Social security court dismissed appeal against agency worker classification ruling based on employer relationship facts.
Legislator summary
AI generatedThe District Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's decision regarding social security coverage periods. The insured argued that agency contracts should be treated as regular employment, but the court found the facts established an agency relationship where the insured worked for the main employer, a hospital. Consequently, the court upheld the original decision that the main employer, not the intermediary company, was liable for social security contributions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.: When an individual performs work under an agency contract for a principal employer with whom they have an employment relationship, the principal employer is liable for social security contributions, and the burden of proof regarding the legal characterization of the relationship rests with the party asserting the contrary.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 1068/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Anna Kozłowska-Czabańska Protokolant: sekr. sądowy Aneta Rapacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2016 r. w W. sprawy B. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. o podleganie ubezpieczeniom społecznym z udziałem Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. na skutek odwołania B. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 27 maja 2015r. nr (...)-2 oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. decyzją z dnia 27 maja 2015r., nr (...)-2 – stwierdził, że B. K. u płatnika składek PW (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia w okresach: od 1 lutego 2008r. do 31 grudnia 2009r.; w dniu 1 września 2010r.; od 1 października 2010r. do 31 stycznia 2011r.; od 1 kwietnia 2011r. do dnia 31 maja 2011r.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy zauważył, że na podstawie przeprowadzonych czynności kontrolujących Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. Inspektorat (...) wydał decyzję nr (...) z dnia 30 maja 2012r., w której wskazał, że umowy zlecenia zawarte z PW (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. świadczone były na rzecz płatnika tj. Szpitala (...), z którym B. K. pozostawał w stosunku pracy. Organ rentowy podniósł, że zgodnie z art.8 ust.2a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych – za pracownika, w rozumieniu ustawy, uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecania lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy (vide: k.2-3 ar.).
Wnioskodawca B. K., w dniu 18 czerwca 2015r., złożył odwołanie od decyzji ZUS z dnia 27 maja 2015r. i wniósł miedzy innymi o zmianę zaskarżonej decyzji i uznanie, że praca ubezpieczonego na podstawie umowy zlecenia zawartej ze Spółką (...) winna być zaliczona do pracy etatowej wnioskodawcy, ze skutkami w zakresie wysokości świadczeń emerytalnych. W uzasadnieniu odwołania wnioskodawca przedstawił szeroką argumentację na poparcie zgłoszonego stanowiska (vide: k.2-6 as.). Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. w odpowiedzi na odwołanie z dnia 9 lipca 2015r., powołując się na stan sprawy wynikający z akt, podtrzymał stanowisko zawarte w decyzji z dnia 27 maja 2015r. i wniósł o oddalenie odwołania.
Organ rentowy podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art.83 ust.1 pkt , art.6 ust.1 pkt 4, art.12 ust.1, art.13 pkt 2, art.8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych i jest prawnie oraz faktycznie uzasadniona. W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wskazał, że na podstawie dokumentów zaewidencjonowanych w systemie informatycznym ZUS ustalono, że B. K. został zgłoszony jako zleceniobiorca do ubezpieczeń społecznych w okresie od 1 lutego 2008r. do 31 grudnia 2009r.; w dniu 1 września 2010r.; od dnia 1 października 2010r. do 31 stycznia 2011r.; od 1 kwietnia 2011r. do 31 maja 2011r., a do ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 1 stycznia 2010r. do 31 lipca 2010r.; od 1 lutego 2011r. do 31 marca 2011r. oraz w dniu 1 czerwca 2011r.
Ze względu na wątpliwości odnośnie prawidłowego określenia przez płatnika okresów podlegania ubezpieczeniom społecznym Oddział wszczął postępowanie wyjaśniające, w toku którego ustalił, że w dniu 30 maja 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. Inspektorat (...) wydał decyzję nr (...), w której wskazał, iż umowy zlecenia zawarte z PW (...) Sp. z o.o. świadczone były na rzecz płatnika tj. Szpitala (...), z którym odwołujący pozostawał w stosunku pracy. W ocenie organu rentowego odwołujący nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia we wszystkich wskazanych wyżej okresach (vide: k.7 as.).
Strona odwołująca w kolejnych pisma procesowych, z dnia 7 września 2015r. (k.13-16 as., załączniki do pisma k.17-21 as.), z dnia 10 września 2015r. (k.22 as., załączniki do pisma k.23-31 as.), z dnia 18 listopada 2015r. (k.45-47 as., załączniki do pisma k.48-57 as.), z dnia 4 stycznia 2016r. (k.62-64 as.), z dnia 29 stycznia 2016r. (k.80 as.) podtrzymała dotychczasowe stanowisko i dopiero w piśmie procesowym z dnia 2 lutego 2016r. sprecyzowała zakres odwołania i wniosła o nakazanie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych przeksięgowanie składek, z konta PW (...) Sp. z o.o., na konto Szpitala (...) w W., które to składki PW (...) Sp. z o.o., w okresie 2008-2012, zadeklarował i wpłacił do ZUS – z tytułu wynagrodzenia za dyżury pełnione przez odwołującego w Szpitalu (...) w W. (k.82 as.).
Natomiast organ rentowy w toku procesu konsekwentnie podtrzymywał prezentowane stanowisko i wnosił o oddalenie odwołania (vide: pismo procesowe z dnia 20 października 2015r. k.33 as.; pismo procesowe z dnia 27 stycznia 2016r. k.98 as. oraz załącznik z dnia 26 stycznia 2016r. k.90-102 as.). Zaakcentowania wymaga, iż Sąd dopuścił do udziału w sprawie w charakterze zainteresowanego Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. (k.34 as.). Zainteresowany w piśmie procesowym z dnia 2 lutego 2016r. zajął stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie odwołania.
W uzasadnieniu swojego stanowiska zainteresowany podniósł między innymi, iż dokonał rozliczenia kwot składek ze Szpitalem (...) (vide: k.83-84 as.). Do zamknięcia rozprawy w dniu 24 lutego 2016r. strony postępowania nie modyfikowały zgłoszonych stanowisk i wywodziły jak dotychczas (k.107 as.). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Szpital (...) z siedzibą w W. przy ul. (...) (wpisany do rejestru Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej) zawarł z (...) Centrum Medyczne (...) utworzonym przez Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W.
– umowy o świadczenie usług medycznych. Zgodnie z zawartymi umowami Szpital (...) powierzył PW (...) Sp. z o.o. prowadzenie opieki lekarskiej w Szpitalu (...). Dodatkowo ustalono, że świadczenia określone w umowach, w tym dyżury lekarskie, udzielane będą przez Spółkę PW (...). (...) Sp. z o.o. zawarła umowy zlecenia z osobami – będącymi pracownikami Szpitala (...), których przedmiotem było świadczenie opieki zdrowotnej polegającej na opiece szpitalnej i dyżurach dla pacjentów Szpitala (...). Jedną z osób, z którą zostały zawarte umowy zlecania na wykonywanie powyższych czynności był odwołujący się B.
K.. Wnioskodawca B. K. zawierając ze Spółka (...) umowy zlecenia był stale zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Szpitalu (...) w W.. Odwołujący z tytułu zawartych umów zlecenia z PW (...) Sp. z o.o. został zgłoszony jako zleceniobiorca do ubezpieczeń społecznych w okresie od 1 lutego 2008r. do 31 grudnia 2009r.; w dniu 1 września 2010r.; od dnia 1 października 2010r. do 31 stycznia 2011r.; od 1 kwietnia 2011r. do 31 maja 2011r., a do ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 1 stycznia 2010r. do 31 lipca 2010r.; od 1 lutego 2011r. do 31 marca 2011r. oraz w dniu 1 czerwca 2011r.
W dalszej kolejności Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W., na skutek kontroli przeprowadzonej u płatnika składek tj. Szpitala (...) w W. ustalił, że Szpital nie zadeklarował składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy od przychodu uzyskanego przez B. K., z tytułu zawartej umowy ze zleceniodawcą PW (...) Sp. z o.o. Organ w ramach kontroli ustalił, że praca B. K. na podstawie zawartych umów zlecenia obejmowała dyżury lekarskie, które to wnioskodawca świadczył na rzecz Szpitala (...), z którym pozostawał w stosunku pracy.
Na podstawie tych ustaleń organ rentowy, wydał w dniu 30 maja 2012r. decyzję nr (...), którą określił nowe podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia za B. K. - z tytułu jego zatrudnienia u płatnika składek Szpitala (...) - i do podstaw wymiaru składek uwzględnił kwoty uzyskiwane przez wnioskodawcę w ramach zatrudnienia na podstawie umów zlecenia w PW (...) Sp. z o.o. W dniu 9 kwietnia 2015r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie podlegania przez B. K. ubezpieczeniom społecznym z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz płatnika PW (...) Sp. z o.o. i po jego zakończeniu wydał w dniu 27 maja 2015r. decyzję nr (...), którą stwierdził, że B.
K. u płatnika składek PW (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia w okresach: od 1 lutego 2008r. do 31 grudnia 2009r.; w dniu 1 września 2010r.; od 1 października 2010r. do 31 stycznia 2011r.; od 1 kwietnia 2011r. do dnia 31 maja 2011r. Od decyzji z dnia 27 maja 2015r. wnioskodawca B. K. wniósł odwołanie inicjują postępowanie sądowe.
Ustalono również, że w okresie zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia przez płatnika składek PW (...) Sp. z o.o. wnioskodawca B. K. z tytułu zawartych umów zlecenia podlegał dobrowolnym ubezpieczeniom społecznym w okresie od 1 lutego 2008r. do 31 grudnia 2009r.; w dniu 1 września 2010r.; od 1 października 2010r. do 31 stycznia 2011r.; od 1 kwietnia 2011r. do dnia 31 maja 2011r. oraz podlegał ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie od 1 stycznia 2010r. do 30 września 2010r.; od 1 lutego 2011r. do 30 kwietnia 2011r.; od 1 czerwca 2011r. do 31 sierpnia 2011r.
W związku z wszczęciem przez organ rentowy postępowań dotyczących zatrudniania na podstawie umów zlecenia B. K. płatnik składek PW (...) Sp. z o.o. dokonał wyrejestrowania wnioskodawcy z ubezpieczeń - z tytułu zgłoszenia jako zleceniobiorcy - oraz skorygował dokumenty rozliczeniowe za okresy od marca 2008r. do sierpnia 2009r.; od października 2009r. do sierpnia 2010r.; od października 2010r. do sierpnia 2011r. wyzerowując raporty imienne. Z uwagi na przeprowadzenie tych czynności na koncie płatnika składek PW (...) Sp. z o.o. powstała nadpłata, która została rozliczona na poczet kolejnych składek tj. za miesiące grudzień 2011r., styczeń 2012r. oraz luty 2012r.
Z materiału dowodowego wynika też, że na skutek kontroli przeprowadzonych przez ZUS oraz wykonanych korekt deklaracji przez płatnika składek PW (...) Sp. z o.o. wymieniony płatnik dokonał rozliczenia składek za ubezpieczonego B. K. i dokonał zwrotu kwoty składek na rzecz głównego pracodawcy odwołującego się tj. Szpitala (...). Wszelkie czynności związane ze zwrotem kwot pieniężnych przez PW (...) Sp. z o.o. na rzecz Szpitala (...) zostały wykonane za wiedzą B. K.. (vide: k.33 as. – pismo ZUS z dnia 20 października 2015r.; pismo ZUS z dnia 11 czerwca 2013r. k.52-54 as.; pismo ZUS z dnia 11 września 2015r. k.56-57 as.; pismo organu rentowego z dnia 10 grudnia 2015r. k.59 as.; pismo organu rentowego z dnia 27 stycznia 2016r. k.72 as. oraz załącznik do pisma z dnia 26 stycznia 2016r.
– dotyczący rozliczenia składek k.73-79 as., jak też k.98as oraz k.99-102 as.; rozliczenie składek przez płatnika (...) Sp. z o.o. za B. K. w okresie od 2008-2012 k.89 as.; potwierdzenia przelewów kwot na rzecz Szpitala (...) k.90 i 91 as.; dowód zeznania wnioskodawcy B. K. charakterze strony k.97 as.) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach niniejszej sprawy oraz w dołączonych do akt sprawy aktach ubezpieczeniowych, jak też częściowo w oparciu o dowód osobowy w postaci zeznań B.
K. w charakterze strony. Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za bezsporny w zakresie w jakim wynikało z niego, iż odwołujący w okresie zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w Szpitalu (...) równolegle był zatrudniony na podstawie umowy zlecenia w Spółce (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. i w ramach tej umowy zlecenia wykonywał pracę dla swojego głównego pracodawcy tj. Szpitala (...). Niesporne pomiędzy stronami były również okoliczności związane z przeprowadzeniem przez organ rentowy kontroli płatników składek oraz w następstwie tych kontroli dokonanie korekt deklaracji za B.
K. przez Spółkę (...) Sp. z o.o. Niekwestionowane było też, że Spółka (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. dokonała rozliczenia finansowego za nadpłacone składki ze Szpitalem (...). Sąd nie znalazł jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania zaprezentowanych przez organ rentowy oraz płatnika składek Spółkę (...) Sp. z o.o. deklaracji składkowych oraz rozliczeń składek, co czyni ten materiał w pełni wiarygodnym. Reasumując w ocenie Sądu materiał dowodowy zgormadzony w niniejszej sprawie był wystarczający do wydania orzeczenia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie B. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 27 maja 2015r., nr (...)-2 – jest niezasadne i podlega oddaleniu. Sąd zauważył, że w niniejszej sprawie oś sporu sprowadzała się wyłącznie do ustalenia, czy organ rentowy w decyzji z dnia 27 maja 2015r. zasadnie stwierdził, że ubezpieczony nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba wykonująca prace na podstawie umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia w okresach: od 1 lutego 2008r. do 31 grudnia 2009r.; w dniu 1 września 2010r.; od 1 października 2010r. do 31 stycznia 2011r.; od 1 kwietnia 2011r. do dnia 31 maja 2011r.
W tym aspekcie Sąd miał na uwadze to przede wszystkim to, że prawidłowa subsumpcja stanu faktycznego do obowiązujących przepisów prawa wymagała odwołania się do dyspozycji przepisów ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (aktualnie Dz. U. z 2015r. poz.121). Zgodnie z art.6 ust.1 pkt.4 ustawy obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są: osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej "zleceniobiorcami", oraz osobami z nimi współpracującymi, z zastrzeżeniem ust.
4. Przy czym zgodnie z dyspozycją art.8 ust.2a ustawy - za pracownika, w rozumieniu ustawy, uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy. Opierając się wyłącznie na literalnym brzmieniu powołanych przepisów jednoznacznym jest, iż B.
K. – w świetle obowiązujących przepisów prawa - nie mógł faktycznie podlegać obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu jako osoba wykonująca pracę na podstawie umów o świadczenie usług (umów zlecenia), które (co wynika wprost ze zgormadzonego materiału dowodowego) zawarł z płatnikiem (...) Sp. z o.o., ponieważ w okresie obowiązywania umów zlecenia był równolegle zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Szpitalu (...) w W., a umowy zlecenia zawarte z PW (...) Sp. z o.o. wykonywał na rzecz swojego pracodawcy głównego tj.
Szpitala (...). Tym samym w niniejszej sprawie doszło do wypełnienia przesłanek z art.8 ust.2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Oznacza to również, że składki za wnioskodawcę z tytułu zawartej umowy zlecenia winien zapłacić na rzecz ZUS pracodawca główny tj. Szpital (...) w W., a nie PW (...) Sp. z o.o. Sąd wziął przy tym pod uwagę, że organ rentowy na gruncie decyzji z dnia 30 maja 2012r. podjął stosowne czynności w aspekcie prawidłowego określenia wymiaru składek na ubezpieczenia B. K., co czyni ewentualne badanie sprawy w tym zakresie bezprzedmiotowym.
Nadto Sąd wskazuje, iż decyzja organu rentowego z dnia 27 maja 2015r. jest tym samym decyzją porządkująca sytuację ubezpieczonego, albowiem na jej podstawie ograniczony został krąg płatników składek, jak też wynika z niej, że we wskazanych w decyzji okresach jedynym płatnikiem składek winien być Szpital (...). W ocenie Sądu omawiana decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest słuszna i odpowiada ona prawu. Z uwagi na te okoliczności brak było podstaw do uwzględnienia żądania ubezpieczonego i nakazania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych przeksięgowania składek, z konta PW (...) Sp. z o.o., na konto Szpitala (...) w W., albowiem kwestia prawidłowego regulowania składek obciąża wyłącznie płatnika, a nie pracownika zatrudnionego u danego płatnika.
Ponadto Sąd rozważając rozkład ciężaru dowodów w niniejszej sprawie zauważył, że w niniejszej sprawie istota sporu nie sprowadza się do ustaleń faktycznych, lecz w zasadzie do oceny prawnej ustalonego w toku postępowania wyjaśniającego przez organ rentowy stanu faktycznego. Należy wskazać, że postępowanie kontrolne, w oparciu o które organ wydał zaskarżoną decyzję wyznaczyło przedmiot sporu, zarówno w podstawie faktyczne, jak i prawnej. Przy tym Sąd zważył, że zgodnie z normami generalnymi statuowanymi przed wszystkim przez art. 6 k.c. oraz przez art. 232 k.p.c. strona postępowania obowiązana jest udowodnić wszystkie swoje twierdzenia zgłaszane przez nią w sprawie.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2001r. (sygn. akt I PKN 660/00) samo twierdzenie dotyczące istotnych dla sprawy okoliczności (art. 227 k.p.c.) powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą. Ponadto jak argumentował to Sąd Apelacyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 13 kwietnia 2006r. (sygn. akt Sądu Apelacyjnego w Warszawie, III AUa 35/06), przedmiotem postępowania dowodowego są fakty mające istotne znaczenie dla merytorycznej oceny dochodzonego roszczenia. Sąd opierając się na powyższym, w niniejszej sprawie miał na uwadze, że wnioskodawca poza przedstawieniem chaotycznej i wadliwej argumentacji, nie wykazał uchybień decyzji organu rentowego stanowiących podstawę do dokonania zmiany tej decyzji.
Tym samym również w trybie art.6 k.c. słuszność złożonego odwołania nie została dowiedziona. Z tych wszystkich przyczyn Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji wyroku. wu