Legislator Case Law & Legislation
VIII U 994/14 AI generated

Court dismissed appeal against KRUS denying farmer's pension due to lack of total work incapacity.

Case Number VIII U 994/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Lublin dismissed the applicant's appeal against the Agricultural Social Insurance Fund's decision to deny her continued farmer's pension. The applicant argued that her spinal conditions prevented her from working on the farm, but the Medical Commission determined she was not totally incapacitated. The court ruled that the law requires total incapacity for a farmer's pension, and since her condition only reduced her ability rather than eliminating it entirely, the claim was invalid.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o ubezpieczeniu społecznym rolników art. 21 ust. 1; ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych art. 107 ust. 1: A farmer's pension for work incapacity is granted only upon proof of total incapacity to work on the farm; partial incapacity does not qualify.

Keywords

AI generated
farmer's pension total incapacity agricultural insurance medical assessment social benefits work disability pension entitlement

Cited Legislation

AI generated
art. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity: Dz.
art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Zgodnie z przepisem art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz.
art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
748, ze zmianami), w związku z art. 52 ust.
art. 22 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
Stosowanie do art. 22 ust.
art. 21 ust. 5 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
Kategoryczne brzmienie art. 21 ust.
art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.
Z powyższych względów, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.

Cited Case Law

AI generated
II UKN 113/00
Partial disability does not automatically imply illness; courts must assess impact on job qualifications per Social Security Act.
II UK 111/2010
Sąd Okręgowy podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2010 roku (II UK 111/2010, Lex nr 688684), że ochrona z art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 994/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – SSO Maria Tereszczuk Protokolant p.o. protokolant sądowy Małgorzata Stec po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 roku w Lublinie sprawy E. S. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o prawo do renty rolniczej na dalszy okres na skutek odwołania E. S. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 7 kwietnia 2014roku znak (...) oddala odwołanie Sygn. akt VIII U 994/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 7 kwietnia 2014 roku Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił E. S. prawa do renty rolniczej, wobec nie uznania jej za osobę całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym przez Komisję Lekarską (k. 110akt KRUS). W dniu 28 kwietnia 2014 roku wnioskodawczyni wniosła odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jej zmiany poprzez przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. W uzasadnieniu wskazała, że stan zdrowia, a zwłaszcza dolegliwości związane ze schorzeniami kręgosłupa nie pozwalają jej na wykonywanie pracy w gospodarstwie rolnym (k. 2 a.s.). Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (k. 4 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Wnioskodawczyni E. S. urodziła się w dniu (...). Jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,39 ha (1 akt KRUS). W dniu 30 kwietnia 2008 roku wystąpiła z wnioskiem o rentę rolniczą (k. 1 akt KRUS). Decyzją z dnia 10 czerwca 2008 roku Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego przyznał wnioskodawczyni prawo do renty rolniczej od dnia 1 maja 2008 roku do dnia 31 stycznia 2010 roku (decyzja – k. 38 akt KRUS). Kolejnymi decyzjami z dnia 19 lutego 2010 roku (k. 55 KRUS), z dnia 24 marca 2011 roku (k. 71 akt KRUS) i z dnia 12 marca 2012 roku (k 89 akt KRUS) okres uprawnienia do powyższego świadczenia był przedłużany do dnia 28 lutego 2014 roku.

W dniu 21 lutego 2014 roku wnioskodawczyni wystąpiła o ponowne ustalenie prawa do renty rolniczej (k. 94 akt KRUS). Lekarz Rzeczoznawca w dniu 13 marca 2014 roku rozpoznał:(...)Uznał, że jest ona całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym od nadal do marca 2015 roku ( orzeczenie – k. 101-102 akt KRUS). Od powyższego orzeczenia organ rentowy wniósł sprzeciw (k. 102v akt KRUS). Komisja Lekarska, po ponownym badaniu i rozpoznaniu jak wyżej uznała, że wnioskodawczyni nie jest całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym (orzeczenie - k. 107-108akt KRUS).

Powołując się na powyżej wskazane orzeczenie Komisji Lekarskiej organ rentowy decyzją z dnia 7 kwietnia 2014 roku wydał decyzję odmawiającą wnioskodawczyni prawa do renty rolniczej na dalszy okres (k. 110 akt KRUS). Biegły sądowy lekarz specjalista neurochirurg po przeprowadzeniu badania, w opinii z dnia 13 października 2014 roku rozpoznał u wnioskodawczyni: umiarkowane (...)nieprawidłowy zapis badania eeg. Nie stwierdził u niej całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. W uzasadnieniu biegły sądowy lekarz specjalista stwierdził, że radiologiczny obraz zmian zwyrodnieniowych z niewielką patologią, powodujących okresowe dolegliwości.

Wymaga to fizykoterapii i leczenia farmakologicznego, nie sprowadzając niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym (opinia – k. 12-13 a.s.). Biegli lekarze sądowi specjalista ortopeda i neurochirurg w opinii z dnia 11 marca 2015 roku rozpoznali u wnioskodawczyni(...) W obszernym uzasadnieniu opinii biegli odnieśli się do badań przedstawionych przez skarżącą, w tym do badania (...) z dnia 25.02.2015 r. i USG barku, a także badania neurologicznego i ortopedycznego. Wskazali jednoznacznie na symetryczność i prawidłową siłę mięśni, dobrą ruchomość kręgosłupa, symetryczne odruchy, zborność, brak patologicznych objawów neurologicznych i ortopedycznych.

Biegli stwierdzili, że (...) nie powoduje całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym ( opinia k.36-39). W opinii uzupełniającej z dnia 13 czerwca 2015 roku biegli sądowi podtrzymali w całości opinię główną, odnosząc się do zarzutów zgłaszanych przez wnioskodawczynię ( k 68). Po złożeniu dodatkowej dokumentacji biegła neurochirurg wydała kolejne uzupełnienie opinii w dniu 1 lutego 2016 r. Biegła stwierdziła iż wnioskodawczyni jest zdolna do pracy w gospodarstwie rolnym, może wykonywać lżejsze prace, takie jak grabienie, zbieranie owoców z wykluczeniem dźwigania ciężarów powyżej 15 kg.( opinia k 114).

Biegły hematolog rozpoznał u wnioskodawczyni(...) nie powodującą całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Wyjaśnił, że schorzenie wymaga okresowego leczenia farmakologicznego w ramach krótkotrwałej niezdolności do pracy (opinia – k. 88-89 a.s.). Sąd Okręgowy w Lublinie uznał, że sporządzone w toku postępowania opinie są kompletne, jasne i należycie uzasadnione, a tym samym przedstawiają wystarczające wiadomości specjalne niezbędne do merytorycznego rozstrzygnięcia zarzutów zawartych w odwołaniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1999 roku, II UKN 96/99, OSNP z 2000 roku Nr 23, poz. 869).

Zostały wydane przez niekwestionowanych specjalistów z zakresu schorzeń występujących u wnioskodawczyni, po uprzedniej analizie akt sprawy, przeprowadzeniu badań skarżącej i zapoznaniu się z dotyczącą jej osoby dokumentacją lekarską, w tym ze złożoną w toku postępowania sądowego. Z opinii jednoznacznie wynika, że wnioskodawczyni nie jest całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym. Odwołanie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 704, ze zmianami), renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w ust. 2;

2) jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym;

3) całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Art. 21 ust. 5 cytowanej ustawy stanowi, że za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym. Stosowanie do art. 22 ust. 1 ustawy rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy przyznaje się, jako rentę stałą, jeżeli całkowita niezdolność ubezpieczonego do pracy w gospodarstwie rolnym jest trwała i nie orzeczono celowości przekwalifikowania zawodowego.

W pozostałych przypadkach renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje, jako renta okresowa. Kategoryczne brzmienie art. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników wskazuje, iż przesłanki ustalenia prawa do renty rolniczej muszą zaistnieć kumulatywnie, brak chociażby jednej z nich eliminuje możliwość przyznania przedmiotowej renty. Zgodnie z przepisem art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748, ze zmianami), w związku z art. 52 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego, ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie.

E. S. nie spełnia jednej z przesłanek ustalenia prawa do renty rolniczej, nie jest bowiem nadal osobą trwale lub okresowo całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym. Sam fakt występowania schorzeń nie decyduje o istnieniu niezdolności do pracy, a dopiero ocena, czy i w jakim zakresie powodują one niezdolność do pracy (por. wyrok Sądu Najwyższego z 1 grudnia 2000 roku, II UKN 113/00, OSNP z 2002 roku, Nr 14, poz. 343). Z opinii biegłych sądowych jednoznacznie wynika, że obecne u skarżącej schorzenia, jakkolwiek wymagają dalszego leczenia, to jednak nie powodują niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.

Sąd Okręgowy podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2010 roku (II UK 111/2010, Lex nr 688684), że ochrona z art. 21 ust. 5 ustawy rolniczej obejmuje tylko całkowitą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym, a nie każdy mniejszy (niż całkowity) stopień tej niezdolności. Nie każdy więc gorszy stan zdrowia i sprawności psychofizycznej rolnika uzasadnia prawo do renty. Jeżeli ustawodawca w systemie rolniczym nie rozróżnił i nie daje ochrony rentowej w przypadku częściowej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, lecz tylko przy całkowitej, to oznacza to, że w ustaleniu takiego stopnia niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym chodzi o wyraźną granicę tej niezdolności - a więc o sytuację, gdy rolnik z powodu naruszenia sprawności organizmu nie może osobiście wykonywać pracy.

Uzasadnia to tezę, że dopiero taki stopień (całkowitej) niezdolności do pracy wyznacza granicę w kwalifikacji rzeczywistej sprawności psychofizycznej ubezpieczonego do pracy w gospodarstwie rolnym. Nie obejmuje zatem sytuacji, gdy rolnik nie utracił w pełni możności wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym, czyli gdy wystąpiła utrata sprawności do pracy w stopniu mniejszym niż całkowita. Zatem gorszy stan zdrowotny może powodować ograniczenie zdolności do pracy, lecz nie osiągać całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.

Z powyższych względów, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c., Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.