Court dismissed appeal in car damage case, awarding gross repair costs including VAT as full compensation for property loss.

Sygn. akt III Ca 1694/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2015 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie I C 1077/14 z powództwa M. B. przeciwko (...) S.A. w W. zasadził kwotę 11.160,46 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 21 lutego 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 350 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 8 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty . O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc ustalając , że powód wygrał proces w całości , a szczegółowe ich rozliczenie sąd pozostawił do rozstrzygnięcia referendarzowi sądowemu .

Sąd I instancji ustalił , że w dniu 20 stycznia 2014 roku pojazd należący do M. B. uczestniczył w kolizji drogowej spowodowanej przez kierowcę ubezpieczonego w zakresie OC w pozwanym zakładzie ubezpieczeń . W wyniku tej kolizji w samochodzie powoda nr rej. (...) marki A. (...) uległ uszkodzeniu zderzak przedni , reflektor lewy i prawy , błotnik przedni lewy i napis błotnika przedniego . Właściciel pojazdu zgłosił szkodę pozwanemu , który przyznał mu odszkodowanie w wysokości 8.610,06 złotych . W dniu 24 lutego 2014 roku powód sprzedał samochód za 12.000 złotych netto .

Poszkodowany zlecił sporządzenie ekspertyzy kosztów naprawy pojazdu prywatnemu rzeczoznawcy , który ustalił koszt naprawy na poziomie 15.684,86 złotych netto , a 19.292,38 złotych brutto . Koszt wydania prywatnej opinii to 350 złotych . Zgodnie z opinią biegłego sądowego koszt naprawy samochodu przy zastosowaniu stawki 85 zł/rbg oraz zastosowaniu części oryginalnych bez logo producenta pojazdu powoda to kwota 24.317,74 złotych brutto. Przy tak poczynionych ustaleniach faktycznych Sąd meriti uznał , że koszt naprawy , który sąd wziął pod uwagę jako należny to kwota 24.317,74 złotych brutto .

Bez znaczenia jest bowiem fakt , czy powód wydatkował tę kwotę na naprawę , bowiem po stronie powoda nastąpiła szkoda poprzez ubytek w sferze majątkowej poszkodowanego traktowanego jako całość . natomiast obowiązek naprawienia szkody powstaje z chwilą wyrządzenia szkody i nie jest uzależniony od tego czy poszkodowany dokonał jej naprawienia i czy w ogóle zamierza ją naprawić . Skoro wysokość odszkodowania ustala się według cen części zamiennych i usług opodatkowanych podatkiem VAT to miernikiem szkody ustalonej według cen kosztów naprawy jest cena naprawy obejmująca cenę części zamiennych i usług wraz z podatkiem VAT , a odszkodowanie przysługuje w kwocie brutto .

Przy tak ustalonych kosztach naprawy , przy uwzględnieniu kwoty wypłaconej przez ubezpieczyciela powód mógłby żądać kwoty dodatkowej w wysokości 15.707,68 złotych . Ponieważ Sąd jest związany żądaniem pozwu zasądził całą dochodzoną pozwem kwotę . Sąd zasądził również kwotę 350 złotych jako koszt poniesionej przez powoda prywatnej ekspertyzy , bowiem jej sporządzenie pozwoliło powodowi na porównanie kwoty otrzymanej od ubezpieczyciela z ewentualną realną kwotą naprawy samochodu . Apelację od powyższego wyroku wniósł pozwany , zaskarżając wyrok w całości .

Sformułowane przez pozwanego zarzuty dotyczyły :

1. sprzeczności istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału przez przyjęcie , iż powodowi przysługuje odszkodowanie w kwocie brutto , czyli z podatkiem VAT 2. naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 361 paragr 2 kc i nieprawidłowe ustalenie rozmiaru szkody Wskazując na powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych za I i II instancję .

Sąd Okręgowy zważył , co następuje :

Apelacja pozwanego jest bezzasadna i jako taka podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 kpc , jednak z innych powodów niż te , które legły u podstaw orzeczenia sądu I instancji . Sąd I instancji w sposób prawidłowy dokonał wyliczenia szkody jaką poniósł powód . Prawidłowe są te ustalenia , które wyliczają szkodę według wariantu wyliczeniowego dokonanego przez biegłego sądowego opartego na zastosowaniu części oryginalnych bez logo producenta pojazdu i przyjętych kosztów naprawy przy stawce 85 zł/rbg . Przy wyborze tego wariantu wyliczenia kosztów naprawy sąd prawidłowo przyjął , że stan pojazdu 8 letniego , o przebiegu w chwili wypadku na poziomie 187 000 km ze znacznym stopieniem zużycia i oraz rodzaj uszkodzonych elementów uzasadniają przyjęcie za uzasadnione części zamiennych bez logo producenta , które to części sygnowane znakami Q są częściami o jakości odpowiadającej częściom oryginalnym , są jedynie pozbawione logo producenta .

Nieprawidłowo natomiast sąd przyjął , że powód powinien otrzymać odszkodowanie w kwocie brutto , bez odliczenia podatku VAT . Zarzut ten był podniesiony w apelacji i w tym zakresie jest słuszny . Powód w chwili zgłoszenia szkody złożył oświadczenie , że jest podatnikiem podatku VAT . Wszelkie rozliczenia zarówno co do części zamiennych jak i kosztów naprawy musiały by być więc obliczane bez tego podatku . Skoro powód przyznał okoliczność , że może korzystać z odliczenia podatku istnieje uzasadniona pewność , że nie poniósłby tego obciążenia, gdyby w rzeczywistości podjął działania zmierzające do likwidacji szkody .

Nie można więc określać rozmiaru szkody jaką poniósł powód na błędnym przyjęciu , że podatek VAT byłby przez niego opłacony , a tym samym zwiększyć rozmiar jego odszkodowania . Słusznie zauważa skarżący , że powód miał tego świadomość ,bowiem wszystkie jego własne wyliczenia operują kwotą wolną od podatku VAT . Gdyby przyjąć więc , że szkoda powoda powinna być ustalona bez podatku VAT , wyniosłaby ona kwotę 19.770,52 złotych zgodnie z kalkulacją kosztów wskazaną przez biegłego ( k 104 ) . Skoro powód otrzymał z tytułu odszkodowania od ubezpieczyciela kwotę 8.610,06 zł do zasądzenia pozostaje kwota 11.160,46 złotych orzeczona przez Sąd I instancji Nie do przyjęcia natomiast jest stanowisko strony pozwanej wyrażone w uzasadnieniu apelacji , które zmierza do wykazania , że w przypadku pojazdu powoda powstała tzw. szkoda całkowita .

O szkodzie całkowitej można mówić wtedy , gdy maksymalny koszt naprawy pojazdu przekracza jego wartość . Do tego bowiem sprowadzają się wyliczenia strony pozwanej , że skoro kosz naprawia pojazdu wynosi 19.770,52 złotych , a powód sprzedał pojazd za 12.000 złotych należy się mu kwota odszkodowania w wysokości 7.770,52 zł , a skoro powód otrzymał już od (...) kwotę 8.160,06 zł nie ma podstaw do żądania odszkodowania w tej sprawie , bowiem roszczenie powoda zostało już zaspokojone . Jest to przekonanie nieprawidłowe , co do którego sąd nie może się przychylić .

Umyka bowiem z pola widzenia fakt, że wartość pojazdu powoda w chwili wypadku została wskazana przez biegłego sądowego na kwotę 31.400 złotych brutto . Skoro powód otrzymał już kwotę 8.160,06 zł oraz uzyskał cenę za sprzedaż pojazdu bez naprawy na poziomie 12.000 zł jego szkoda oscyluje nadal w kwocie odpowiadającej zasadzonej w wyroku . Nie zasługuje na aprobatę również argument podniesiony w apelacji przez pozwanego co do braku adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy wydatkowaną przez powoda na kwotą 350 zł na prywatna ekspertyzę oszacowania kosztów naprawy pojazdu a wypadkiem komunikacyjnym , za który w zakresie skutków szkody odpowiedzialność ponosi pozwany .Do akt sprawy została załączona ta ekspertyza .

Została potwierdzona opłata za jej wykonanie na kwotę 350 złotych ( k 22 ) . Natomiast jej nieprzeprowadzenie skutkowałoby brakiem wiedzy poszkodowanego co do poniesionej przez niego szkody zwłaszcza w kontekście wypłaconej przez pozwanego kwoty 8.610,06 złotych , a zasądzonej należnej kwoty 11.160,46 złotych . Mając powyższe na uwadze , Sąd Okręgowy stwierdził , że kwestionowany wyrok nie zawiera wad prawnych , skutkujących wzruszenie orzeczenia i na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację . O kosztach postepowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 5 w związku z § 13 pkt 1 ppkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu ( Dz U z 2013 poz. 461 ze zm ) .

Na koszt te złożyła się kwota 1200 zł zastępstwa procesowego .