Court combined multiple prison sentences and lifetime vehicle bans into a single total punishment.
Legislator summary
AI generatedThe court combined four separate prison sentences and lifetime vehicle bans into a single total punishment under Polish law. The defendant, P. S., had been convicted of multiple offenses involving the same protected legal interest within a short timeframe, demonstrating high social harm and disregard for prior penalties. The court applied the principle of asperation to set the combined sentence at one year and six months, while merging the lifetime bans into one do-life ban.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85 § 1, § 2 k.k.; Art. 85a k.k.; Art. 86 § 1 k.k.; Art. 90 § 2 k.k.: The court may combine individual prison sentences and lifetime bans into a single total punishment, calculating the combined term within the statutory limits and merging identical bans into one.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 31/16 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Dariusz Wiśniewski Protokolant Joanna Radziszewska przy udziale Prokuratora Edyty Bartoszuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2016 roku sprawy: P. S. , syna A. i M. z domu S., urodzonego w dniu (...) w B., skazanego prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 10 grudnia 2012 roku w sprawie o sygnaturze akt (...) za czyn z art. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 23 września 2012 roku, na karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, wraz z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracyna cele społeczne w wymiarze 40 (czterdziestu) godzin w stosunku miesięcznym; wobec skazanego orzeczono również zakaz prowadzenia motorowerów na okres 2 (dwóch) lat;
II. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 2 października 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt (...) za czyn z art. 178a § 4 k.k., popełniony w dniu 26 lipca 2015 roku, na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; wobec skazanego orzeczono również dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; III. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 17 listopada 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt(...) za czyn z art. 178a § 4 k.k., popełniony w dniu 27 lipca 2015 roku, na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; wobec skazanego orzeczono również dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;
IV. Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14 grudnia 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt (...) za czyn z art. 178a § 4 k.k., popełniony w dniu 8 października 2015 roku, na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; wobec skazanego orzeczono też dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; I. Na mocy art. 85 § 1 i § 2 k.k., art. 85a k.k., oraz art. 86 § 1 k.k., łączy skazanemu kary jednostkowe:6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie o sygnaturze akt (...), 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie o sygnaturze akt (...), a także 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie o sygnaturze akt (...) – i wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
II. Na mocy art. 90 § 2 k.k. łączy skazanemu zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczone wobec niego wyrokami Sądu Rejonowego w (...) w sprawach o sygnaturachakt (...), (...) oraz (...) – i wymierza mu łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. III. W pozostałym zakresie, wyroki podlegające łączeniu pozostawia do odrębnego wykonania. IV. Na poczet orzeczonej kary łącznej zalicza okresy odbytych kar w sprawach podlegających łączeniu. V. Na mocy art. 572 k.p.k. umarza postępowanie w części dotyczącej wyroku jednostkowego wydanego wobec skazanego przez Sąd Rejonowy w (...) w sprawie o sygnaturze akt (...), poniesionymi w tym zakresie wydatkami obciążając Skarb Państwa.
VI. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. K. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, wraz z podatkiem VAT w wysokości 23% w kwocie 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), czyli łączną kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu. VII. Zwalnia skazanego od zwrotu wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w związku z wydaniem wyroku łącznego. Sędzia: II K 31/16
UZASADNIENIE
P. S. został prawomocnie skazany następującymi wyrokami: - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 10 grudnia 2012 roku w sprawie o sygnaturzeakt (...), za czyn z art. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 23 września 2012 roku, na karę6 miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin w stosunku miesięcznym; wobec skazanego orzeczono też zakaz prowadzenia motorowerów na okres 2 lat; - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 2 października 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt (...), za czyn z art. 178a § 4 k.k., popełniony w dniu 26 lipca 2015 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; wobec skazanego orzeczono też dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 17 listopada 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt (...), za czyn z art. 178a § 4 k.k., popełniony w dniu 27 lipca 2015 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; wobec skazanego orzeczono też dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych; - Sądu Rejonowego w (...) z dnia 14 grudnia 2015 roku w sprawie o sygnaturzeakt (...), za czyn z art. 178a § 4 k.k., popełniony w dniu 8 października 2015 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności; wobec skazanego orzeczono też dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
W dniu 4 lutego 2016 roku do Sądu Rejonowego w (...) wpłynęło pismo Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w G., w której to jednostce penitencjarnej P. S. obecnie przebywa, wskazujące na możliwość wydania wobec tego skazanego wyroku łącznego. Z opinii wydanej przez administrację Zakładu Karnego w G. wynika, że proces resocjalizacji P. S. przebiega prawidłowo. Skazany przestrzega porządku oraz dyscypliny, nie był karany dyscyplinarnie, utrzymuje właściwe relacje ze współosadzonymi i przełożonymi. Orzeczoną karę odbywa w systemie programowego oddziaływania, powierzane mu zadania realizując bez zastrzeżeń.
Do swojej przeszłości i popełnionych przestępstw odnosi się krytycznie, brał udział w zajęciach związanych z zagadnieniem choroby alkoholowej i związanych z nią konsekwencji. Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o wniosek (k. 1), dane o karalności (k. 4 – 6), odpisy orzeczeń (k. 7 – 10) i opinię o skazanym (k. 15 – 16).
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 85 § 2 k.k. oraz wobec faktu uchylenia art. 92 k.k., przyjąć należało, że karą łączną nie mogą być objęte kary, które zostały już w całości wykonane (analogicznie, brak jest podstaw do zastosowania przepisów o karze łącznej do wykonanych w całości środków karnych w postaci zakazów prowadzenia pojazdów). Mając na uwadze powyższe oraz uwzględniając fakt, że kara ograniczenia wolności i środek karny w postaci zakazu prowadzenia motorowerów, orzeczone względem P. S. wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie o sygnaturze akt (...), w całości zostały już wykonane, należało stwierdzić, że w tej części brak jest warunków do wydania wyroku łącznego.
W konsekwencji, zgodnie z dyspozycją art. 572 k.p.k., w tym zakresie postępowanie należało umorzyć, a o poniesionych w tym zakresie przez Skarb Państwa kosztach – rozstrzygnąć w myśl art. 632 pkt 2 k.p.k. Do połączenia nadawały się natomiast kary i zakazy prowadzenia pojazdów orzeczone wobec P. S. wyrokami Sądu Rejonowego w (...) wydanymi w sprawach o sygnaturach akt (...), (...) oraz (...). Zgodnie z regulacją z art. 86 § 1 k.k., sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.
W związku z powyższym, w odniesieniu do P. S. granice kary łącznej wyznaczały: z jednej strony – kara 1 roku pozbawienia wolności, orzeczona w sprawie o sygnaturze akt (...) (to znaczy najsurowsza z wymierzonych), a z drugiej strony – kara 2 lat pozbawienia wolności (to znaczy suma kar orzeczonych w sprawach o sygnaturach akt (...), (...) oraz (...)). Kierując się zasadą asperacji, Sąd wymierzył P. S. karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd miał tutaj na uwadze fakt, że skazany dopuścił się przestępstw przypisanych mu wymienionymi wyżej wyrokami na przestrzeni kilku miesięcy (dwa z nich popełnił w dwóch kolejnych dniach), a przy tym wszystkie były skierowane przeciwko temu samemu dobru chronionemu prawem.
Z drugiej strony, Sąd nie stracił tutaj z pola widzenia faktu, że każdy z przypisanych skazanemu występków cechował się tożsamie wysokim stopniem społecznej szkodliwości, a skazany rażąco oraz ostentacyjnie lekceważył obowiązujące normy prawne, nic sobie także nie robiąc z wykonanej wobec niego uprzednio kary ograniczenia wolności, wymierzonej mu za przestępstwo podobne. Uwadze Sądu nie umknęło także i to, że kary wymierzane skazanemu w poszczególnych wyrokach jednostkowych mieściły się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.
Kształtując wymiar kary łącznej, Sąd miał także na względzie fakt, że chociaż proces resocjalizacji P. S. przebiega prawidłowo, to jego pobyt w zakładzie karnym trwa dopiero cztery miesiące i na pełną, rzetelną ocenę jego wyników jest jeszcze za wcześnie. Kierując się dyspozycją art. 90 § 2 k.k., Sąd połączył również skazanemu środki karne w postaci dożywotnich zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, nałożone na niego w wyrokach Sądu Rejonowego w (...) wydanych w sprawach o sygnaturach akt (...), (...) oraz (...), i w ich miejsce wymierzył mu łączny dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył P. S. okresy kar odbytych przez niego w sprawach podlegających łączeniu. W pozostałym zakresie, wyroki podlegające łączeniu Sąd pozostawił do odrębnego wykonania. O kosztach obrony z urzędu orzeczono zgodnie z § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 roku, pozycja 1801).
Kierując się dyspozycją art. 624 § 1 k.p.k., Sąd zwolnił skazanego w całości od zwrotu wydatków, które Skarb Państwa poniósł w związku z wydaniem wyroku łącznego. Za taką decyzją przemawiał fakt, że P. S. nie posiada istotnego majątku, jak też nie uzyskuje żadnych dochodów, w związku z czym uiszczenie tych kosztów byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Sędzia: