Court allows bank's claim for unpaid loan and costs based on defendant's full admission of debt.

Sygn. akt I C 2743/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2016r. Sąd Rejonowy w Słupsku I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący: SSR Barbara Nowicka Protokolant: st. sekr. sądowy E. B. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2016 r. w S. sprawy z powództwa (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej we W. przeciwko P. K. o zapłatę I. zasądza od pozwanego P. K. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej we W. kwotę 2.732,60 zł (dwa tysiące siedemset trzydzieści dwa złote i 60/100) wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym obliczanymi od kwoty 2.101,37 zł (dwa tysiące sto jeden złotych i 37/100) od dnia 04.07.2015 r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego P. K. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej we W. kwotę 124,38 zł (sto dwadzieścia cztery złote i 38/100) tytułem zwrotu kosztów procesu; III. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt I C 2743/15

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wniósł w pozwie wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od pozwanego P. K. kwoty 2.732,60 zł wraz z umownymi odsetkami liczonymi od kwoty 2.101,37 zł w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 04.07.2015r. do dnia zapłaty. Powód wniósł również o zasądzenie kosztów sądowych. W uzasadnieniu powód wskazał, że umową z dnia 06.05.2013r. udzielił pozwanemu kredytu w wysokości 2.941,64 zł, którego pozwany nie spłacił, a całe zadłużenie stało się wymagalne.

Powód wystawił wyciąg z ksiąg banku, wskazując, że na dochodzone roszczenie składa się kwota 2.101,37 zł z tytułu należności głównej, kwota 311,23 zł z tytułu odsetek za okres od 06.05.2013r. do dnia wystawienia wyciągu z ksiąg banku oraz kwota 320,- zł tytułem kosztów, opłat i prowizji. W dniu 01.12.2015 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny wydał postanowienie, w którym wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty, przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Słupsku.

Na rozprawie z dnia 13 kwietnia 2016 roku pozwany P. K. oświadczył, że uznaje powództwo w całości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 06.05.2013r. P. K. zawarł z (...) Bank (...) S.A. we W. umowę pożyczki gotówkowej, w ramach której Bank udzielił pozwanemu pożyczki w wysokości 2.941,64 zł, na okres od 06.05.2013r. do 25.05.2016r. P. K. nie wywiązał się z warunków umowy i w dniu 03.07.2015r. Bank wystawił wyciąg z ksiąg banku, w którym stwierdzono zadłużenie P. K. w łącznej wysokości 2.732,60 zł, w którym wskazano m.in., że dłużnika obciążają dalsze odsetki po dniu wystawienia wyciągu do dnia zapłaty, obliczone od kwoty należności głównej w wysokości 2.101,37 zł według zmiennej stopy procentowej wyznaczonej jako czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym. (bezsporne), nadto: dowód: - umowa pożyczki /k.25-28 akt/, - wyciąg z ksiąg banku /k. 15 akt/,

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo – jako uznane w całości przez pozwanego – podlegało uwzględnieniu. Sąd zważył, iż zgodnie z art. 213 § 2 kpc sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W niniejszej sprawie brak było podstaw dla stwierdzenia, iżby uznanie powództwa przez pozwanego godziło w jakikolwiek przepis prawa, zmierzało do jego obejścia, czy byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Wzgląd na powyższe przesądzał o rozstrzygnięciu jak w pkt I sentencji wyroku.

O kosztach jak w pkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 108 § 1 K.p.c., art. 98 § 1 K.p.c., zasądzając na rzecz powoda całość poniesionych przez niego kosztów procesu, w łącznej wysokości 124,38 zł, w tym 100,- zł tytułem opłaty sądowej, 17,- zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 7,38 zł tytułem poniesionych przez powoda kosztów opłat notarialnych. Na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 kpc wyrokowi nadano z urzędu rygor natychmiastowej wykonalności, o czym orzeczono jak w punkcie III sentencji .