Court dismisses appeal as appealants failed to prove evidence assessment violated procedural rules.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellants' appeal against the first-instance judgment ordering payment of 3000 zł. The appellants argued that the court improperly assessed evidence regarding the nature of the payment, claiming it was not an advance but for car transport costs. The court rejected these claims, ruling that the first instance correctly applied the rules of evidence assessment and that the appellants merely offered a subjective alternative interpretation without proving the original assessment exceeded logical bounds.
Legislator headnote
AI generatedArt. 233 § 1 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: An appeal alleging violation of evidence assessment rules is inadmissible if the appellant fails to demonstrate that the court's evaluation exceeded the limits of free assessment of evidence or logical reasoning.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 786/13 WYROK W I M I E N I U R Z E C Z Y P O S P O L I T E J P O L S K I E J Dnia 20 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący : SSO Anatol Gul po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa B. B. i P. B. przeciwko A. M. o zapłatę 3000 zł na skutek apelacji powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 5 lipca 2013 r. sygn. akt I C 323/13 oddala apelację . Sygn. akt II Ca 786/13
UZASADNIENIE
Apelacja nie podlega uwzględnieniu, a podniesione w niej liczne zarzuty nie znajdują potwierdzenia w okolicznosciach sprawy, wobec czego nie mają znaczenia dla prawidłowości zapadłego rozstrzygnięcia. Przyjmując bezsporne w istocie ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za swoje, Sąd Okręgowy podziela także ocenę prawną tego stanu faktycznego oraz wyciągnięte z tej oceny wnioski, co zwalnia z potrzeby ponownego przytaczania szeregu powołanych już wcześniej trafnych argumentów. Tylko dodatkowo należy wskazać na następujące kwestie : - apelacja skarżących w istocie sprowadza się jedynie do subiektywnej – co zrozumiałe - lecz bezpodstawnej polemiki z prawidłowym poglądem sądu pierwszej instancji, który znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy; - ocena prawidłowości zastosowanych przepisów prawa materialnego może zostać dokonana jedynie po wcześniejszym przyjęciu, że ustalenia faktyczne, stanowiące podstawę rozstrzygnięcia, zostały dokonane zgodnie z przepisami prawa procesowego; -podniesione przez skarżących zarzuty w tym zakresie związane były z kwestią oceny dowodów i poczynionych na ich podstawie ustaleń faktycznych ; -co do zasady, wykazanie przez stronę, że naruszono przepis art. 233 § 1 kpc, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie może być zastąpione jedynie odmienną interpretacją dowodów zebranych w sprawie - do czego w istocie sprowadza się apelacja -, chyba że strona jednocześnie wykaże, że ocena dowodów przyjęta przez sąd za podstawę rozstrzygnięcia przekracza granice swobodnej oceny dowodów; - oznacza to, że postawienie zarzutu naruszenia tego przepisu nie może polegać na zaprezentowaniu przez skarżących stanu faktycznego przyjętego przez nich na podstawie własnej oceny dowodów, do czego w istocie sprowadza się apelacja; skarżący może natomiast i powinni wykazywać, posługując się wyłącznie argumentami prawnymi, że sąd rażąco naruszył ustanowione w tym przepisie zasady oceny wiarygodności i mocy dowodów i że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy; - w niniejszej sprawie zasady z art. 233 § 1 kpc nie zostały naruszone, gdyż ocena zgromadzonego materiału dowodowego i poczynione na jej podstawie ustalenia faktyczne zostały dokonane przez sąd pierwszej instancji w sposób uprawniony i brak jest podstaw do podzielenia stanowiska apelujących co do ich nieprawidłowości; sąd ten przeprowadził bowiem postępowanie dowodowe w szerokim zakresie, podejmując się analizy zebranych w sprawie dowodów, wyjaśniając przyczyny, na których dowodach i z jakich przyczyn się oparł, gdy skarżący nie wykazali, aby poza oceną sądu pozostały jakieś dowody, albo by ocena ich była rażąco wadliwa czy też sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania; sąd pierwszej instancji przeanalizował bowiem dowody, stosując dyrektywy z art. 233 § 1 kpc i ocenił ich wiarygodność według własnego przekonania opartego o wszechstronną analizę materiału, zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, a wnioski wyprowadzone z analizy dowodów nie budzą zastrzeżeń; - dlatego też za niewystarczające należało uznać oparcie przez skarżących zarzutów apelacji w tym zakresie wyłącznie na własnym przekonaniu o innej, niż przyjął sąd, wadze poszczególnych dowodów i ich odmiennej ocenie niż ocena sądu, do czego w istocie sprowadza się apelacja ; -z tych przyczyn uzasadnione było przyjęcie przez sąd pierwszej instancji , że uiszczona przez powodów kwota 3000 zł , mimo adnotacji na dowodzie KP " na poczet V. (...)...", nie była zaliczką, co w istocie przyznała w swoich zeznaniach sama powódka, lecz była przeznaczona na pokrycie wydatków związanych z kosztami sprowadzenia samochodu z terenu Niemiec do Polski, co ponadto wynika z całokształtu okoliczności sprawy; - w tej sytuacji zarzuty sprzeczności istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału są nieuprawnione, a uwagi o nienależnym charakterze tego świadczenia / art. 410 § 2 kc / - nieuzasadnione.
– Z tych przyczyn apelacja jako pozbawiona jakichkolwiek uzasadnionych podstaw została oddalona / art. 385 kpc w zw. z art. 505 (10) § 2 kpc i art. 505(13) § 2 kpc /.