanie w tym zakresie.