Legislator Case Law & Legislation
IV U 271/15 AI generated

Social court allows rehabilitation benefit extension for 3 months based on cardiologist's expert opinion.

Case Number IV U 271/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The social court granted the insured's appeal, ordering the Social Insurance Institution to extend the rehabilitation benefit for three months. The insured argued for an extension due to multiple illnesses, while the institution contended he was not deemed unfit for work. The court relied on the cardiologist's expert opinion, which confirmed the need for extended cardiac rehabilitation, and rejected the need for further expert panels despite the institution's objections.

Legislator headnote

AI generated

Art. 18 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.: The court must extend the rehabilitation benefit period if medical expertise confirms the necessity of further treatment to regain work capacity, even if the opposing party objects to the expert's findings.

Keywords

AI generated
social insurance benefits rehabilitation period extension medical expert opinion cardiac rehabilitation social court procedure work capacity assessment insured rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U.
Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 477 14 § 2 kpc w zw.

Cited Case Law

AI generated
I PKN 488/99 OSNP 2001/11/375
uzasadnienie wyroku SN z dnia 19.01.2000 I PKN 488/99 OSNP 2001/11/375, wyrok SN z 5 listopada 1974 r, I CR 562/74 oraz wyrok SN z dnia 21 listopada 1974 r., II CR 638/74, OSPiKA nr 5, poz.
I CR 562/74
uzasadnienie wyroku SN z dnia 19.01.2000 I PKN 488/99 OSNP 2001/11/375, wyrok SN z 5 listopada 1974 r, I CR 562/74 oraz wyrok SN z dnia 21 listopada 1974 r., II CR 638/74, OSPiKA nr 5, poz.
II CR 638/74
uzasadnienie wyroku SN z dnia 19.01.2000 I PKN 488/99 OSNP 2001/11/375, wyrok SN z 5 listopada 1974 r, I CR 562/74 oraz wyrok SN z dnia 21 listopada 1974 r., II CR 638/74, OSPiKA nr 5, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 271/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Giżewska-Rozmus Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Racis po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. w Olsztynie sprawy M. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o świadczenie rehabilitacyjne na skutek odwołania M. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 23 lutego 2015 r., nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznanie odwołującemu po dniu 22.02.2015r. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 3 miesięcy . Sygn. akt IV U 271/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 23.02.2015r. - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił M. M. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego po dniu 22.02.2015r.. Ubezpieczony M. M. wniósł odwołanie od powyższej decyzji ZUS O/O. odmawiającej mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego domagać się jej zmiany i przyznania świadczenia rehabilitacyjnego. W uzasadnieniu wskazał, iż Komisja Lekarska ZUS nie przeprowadziła żadnych szczegółowych badań i nie zapoznała się z dokumentacją medyczną podczas gdy odwołujący cierpi na szereg schorzeń.

W odpowiedzi na odwołanie ZUS O/O. wniósł o jego oddalenie podnosząc, iż orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 17.02.2015r. ubezpieczony nie został uznany za osobę niezdolną do pracy i tym samym sporne świadczenie nie może zostać mu przyznane. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony od 27.08.2014r. do 22.02.2015r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne. Decyzją z dnia 23.02.2015r. - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił M. M. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego po dniu 22.02.2015r.. (dowód: akt ZUS O/O. plik orzeczniczy- k. 1-12) Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego neurologa i kardiologa na okoliczność ustalenia, czy ubezpieczony był zdolny do pracy po dniu 22.02.2015r., a jeśli tak to co na to konkretnie wskazuje.

W przypadku uznania, iż po 22.02.2015r. ubezpieczony nie był zdolny do pracy, należało wskazać czy w terminie 12 miesięcy (licząc od dnia 27.08.2014r., kiedy to przyznano ubezpieczonemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego) - dalsze jego leczenie i rehabilitacja lecznicza rokowały odzyskanie zdolności do pracy (biegli mieli wskazać - do kiedy ewentualne leczenie i rehabilitacja lecznicza powinny trwać). Powołany przez Sąd biegły lekarz neurolog stwierdził w swej opinii, na podstawie dokumentacji i po przebadaniu odwołującego, wykazaną radiologicznie zmianę dyskopatyczną w odcinku szyjnym kręgosłupa.

Nie stwierdził obiektywnych objawów uszkodzenia struktur układu nerwowego. W dostępnej dokumentacji brak informacji aby powód był leczony z powodu chorób układu nerwowego. W ocenie biegłego powód nie ma schorzeń układu nerwowego i brak jest przeciwwskazań do podjęcia pracy po 22.02.2015r. . W opinii uzupełniającej biegły podtrzymał swoje stanowisko. Lekarz kardiolog w sporządzonej, na podstawie dokumentacji oraz po badaniu przedmiotowym i podmiotowym, opinii stwierdził, iż po 22.02.2015r. odwołujący nie był zdolny do pracy i zgodził się z Lekarzem Orzecznikiem ZUS, który ustalił uprawnienia do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 3 miesięcy.

Badany jest osobą po przebytym zawale serca, przebył rehabilitację kardiologiczną w okresie od 08.01.2015r. do 10.02.2015r.. W epikryzie zaznaczono potrzebę kontynuacji wyuczonych w oddziale ćwiczeń. W opinii biegłego okres 3 miesięcy po 22.02.2015r. był okresem optymalnym do zakończenia rehabilitacji celem pełnego powrotu do aktywności zawodowej. W opinii uzupełniającej biegły podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w opinii głównej wskazują, iż osoba po przebytym zawale serca powinna odbyć rehabilitację kardiologiczną, a czas jej trwania bywa różny i czasami przekracza okres trwania zasiłku chorobowego.

Kierując się dobrem pacjenta oraz jego szansą na powrót do ponownej aktywności zawodowej ( co miało miejsce) w opinii biegłego istniały okoliczności uzasadniające wydłużenie okresu rehabilitacji o 3 miesiące. (dowód: opinie biegłych k:65-66, 81, 83-84, 97, dokumentacja medyczna k. 10-54v, 72-74)

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. Nr 60, poz.636 ze zm.) - osobie, która po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolna do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy przysługuje świadczenie rehabilitacyjne na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. Przypomnieć należy, iż odwołujący z uwagi na swój stan zdrowia pobierał zasiłek chorobowy, a następnie w okresie od dnia 27.08.2014r. do 22.02.2015r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne.

W tym stanie rzeczy należało ustalić, czy odwołujący był zdolny do pracy po dniu 22.02.2015r. , a jeśli tak to co na to konkretnie wskazuje. W przypadku uznania, iż po tej dacie ubezpieczony nie był zdolny do pracy, należało wskazać czy w terminie 12 miesięcy (licząc od dnia 27.08.2014r., kiedy to przyznano ubezpieczonemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego) - dalsze jego leczenie i rehabilitacja lecznicza rokowały odzyskanie zdolności do pracy. Dla rozważenia rzeczywistego stanu zdrowia odwołującego pierwszoplanowe znaczenie miała opinia biegłego lekarza.

W niniejszej sprawie, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza neurologa i kardiologa. Jak wynika z treści opinii biegłego neurologa, z przyczyn neurologicznych, odwołujący nie spełniał przesłanek przedłużenia świadczenia rehabilitacyjnego. Jednakże w sprawie opinię wydawał także biegły kardiolog. Biegły ten w sposób dokładny i jednoznaczny opisał mechanizm leczenia pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego. Wskazał także na cel i przebieg rehabilitacji kardiologicznej. Jednoznacznie , zarówno w opinii głównej, jak i uzupełniającej sporządzonej po wniesieniu zarzutów przez ZUS, stwierdził, iż zasadne było przedłużenie świadczenia rehabilitacyjnego na okres 3 miesięcy po dniu 22.02.2015r.

Sąd uznał, że opinia ta jest jasna i pełna dlatego też oparł się na jej brzmieniu podejmując rozstrzygnięcie w sprawie. Należy nadto wskazać, iż ZUS złożył ponowne zastrzeżenia do przedmiotowej opinii biegłego kardiologa. Nie mniej jednak - sam fakt niezadowolenia strony z treści sporządzonych przez biegłych opinii nie uzasadnia powołania kolejnych zespołów biegłych (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 19.01.2000 I PKN 488/99 OSNP 2001/11/375, wyrok SN z 5 listopada 1974 r, I CR 562/74 oraz wyrok SN z dnia 21 listopada 1974 r., II CR 638/74, OSPiKA nr 5, poz. 108).

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 477 14 § 2 kpc w zw. z cytowanymi przepisami należało orzec jak w sentencji – przyznając odwołującemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego po dniu 22.02.2015r. na okres 3 miesięcy. SSR G. Giżewska-Rozmus