Court imposes immediate prison sentence and lifetime driving ban for repeat drunk driving offense.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of drunk driving and imposed a five-month prison sentence without probation. The defendant, previously sentenced for similar offenses, argued for a suspended sentence, but the court rejected this due to his recidivism. Consequently, the court applied mandatory lifetime driving bans and fines while denying probation under the Criminal Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 178a § 4 k.k.; Art. 69 § 1, 4 k.k.; Art. 42 § 3 k.k.; Art. 43a § 2 k.k.; Art. 624 § 1 k.p.k. When a defendant is a repeat offender for drunk driving, the court must impose an immediate prison sentence without probation and apply mandatory lifetime driving bans.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 35/16 2 Ds 30/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Anetta Krawczyk Protokolant: Anna Cichoń po rozpoznaniu dnia 30 marca 2016 r. sprawy S. K. urodz. (...) w P. syna P. i J. z d.S. oskarżonego o to, że: w dniu 23 września 2015 roku w M. w powiecie (...), będąc w stanie nietrzeźwości (albowiem badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wskazało kolejno: 0,45 mg/dm 3, 0,41 mg/dm 3), kierował po drodze publicznej samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...), przy czym zarzucany mu czyn popełnił będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 21 stycznia 2009 roku sygn. akt II K 61/09 za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości, tj. o czyn z art. 178a § 4 k.k.
1. Oskarżonego S. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 178a § 4 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 4 k.k. wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, 3. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, 4. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym nie wymierza mu opłaty. Sygn. akt II K 35/16
UZASADNIENIE
Oskarżony S. K. jest 38-letnim mieszkańcem P., kawalerem, posiadającym wykształcenie zawodowe, ojcem 8 – letniej córki, utrzymującym się z prac dorywczych. W dniu 23 września 2015 r. w godzinach porannych poruszał się po drodze publicznej w M. w powiecie (...) samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...). Został zatrzymany przez patrol Policji, który poddał go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Z uwagi na wcześniejsze spożycie przez oskarżonego alkoholu badanie wykazało kolejno 0,45 mg/dm 3 i 0,41 dm/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu. (dowód: protokół z przebiegu badania alkosensorem – k.3, wyjaśnienia oskarżonego S. K.
– k.15, 38v) Oskarżony S. K. był wielokrotnie karany, w tym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 26 lipca 2007 r. w sprawie sygn. akt IIK 527/07 na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 21 stycznia 2009 r. w sprawie sygn. akt IIK 61/09 za czyn z art. 178a § 1 k.k. (dowód: informacja z Krajowego Rejestru Karnego - k. 7-8, odpis wyroku - k.9) Oskarżony S. K., przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że dzień przed zatrzymaniem przez funkcjonariuszy Policji spożywał alkohol i prowadząc pojazd nie spodziewał się, że jest nietrzeźwy.
Złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, który cofnął. Następnie na rozprawie oskarżony złożył wniosek o skazanie w trybie art. 387 k.p.k.
Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnienia oskarżonego S. K., przyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu zasługują na wiarę. Znajdują bowiem potwierdzenie w materiale dowodowym w postaci protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego oraz danych o karalności. Dowodu z dokumentów zgromadzonych w sprawie w postaci protokołu z przebiegu badania stanu trzeźwości alkosensorem, danych o karalności oraz odpisu wyroku nie sposób kwestionować. Analiza materiału dowodowego pozwoliła na przyjęcie, iż dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu.
Oskarżony S. K. bowiem w dniu 23 września 2015 r. w M. w powiecie (...), będąc się w stanie nietrzeźwości (albowiem badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykazało kolejno: 0,45 mg/dm 3 i 0,41 mg/dm 3) kierował po drodze publicznej samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...), przy czym zarzucany mu czyn popełnił będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 21 stycznia 2009 r. sygn. akt IIK 61/09 za kierowanie samochodem mechanicznym w stanie nietrzeźwości. Czyn oskarżonego wypełnił znamiona występku z art. 178a § 4 k.k. W stosunku do zarzucanego oskarżonemu S. K. czynu jako okoliczność obciążającą Sąd uznał jego wcześniejszą wielokrotną karalność oraz znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu, polegający na naruszeniu dobra, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji.
Kierowanie pojazdem mechanicznym po spożyciu alkoholu, w sytuacji, gdy zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosiła 0,45 mg/dm 3 oraz 0,41 mg/dm 3 rażąco naruszało reguły ostrożności w ruchu drogowym oraz zagrażało wystąpieniem bardzo poważnej szkody. Zdaniem Sądu oskarżony S. K. miał świadomość, że jest w stanie nietrzeźwości. Będąc wcześniej karany za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości zdawał sobie sprawę z wpływu alkoholu na organizm człowieka, a w szczególności na zdolność postrzegania i reakcji prowadzącego pojazd.
Mimo to, w stanie nietrzeźwości, zdecydował się poruszać pojazdem mechanicznym po drodze publicznej. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał brak ujemnych następstw zarzucanego oskarżonemu S. K. przestępstwa. Za czyn z art. 178a § 4 k.k. przewidziana jest kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. W myśl art. 69 § 1 k.k. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
Nadto przepis art. 69 § 4 k.k. stanowi, że wobec sprawcy przestępstwa określonego w art. 178 a § 4 k.k. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Sąd uznał, iż karą najbardziej adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, będzie kara 5 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczona kara, w przekonaniu Sądu, spełni wobec oskarżonego cele prewencyjne i represyjne, przekonując go, iż złamanie prawa nie jest bezkarne. Uświadomi mu naganność jego postępowania, nieuchronność i surowość sankcji karnych w przypadku popełnienia przestępstwa, a także nieopłacalność tego typu zachowania w przyszłości.
Zdaniem Sądu wymierzona kara wywoła odpowiedni oddźwięk społeczny i przekona wszystkich uczestników ruchu o konieczności bezwzględnego podporządkowania się przepisom dotyczącym ruchu drogowego. Analizując wszystkie okoliczności sprawy, Sąd uznał, iż z uwagi na wcześniejsze skazanie oskarżonego S. K. na karę pozbawienia wolności, w niniejszej sprawie nie zachodzą wobec niego okoliczności, które pozwalają na zastosowanie środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, wymienione w art. 69 § 1 k.k., jak i wskazane w art. 69 § 4 k.k. Oskarżony S. K. jest sprawcą niepoprawnym.
Naruszając podstawowe zasady bezpieczeństwa w komunikacji, okazał wyjątkowe lekceważenie dla wyroku sądowego, naruszając tym autorytet wymiaru sprawiedliwości. Z uwagi na dyspozycję art. 69 § 1 k.k. możliwe było wymierzenie tylko kary o charakterze bezwzględnym, tj. bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Na podstawie art. 42 § 3 k.k. oraz art. 43a § 2 k.k. Sąd w przedmiotowej sprawie zobligowany był do orzeczenia wobec oskarżonego S. K. zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10000 zł.
Mając na względzie fakt, że oskarżony S. K. utrzymuje się z prac dorywczych, Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania w niniejszej sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa.