Court dismisses loan claim because plaintiff lost standing after selling the debt to a third party.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's lawsuit for repayment of a loan, ruling that the plaintiff lacked standing to sue after selling the debt to a third party. Although the plaintiff alleged the defendant owed money from a 2007 loan agreement, the court found the plaintiff failed to prove the debt remained with them or explain how interest was calculated. Consequently, the court rejected the claim based on the principle that a creditor cannot sue once the right has been transferred without the debtor's consent.
Legislator headnote
AI generatedArt. 509 § 1 k.c.; Art. 6 k.c.; A creditor loses the right to sue if they transfer the claim to a third party without the debtor's consent, and the original creditor bears the burden of proving current standing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I 1 C 1047/15 upr.
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: st. sekr. sądowy Izabela Jagmin po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. w Gdyni sprawy z powództwa Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. przeciwko E. S. o zapłatę I Oddala powództwo w całości; II Ustala koszty postępowania na kwotę 647,00zł (sześćset czterdzieści siedem złotych), w tym 600,00zł (sześćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego; III Ustalonymi w pkt II kosztami obciąża powoda i zasądza od powoda Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. na rzecz pozwanej E. S. kwotę 617,00zł (sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i pełnomocnictwa.
UZASADNIENIE
Powód Bank (...) SA z siedzibą w K. wniósł o zasądzenie od pozwanej E. S. kwoty 1759,56 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, iż udzielił pozwanej E. S. pożyczki na podstawie umowy z dnia 6 listopada 2007 r., z obowiązkiem zwrotu w ratach miesięcznych. Powód wskazał, że pozwana nie spłacała zadłużenia w ustalonych terminach i nie spłaciła go do dnia 14.10.2014r-bank w tym dniu wypowiedział umowę, tym samym roszczenie stało się wymagalne .
Powód wyjaśnił, że zadłużenie pozwanego wynosi 1759,56 zł, na co składają się kwoty: 1934,99 zł tytułem odsetek karnych . (pozew - k. 2-4) Nakazem zapłaty z dnia 7.2.2015r sąd w sprawie I Nc 606/15 Sąd Rejonowy w Gdyni zasądził żądaną kwotę wraz z kosztami postępowania ( nakaz zapłaty k.21) Pozwana złożyła sprzeciw od w/w nakazu zapłaty, a w nim podniosła zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem oraz spłaty zadłużenia z tytułu pożyczki z dnia 6 listopada 2007 r ( sprzeciw k. 34-37 ) Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 6..2007r. pomiędzy Bankiem (...) SA z siedzibą w K. (pożyczkodawcą) a E. S. (pożyczkobiorcą) została zawarta umowa pożyczki nr (...), na podstawie której pożyczkodawca udzielił pożyczkobiorcy pożyczki ,z której w dniu 13.4.2012r pozostało do spłaty 10730, 56 zł . (niesporne, nadto: wniosek k. 5-6, wyciąg z ksiąg banku k.9, ugoda - k. 55-7) W dniu 5.4.2012r wydano wyciąg z ksiąg banku (...) SA w K., z którego wynika, ze dług E. S. z tytułu pożyczki nr (...) z dnia 6.11.2007r wynosi 9145, 65 zł, a w tym odsetki karne w kwocie 893, 24 zł za okres od 6.1.2008r do 5.4.2012r (wyciąg k.
9) W dniu 19.10.2011r Bank (...) SA wypowiedział umowę nr (...) i zażądał zapłaty kwoty 13840, 96 zł na która składają się: m. in. odsetki karne w kwocie 376, 76 zł W dniu 13.4.2012r (...) spółka zoo w W. nabyła dług E. S. z tytułu umowy nr (...). (ugoda k. 55-7) W dniu 31.7.2012 r E. S. zawarła ugodę z (...) spółka zoo w W. dotyczącą długu z umowy nr (...) z dnia 6.11.2007r , w której zobowiązała się do spłacania kwoty 10730, 56 zł w 21 ratach do 30.3.2014r : pierwsza - 1000 zł, potem po 500 zł i ostatnia 130,56 zł ( ugoda k. 55-7) W sprawie I1C (...) Bank (...) SA w K. żądał zapłaty od E. S. kwoty 9245, 58 zł z tytułu umowy z dnia 6.11.2007 r nr (...), w tym 1093, 17 zł tytułem odsetek karnych ;pismem z dnia 29.1.2014r cofnął pozew bez zrzeczenia się roszczenia; na posiedzeniu w dniu 27.2.2014r E. S. oświadczyła, że spłaciła kapitał i 1000 zł tytułem odsetek zgodnie z zawartą ugodą i dlatego bank cofnął pozew; Sad umorzył w/w postępowanie postanowieniem z dnia 27.2.2014r ( akta I1 C 2529/12)
Sąd zważył, co następuje:
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie Sąd ustalił na podstawie dowodów z w/w dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, które uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budziły one zastrzeżeń Sądu co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, a nadto ich moc dowodowa nie była kwestionowana przez strony. W niniejszej sprawie powód domagał się od pozwanej E. S. zapłaty kwoty (...), ,56 zł tytułem odsetek karnych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
Jako podstawę swojego żądania powód wskazywał umowę pożyczki z dnia 6.11.2007r. Podstawę prawną żądania powoda stanowią więc przepisy art. 481 kc w zw. z art. 720 kc. Pozwana E. S. nie kwestionowała faktu zawarcia w/w umowy, zarzuciła natomiast, że roszczenie powoda jest zaspokojone, a inne , wynikające z umowy - np. o odsetki-przedawnione. Odnosząc się do zarzutu strony pozwanej jakoby doszło do przedawnienia dochodzonego w niniejszym postępowaniu roszczenia, należy wskazać, iż zarzut ten zasługuje na uwzględnienie . Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
Przepis art. 120 k.c. stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Art. 123. § 1.kc stanowi:" Bieg przedawnienia przerywa się:
1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;
2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje;
3) przez wszczęcie mediacji.", a art. 124. § 1.kc stanowi:" Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo." W niniejszej sprawie termin przedawnienia wynosi 3 lata i zaczął biec w dniu następnym po wskazanym jako termin wypowiedzenia tj. od 29.11.2011r, więc upłynął przed datą złożenia pozwu w niniejszej sprawie tj. przed 4.2.2015r. W ugodzie pozwana zobowiązała się do spłaty określonej kwoty pieniężnej stanowiącej dług wynikający z umowy pożyczki z dnia 6.11.2007r , która zawierała wszystkie składniki w/w długu i dokonała w ratach spłaty ustalonej kwoty.
W ugodzie nie wskazano , co składa się na kwotę nią objętą. Nie wynika z niej, aby były to odsetki karne i w jakiej wysokości. W tym stanie sprawy sąd uznał, że żądanie pozwu jest spóźnione, albowiem roszczenie powoda uległo przedawnieniu jako żądanie odsetek karnych , bo od daty zakończenia umowy do dnia wniesienia pozwu w niniejszej sprawie upłynęły trzy lata, a odsetki te nie były objęte ugodą, a przynajmniej to nie wynika z treści ugody oraz ugoda nie została zawarta przez powoda, tylko nabywcę długu. Należy też podnieść fakt, że powód sprzedał swój dług wobec pozwanej wynikający z umowy z dnia 6.11.2007r i to nabywca w/w długu stał się jej wierzycielem, a wiec powód utracił legitymację czynną do występowania w tej sprawie , bo zgodnie z art. 509.
§ 1.kc Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.§ 2. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Należy także stwierdzić , że mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji art. 6 k.c., Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów.
Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe. Powód nie wykazał ,że ma legitymację czynną do występowania w tej sprawie,nie wykazał też, jak liczył odsetki karne, za jaki czas i dlaczego akurat kwota żądana pozwem jest ich wartością. Mając na uwadze wszystkie powyższe rozważania , Sąd działając na mocy art. 481 § 1 k.c. :" § 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.§ 2.
Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy." i 720 kc:"§ 1. Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
§ 2. Umowa pożyczki, której wartość przenosi pięćset złotych, powinna być stwierdzona pismem.", w zw. z art. 118 k.c. i art. 117 § 2 k.c:" oraz art. 509 par. 1 k.c oddalił powództwo jak w pkt I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 1 oraz § 6 pkt 4 oraz § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j.
Dz. U. z 2013 r., poz. 490).Sąd ustalił tytułem kosztów procesu kwotę 647, zł, na którą składają się kwoty: 30,00 zł tytułem uiszczonej przez powoda opłaty sądowej od pozwu, 600,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu 17,00 zł tytułem uiszczonej przez powoda opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Biorąc pod uwagę fakt, że pozwany wygrał sprawę, sąd obciążył kosztami postępowania powoda, jako przegrywającego i zasądził na jego rzecz kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego pozwanej.