Legislator Case Law & Legislation
I C 1342/15 AI generated

Tenant sued landlord for unpaid rent and utilities; court awarded partial payment based on lease termination date.

Case Number I C 1342/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff sued the defendant for unpaid rent, energy costs, and property taxes, claiming the lease was terminated due to non-payment. The court found the lease valid but terminated automatically after two months of non-payment, limiting the claim to January 2014. Consequently, the court awarded the plaintiff partial payment for the valid period plus interest and a fraction of litigation costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 659 § 1 k.c.; Art. 481 § 1, 2 k.c.; Art. 98 k.p.c.: A lease terminates automatically upon non-payment of rent for two full periods, entitling the landlord to claim only the rent and expenses incurred up to the termination date.

Keywords

AI generated
lease termination non-payment of rent automatic termination unpaid utilities property tax liability partial award interest calculation

Cited Legislation

AI generated
Art. 659 § 1 k.c.
Zgodnie z art. 659§1 kc przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Art. 481 § 1, 2 k.c.
O odsetkach rozstrzygnięto zgodnie z przepisem art. 481§1 i 2 kc i żądaniem pozwu zasądzenia odsetek od dnia 22.05.2014 roku.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 kpc, powód wygrał sprawę w 45,35%, zatem należał mu się od pozwanej zwrot kosztów w wysokości 45,35 zł (opłata 100 zł x 45,35%).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 1342/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Krzysztof Prutis Protokolant: Aldona Niewińska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 roku w Bielsku Podlaskim na rozprawie sprawy z powództwa A. M. przeciwko M. D. o zapłatę I. Zasądza od pozwanej M. D. na rzecz powoda A. M. kwotę 1467,43 (jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt siedem złotych 43/100) wraz z ustawowymi odsetkami w stosunku rocznym w wysokości 13% poczynając od dnia 22 maja 2014 roku do dnia 22 grudnia 2014 roku i 8% od dnia 23 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty. II. Oddala powództwo w pozostałym zakresie. III. Zasądza od pozwanej M. D. na rzecz powoda A. M. kwotę 45,35 złotych tytułem zwrotu części kosztów postępowania. Sędzia Sygn. akt I C 1342/15

UZASADNIENIE

Powód A. M. wystąpił z pozwem skierowanym przeciwko M. D. o zasądzenie kwoty 3235,77 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22.05.2014 roku do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych. Sąd Rejonowy w B. nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 30.04.2015 roku w sprawie (...) nakazał pozwanej zapłatę dochodzonej kwoty na rzecz powoda. Pozwana złożyła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty wnosząc o oddalenie powództwa w całości, podnosząc, że umowa łącząca strony zawierała niedozwolone praktyki, nie było zaległości w opłatach za czynsz, nie otrzymywała faktur.

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:

W sprawie bezsporne było, że A. M. zawarł w dniu 24.09.2012 roku umowę najmu z M. D., której przedmiotem był budynek położony w N. przy ulicy (...) (k. 5-7). Umowa była zawarta od 01.09.2012 roku na czas nieokreślony. Najemca zgodził się opłacać czynsz 350 zł miesięcznie oraz podatek od nieruchomości. Zgodnie z art. 659§1 kc przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Powód wskazywał, że pozwana nie opłaciła szeregu faktur związanych z najmem, kosztami energii i podatkiem od nieruchomości.

Ostatnią wpłatę otrzymał w listopadzie 2013 roku, a zaliczył ją na należności za wrzesień 2013 roku. Od tego czasu żadnych kolejnych wpłat nie dostał. Pozwana wskazywała, że obciążanie jej podatkiem od nieruchomości jest niezasadne, wcześniej była w budynku prowadzona działalność gospodarcza, niezasadnie została również obciążona kosztami zaległości w opłatach za energię. Podała, że wyprowadziła się z lokalu (...).11.2013 roku, klucze oddala C. C. – babci powoda, wysłała powodowi pismo w dniu 04.12.2013 roku o natychmiastowe rozwiązanie umowy najmu.

Przesłuchany w charakterze strony powód potwierdził swoje dotychczasowe stanowisko odnośnie umowy i wpłacanych przez pozwaną należności, a te zeznania sąd uznał za wiarygodne. Zdaniem Sądu Rejonowego nie budzi wątpliwości, że zawarta pomiędzy stronami umowa była ważna. Osoby fizyczne w zasadzie dowolnie w drodze umów mogą kształtować prawa i obowiązki względem siebie. Stan nieruchomości musiał być pozwanej znany skoro wprowadziła się do lokalu z początkiem września 2012 roku, a umowę podpisała 24.09.2012 roku, co potwierdza zresztą punkt 1 ustęp 2 umowy.

Pozwana winna na podstawie w/w umowy uiszczać opłatę za najem (§3 umowy), koszty energii i podatku od nieruchomości (§6 umowy) w okresie trwania umowy. Powód złożył szereg faktur wystawionych pozwanej, częściowo lub całkowicie nieopłaconych. Istotną kwestią było ustalenie czy i kiedy umowa pomiędzy stronami uległa rozwiązaniu. Zgodnie z punktem 2 ustęp 2 umowy strony obowiązywał 6-cio miesięczny okres wypowiedzenia. Pozwana nie była zatem uprawniona do rozwiązania umowy najmu w grudniu 2013 roku ze skutkiem natychmiastowym.

Powód nie wskazywał kiedy jego zdaniem umowa uległa rozwiązaniu. W ocenie sądu przedmiotowa umowa pomiędzy stronami uległa rozwiązaniu z końcem stycznia 2014 roku o czym przesądza sam zapis umowy, w szczególności §8 wg którego umowa ulega natychmiastowemu rozwiązaniu w przypadku nie uiszczenia przez najemcę czynszu za dwa pełne okresy rozliczeniowe. Skoro ostatnia wpłata miała miejsce w listopadzie 2013 roku, co było przyznane przez powoda, to po upływie dwóch okresów rozliczeniowych – XII 2013 i styczeń 2014 umowa uległa rozwiązaniu.

Powód był zatem uprawniony do obciążenia pozwanej kosztami wynikającymi z umowy za okres do stycznia 2014 roku włącznie. Pozwana przynajmniej do lutego 2013 roku nie podpisała umowy o dostawę energii i korzystała z energii dostarczanej na podstawie umowy zawartej przez (...) obrót S.A. Oddział w B. z powodem. Z zestawienia na karcie 54 akt wynika, że kwota 344,35 wystawiona na fakturze nr (...) (k. 9), zawiera koszty energii zużytej przez pozwaną w czasie wynajmowania przez nią przedmiotowego obiektu w styczniu 2013 roku. Zgodnie z twierdzeniami powoda pozwana nie opłaciła faktury nr (...) (k.

8) w kwocie 227 zł, faktury nr (...) (k.

9) w kwocie 344,35 zł, faktury nr (...) (k.

10) w kwocie 454 zł, faktury nr (...) (k.

11) w kwocie 350 zł. Pozostałe faktury (k. 12-15) były wystawione już po rozwiązaniu umowy pomiędzy stronami. Sąd uwzględnił nadto kwotę 92,08 zł, która stanowi podatek od nieruchomości za styczeń 2014 roku – (...) (1/12 podatku od nieruchomości za rok 2014 - k. 52). Łącznie dało to kwotę 1467,43 zł. Pozwana nie udowodniła by należności z wyżej wskazanych faktur uiściła w całości. W pozostałym zakresie powództwo podlegało oddaleniu. Dlatego na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak w wyroku. O odsetkach rozstrzygnięto zgodnie z przepisem art. 481§1 i 2 kc i żądaniem pozwu zasądzenia odsetek od dnia 22.05.2014 roku. O kosztach procesu orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 kpc, powód wygrał sprawę w 45,35%, zatem należał mu się od pozwanej zwrot kosztów w wysokości 45,35 zł (opłata 100 zł x 45,35%).