Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1470/15 AI generated

Court dismissed appeal; statutory delay interest prevails over civil code interest when contract is silent.

Case Number III Ca 1470/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against the first-instance judgment, which rejected the claim for statutory interest and awarded delay interest instead. The appellant argued that the court erred by not applying Article 481 of the Civil Code because the parties had clearly demanded statutory interest, while the lower court found no evidence of such an agreement in the contract. The appellate court upheld the lower court's decision, ruling that the specific provision on delay interest in the Commercial Transactions Act excludes the general statutory interest rule when the contract is silent on the interest type.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 ust. 1 Ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych; Art. 481 § 1, 2 k.c.: When a commercial transaction contract is silent on the type of interest for delay, the specific rule for delay interest applies, excluding the general rule for statutory interest.

Keywords

AI generated
commercial transactions act delay interest statutory interest contractual silence lex specialis civil code exclusion appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 ust. 1 Ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych
Art. 481 § 1, 2 k.c.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie określania wynagrodzenia kosztów adwokackich

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

poczatektekstu [Sędzia sprawozdawca 00:00:01.698] Początek uzasadnienia. Zaskarżonym wyrokiem z 29-go czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy w Zgierzu w sprawie z powództwa R. [? 00:00:12.138] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. przeciwko Wojewódzkiemu Szpitalowi (...) imieniu M. C. w Z. o zapłatę w przedmiocie [? 00:00:23.828] sprzeciwu pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 26-go stycznia 2015 roku wydanego przez Sąd Rejonowy w Zgierzu w postępowaniu upominawczym w sprawie o sygnaturze akt I C 4434/14, co do należności głównej w zakresie kwoty 230 złotych 3 grosze oraz kosztów procesu, po pierwsze oddalił powództwo w zakresie kwoty 230 złotych 3 grosze, po drugie ustalił, że strony ponoszą koszty procesu na zasadzie stosunkowego rozdzielenia kosztów artykuł 100 zdanie 1 kpc, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.

Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się strona powodowa. Zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając naruszenie prawa materialnego to jest artykułu 481 paragraf 1 i 2 kc przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy powódka jednoznacznie dochodziła odsetek ustawowych wyliczonych na podstawie artykułu 481 kc, co wielokrotnie było wskazywane w toku postępowania. Naruszenie prawa materialnego artykułu 8 ustęp 1 Ustawy z 8-go marca 2013 roku o terminach zapłaty w transakcjach handlowych poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy Sąd I Instancji nie był uprawniony do wyboru sposobu naliczania odsetek i zastępowania w tym zakresie woli wierzyciela, która została wyraźnie wyartykułowana w toku postępowania.

W oparciu o te zarzuty apelujący domagał się zasądzenia od pozwanego na rzecz powódki kwoty 230 złotych 3 groszy wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztami procesu za pierwszą instancję według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja jest niezasadna. Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własny ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny. Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie dokonał prawidłowej, gdyż odpowiadającej wymogom artykułu 233 paragraf 1 kpc oceny dowodów w oparciu, o którą wyprowadził także trafne wnioski jurydyczne.

Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy trafnie ustalił, że z zebranego materiału dowodowego nie sposób przyjąć, że za opóźnienie należą się odsetki określone przez przepis artykułu 481 paragraf 1 i 2 Kodeksu cywilnego. Żaden z dowodów na tę okoliczność nie wskazuje. W umowie z dnia 2-go maja 2011 roku strony nie umówiły się na odsetki ustawowe. Wobec faktu, że nie jest rzeczą Sądu Okręgowego odwoławczego powielanie wywodów Sądu I Instancji, którego argumentację Sąd Okręgowy w pełni podziela w ramach niniejszego uzasadnienia poprzestać należy jedynie na odniesieniu się do stanowiska apelacji naruszenia artykułu 481 paragraf 1 i 2 oraz artykułu 8 Ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych.

Podzielić należy stanowisko Sądu Rejonowego, że powodowi należą się odsetki w wysokości odsetek za zwłokę określonej na podstawie artykułu 56 ustęp 1 Ustawy Ordynacja podatkowa. Z uwagi na datę zawarcia umów zastosowanie w sprawie ma Ustawa z 12-go czerwca 2003 roku o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Zważyć należy, że przepis artykułu 8 powołanej Ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych reguluje kwestię odsetek za opóźnienie w sposób odmienny niż wynika to z Kodeksu cywilnego. W ocenie Sądu Okręgowego trafnie przyjął Sąd Rejonowy, że roszczenie odsetkowe nie zostało przez powoda prawidłowo określone.

W rozpatrywanej sprawie brak jest usprawiedliwionych podstaw do naliczania odsetek ustawowych. W przedstawionej bowiem umowie brak jest zapisu precyzującego rodzaj odsetek za opóźnienie. Strony nie wykazały w umowach, że w przypadku opóźnienia wierzycielowi należą się odsetki ustawowe, nie podały również ich wysokości. A zatem nie można przyjąć, jak to podnosi apelujący, że strony umówiły się na odsetki ustawowe. Podzielić należy stanowisko Sądu Rejonowego, co do zastosowania i wzajemnych relacji norm wyrażonych w artykule 8 Ustawa, Ustawy o terminach zapłaty oraz artykułu 481 paragraf 1 i 2 kc, iż w przypadku spełnienia warunków zastosowania artykułu 8 Ustawy o terminach zapłaty, jako przepisu szczególnego wyłączone jest stosowanie normy ogólnej wyrażonej w artykule 481 paragraf 2 Kodeksu cywilnego.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym, między innymi w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5-go września 2014 roku sygnatura akt I ACa 287/141. Dlatego też zdaniem Sądu Okręgowego apelacja jest bezzasadna i podlega oddaleniu na podstawie artykułu 385 kpc. O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł na podstawie artykułu 98 paragraf 1 kpc w związku z artykułem 391 paragraf 1 kpc oraz Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie określania wynagrodzenia kosztów adwokackich mianowicie paragrafu szeście sze..., 6 punkt 2 w związku z paragrafem 13 ustęp 1 punkt 1. (...)