Social Security Court dismisses debt claim against individual who registered business solely to meet employment requirements.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the claim against the applicant, K. B., ruling he was not liable for unpaid social and health insurance contributions. Although the applicant submitted regular declarations, the court found no factual evidence of actual business operations or preparatory actions, noting the registration was merely a condition for securing employment. Consequently, the court overturned the Social Security Office's decision, establishing that formal declarations alone do not create an obligation to pay contributions without substantive business activity.
Legislator headnote
AI generatedArt. 2 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej; Art. 46 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: The obligation to pay social insurance contributions arises only from the actual commencement of business activities, not merely from the formal registration of a business entity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V U 1232/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2016 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie: Przewodniczący: SSO Krzysztof Główczyński Protokolant: star. sekr. sądowy Magdalena Teteruk po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2016 r. w Legnicy sprawy z wniosku K. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o odstąpienie od ustalenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne na skutek odwołania K. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 2 października 2015 r. znak (...) zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 2 października 2015 r. znak (...) w ten sposób, że stwierdza, iż wnioskodawca K. B. nie jest dłużnikiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne i nie jest zobowiązany do uiszczenia tytułem tych składek wraz z odsetkami kwoty 822, 09 zł. Sygn. akt VU 1232/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 października 2015 r., nr (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. na podstawie art 83 ust. l oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. nr 205, póz. 1585, z późn. zm., dalej „ustawa systemowa”) stwierdził, że wnioskodawca K. B. jest dłużnikiem Zakładu z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, wyliczając zaległość na łączna kwotę 822,09 zł, w tym: - 243,27 zł z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres od 03.2015 r. do 04.2015 r., - 558,82 zł na ubezpieczenie zdrowotne za okres od 03.2015 r. r. do 04.2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podał, iż wnioskodawca w spornym okresie, mimo składanych deklaracji w związku z prowadzoną działalności gospodarczą, nie dopełnił jako płatnik obowiązku z art. 46 ust. 1 ustawy systemowej. Od powyższej decyzji wnioskodawca K. B. złożył odwołanie, w którym wskazał, iż dokonał zgłoszenia prowadzenia działalności gospodarczej za sporny okres, bowiem taki był warunek, jaki musiał spełnić, by starać się o zatrudnienie w firmie (...). Po dwóch miesiącach, gdy okazało się, że nie uzyska tam pracy, dokonał wykreślenia działalności.
W czasie oczekiwania na decyzję o zatrudnieniu nie wykonywał w rzeczywistości żadnych usług w zakresie zarejestrowanej działalności. Wniósł o uchylenie skarżonej decyzji. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie, wskazując, że wnioskodawca nie udowodnił swoich twierdzeń o nieprowadzeniu działalności gospodarczej, a przeciwnie – zgłaszał regularnie deklaracje rozliczeniowe ZUS DRA od marca do kwietnia 2015 r. Nadto nie dokonał zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej w spornym okresie.
Sąd ustalił , co następuje : Wnioskodawca K. B. dokonał zarejestrowania prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej pod nazwą (...)w zakresie wykonywania instalacji elektrycznych od dnia 11 marca 2015 r. za pośrednictwem pracownika kancelarii podatkowo-finansowej. Jako miejsce prowadzenia działalności gospodarczej podano L., ul. (...). Z dniem 29 kwietnia 2015 r. wykreślono firmę wnioskodawcy z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, na wniosek płatnika. W okresie od 11 marca do 29 kwietnia 2015 r. wnioskodawca nie realizował żadnych zleceń w zakresie zgłoszonej działalności gospodarczej, nie uzyskał też żadnego przychodu z tego tytułu.
Nie mógł podjąć się realizacji usług związanych z wykonywaniem instalacji elektrycznych, bowiem nie posiada w tym zakresie wiedzy ani odpowiednich uprawnień. Zgłoszenie prowadzenia działalności gospodarczej było podyktowane jedynie wymogiem, jaki postawiła mu spółka (...) z siedzibą w L. na ul. (...) dla ewentualnego jego zatrudnienia, w związku z polityką rekrutacji i rozliczania pracowników w tej spółce. Wnioskodawca był zainteresowany pracą w (...)i tylko w celu spełnienia wstępnego warunku zatrudnienia zarejestrował jednoosobową działalności gospodarczą, nie planując wykonywać w jej ramach żadnych usług na własny rachunek i ryzyko.
Za miesiąc marzec i kwiecień 2015 r. wnioskodawca za pośrednictwem biura rachunkowego składał deklaracje rozliczeniowe. Nie uiszczał należnych składek. W dniu 9 czerwca 2015 r. organ rentowy wszczął postępowanie w sprawie ustalenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenia zdrowotne wnioskodawcy za okres od marca do kwietnia 2015 r. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Po jego zakończeniu organ rentowy dnia 2 października 2015 r. wydał decyzję zaskarżoną w niniejszym postepowaniu, w oparciu o treść deklaracji rozliczeniowych składanych przez płatnika.
Dowód: - w aktach ZUS : - decyzja z dn. 2.10.2015r., deklaracje rozliczeniowe ZUS DRA.
Sąd zważył , co następuje :
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 12 ust. 1 w zw. z art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1442 j.t.) osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym oraz wypadkowemu od dnia rozpoczęcia do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
Natomiast w myśl art. 11 ust. 2 cytowanej ustawy dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Jak wynika z art. 8 ust. 6 pkt 1 za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych. Z kolei w myśl art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672 j.t.) działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.
Działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wyróżnia kilka specyficznych właściwości, tj. charakter profesjonalny, a więc stały, nie amatorski i nie okazjonalny, podporządkowanie regułom opłacalności i zysku, powtarzalność działań (np. seryjność produkcji, stypizowanie transakcji, stała współpraca itd.) oraz uczestnictwo w obrocie gospodarczym (por. uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 1991 r., sygn. akt III CZP 40/91). Istotne jest przy tym, że na potrzeby ustalenia okoliczności istotnych z punktu widzenia ubezpieczeń społecznych z tytułu działalności gospodarczej, kwestie związane z formalnym zarejestrowaniem, wyrejestrowaniem, czy zgłaszaniem przerw w tej działalności mają pewne znaczenie w sferze dowodowej, ale nie przesądzają same w sobie o podleganiu obowiązkowi ubezpieczenia społecznego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2007 r., sygn. akt III UK 35/07).
Obowiązek ubezpieczenia osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą wynika bowiem z faktycznego prowadzenia tej działalności. W konsekwencji, obowiązkowi ubezpieczeń społecznych podlega osoba faktycznie prowadząca działalność gospodarczą (a więc wykonująca tę działalność), a nie osoba jedynie figurująca w ewidencji działalności gospodarczej na podstawie uzyskanego wpisu, która działalności tej nie wykonuje. Także samo zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych, jak i sama treść składanych deklaracji rozliczeniowych nie przesądza o faktycznym wykonywaniu działalności gospodarczej ( por. wyrok SN z dn. 3 sierpnia 200-r., II UKN 659/99, PPiPS 2002/2/43, który zachował swoją aktualność, mimo zmiany regulacji prawnej) i również stanowi jedynie o dopełnieniu formalnych obowiązków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Wykonywanie (prowadzenie) działalności gospodarczej w rozumieniu art. 13 pkt 4 ustawy systemowej obejmuje oczywiście nie tylko faktyczne wykonywanie czynności należących do zakresu tej działalności, lecz także czynności przygotowawcze, zmierzające do zaistnienia takich czynności gospodarczych. Chodzi zatem o okresy faktycznego wykonywania usług, jak też okresy wykonywania czynności związanych bezpośrednio z tą działalnością - takich jak poszukiwanie nowych klientów, zamieszczanie ogłoszeń w prasie, jak i także załatwianie spraw urzędowych, ale tylko zmierzających do stworzenia właściwych warunków do jej wykonywania, a nie podjętych w celu stworzenia pozorów jej wykonywania.
W ocenie, czy zostały podjęte czynności zmierzające bezpośrednio do rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej (czynności przygotowawcze stanowiące już o wykonywaniu tej działalności) należy uwzględniać wszelkie okoliczności sprawy, w tym także zamiar (wolę) osoby prowadzącej działalność gospodarczą (por. wyrok SA w Białymstoku z dnia 17.12.2003 r., III AUA 1531/03, OSA w Białymstoku 2004 nr 1, s. 51; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17.7.2003 r., II UK 111/03, Monitor Prawa Pracy 2004 nr 7, poz. 16; nadto wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2005 r., I UK 80/05, OSNP 2006/19-20/309).
Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do ustalenia, czy w okresie od marca do kwietnia 2015 r. wnioskodawca jako płatnik miał obowiązek odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Organ rentowy ustalił, że mimo składanych zgłoszeń i deklaracji rozliczeniowych płatnik nie uiszczał należnych składek jako przedsiębiorca, co powodowało konieczność ustalenia zaległości składkowych w drodze decyzji. W odwołaniu od decyzji ustalającej te zaległości, płatnik podnosił, że w spornym okresie nie podejmował żadnych czynności związanych z faktycznym wykonywaniem zgłoszonej działalności.
W ocenie Sądu, w sprawie należało podzielić stanowisko wnioskodawcy. Przede wszystkim należy wskazać, że przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe nie wykazało, że poza formalnym zaewidencjonowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej i zgłaszaniem deklaracji rozliczeniowych do ZUS, wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w celach zarobkowych. Nie podjął też żadnych czynności przygotowawczych, by zacząć działać w jej ramach w zakresie usług elektrycznych, bowiem nie tylko nie miał takiego zamiaru, ale też nie posiadał odpowiedniej wiedzy i uprawnień, by wykonywać usługi zgodne z profilem zgłoszonej działalności.
Za wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia wnioskodawcy, iż zgłoszenie jednoosobowej działalności gospodarczej dokonał tylko w celu spełnienia warunku stawianego przez potencjalnego jego pracodawcę, u którego starał się podjąć zatrudnienie na umowę o pracę, a który decyzję w tym zakresie uzależniał od posiadania przez wnioskodawcę statusu przedsiębiorcy w zakresie usług elektrycznych. Potwierdza to także fakt, iż działalność tą wnioskodawca wyrejestrował już po niespełna 2 miesiącach, gdy nie uzyskał zatrudnienia w firmie (...).
Należy też zauważyć, że zgłoszony przez niego do rejestru adres prowadzenia działalności gospodarczej pokrywa się z adresem spółki, w której starał się o pracę. Brak wreszcie dowodów zaoferowanych przez organ rentowy, które mogłyby podważać powyższe ustalenia. W szczególności dla przyjęcia odmiennego stanowiska nie były wystarczające same deklaracje rozliczeniowe, na których organ rentowy oparł rozstrzygniecie zawarte w zaskarżonej decyzji, jako potwierdzające jedynie spełnienie formalnego obowiązku związanego z prowadzeniem zgłoszonej działalności.
W konsekwencji powyższego Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., uwzględniając uzasadnione odwołanie, zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł co do istoty sprawy.