Court partially allowed tort claim for chicken escape damage, dismissing insurer's defense of lack of negligence.
Legislator summary
AI generatedThe court partially granted the plaintiffs' claim for damages caused by a chicken escaping onto the road. While the defendant argued the chicken might have fallen from transport and that the farm was fenced, the court found the yard was unfenced and the owner failed to prove strict supervision. Consequently, liability was established under the presumption of fault, though the insurer's delay in payment was correctly rejected.
Legislator headnote
AI generatedArt. 431 § 1 k.c.; Art. 481 § 1, 2 k.p.c.; The keeper of an animal is liable for damage caused by it based on the presumption of fault in supervision, which can only be rebutted by proving the animal did not escape or that supervision was diligent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1928/15
WYROK W IMIENIU
RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia SR Małgorzata Nowak Protokolant :sekr. sąd. Sylwia Domańska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy z powództwa D. M. i I. G. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę 1. zasądza od (...) S.A. w W. na rzecz D. M. i I. G. solidarnie kwotę 1170,96 złotych (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt 96/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 5 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty;
2. oddala powództwo w pozostałym zakresie;
3. zasądza od (...) S.A. w W. na rzecz D. M. i I. G. solidarnie kwotę 239 złotych (dwieście trzydzieści dziewięć) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1928/15
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 11 września 2015 roku powodowie D. M. i I. G. wystąpili przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę kwoty 1.170,96 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 4 lipca 2015 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przewidzianych . W uzasadnieniu pozwu powodowie powołali się na zdarzenie z dnia 4 lipca 2015 roku , w którym kura będąca własnością T. K. wybiegła nagle na drogę i zderzyła się z samochodem powodów . W wyniku tego zdarzenia uszkodzeniu uległ samochód powodów . T. K. miała wykupione ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rolników u pozwanego .
Poszkodowani otrzymali od męża ubezpieczonej numer polisy ubezpieczyciela , jednak ubezpieczyciel odmówił im wypłaty odszkodowania . ( pozew k 2 ) Pełnomocnik pozwanego nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie i zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm prawem przewidzianych . W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwany wskazał, że ubezpieczona T. K. nie potwierdziła faktu wydostania się jej kury z terenu gospodarstwa i wyrządzenia przez nią szkody . Zasugerowano natomiast , że kura mogła wypaść z transportu wiozącego kury do ubojni .
Z tego względu nie ma zarówno związku przyczynowego pomiędzy uszkodzeniem pojazdu a brakiem należytego nadzoru nad zwierzęciem przez ubezpieczonego , bowiem gospodarstwo rolne ogrodzone jest płotem . Tak więc nie można przypisać zawinionego działania bądź zaniechania ubezpieczonego . ( odpowiedź na pozew k 17 ) Sąd ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 4 lipca 2015 roku około godz. 17 kierujący samochodem marki S. (...) nr rej. (...) D. M. przejeżdżał przez wieś C. . Jechał wraz z żoną – powódką w sprawie oraz małym dzieckiem .
Mijając się z samochodem z przeciwnej strony , zza tego samochodu wybiegła kura . Kura wpadła pod samochód powoda . Zderzenie z kurą skutkowało uszkodzeniem zderzaka , który pękł , jak również pękła osłonka chłodnicy . D. M. zatrzymał samochód i wszedł na podwórko domu , na wysokości którego doszło do zdarzenia . Tam zastał pana W. K. i zażądał od niego zadośćuczynienia pieniężnego za szkodę , w przeciwnym razie miał wezwać policję . Wtedy W. K. przyniósł z domu polisę ubezpieczeniową i powiedział , że gospodarstwo należy do jego żony T.
K.. Nie chciał podpisać oświadczenia o zdarzeniu . Po tym fakcie powód pojechał na policję oraz zgłosił szkodę ubezpieczycielowi . ( zeznania D. M. k 35 , 42 , zeznania I. G. k 42 odw. ) T. K. miała zarejestrowaną u pozwanego umowę OC rolników za okres od 21 lutego 2015 do 20 lutego 2016 zgodnie z polisą nr (...) . ( okoliczność bezsporna nadto potwierdzanie pokrycia ubezpieczeniowego – akta szkody ) Pismem z dnia 20 sierpnia 2015 roku pozwane (...) SA odmówiło powodom odszkodowania ponieważ ubezpieczona nie potwierdziła faktu wydostania się kury z terenu gospodarstwa i wyrządzenia szkody . ( pismo k 5 ) T.
K. w gospodarstwie ma około 30 kur . Kury trzymane są w kurniku , ale również wychodzą na podwórko , które nie jest ogrodzone i nie ma płotu. Płot jest tylko przy samym domu . Zdarza się , że kury dochodzą do asfaltowej drogi . ( zeznania T. K. k 41 odw. 00:04:01 , zeznania W. kaftana k 41 odw. oraz 00:14:48 ) W pobliżu gospodarstwa (...) od strony P. jest pole , od strony na C. są dwa pustostany . Najbliższe czynne gospodarstwo jest 200-300 metrów od domu Państwa K. i w tamtym gospodarstwie kury trzymane są w zagrodzie . ( zeznania powódki I.
G. k 42 , 00:32:39 ) Koszty naprawy samochodu powoda w postaci uszkodzonego zderzaka według ubezpieczyciela to kwota 1.170,96 złotych . ( kalkulacja naprawy k 6-10 ) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań powodów , które są wiarygodne co do przebiegu zdarzenia , spójne i logiczne . Sam fakt, że powodowie posiadali numer polisy ubezpieczeniowej T. K. świadczy o tym , że doszło do kolizji samochodu z kurą i że powód prawidłowo ustalił , czyją własnością kura była . Gdyby państwo K. nie mieli świadomości , że to ich kura spowodowała kolizję z pewnością nie ujawnili by faktu , że mają ubezpieczone gospodarstwo i nie dawali by numeru swojej polisy ubezpieczeniowej .
Natomiast ich tłumaczenia mające na celu zwolnienie się od odpowiedzialności wydają się za każdym razem nieprawdopodobne . Nie można bowiem uznać za wiarygodne tłumaczenie , że powód maltretował W. K. o to , aby pokazać powodom numer polisy . Trudno również uznać za wiarygodną wersję W. K. , że powód zobaczył leżącą na ulicy nieżywą rozjechaną kurę i postanowił zatrzymać się i wykorzystać ten fakt , aby stworzyć historię o kurze , która wpadła pod jego samochód i narobiła szkód. Również wersja pochodzenia kury z transportu jadącego do ubojni , którą przyjęła również strona pozwana wydaje się nieprawdopodobna .
Kury wożone w transporcie na pewno mają takie zabezpieczania , które uniemożliwiają wydostanie się ich na zewnątrz , bowiem groziłoby to licznymi wypadkami na drodze . Natomiast o tym , że kury państwa K. chodzą zupełnie dowolnie po podwórku i wokół niego świadczą zdjęcia zrobione przez powoda zarówno w chwili wypadku jak i obecnie .
Sąd zważył , co następuje :
Warunki odpowiedzialności pozwanego określają przepisy kodeksu cywilnego dotyczące umowy ubezpieczenia – art. 805 § 1 i § 2 pkt 1 k.c., art. 821 k.c. i art. 822 k.c. oraz regulujące odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez zwierzę , a nadto ustawa z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. 2003/124/1152 z zm.) – w zakresie art. 50 . Zgodnie z treścią art. 50 ust 1 tej ustawy z ubezpieczania OC rolników przysługuje odszkodowanie , jeżeli rolnik , osoba pozostającą z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w gospodarstwie rolnym rolnika są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę , której następstwem jest śmierć , uszkodzenie ciała , rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia .
Odpowiedzialność za zwierzę wynikająca z treści art. 431 kc oparta jest na założeniu , że jeżeli zwierzę wyrządza szkodę , to dzieje się tak dlatego , że właściciel nienależycie sprawuje nad nim nadzór. Szczególnymi przesłankami zastosowania art. 431 kc są następujące wymaganie : szkoda ma być wyrządzona przez zwierzę , które nie znajduje się w stanie wolnym , odpowiedzialność za szkodę obciąża tego , kto zwierzę chowa albo się nim posługuje , a podstawą odpowiedzialności takiej osoby jest wina . Zgodnie z dominującym poglądem zwierzę chowa ten , kto przez dłuższy czas sprawuje nad nim pieczę dla własnych celów , dostarczając mu schronienie i utrzymanie .
Odpowiedzialność istnieje niezależnie od tego , czy w chwili wyrządzenia szkody zwierzę było we władzy człowieka tj pod jego nadzorem , czy też się błąkało lub uciekło . Odpowiedzialność na podstawie art. 431 § 1 kc oparta jest na zasadzie domniemania winy w nadzorze . Domniemanie to jest wzruszalne i wymaga udowodnienia , że nadzór nad zwierzęciem był staranny , albo , że zwierzę nie zabłąkało się lub nie uciekło . W niniejszej sprawie żadna z okoliczności obalających domniemanie winy nadzorze nie wystąpiła . Świadek T.
K. nie zaprzeczyła , że sama posiada kury , które są puszczane na podwórko . Podwórko to nie jest zabezpieczone płotem , ogrodzeniem , a więc kury mogą chodzić wszędzie , również w pobliżu jezdni . O tym gdzie kury T. K. bywają poza obszarem podwórka świadczą również zdjęcia zrobione przez powoda w momencie , gdy doszło do zdarzenia , jak i w innym czasie . Fakt umieszczenia tablicy ze znakiem drogowym ostrzegającym o zwierzętach nie wyklucza również odpowiedzialności za posiadane zwierzęta . Powodowi natomiast nie można udowodnić , że jechał drogą z niedopuszczalną prędkością , tak jak chcą tego świadkowie .
To , że po asfaltowej drodze przez wieś jeżdżą samochody z nadmierną prędkością nie jest dowodem na to , że powodowie jechali również z nadmierną prędkością . Należy bowiem pamiętać , że tą drogą jeżdżą często do swojego domu , wiedzą więc o tym , że często w pobliżu drogi chodzą wolno puszczone kury , ponadto powodowie jechali samochodem z dzieckiem , a powódka była w ciąży tak więc należy przyjąć za powodem , że prędkość nie była przekroczona . Natomiast pobliże drogi po której jeżdżą samochody zobowiązuje gospodarzy do takiego zorganizowania chowu zwierząt , aby nie wydostawały się bez kontroli poza teren gospodarstwa .
O obowiązku zapłaty odsetek Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 i § 2 k.p.c. zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych (...), zgodnie z którym, ubezpieczyciel ma co do zasady termin 30 dni na spełnienie świadczenia od dnia zawiadomienia o szkodzie. W niniejszej sprawie zgłosił szkodę do ubezpieczyciela w dniu 4 lipca 2015 roku , a więc odsetki powinny być naliczone po 30 dniach od zgłoszenia czyli od 5 sierpnia 2015 roku , a nie jak chcą tego powodowie od dnia zdarzenia . W tym też zakresie powództwo zostało oddalone .
O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 kpc przyjmując obowiązek zwrotu kosztów procesu ze względu na wynik rozstrzygnięcia . Strona powodowa poniosła koszty procesu w wysokości 59 zł opłaty sądowej oraz 180 zł opłaty adwokackiej na podstawie § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz U z 2013 poz. 461 ze zm ) .