Legislator Case Law & Legislation
VII U 44/16 AI generated

Court grants early retirement pension to locomotive engineer who proved 15 years of special working conditions.

Case Number VII U 44/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Insurance Institution initially denied the applicant's early retirement pension claim due to insufficient proof of a 15-year special working conditions tenure. The applicant successfully demonstrated over 15 years of continuous employment as a locomotive engineer, supported by employment records and consistent testimony. Consequently, the court overturned the initial decision and granted the applicant the right to an early retirement pension.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 2018-05-10 o emeryturach i rentach społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1983-02-07: The court established that an employee meeting the statutory age and tenure requirements for early retirement in special working conditions is entitled to the pension, provided they substantiate the duration of such employment with credible evidence.

Keywords

AI generated
early retirement pension special working conditions locomotive engineer tenure requirement Social Insurance Institution emerytury i renty społeczne staż pracy

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 2018-05-10 o emeryturach i rentach społecznych
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1983-02-07

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 44/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2016 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Małgorzata Kowalska P.o. protokolanta sądowego Ludomir Bień po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 roku w Lublinie sprawy R. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania R. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 18 grudnia 2015 roku znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala R. M. prawo do emerytury od dnia(...) roku. Sygn. akt VII U 44/16

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 grudnia 2015 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił R. M. przyznania prawa do emerytury, gdyż wnioskodawca nie udokumentował 15-letniego stażu pracy w warunkach szczególnych. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł R. M. domagając się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury. Wskazał, że pracował w warunkach szczególnych jako maszynista lokomotywy w okresie zatrudnienia w Odlewni (...) w L.. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

R. M. urodzony (...) w dniu (...) roku złożył wniosek o emeryturę. Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Przed organem rentowym udowodnił 29 lat i 8 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 10 lat i 27 dni stażu pracy w warunkach szczególnych (okoliczności bezsporne). Wnioskodawca w okresie od dnia 14 lipca 1986 roku do dnia 30 czerwca 1998 roku był zatrudniony w Zakładach (...) S.A. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku maszynisty lokomotywy spalinowej (świadectwo pracy – k. 9 akt ZUS). W dniu 8 marca 1983 roku wnioskodawca zdał egzamin maszynisty spalinowego i swoje uprawnienia w tym zakresie dalej rozwijał (rejestr egzaminów – k. 12).

R. M. zajmował się kierowaniem lokomotywą spalinową (...)Przy jej pomocy przestawiał wagony znajdujące się na terenie Zakładów (...). Pracę wykonywał także w niedziele i święta jeżeli w tym czasie przyjmowano transporty zagraniczne. Zajmował się również ustawianiem pociągów kierując je na odpowiednie tory (zeznania wnioskodawcy – k. 13v-14). Powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie powołanych dowodów. Dokumentacje przedłożone przez wnioskodawcę, a wskazujące na posiadanie przez niego stosownych uprawnień do obsługi pociągów jako autentyczne zasługiwały na obdarzenie ich wiarą w całości.

Podobnie należało ocenić świadectwo pracy znajdujące się w jego aktach emerytalnych, w którym stwierdzono jednoznacznie, że w trakcie całego okresu zatrudnienia wnioskodawca zajmował wyłącznie stanowisko maszynisty lokomotywy spalinowej. Zeznania wnioskodawcy były w pełni zgodne z powyższymi dokumentami, a także z doświadczeniem życiowym. Były ponadto spontaniczne, szczere i pozbawione jakichkolwiek wewnętrznych sprzeczności. W sprawie brak było dowodów przemawiających przeciwko twierdzeniom wnioskodawcy. Z tych względów zeznania wnioskodawcy Sąd obdarzył wiarą w całości.

W ocenie Sądu Okręgowego zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że wnioskodawca wykonywał pracę w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w okresie od dnia 14 lipca 1986 roku do dnia 30 czerwca 1998 roku (łącznie 11 lat, 11 miesięcy i 17 dni) wskazaną w wykazie A, dziale VIII. poz. 13 Prace zakładowych służb kolejowych bezpośrednio związane z utrzymaniem ruchu pociągów, załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.

U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748 ze zm.), mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.

27. Emerytura taka przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Od 1 stycznia 2013 roku nie jest wymagane rozwiązanie stosunku pracy przez ubezpieczonego będącego pracownikiem. Według art.

32. ust. 2 za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Ustęp 4 stanowi natomiast, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym w ust. 2 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych.

Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Według § 3 cytowanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia.

Natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym, co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Jednocześnie przepis art. 1 § 2 rozporządzenia stanowi, że właściwi ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze w porozumieniu z Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustalają w podległych i nadzorowanych zakładach pracy stanowiska pracy, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazach A i B.

Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego wnioskodawca udowodnił staż pracy w warunkach szczególnych w wymiarze ponad 15 lat. Okresem bezspornym było 10 lat i 27 dni, a w niniejszym postępowaniu udowodnił dodatkowo okres 11 lat, 11 miesięcy i 17 dni. Tym samym spełnia wszystkie z wymaganych przesłanek do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku. Zaskarżoną decyzję należało zatem zmienić i ustalić R. M. prawo do emerytury od dnia (...)roku tj. od dnia złożenia wniosku o emeryturę. W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.