Court allows appeal against dismissal of criminal proceedings for threats and trespassing due to lack of reasoning.
Legislator summary
AI generatedThe court allowed the victim's appeal against the police's decision to dismiss criminal proceedings for threats and trespassing. The victim argued that the dismissal ignored facts regarding domestic peace violations, bodily harm, and property damage, while the prosecutor requested the dismissal be upheld. The court found the dismissal unjustified because the lack of reasoning prevented verification of the grounds for terminating the investigation, and the available evidence sufficiently indicated the commission of the crimes.
Legislator headnote
AI generatedArt. 330 § 1 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 1, 2 k.p.k.; The court must set aside a decision to dismiss criminal proceedings if the reasoning is absent, as this prevents the verification of whether sufficient grounds for suspicion existed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt. II Kp 63/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2016r. Sąd Rejonowy w DzierżoniowieWydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Krzysztof Jawor Protokolant: Katarzyna Piwowar po rozpoznaniu w sprawie o czyny z art. 193 k.k. i inne na skutek zażalenia pokrzywdzonego B. W. w przedmiocie umorzenia dochodzenia na podstawie art. 330 § 1 k.p.k. postanowił : uwzględnić zażalenie pokrzywdzonego B. W. z dnia 10 lutego 2016r. na postanowienie Komisariatu Policji w B. z dnia 29 stycznia 2016r. w przedmiocie umorzenia dochodzenia i uchylić zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2016r., na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. umorzył dochodzenie:
1. w sprawie gróźb kierowanych w dniu 24 października 2015r., w P., kierowanych przez ustaloną osobę wobec B. W. i U. W. pozbawieniem ich życia oraz uszkodzeniem należącego do nich mienia w postaci szyb okiennych, które wzbudziły u w/w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, ż zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. – wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia;
2. w sprawie wdarcia się w dniu 24 października 2015r., w P., przez ustaloną osobę do domu jednorodzinnego należącego do B. W. i U. W., tj. o czyn z art. 193 k.k. – wobec braku znamion czynu zabronionego. Wobec braku uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, Sąd nie zna powodów, jakimi kierował się prowadzący umarzając dochodzenie w niniejszej sprawie. Pokrzywdzony w swoim zażaleniu zarzucił zaskarżonemu postanowieniu przy dokonaniu ustaleń i ocenie materiału pominięcie faktów: naruszenie miru domowego, spowodowanie uszkodzeń ciała oraz uszkodzenia bramki, skrzynki pocztowej i ławki.
Mając to na uwadze B. W. wnosi w zażaleniu „o zgodne z prawem rozpatrzenie sprawy”. Prokurator Rejonowy w Dzierżoniowie przekazując zażalenie wniósł o nieuwzględnienie zażalenia i utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia. Zażalenie jest w pełni zasadne. Jak wyżej Sąd stwierdził, brak uzasadnienia nie pozwala ustalić powodów, jakimi kierował się prowadzący umarzając dochodzenie, chociaż niektóre z faktów, świadczące o popełnieniu czynów zabronionych, zostały potwierdzone przez sprawcę. Wejście S. B. na teren posesji, a następnie do pomieszczenia gospodarczego pokrzywdzonego, z metalową rurką, aby „wyegzekwować” wygaszenie zbyt mocno dymiącego pieca, w pełni kwalifikuje zachowanie sprawcy do uznania, że czyn jego wypełnił znamiona występku z art. 193 k.k., tym bardziej, że sporządzający notatkę służbową w dniu 27.10.2015r. funkcjonariusz stwierdził:
„W trakcie rozmowy ustalono, że w dniu 24.10.2015r. S. B. wtargnął przez bramkę na posesję…”. Ze zdania tego wynika, że po przyjęciu do protokołu zawiadomienia B. W., funkcjonariusz ustalił, na podstawie analizy treści zeznania pokrzywdzonego, że zachowanie sąsiada było wtargnięciem, czyli wdarciem się na teren objęty prywatnością zawiadamiającego, w przeciwnym bowiem razie funkcjonariusz napisałby, że „ze słów zawiadamiającego wynika, iż…”, albo „jak zawiadomił zgłaszający…”. Niezrozumiałe jest także pominięcie zapewnienia U.
W., że skierowanej w takich okolicznościach groźby „ja was wszystkich pozabijam” obawia się, iż będzie spełniona. Takie ustalenie stanowi dostateczną podstawę do przyjęcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia czynu z art. 190 § 1 k.k., a w konsekwencji do przedstawienia zarzutu i przesłuchania sprawcy w charakterze podejrzanego. Bez znaczenia, w ocenie Sądu, pozostaje powód naruszenia miru domowego przez S. B., albowiem ograniczenie niezgodnego z normami zadymienia i wyegzekwowanie prawa do czystego powietrza prowadzić należy w sposób prawem przewidziany.
W świetle całości materiału w pełni prawdopodobne jest spowodowanie również obrażeń ciała przez napastnika u pokrzywdzonego, co obliguje prowadzącego postępowanie do ustalenia stopnia i charakteru tych obrażeń i rozważenie ewentualnego objęcia ściganiem z urzędu, jeśli okaże się, że czyn polegający na spowodowaniu tychże obrażeń, z uwagi na charakter, ścigany jest z oskarżenia prywatnego. Końcową i prawidłową ocenę materiału przeprowadzić będzie można po wykonaniu powyższych czynności i podjąć decyzję, co do ewentualnego sporządzenia aktu oskarżenia lub ponownego umorzenia postępowania przygotowawczego.
Mając na uwadze powyższe ustalenia należało postanowić jak w sentencji. (...) (...)