Court dismissed drunk driving appeal, upholding conviction based on breathalyzer results and defendant's confession.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court upheld the first-instance judgment convicting the defendant of drunk driving and imposing a three-year driving ban. The defendant appealed, arguing factual errors regarding his two-stage alcohol consumption and requesting a medical expert opinion to challenge the breathalyzer reading. The court rejected these claims, finding the defendant's initial confession and consistent police testimony outweighed his later, illogical explanations.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 1 kk; Art. 5 § 2 k.p.k.; Art. 42 § 2 kk; Art. 43 § 1 kk; Art. 63 § 2 k.k.; Art. 53 k.k.; Art. 627 k.p.k.; Art. 634 k.p.k.; The court may uphold a conviction and sanctions when the defendant's confession and corroborating evidence outweigh subsequent contradictory explanations, and no irreparable doubts remain regarding the facts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 47/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 1 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Cytrowski Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk przy udziale Jacka Górskiego Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu 1.04.2016 r. sprawy K. T. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z 18.12.2015 r. sygn. akt II K 1651/14 .
1. Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy.
2. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa za postępowanie odwoławcze wydatki w kwocie 50 zł i opłatę w kwocie 220 zł. Waldemar Cytrowski
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Koninie wyrokiem z 18.12.2016r. w sprawie o sygn. akt II K 1651/14 oskarżonego K. T., uznał winnym tego, że 30 listopada 2014 r. około godz.01:00 w miejscowości (...) gm. R. kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki A. (...) nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości, przy zawartości 1,29 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu, to jest przestępstwa z art. 178a § 1 kk i za to na podstawie art. 178a § 1 kk skazał go na karę grzywny w wysokości 220 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych.
Na podstawie art. 42 § 2 kk i art. 43 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Na podstawie art. 63 § 2 k.k. na poczet tego środka karnego, zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 30 listopada 2014 r. Apelację wniósł oskarżony, który zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. i wniósł o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny medycyny sądowej na okoliczność jakie byłoby stężenie alkoholu w chwili zatrzymania biorąc pod uwagę spożywanie alkoholu dwuetapowo.
W oparciu o te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie. Apelacja nie jest zasadna. Błąd w ustaleniach faktycznych może wynikać bądź z niepełności postępowania dowodowego (błąd braku), bądź z przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (błąd dowolności). Żadnego jednak z tych błędów nie popełnił Sąd I instancji. Sąd ten bowiem nie tylko przeprowadził wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia dowody, ale też w oparciu o wskazane w art. 7 k.p.k. kryteria prawidłowo je ocenił i z oceny tej wywiódł prawidłowy wniosek co do sprawstwa oskarżonych.
Sąd odwoławczy w pełni tę ocenę podzielając, by jej tu ponownie nie przytaczać, powołuje się na nią, czyniąc z niej integralną część niniejszego uzasadnienia. Zarzuty apelacyjne stanowią natomiast dowolną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu. Na sprawstwo oskarżonego wskazują przede wszystkim jego wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym, w których przyznał się do popełnienia przestępstwa i uzgodnił z prokuratorem kary i środki karne. Wyjaśnienia te korespondują z konsekwentnymi, spójnymi i logicznymi zeznaniami policjantów oraz protokołami z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym.
Dlatego późniejsze wyjaśnienia oskarżonego, iż alkohol wypił dwuetapowo nie znalazły żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym, a przede wszystkim są nielogiczne i sprzeczne z doświadczeniem życiowym. Złożony natomiast w apelacji wniosek dowodowy został już prawidłowo oddalony przez Sąd I instancji. Wobec natomiast prawidłowych ustaleń Sądu nie pozostały żadne niemożliwe do usunięcia wątpliwości, które należałoby rozstrzygać na korzyść oskarżonego, co czyni zarzut naruszenia art. 5 § 2 k.p.k. całkowicie bezzasadnym.
Orzeczenia o karze i środkach karnych w pełni odpowiadają wskazanym w art. 53 k.k. dyrektywom ich wymiaru. Sąd nadto rozważył wpływające ich wymiar okoliczności obciążające i łagodzące. O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze Sąd orzekł na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k. w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.). SSO Waldemar Cytrowski