Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 823/15 AI generated

Court reduced sentence for attempted fraud by recognizing single criminal act instead of theft and fraud.

Case Number VI Ka 823/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially overturned the first-instance judgment regarding the defendant's conviction and sentencing. The defendant argued for a lighter penalty, but the court found the appeal inadmissible while correcting the legal characterization of the crime. The court determined that the defendant committed only one act of fraud rather than theft followed by fraud, necessitating a recalculation of the sentence based on the specific circumstances of the single fraudulent intent.

Legislator headnote

AI generated

Art. 279 § 1 kk; Art. 286 § 1 kk; Art. 286 § 2 kk; Art. 64 § 1 kk; Art. 12 kk; Art. 53 § 1, 2 kk; Art. 63 § 1 kk; Art. 4 § 1 kk: When a defendant steals property solely to later demand payment for its return, the act constitutes a single crime of fraud under Art. 286 § 2 kk, not theft combined with fraud, requiring the court to adjust the sentence based on the elements of the single fraudulent act.

Keywords

AI generated
fraudulent intent single criminal act theft versus fraud recidivism circumstances sentencing recalculation attempted fraud property return demand

Cited Legislation

AI generated
Art. 279 § 1 kk
oskarżonego o przestępstwa z art. 279§1kk, art.
Art. 286 § 1 kk
279§1kk, art. 286§1kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 9 stycznia 2015 r.
Art. 286 § 2 kk
64 § 1 kk i za na podstawie art. 286 § 2 kk wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; III.
Art. 64 § 1 kk
z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art.
Art. 12 kk
Art. 53 § 1, 2 kk
Z tego też względu orzekając nową karę należało uwzględnić te okoliczności, które zadecydowały w myśl art. 53 § 1 i 2 k.k.
Art. 63 § 1 kk
na postawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego w pkt.
Art. 4 § 1 kk
akt IV K 760/13 Przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k.
Art. 440 k.p.k.
Wniesienie apelacji przez oskarżonego spowodowało jednak zmianę zaskarżonego wyroku na jego korzyść na podstawie art. 440 k.p.k. K.
Art. 624 § 1 k.p.k.
Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 624 § 1 k.p.k. Oskarżony przebywa w warunkach izolacji i nie będzie w stanie ich zapłacić.
Art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.
O kosztach obrony z urzędu sąd odwoławczy orzekł na podstawie art. 618 §1 pkt 11 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 823/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie : Przewodniczący: SSO Maciej Schulz Sędziowie: SSO Ludmiła Tułaczko (spr.) SSO Anita Jarząbek - Bocian Protokolant p.o. protokolant sądowy Monika Suwalska przy udziale Prokuratora Teresy Pakieły po rozpoznaniu dnia 22 marca 2016 r. sprawy K. W. syna J. i D. z domu (...) ur. (...) w W. oskarżonego o przestępstwa z art. 279§1kk, art. 286§1kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 9 stycznia 2015 r. sygn. akt IV K 760/13 Przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

1. uchyla rozstrzygnięcie o karze łącznej z art. 85 k.k. i art., 86 § 1 k.k.

2. w ramach czynów przypisanych oskarżonemu K. W. w punktach I i II uznaje go za winnego tego, że działając w krótkich odstępach czasu i z góry powziętym zamiarem w dniu 11 czerwca 2013r. w W. na ul. (...), po uprzednim otwarciu posiadanym kluczem drzwi i uruchomieniu pojazdu wbrew woli jego właściciela J. H. zabrał samochód osobowy marki M. (...) nr rej. (...) A, nr VIN: (...) o wartości 8.000 zł w celu ukrycia go, a w dniu 12 czerwca 2013r. w W., w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy, żądał korzyści majątkowej od pokrzywdzonego J.

H. informując go, że odnalazł jego skradziony samochód osobowy marki M. (...) nr rej. (...) A ale musi zapłacić za ten samochód nieznanym sprawcom kradzieży 2.000 zł mając przy tym świadomość, że jest to nieprawda, w wyniku czego pokrzywdzony za pośrednictwem swojej matki K. H. przekazał mu kwotę 2.000 zł przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za inne podobne przestępstwo umyślne tj. czynu wyczerpującego dyspozycje art. 286 § 2 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 286 §2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. wymierza mu karę 1 /jednego/ roku i 6 / sześciu / miesięcy pozbawienia wolności;

3. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach 20.06.2013r. i 21.06.2013r. uznając w ten sposób dwa dni kary pozbawienia wolności za odbyte;

4. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

5. zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w sprawie przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa;

6. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. F. M. kwotę 723,24 złotych obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu oskarżonego w drugiej instancji oraz podatek VAT. SSO Maciej Schulz SSO Ludmiła Tułaczko SSO Anita Jarząbek - Bocian Sygn. akt VI Ka 823/15

UZASADNIENIE

K. W. został oskarżony o to, że:

1. w dniu 10/11 czerwca 2013 r. w W. na ul. (...) dokonał, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamków w drzwiach kradzieży z włamaniem samochodu osobowego marki M. (...) nr rej. (...) nr VIN: (...) o wartości 8 000 zł na szkodę J. H. tj. o czyn art. 279 § 1 k.k.

1. W dniu 12 czerwca 2013 r. w W., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem J. H. w ten sposób, że poinformował go, że odnalazł jego skradziony samochód osobowy marki M. (...) nr rej. (...) ale musi zapłacić za ten samochód nieznanym sprawom kradzieży kwotę 2 000 zł, mając przy tym świadomość, że jest to nieprawda, w wyniku czego pokrzywdzony za pośrednictwem swojej matki K. H. przekazał mu kwotę 2 000 zł. tj. o czyn art. 286 § 1 k.k Po rozpoznaniu sprawy IV K 760/13 Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 9 stycznia 2015r. orzekł:

I. oskarżonego K. W. w ramach zarzucanego mu w pkt 1 czynu uznał za winnego tego, że w dniu 11 czerwca 2013 r. w W. na ul. (...) po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamków w drzwiach pojazdu i zamka stacyjki poprzez otwarcie ich posiadanych kluczem i uruchomienie pojazdu wbrew woli właściciela dokonał kradzieży z włamaniem samochodu osobowego marki M. (...) nr rej. (...) nr VIN: (...) o wartości 8 000 zł na szkodę J. H. przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za inne podobne przestępstwo umyślne tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 279 § 1 k.k w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności;

II. oskarżonego K. W. w ramach zarzucanego mu czynu w pkt. 2 aktu oskarżenia czynu uznał za winnego tego że w dniu 12 czerwca 2013 r. w W., w zamian za zwrot bezprawnie zabranej rzeczy żądał korzyści majątkowej od pokrzywdzonego J. H. w ten sposób, że poinformował go, że odnalazł jego skradziony samochód osobowy marki M. (...) nr rej. (...) ale musi zapłacić za ten samochód nieznanym sprawom kradzieży kwotę 2 000 zł, mając przy tym świadomość, że jest to nieprawda, w wyniku czego pokrzywdzony za pośrednictwem swojej matki K.

H. przekazał mu kwotę 2 000 zł., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za inne podobne przestępstwo umyślne tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 286 § 2 k.k w zw. z art. 64 § 1 kk i za na podstawie art. 286 § 2 kk wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 §1 k.k. orzeczone w pkt I i II kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności;

IV. na postawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego w pkt. III kary łącznej zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach od 20.06.2013 r. do dnia 21.06.2013 r., uznając w ten sposób dwa dni kary pozbawienia wolności za odbyte; V. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonego K. W. do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego J. H. kwoty 2000 (dwóch tysięcy) złotych; VI. na podstawie art. 624 k.p.k. zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżony K. W.. Wskazał w apelacji, że w dniu 9.01.2015r. został zatrzymany przez policję do innej sprawy, dlatego też nie mógł stawić się na rozprawie w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi – Południe w W., na której zapadł wobec niego wyrok zaoczny. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 22 marca 2016r. podniósł, iż wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Apelację oskarżonego poparł również jego obrońca, który wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonego K. W. nie zasługuje na uwzględnienie. Zawarty w niej zarzut naruszenia prawa do obrony poprzez prowadzenie rozprawy w sytuacji gdy oskarżony nie mógł brać w niej udziału, okazał się bezzasadny. Zatrzymanie K. W. przez policję w dniu 9 stycznia 2014r. nie miało żadnego wpływu na jego obecność na rozprawie. Do takiego wniosku należy dojść analizując dane zawarte w protokołach rozpraw. W dniu 9 stycznia 2014r. rozprawa przez Sądem Rejonowym dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie rozpoczęła się, jak wynika z protokołu, o godzinie 14:13 a zakończyła się o godzinie 14.45.

Tego dnia oskarżony został zatrzymany do innej sprawy karnej, prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Warszawy- Śródmieścia w Warszawie sygn. II K 570/15 /2 Ds. 1903/14/, lecz o godzinie 20.10. Do zatrzymania, na które powołuje się oskarżony w apelacji, doszło więc pięć godzin po zakończeniu rozprawy w niniejszej sprawie. K. W. został zwolniony w dniu 10.01.2015r. o godzinie 14.00 /k- 222/. Analiza powyższych okoliczności wskazuje na to, że oskarżony nie stawił się na rozprawę w dniu 9 stycznia 2014r. powiadomiony prawidłowo /k-135/ z własnej woli nie zaś w wyniku zatrzymania.

Apelacja oskarżonego jest więc niezasadna a wskazany w niej zarzut nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonych dowodach. Wniesienie apelacji przez oskarżonego spowodowało jednak zmianę zaskarżonego wyroku na jego korzyść na podstawie art. 440 k.p.k. K. W. wyjaśnił, że samochód M. nr rej. (...) A „ zabrał dlatego, że chciał później powiedzieć J. H., że pojazd odnalazł się ale sprawcy chcą pieniędzy za to, że oddali ten samochód”./ k- 40/ To zdanie świadczy o tym, że oskarżony w chwili uruchomienia samochodu oryginalnym kluczykiem, lecz bez wiedzy i zgody pokrzywdzonego, miał skrystalizowany zamiar oszustwa.

Zabrał samochód ale nie w celu przywłaszczenia, tylko po to aby wyłudzić od J. H. pieniądze za zwrot pojazdu. Dlatego należy uznać, że popełnił tylko jeden czyn z art. 286 §2 k.k. w zw. art. 64 §1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Sąd odwoławczy oparł się na wyjaśnieniach oskarżonego, /k- 40-41/ który przyznał się do winy i przedstawił przebieg zdarzenia w swoich obszernych wyjaśnieniach. Sąd I instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie lecz ocena prawna zachowania oskarżonego wymagała korekty. W tym zakresie sąd odwoławczy powołuje się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2014r.

II KK 14/14 o następującej treści: „Nie można dokonać zaboru cudzej rzeczy jednocześnie w celu jej przywłaszczenia i w celu żądania w przyszłości korzyści majątkowej za jej zwrot, zarazem dopuszczając sytuację, że sprawcą przestępstwa z art. 286 § 2 k.k. będzie ten, który rzecz wcześniej ukradł”. Sąd odwoławczy przypisał oskarżonemu popełnienie tylko jednego czynu z art. 286 § 2 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Opis tego przestępstwa uwzględnia wszystkie elementy zachowania przypisane mu przez sąd I instancji oprócz zamiaru działania w celu przywłaszczenia samochodu.

Z tego też względu orzekając nową karę należało uwzględnić te okoliczności, które zadecydowały w myśl art. 53 § 1 i 2 k.k. o wymiarze kar jednostkowych przez sąd I instancji. Były to następujące okoliczności: uprzednia karalność za przestępstwa przeciwko mieniu, działanie w ramach powrotu do przestępstwa, wysokość szkody, działanie z premedytacją oraz popełnienie przestępstwa na szkodę kolegi, który obdarzył oskarżonego zaufaniem, które ten tak mocno nadużył. Pozostałe rozstrzygnięcia sądu I instancji są prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze sąd odwoławczy orzekł jak w wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 624 § 1 k.p.k. Oskarżony przebywa w warunkach izolacji i nie będzie w stanie ich zapłacić. O kosztach obrony z urzędu sąd odwoławczy orzekł na podstawie art. 618 §1 pkt 11 k.p.k. w zw. z §14 ust. 2 pkt 4, § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. / tekst jednolity Dz.U z 2013r. poz. 461 zm.

Dz.U. z 2015r. poz. 616/ SSO Ludmiła Tułaczko SSO Maciej Schulz SSO Anita Jarząbek - Bocian