Court dismissed appeal on tuition fee claim due to statute of limitations under 2-year rule for professional services.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the plaintiff's appeal against the lower court's judgment denying payment of tuition fees. The defendant argued the claim was time-barred, while the plaintiff contended the 10-year limitation period applied because the contract was named and governed by the 2005 Higher Education Act. The court ruled that the 2005 Act did not apply retroactively to the 2004 contract, meaning the general 2-year limitation for professional services under the Civil Code remained valid.
Legislator headnote
AI generatedArt. 750 k.c.; Art. 751 pkt 2 k.p.c.; Art. 117 par. 2 k.c.; The statute of limitations for tuition fees paid by persons engaged in professional activities is two years, and the 2005 Higher Education Act does not retroactively extend this period to ten years for contracts concluded prior to its entry into force.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 602/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Dziewięcka Protokolant: protokolant sądowy Agnieszka Baran po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2013 r. w Kielcach sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko P. S. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku - Kamiennej z dnia 6 lutego 2013 r., sygn. I C 1171/12 oddala apelację. II Ca 602/13
UZASADNIENIE
(...) sp. z o.o. z siedzibą w W., dawniej (...) spółka jawna z siedzibą w W. wniosła o zasądzenie od P. S. kwoty 415 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu z tytułu niewywiązania się pozwanego z umowy o świadczenie usług edukacyjnych. Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia i wniósł o oddalenie powództwa. Wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy w Skarżysku-Kamiennej oddalił powództwo. Powyższy wyrok zaskarżył powód, zarzucając mu: - nierozpoznanie istoty sprawy poprzez niezbadanie materialnej podstawy zarzutu przedawnienia, podniesionego przez pozwanego, przez co Sąd stwierdził, że roszczenie o zapłatę czesnego, którego wysokość była z góry ustalona i podzielona na sześć równych rat, stanowi roszczenie okresowe albo roszczenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, a nie jednorazowe, - naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 751 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 750 k.c. wskutek przyjęcia, ze roszczenie o zapłatę czesnego przedawnia się z upływem 2 lat, jako roszczenie z tytułu nauki świadczonej przez osoby trudniące się zawodowo takimi czynnościami, podczas gdy jest to roszczenie mające oparcie w art. 160 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, wskutek czego stanowi ono umowę nazwaną i tym samym z mocy art. 118 k.c. ma do niej zastosowanie 10 – letni termin przedawnienia.
Wskazując na powyższe wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa, albo przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna. Zaskarżony wyrok odpowiada prawu. W niniejszym przypadku umowa o studiowanie pomiędzy pozwanym a Wyższą Szkołą (...). E. L. została zawarta w dniu 10.10. 2004 roku, a więc pod rządem obowiązywania ustawy z dnia 12.09. 1990 roku Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65 poz. 385 z późń. zmianami). Do przedmiotowej umowy nie może więc mieć zastosowanie uregulowanie wynikające z art. 160 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym z dnia 27 lipca 2005 roku (Dz. U. z 2005 roku nr 164 poz. 1365 z późń. zmianami), na które powołuje się skarżący.
Poprzednio obowiązująca ustawa o szkolnictwie wyższym nie zawierała podobnej regulacji. Umowa o odpłatności za studia została dopiero wprowadzona przez ustawę Prawo o szkolnictwie wyższym z dnia 27 lipca 2005 roku i określona w przepisie art. 160 ust.3 tej ustawy. W związku z powyższym do umowy, z której powód wywodzi swoje roszczenie, ma zastosowanie przepis art. 750 k.c., stosownie do którego do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu oraz art. 751 pkt 2 k.p.c., zgodnie z którym roszczenia z tytułu nauki, jeżeli przysługują osobom trudniącym się zawodowo takim czynnościami przedawniają się z upływem lat dwóch. W tych warunkach zarzut przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powoda, podniesiony przez pozwanego okazał się skuteczny ( art. 117 par. 2 k.c. w zw. z art. 751 pkt 2 k.c. i art. 750 k.c.).
W związku z powyższym podniesiony w apelacji zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 751 pkt 2 k.c. w zw. z art. 750 oraz art. 160 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym nie zasługiwał na uwzględnienie. Niezasadność tego zarzutu skutkować musiała oddaleniem apelacji, w związku z powyższym czyniła zbędnym odnoszenie się do drugiego zarzutu przytoczonego w apelacji. Z przyczyn wyżej wskazanych Sąd Okręgowy oddalił apelację na mocy art. 385 k.p.c. SSO Barbara Dziewięcka