Social security court allows appeal, finding applicant fulfilled debt forgiveness conditions despite ZUS's incorrect calculation of remaining balance.
Legislator summary
AI generatedThe social security court granted the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to waive social insurance contributions. The applicant had paid a portion of the debt and claimed the remaining balance was calculated incorrectly by the institution. The court ruled that the applicant had fulfilled all necessary conditions for debt forgiveness under the relevant statute, noting the institution's failure to account for the installment agreement properly.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność; Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności, ciężar dowodu spoczywa na stronie, która z faktów wywodzi skutki prawne, a sąd nie może przeprowadzać dowodów z urzędu w celu wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1539/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 6 maja 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 lutego 2013 r. odmówił B. A. umorzenia należności z tytułu składek: - na ubezpieczenia społeczne za okres od kwietnia 2002 r. do marca 2008 r. w łącznej kwocie 48.737,55 zł, w tym z tytułu: składek – 34.130,55 zł, odsetek – 14.607,00 zł. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczony 12 lutego 2013 r. złożył wniosek o umorzenie należności z tytułu składek na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność.
Decyzją z dnia 19 grudnia 2013 r. określono warunki umorzenia, którym była spłata należności niepodlegających umorzeniu w terminie 12 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji wraz z naliczonymi odsetkami. Decyzja uprawomocniła się w dniu 24 stycznia 2014 r. Z dniem 24 stycznia 2015 r. upłynął 12 miesięczny termin na uregulowanie należności niepodlegających umorzeniu liczony od dnia uprawomocnienia się decyzji określającej warunki umorzenia należności z tytułu składek. Ubezpieczony nie opłacił w/w należności w wyznaczonym terminie. /decyzja – k. 66 akt ZUS/ B.
A. uznał powyższą decyzję za krzywdzącą i w dniu 1 czerwca 2015 r. złożył odwołanie. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 25 lutego 2013 r. dokonał spłaty zadłużenia niepodlegającego umorzeniu w kwocie 225,83 zł, zgodnie z informacją uzyskana od pracownika ZUS. /odwołanie – k. 2 – 5/ W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. /odpowiedź na odwołanie – k. 6/ Pełnomocnik wnioskodawcy, na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 r. poparł odwołanie i oświadczył , że nie wnosi o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. /protokół rozprawy – k. 67/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
B. A. prowadził działalność gospodarczą od dnia 1 marca 1996 r. Wznowił działalność gospodarczą od 1 sierpnia 2012 r. Obecnie, pobierając świadczenie emerytalne , a prowadząc działalność gospodarczą, opłaca jedynie składki na ubezpieczenie zdrowotne. /wypis z CEiIDzG – k. 6 akt ZUS, zeznania wnioskodawcy z dnia 28 października 2015 r. 00:01:30 – 00:11:56 – płyta CD – k. 22 w zw. z zeznaniami – k. 67/ Wnioskodawca w dniu 1 grudnia 2008 r. zawarł umowę z ZUS I Oddział w Ł. nr (...) o rozłożenie na raty należności z tytułu składek według stanu na dzień 23 września 2008 r. w ogólnej kwocie 98289,38 zł.
Umowa obejmowała należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okresy: 06.1999 r., 07.1999 r. – 12.1999 r., 05.2000 r. – 06.2000 r., 09.2000 r. – 04.2001 r., 06.2001 r., 07. 2001 r. – 03.2008 r., na ubezpieczenie zdrowotne za okresy: 06.1999 r. – 12.1999 r., 04.2000 r. – 06.2000 r., 09.2000 r. – 04.2001 r., 07.2001 r. – 08.2008 r., na Fundusz Pracy: 02.1999 r., 03.1999 r. – 12.1999 r., 05.2000 r. – 06.2000 r., 09.2000 r. – 04.2001 r., 06.2001 r., 07.2001 r., 07.2001 r. – 03.2008 r. /umowa – k. 57 – 60, zeznania wnioskodawcy – k. 67/ Na mocy aneksu nr (...) z 13 czerwca 2011 r. do w/w umowy o rozłożenie należności z tytułu składek na raty zawartego pomiędzy B.
A., a ZUS I Oddział w Ł. zmieniono ubezpieczonemu warunki spłaty należności. /aneks – k. 61 – 63/ Wnioskiem z dnia 12 lutego 2013 r. na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz.U. z 2012 r., poz. 1551) B. A. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z prośbą o umorzenie całości nieopłaconych należności składkowych na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe, na ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy za okres objęty ustawą, do opłacania których zobowiązany był z tytułu prowadzenia poza rolniczej działalności, wskazując, że jest ona dalej prowadzona. /wniosek – k. 1 – 2 akt ZUS/ Na podstawie §8 umowy Nr (...) z dnia 1 grudnia 2012 r. strony (wnioskodawca oraz ZUS I Oddział w Ł.) w dniu 25 lutego 2013 r. zawarły aneks w związku ze złożonym wnioskiem o umorzenie na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzenie należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz.U. z 2012 r., poz. 1551).
W umowie wskazano, że ubezpieczonemu pozostała do spłaty należność w wysokości 170,83 zł z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za sierpień 2008 r. oraz opłata prolongacyjna w wysokości 55,00 zł., w łącznej kwocie 225,83 zł. Określono termin płatności na dzień 28 lutego 2013 r. /aneks – k. 28 – 29, 29 – 31 akt ZUS, zeznania wnioskodawcy z dnia 28 października 2015 r. 00:01:30 – 00:11:56 – płyta CD – k. 22 w zw. z zeznaniami – k. 67/ Ubezpieczony, po uzyskaniu informacji jaka kwota zadłużenia pozostała do zapłaty, uiścił w/w kwotę 225,83 zł w dniu 25 lutego 2013 r. /dowód wpłaty – k. 33, zeznania wnioskodawcy z dnia 28 października 2015 r. 00:01:30 – 00:11:56 – płyta CD – k. 22 w zw. z zeznaniami – k. 67/ Decyzją z dnia 19 grudnia 2013 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. określił, iż według stanu na dzień złożenia wniosku tj. na dzień 12 lutego 2013 r. umorzeniu podlegają należności B. A. z tytułu składek: - na ubezpieczenia społeczne za okres od kwietnia 2002 r. do marca 2008 r. w łącznej kwocie 48.737,55 zł, w tym z tytułu: składek – 34.130,55 zł, odsetek – 14.607,00 zł. Ponadto organ rentowy wskazał, że warunkiem umorzenia w/w należności jest spłata należności niepodlegających umorzeniu. Wskazano, że należności z tytułu składek za okres od dnia 1 stycznia 1999 roku nieobjęte postępowaniem o umorzenie należy uregulować w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się przedmiotowej decyzji wraz z odsetkami naliczonymi do dnia wpłaty włącznie. /decyzja – k. 45 – 47 akt ZUS/ Decyzja z dnia 19 grudnia 2013 r. została doręczona skarżącemu wraz z pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia odwołania w dniu 23 grudnia 2014 r. /potwierdzenie odbioru – k. 48 akt ZUS/ Wnioskodawca nie odwołał się do Sądu od decyzji z dnia 19 grudnia 2014 r. określającej warunki umorzenia należności, decyzja uprawomocniła się w dniu 24 stycznia 2014 r. /bezsporne/ W piśmie procesowym z dnia 9 marca 2016 r. organ rentowy wskazał, że wnioskodawca do dnia 24 stycznia 2015 r. nie uregulował należności niepodlegających umorzeniu na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego w kwocie 475,57 zł.
Na kwotę tę składają się należności: - 04.2008 r. – 28,39 zł, - 06.2008 r. – 205,87 zł, - 07.2008 r. – 205,87 zł, - 08.2008 r. – 35,04 zł, - 09.2012 r. – 0,20 zł, - 10.2012 r. – 0,20 zł. /pismo procesowe – k. 55/ Wnioskodawca w dniu 10 lutego 2016 r. uiścił na rzecz zaległych składek w kwocie 40 groszy kwotę 50 zł. /dowód wpłaty – k. 66/ Zaskarżoną decyzją z dnia 6 maja 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 lutego 2013 r. odmówił B. A. umorzenia należności z tytułu składek: - na ubezpieczenia społeczne za okres od kwietnia 2002 r. do marca 2008 r. w łącznej kwocie 48.737,55 zł, w tym z tytułu: składek – 34.130,55 zł, odsetek – 14.607,00 zł. /decyzja – k. 66 akt ZUS/ Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowego ustalił w oparciu o całokształt materiału dowodowego zebranego w sprawie, a mianowicie o powołane wyżej dokumenty znajdujące się w aktach sprawy oraz w załączonych aktach organu rentowego.
Przedmiotowe dokumenty nie były kwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron i pozwalają, zdaniem Sądu Okręgowego, na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. W dniu 15 stycznia 2013 roku weszła w życie ustawa z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. 2012 poz. 1551). Ustawa ta – zwana dalej ustawą abolicyjną - przewiduje możliwość umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne i na Fundusz Pracy oraz odsetek za zwłokę i pozostałych powstałych kosztów (w tym kosztów egzekucyjnych), dla wszystkich osób prowadzących pozarolniczą działalność, które w okresie od dnia 1 stycznia 1999 roku do dnia 28 lutego 2009 roku podlegały obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu oraz wypadkowemu, z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności i nie opłaciły należnych z tego tytułu składek.
Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy abolicyjnej, na wniosek osoby podlegającej w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 28 lutego 2009 roku obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym oraz wypadkowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności w rozumieniu art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.):
1) która przed dniem 1 września 2012 r. zakończyła prowadzenie pozarolniczej działalności i nie prowadzi jej w dniu wydania decyzji, o której mowa w ust. 8, 2) innej niż wymieniona w pkt 1 - umarza się nieopłacone składki na te ubezpieczenia za okres od dnia 1 stycznia 1999 roku do dnia 28 lutego 2009 roku oraz należne od nich odsetki za zwłokę, opłaty prolongacyjne, koszty upomnienia, opłaty dodatkowe, a także koszty egzekucyjne naliczone przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego. W ustępie 2 art. 1 ustawy abolicyjnej przewidziano, że w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność, o których mowa w art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy wymienionej w ust. 1, wniosek o umorzenie składa płatnik składek. Natomiast w ustępie 3 art. 1 ustawy abolicyjnej postanowiono, że w przypadku, gdy płatnik, o którym mowa w ust. 2, zakończył prowadzenie pozarolniczej działalności, wniosek o umorzenie składa osoba, o której mowa w ust.
1. Zgodnie zaś z dyspozycją ust. 6 art. 1 ustawy abolicyjnej umorzenie należności, o których mowa w ust. 1, skutkuje umorzeniem nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne i na Fundusz Pracy za ten sam okres oraz należnych od nich, za ten sam okres, odsetek za zwłokę, opłat prolongacyjnych, kosztów upomnienia, opłat dodatkowych, a także kosztów egzekucyjnych naliczonych przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego. Zgodnie z uregulowaniem art. 1 ust. 8 powołanej ustawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzję określającą warunki umorzenia, w której ustala także kwoty należności, o których mowa w ust. 1 i 6, z wyłączeniem kosztów egzekucyjnych.
Warunkiem umorzenia należności, o których mowa w ust. 1 i 6, jest nieposiadanie na dzień wydania decyzji, o której mowa w ust. 13 pkt 1, niepodlegających umorzeniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 stycznia 1999 r., do opłacenia których zobowiązana jest osoba prowadząca pozarolniczą działalność lub płatnik składek, o którym mowa w ust. 2, oraz należnych od tych składek odsetek za zwłokę, opłat prolongacyjnych, kosztów upomnienia, opłat dodatkowych, a także kosztów egzekucyjnych naliczonych przez dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego (ust. 10 ustawy abolicyjnej).
Zgodnie zaś z treścią ust. 11 przywołanej ustawy należności, które nie podlegają umorzeniu, należy uregulować - opłacić w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji o umorzeniu należności. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzję o odmowie umorzenia należności, o których mowa w ust. 1 i 6 - w przypadku niespełnienia warunku, o którym mowa w ust. 10, z uwzględnieniem ust. 7, 11 i 12 (ust. 13 ustawy abolicyjnej). Z dokonanych ustaleń wynika, że B. A. wystąpił z wnioskiem do organu rentowego o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek w związku z podleganiem ubezpieczeniu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie analizowanej ustawy abolicyjnej.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych rozpoznając powyższy wniosek wydał zaś decyzję określającą warunki umorzenia, kwotę należności podlegających umorzeniu i okres, za który nieopłacone składki będą mu podlegały, od której to decyzji wnioskodawca nie odwołał się. W niniejszej sprawie spór polegał na ustaleniu, czy organ rentowy , decyzją kończącą postępowanie w przedmiocie złożonego wniosku, prawidłowo odmówił wnioskodawcy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy.
Odwołujący stanął na stanowisku, że w zaskarżonej decyzji (...) Oddział w Ł. niesłusznie odmówił mu umorzenia zaległości z tytułu składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne należne za okres od maja 2008 r. do lutego 2009 r. wraz z odsetkami wskazując, że jako przyczynę odmowy wskazano istnienie w dacie wydania decyzji zaległości z tytułu składek niepodlegających umorzeniu. Z ustalonych okoliczności faktycznych wynika, że ubezpieczony uregulował należności niepodlegające umorzeniu. Wnioskodawca miał podpisaną z ZUS umowę o rozłożenie należności z tytułu składek na raty w ogólnej kwocie 98289,38 zł.
Umowa obejmowała należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okresy: 06.1999 r., 07.1999 r. – 12.1999 r., 05.2000 r. – 06.2000 r., 09.2000 r. – 04.2001 r., 06.2001 r., 07. 2001 r. – 03.2008 r., na ubezpieczenie zdrowotne za okresy: 06.1999 r. – 12.1999 r., 04.2000 r. – 06.2000 r., 09.2000 r. – 04.2001 r., 07.2001 r. – 08.2008 r., na Fundusz Pracy: 02.1999 r., 03.1999 r. – 12.1999 r., 05.2000 r. – 06.2000 r., 09.2000 r. – 04.2001 r., 06.2001 r., 07.2001 r., 07.2001 r. – 03.2008 r. Następnie ubezpieczony po złożeniu wniosku o umorzenie należności z tytułu składek i uzyskaniu informacji w organie rentowym o wysokości pozostałego zadłużenia, w dniu 25 marca 2013 r. uiścił tę kwotę w wysokości 225,83 zł.
Zdaniem Sądu ubezpieczony dopełnił wszelkich starań aby uregulować zaległe należności niepodlegające umorzeniu, zapłacił łącznie 98289,38 zł. Dlatego też w ocenie Sądu informacje ZUS, iż ubezpieczony nie uregulował należności z tytułu składek niepodlegających umorzeniu w łącznej kwocie 475,57 zł, na którą składają się należności: - 04.2008 r. – 28,39 zł, - 06.2008 r. – 205,87 zł, - 07.2008 r. – 205,87 zł, - 08.2008 r. – 35,04 zł, - 09.2012 r. – 0,20 zł, - 10.2012 r. – 0,20 zł nie są prawidłowe albowiem ubezpieczony należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres do sierpnia 2008 r. uiścił w ratach, gdyż były one objęte umową z dnia 1 grudnia 2012 r. o rozłożenie należności na raty.
Do zapłaty ubezpieczonemu mogła pozostać kwota w łącznej wysokości 40 groszy za miesiące wrzesień i październik 2012 r., którą to ubezpieczony uiścił w dniu 10 lutego 2016 r. wpłacając kwotę 50 zł. A zatem, w ocenie Sądu, ubezpieczony dopełnił wszystkich niezbędnych działań w celu uregulowania należności niepodlegających umorzeniu. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 6 k.c. to na wnioskodawcy spoczywał ciężar dowodowy w niniejszej sprawie. Oparcie polskiej procedury cywilnej na zasadzie kontradyktoryjności jedynie w wyjątkowych przypadkach dozwala Sądowi na podjęcie czynności mających na celu pobudzenie inicjatywy stron, a zasadą w tym zakresie jest samodzielne dążenie uczestników postępowania do wykazania prawdziwości podnoszonych twierdzeń.
Jeżeli twierdzenie istotne dla rozstrzygnięcia nie zostanie udowodnione, to o merytorycznym rozstrzygnięciu sprawy decyduje rozkład ciężaru dowodu. Zatem strona, na której spoczywa ciężar dowodu, ponosi ryzyko ujemnych skutków niedopełnienia swoich obowiązków w tym zakresie. Sąd Okręgowy uznał również, zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 grudnia 1996 roku, iż nie jest zarówno zobowiązany, jak i uprawniony do przeprowadzenia dochodzenia w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.).
Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (patrz wyrok SN z dnia 17 grudnia 1996 roku, I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76). W ocenie Sądu wnioskodawca wykazał w niniejszym postępowaniu za pomocą dostępnych środków dowodowych, że spełnił w wyznaczonym terminie warunki umorzenia określone w ustawie z dnia 9 listopada 2012 roku o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność.
W tym stanie rzeczy odwołanie wnioskodawcy, jako zasadne, podlegało uwzględnieniu, o czym Sąd Okręgowy orzekł w sentencji orzeczenia na postawie art. 477 14 § 2 k.p.c. ZARZĄDZENIE Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi organu rentowego, wyrażając zgodę na wypożyczenia akt ZUS