Court dismisses claim for advertising film payment due to expiration of the two-year limitation period under Art. 751 CC. The defendant successfully argued the statute of limitations had passed. The court ruled the claim was time-barred as the plaintiff was a professional entity. The judgment applies the specific two-year limitation rule for contract for work claims. The court found the plaintiff failed to prove any obstacles to timely enforcement. The decision confirms the strict application of the limitation period in commercial disputes.

Sygn. akt XI GC 78/16

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ S., dnia 4 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy, w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Andrzej Muzyka Protokolant: Edyta Jurkowska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa Telewizji (...) spółki akcyjnej w W. przeciwko Przedsiębiorstwu (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o zapłatę oddala powództwo. SSR Andrzej Muzyka XI GC 78/16 Sprawa rozpoznawana była w postępowaniu uproszczonym

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 2 października 2015 roku powódka Telewizja (...) spółka akcyjna w W. wniosła przeciwko pozwanej Przedsiębiorstwo (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę kwoty 4.612 złotych z odsetkami ustawowymi od 2 maja 2012 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazała, że strony zawarły umowę emisji filmu reklamowego. Podała, że zrealizowała postanowienia umowy i wystawiła pozwanej fakturę VAT. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana podniosła zarzut przedawnienia. Wyjaśniła, iż bieg przedawnienia rozpoczął się w chwili wystawienia faktury.

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Telewizja (...) spółka akcyjna w W. prowadzi działalność w zakresie m. in.: wydawania materiałów reklamowych, dystrybucji filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych oraz pośrednictwa w sprzedaży miejsca na cele reklamowe. Dowód: - wydruk z informacji KRS, k. 10 – 19. W dniu 30 stycznia 2012 r. pomiędzy Telewizją (...) spółką akcyjną w W. Oddział Terenowy w S. a Przedsiębiorstwo (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością została zawarta umowa, na mocy której Telewizja (...) spółka akcyjna w W. na zlecenie Przedsiębiorstwa (...) miała emitować film reklamowy pod tytułem (...) na antenie TVP S..

Strony postanowiły, że w ramach łączącej je umowy, zleceniodawca zobowiązał się do realizacji budżetu w wysokości 10.000 zł powiększonej o podatek VAT. Z kolei TVP zobowiązała się wystawić zleceniodawcy faktury VAT za każdy miesiąc emisji, w terminie najpóźniej 7 do od daty ostatniej emisji w danym miesiącu, przy czym kwota wskazana w fakturze miała zostać pomniejszona o należne upusty. Bezsporne, a nadto dowód: - umowa, k. 210 – 20-21, - oferty, k. 22 – 23, - plan emisji, k.24. Telewizja (...) spółka akcyjna w W. emitowała film reklamowy na zlecenie Przedsiębiorstwo (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w terminie od 2 kwietnia 2012 r. do dnia 15 kwietnia 2012 r. zgodnie z dostarczonym przez zleceniodawcę planem emisji.

W związku z zakończeniem emisji filmu reklamowego Telewizja (...) spółka akcyjna w W. wystawiła Przedsiębiorstwo (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w dniu 17 kwietnia 2012 r. fakturę VAT nr (...) na kwotę 4.612,50 zł płatną do dnia 1 maja 2012 r. za emisję filmu reklamowego. Bezsporne, a nadto dowód: - faktura VAT, k. 25, - zeznania świadka G. S., k. 52 – 53. Pismem z dnia 20 stycznia 2015 r. Telewizja (...) spółka akcyjna w W. wezwała Przedsiębiorstwo (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością do zapłaty kwoty 4.612,50 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 2 maja 2012 r.

Bezsporne, a nadto dowód: - wezwanie do zapłaty, k.

26.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo okazało się bezzasadne. Powódka wywodzi swoje roszczenie z umowy o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Dlatego podstawą żądania powoda jest przepis art. 734 § 1 k.c. oraz przepis art. 735 k.c. Zgodnie z treścią tych przepisów przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.

Okoliczności zawarcia i realizacji umowy nie były sporne między stronami. Pozwana nie kwestionowała obowiązku zapłaty kwoty 4.612,50 zł na rzecz powódki. Jednakże, strona pozwana podniosła zarzut przedawnienia. W spornym zakresie Sąd w całości oparł się na dokumentach przedłożonych przez powódkę oraz na zeznaniach świadka G. S.. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia należało stwierdzić, iż jest on w pełni zasadny. Z uwagi na treść Art. 750 k.c. zarzut przedawnienia wywiedziony wobec roszczenia strony powodowej podlegał badaniu z uwzględnieniem przepisów o zleceniu, w szczególności zaś – treści art. 751 k.c. Stosownie do treści art. 751 k.c. roszczenia o wynagrodzenie za spełnione czynności i o zwrot poniesionych wydatków przysługujące osobom, które stale lub w zakresie działalności przedsiębiorstwa trudnią się czynnościami danego rodzaju przedawniają się z upływem lat dwóch. Przepis art. 751 k.c. jest przepisem szczególnym wobec art. 118 k.c. Wprowadza on dla wskazanych w nim roszczeń z umowy zlecenia oraz umów o świadczenie usług, nieuregulowanych innymi przepisami, krótszy – dwuletni termin przedawnienia.

W pozostałym zakresie roszczenia z umowy zlecenia, a także z umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami (art. 750 k.c.), podlegają przedawnieniu z upływem terminów wskazanych w art. 118 k.c. Szczególny – dwuletni termin przedawnienia określony w art. 751 k.c., dotyczy wszelkich wskazanych w nim roszczeń, również tych, które są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszym postępowaniu strona powodowa dochodziła wynagrodzenia za spełnione czynności (emisję filmu reklamowego) oraz, że powódka stale trudni się czynnościami z zakresu publikacji materiałów reklamowych, co wynika informacji o przedmiocie działalności powódki ujętej w KRS.

Termin zapłaty wynagrodzenia upłynął z dniem 2 maja 2012 r. (art. 115 k.c.: „ Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy, termin upływa dnia następnego”). Zatem, roszczenie było przedawnione już w dniu 3 maja 2014 r. Z kolei pozew wniesiony został do sądu w dniu 2 października 2015 r. W niniejszej sprawie przekroczenie terminu przedawnienia wynosiło ponad rok. Tymczasem, powódka nie wskazała, aby istniały przeszkody do dochodzenia wynagrodzenia przed upływem terminu przedawnienia, zaś wierzyciel z racji będący podmiotem profesjonalnym (prowadzącym m. in. działalność w zakresie produkcji i emisji filmów, nagrań i programów telewizyjnych) powinien posiadać wiedzę co do konsekwencji opóźnienia w dochodzeniu roszczenia.

Na marginesie wskazać należy, że przyjęcie 3 - letniego okresu przedawnienia z art. 118 kc (roszczenie dochodzone pozwem jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej) nie zmienia rozstrzygnięcia w sprawie, albowiem wówczas należałoby przyjąć, że termin przedawnienia upłynął w dniu 3 maja 2015 r. Powództwo zostało natomiast wytoczone w dniu 2 października 2015 r. Z uwagi na powyższe powództwo podlegało oddaleniu. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji. SSR Andrzej Muzyka Sygn. akt XI GC 78/16 dnia 19 kwietnia 2016 r.

ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...) M. Z.. 5. (...) SSR Andrzej Muzyka