Court dismisses appeal against traffic fine due to municipal guard losing prosecution authority under new road law.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal and ordered the proceedings to be discontinued because the municipal guard lost its authority to prosecute traffic violations after a new law took effect. The defendant argued that the expert opinion used in the first-instance verdict was flawed due to missing data on traffic light timing and vehicle inspection status. The court ruled that since the municipal guard could no longer legally initiate prosecutions for traffic offenses, the lack of a formal complaint from the proper prosecutor constituted a procedural bar to continuing the case.
Legislator headnote
AI generatedArt. 129b ust. 2 pkt 1 lit. b Prawo o ruchu drogowym; Art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o strażach gminnych: The municipal guard loses the right to prosecute traffic violations and initiate criminal proceedings once it loses the statutory authority to perform road control and use recording devices.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Ka 241/16
UZASADNIENIE
K. L. został obwiniony o to, że w dniu 26.01.2015 o godz. 08:54 w miejscowości R., kierując pojazdem o nr rej. (...) przejechał przez skrzyżowanie na czerwonym świetle, tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. Wyrokiem z dnia 3 listopada 2015 roku, sygn. akt IV W 385/15 Sąd Rejonowy w Częstochowie orzekł:
1. uznał obwinionego K. L. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 92 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 92 § 1 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 700 złotych.
2. na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 3 ust. 1 ustawy O opłatach w sprawach karnych zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa opłatę sądową w kwocie 70 złotych oraz wydatki w kwocie 1074 złotych 41 groszy. Apelację od wyroku wniósł K. L., zaskarżając wyrok w całości. Obwiniony orzeczeniu Sądu pierwszej instancji zarzucił:
1. obrazę art.2 § l i art.7 k.p.k. w zw. z art. 8 k.p.w. poprzez ustalenia faktów na podstawie opinii biegłego, która zawiera braki w postaci; - braku fotografii miejsca położenia samochodu w chwili zapalenia się żółtego światła na sygnalizatorze, - braku danych z dokumentacji świetlnej sygnalizatorów skrzyżowania na trasie DK (...) R. pow. (...) dla ustalenia jaki jest czas zapalenia się żółtego światła przed czerwonym, - braku danych o aktualnym badaniu technicznym sygnalizatorów na skrzyżowaniu w R. w czasie zdarzenia co w konsekwencji czyni opinię niekompletną i jako tako nie może być pewnym dowodem dla skazania obwinionego co spowodowało w konsekwencji błąd w ustaleniu na podstawie opinii biegłego, że obwiniony przy prędkości 80 km/h mógł zatrzymać się 53 m przed linią warunkowego zatrzymania się i że świadomie przejechał skrzyżowanie nie zatrzymując pojazdu przed skrzyżowaniem, co miało decydujący wpływ na ustalenie winy obwinionego.
Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku i uniewinnienie. Ponadto wniósł o dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłego uwzględniającej dokumentację sygnalizacji świetlnej skrzyżowania w miejscowości R. czy była sprawna technicznie i czy w czasie zdarzenia czas emisji sygnału żółtego przed sygnałem czerwonym wynosił 3s. i czy w czasie zdarzenia sygnalizacja miała aktualne badania techniczne. Sąd Okręgowy, zważył co następuje. Wniesiona apelacja spowodowała uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w sprawie wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela.
Do dnia 31 grudnia 2015 roku straż gminna na podstawie art. 129b ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, była uprawniona do wykonywania kontroli ruchu drogowego wobec kierującego pojazdem, naruszającego przepisy ruchu drogowego, w przypadku ujawnienia i zarejestrowania czynu przy użyciu urządzenia rejestrującego. Na podstawie art. 129 b ust. 3 pkt 3 tej ustawy w ramach kontroli ruchu drogowego była też upoważniona do używania urządzeń rejestrujących. Dnia 1 stycznia 2016 roku weszła w życie ustawa z dnia 24 lipca 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o strażach gminnych (Dz.
U. z 2015 roku, poz. 1335). W związku z nowym brzmieniem art. 129 b ustawy – Prawo o ruchu drogowym, straż gminna utraciła uprawnienie do używania urządzeń rejestrujących oraz ujawnienia i rejestrowania takim urządzeniem naruszenia przez kierującego pojazdem przepisów ruchu drogowego. Zawężono zatem ustawowo, w sposób zasadniczy, zadania straży gminnej w zakresie czuwania nad porządkiem i kontrolą ruchu drogowego. (...) gminna w myśl przepisu art. 12 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o strażach gminnych ma prawo do dokonywania czynności wyjaśniających, kierowania wniosków o ukaranie do sądu, oskarżania przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych - w trybie i zakresie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia ale tylko wykonując ustawowe zadania, w tym czuwania nad porządkiem i kontrola ruchu drogowego - w zakresie określonym w przepisach o ruchu drogowym .
Skoro utraciła uprawnienie do używania urządzeń rejestrujących oraz ujawnienia i rejestrowania takim urządzeniem naruszenia przez kierującego pojazdem przepisów ruchu drogowego, to utraciła również uprawnienie do bycia oskarżycielem w tego rodzaju sprawach ( dokonywania czynności wyjaśniających, kierowania wniosków o ukaranie do sądu, oskarżania przed sądem i wnoszenia środków odwoławczych ). Powołana wyżej ustawa z dnia 24 lipca 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o strażach gminnych (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1335 nie wprowadziła zaś żadnego przepisu przejściowego co do statusu oskarżyciela w sprawach , w których straż gminna złożyła uprzednio wniosek o ukaranie.
Analogiczny pogląd był już wyrażany w kolejnych orzeczeniach Sądu Okręgowego w Częstochowie ( por. wyrok z dnia 7 marca 2016 r. sygn. akt VII Ka 90/16; wyrok z dnia 4 kwietnia 2016 r. sygn. akt VII Ka 179/16 ). W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy wobec stwierdzenia, że zaistniała ujemna przesłanka procesowa braku skargi uprawnionego oskarżyciela , uchylił zaskarżony wyrok i na i na podstawie art. 5 § 1 punkt 9 k.p.w. umorzył postępowanie w sprawie. Kosztami postępowania za obie instancje obciążył Skarb Państwa. Podstawą prawną orzeczenia Sądu Okręgowego były przepisy art. 5 § 1pkt 9 k.p.w. , art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 109 k.p.w. , art. 118 § 2 k.p.w.