Legislator Case Law & Legislation
VIII U 88/15 AI generated

Court allows pre-retirement benefit by distinguishing employer reasons from establishment reasons under Polish law.

Case Number VIII U 88/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court reversed the Social Insurance Institution's denial of pre-retirement benefits, ruling that the employer's termination was due to reasons concerning the establishment rather than the employee. The insured had worked for over six months at the hospital, satisfying statutory requirements, while the employer's contract termination was driven by public procurement rules affecting the hospital's consortium. Consequently, the court granted the benefit from November 2014 based on the broader interpretation of 'establishment reasons' versus 'employer reasons'.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych; Art. 477 § 14 k.p.c.: The concept of reasons concerning the establishment is broader than reasons concerning the employer, allowing benefits when termination stems from establishment-level factors like public procurement rules.

Keywords

AI generated
pre-retirement benefits employer reasons establishment reasons Social Insurance Act termination of employment public procurement law six-month requirement

Cited Legislation

AI generated
Art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych
Jak już wspomniano „przyczyny dotyczące zakładu pracy”, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych to pojęcie szersze niż „przyczyny niedotyczące pracownika”.
Art. 7 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych
zaskarżoną decyzję zmieniono i przyznano ubezpieczonej prawo do świadczenia przedemerytalnego od 1 listopada 2014 roku na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych.
Art. 477 § 14 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c.
art. 30 § 1 pkt 2 k.p
W świadectwie pracy wskazano, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem przez pracodawcę ( art. 30 § 1 pkt 2 k.p.).
art. 30 § 4 k.p
W przypadku wypowiedzenia takiej umowy przepisy kodeksu pracy nie wymagają wskazania w oświadczeniu o wypowiedzeniu przyczyny wypowiedzenia ( art. 30 § 4 k.p.

Cited Case Law

AI generated
I UK 57/13
Kwestię tę wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z 28 sierpnia 2013 roku, I UK 57/13, w którym stwierdził, że : Zatrudnienie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy w rozumieniu art.
III AUa 1626/13
Appeal dismissed; pre-retirement benefit granted for interrupted employment within same employer exceeding six months.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 88/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Iwona Sławińska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 r. w Gliwicach sprawy D. W. (1) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o świadczenie przedemerytalne na skutek odwołania D. W. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 4 grudnia 2014 r. nr SP - 2 (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej D. W. (1) prawo do świadczenia przedemerytalnego od 1 listopada 2014r. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn akt VIII U 88/15

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 4 grudnia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił D. W. (1) prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu podano, że ubezpieczona nie spełnia przesłanek z ustawy o świadczeniach przedemerytalnych ponieważ rozwiązanie stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. W odwołaniu od powyższej decyzji D. W. (1) domagała się jej zmiany i przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu podała, że umowa o pracę została rozwiązana z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji wskazując, że pracodawca w świadectwie pracy podał, że umowa o pracę została rozwiązana w związku z wypowiedzeniem jej przez pracodawcę z zachowaniem 2 tygodniowego okresu wypowiedzenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: D. W. (1) urodziła się (...) i na dzień rozwiązania stosunku pracy ukończyła 55 lat. Ubezpieczona legitymuje się stażem 40 lat, 6 miesięcy i 20 dni okresów składkowych i nieskładkowych.

Ostatnio ubezpieczona była zatrudniona na podstawie umowy o pracę z dnia 1 listopada 2013 roku na czas określony do 31 grudnia 2014 roku w Spółdzielni (...) w K.. W umowie strony przewidziały możliwość jej rozwiązania z zachowaniem dwutygodniowego okresu wypowiedzenia. Pismem z dnia 26 marca 2014 roku pracodawca wypowiedział ubezpieczonej umowę o pracę ze skutkiem na dzień 12 kwietnia 2014 roku. Przyczyna wypowiedzenia umowy nie została podana. W świadectwie pracy wskazano, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem przez pracodawcę ( art. 30 § 1 pkt 2 k.p.).

Nikt do pracy ubezpieczonej nie zgłaszał zastrzeżeń. Po rozwiązaniu stosunku pracy ubezpieczona otrzymała telefoniczną propozycję powrotu do pracy w S. Inwalidów (...) w K. na podstawie umowy zlecenia. Ubezpieczona została zaliczona do lekkiego stopnia niepełnosprawności orzeczeniem Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. z 9 maja 2012 roku na okres od 8 lutego 2011 roku do 31 maja 2014 roku. Od 22 kwietnia 2014 roku ubezpieczona jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. jako osoba bezrobotna. PUP wypłacił D.

W. zasiłek dla bezrobotnych za okres od 30 kwietnia 2014 roku do 29 kwietnia 2015 roku. Okres 6 miesięcy pobierania zasiłku upłynął z dniem 30 października 2014 roku. Zaświadczenie zostało wydane przez PUP 30 października 2014 roku. Począwszy od 2 marca 1987 roku do 12 kwietnia 2014 roku ubezpieczona wykonywała pracę salowej w Szpitalu w P.. Zakres jej obowiązków i sposób wykonywania pracy nie zmieniał się. Praca była wykonywana w tym samym budynku. Zmiany dotyczyły jedynie pracodawcy u którego ubezpieczona była zatrudniona.

Powyższe wynikało z tego, że szpital od 1 marca 2000 roku nie zatrudniał własnych salowych, ale korzystał z usług w zakresie sprzątania świadczonych przez firmy zewnętrzne, które były wyłaniane w drodze przetargów. Kolejne firmy, które wygrywały przetargi zawierały umowy ze szpitalem i zatrudniały salowe. W umowach o kompleksowe utrzymanie czystości nie zostały zawarte zapisy dotyczące zatrudniania salowych. Każda z firm wykonujących usługi sprzątania na rzecz szpitala posługiwała się własnym sprzętem, szpital udostępniał nieodpłatnie pomieszczenie na przechowywanie sprzętu i środków czystości.

Stosunek pracy ubezpieczonej wiązał ją z następującymi pracodawcami:

1. od 2 marca 1987 roku do 29 lutego 2000 roku – Szpital (...) w P. – umowa o pracę rozwiązana za porozumieniem stron;

2. od 1 marca 2000 roku do 31 sierpnia 2003 roku – Spółdzielnia (...) w K. – umowa o pracę rozwiązana za wypowiedzeniem przez pracodawcę;

3. od 2 września 2003 roku do 30 kwietnia 2004 roku – (...) Sp. z o.o. w L. – umowa o pracę rozwiązana z upływem okresu na który była zawarta;

4. od 4 maja 2004 roku do 30 czerwca 2004 roku i od 1 lipca 2004 roku do 31 sierpnia 2004 roku - (...) Sp. z o.o. w L. – 2 umowy zlecenia;

5. od 1 września 2004 roku do 16 października 2010 roku - Spółdzielnia (...) w K. – umowa o pracę rozwiązana za wypowiedzeniem przez pracodawcę;

6. od 1 października 2010 roku do 30 września 2011 roku - (...) Sp. z o.o. w L. – umowa o pracę rozwiązana z upływem okresu na który była zawarta;

7. od 1 października 2011 roku do 30 listopada 2011 roku – (...) Sp. z o.o. w L. – przekazanie pracownika do kolejnego pracodawcy w trybie art. 23 1 k.p.;

8. od 1 grudnia 2011 roku do 31 maja 2012 roku – (...) Sp. z o.o. w L. – przekazanie pracownika do kolejnego pracodawcy w trybie art. 23 1 k.p.;

9. od 1 czerwca 2012 roku do 30 września 2013 roku – (...) Sp. z o.o. w L. - umowa o pracę rozwiązana z upływem okresu na który była zawarta;

10. od 1 października 2013 roku do 31 października 2013 roku - – (...) Sp. z o.o. w L. – umowa o pracę rozwiązana z upływem okresu na który była zawarta;

11. Od 1 listopada 2013 roku do 12 kwietnia 2014 roku - Spółdzielnia (...) w K. – umowa o pracę rozwiązana za wypowiedzeniem przez pracodawcę. Ostatni stosunek pracy ubezpieczonej był związany z umową nr (...) z 8 października 2013 roku zawartą pomiędzy Szpitalem w (...) Sp. z o.o. i Konsorcjum Firm: Spółdzielnia (...) w K., (...)+” Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. o kompleksowe utrzymanie czystości na terenie Szpitala w P.. Zgodnie z § 6 umowy została ona zawarta na okres 12 miesięcy od 1 listopada 2013 roku do 31 października 2014 roku.

Umowa ta została wypowiedziana przez wykonawcę czyli Konsorcjum Firm pismem z dnia 21 marca 2014 roku ze skutkiem na dzień 31 marca 2014 roku. Jako przyczynę wskazano zmianę obowiązujących przepisów w ten sposób, że dotychczasowa wysokość dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych ulega znacznemu obniżeniu co powoduje, że nie jest możliwe dalsze wykonywanie przez wykonawców umowy bez ponoszenia straty. W uzasadnieniu wykonawca powołał się na wejście w życie z dniem 1 kwietnia 2014 roku ustawy z dnia 8 listopada 2013 roku ( Dz.U. z 2013r, poz. 1645), która zmienia ustawę z 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Następnie przed upływem okresu wypowiedzenia Szpital w (...) Sp. z o.o. i Konsorcjum Firm: Spółdzielnia (...) w K., (...)+” Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. zawarły porozumienie z dnia 25 marca 2014 roku o rozwiązaniu z dniem 30 kwietnia 2014 roku umowy z 8 października 2013 roku nr (...). Następnie 29 kwietnia 2014 roku Szpital w (...) Sp. z o.o. i Konsorcjum Firm: Spółdzielnia (...) w K., (...)+” Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. zawarły umowę nr (...) o kompleksowe utrzymanie czystości na terenie Szpitala w P. na okres od 1 maja 2014 roku do 30 kwietnia 2015 roku ( §6 umowy).

Stan zatrudnienia osób w Spółdzielni (...) w K. wykonujących pracę w Szpitalu w P. kształtował się następująco: - na 30 listopada 2013 roku – 23 osoby, - na 31 grudnia 2013 roku – 24 osoby, - na 31 stycznia 2014 roku – 23 osoby, - na 28 lutego 2014 roku - 21 osób, - na 31 marca 2014 roku - 21 osób, - na 30 kwietnia 20014 roku – 17 osób - na 31 maja 2014 roku – 17 osób, - na 30 czerwca 2014 roku -18 osób. Wypowiedzenie umowy o pracę ze skutkiem na dzień 12 kwietnia 2014 roku zostało dokonane wobec: I. B., J. K., B. S., D.

W. (1). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przeprowadzone dowody: akta organu rentowego, akta osobowe, zestawienie miesięczne stanu zatrudnienia w Spółdzielni (...) w K. od listopada 2013 roku do czerwca 2014 roku / karta 21-28 a.s./, umowę nr (...) z 29 kwietnia 2014 roku / karta 29-32, 65-68 a.s./, umowę nr (...) z 8 października 2013 roku / karta 34-39, 56-61 a.s./, umów o kompleksowe utrzymanie czystości na terenie Szpitala w P. zawartych z poprzednimi pracodawcami ubezpieczonej / karta 42-55 a.s./, wypowiedzenie umowy z 21 marca 2014 roku / karta 62 a.s./, pismo Konsorcjum Firm gdzie Spółdzielnia (...) w K. jest liderem do Szpitala w (...) Sp. z o.o. z 25 marca 2014 roku / karta 63 a.s./, porozumienie o rozwiązaniu umowy z 8 października 2013 roku nr (...) / karta 64 a.s./, przesłuchanie stron / karta 72 a.s./.

Sąd uwzględnił przeprowadzone dowody ponieważ nie budziły one wątpliwości i nie były kwestionowane. Zeznania ubezpieczonej zostały poparte dowodami z dokumentów. W toku postępowania przed organem rentowym starał się on wyjaśnić z jakiej przyczyny rozwiązano ostatni stosunek pracy ubezpieczonej - czy z uwagi na przyczyny leżące po stronie zakładu pracy. W tym celu 17 listopada 2014 roku przeprowadzono rozmowę telefoniczną - co ujawniono w protokole / karta nienumerowana akt ZUS/. W odpowiedzi Spółdzielnia (...) w K. przedstawiła wyjaśnienie w piśmie z 24 listopada 2014 roku / karta nienumerowana akt ZUS/.

W piśmie tym wskazano, że rozwiązanie umowy o pracę z ubezpieczoną nie nastąpiło z przyczyn po stronie pracodawcy. W ocenie Sądu dokument ten jest dokumentem prywatnym i stanowi potwierdzenie, że osoba, która go wystawiła złożyła oświadczenie o treści w nim zawartej. Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie wykazało jednak, że oświadczenie to nie jest zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy albowiem umowa o pracę D. W. (1) została rozwiązana z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy – co zostanie opisane w części dotyczącej oceny prawnej odwołania.

Sąd zważył co następuje:

odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 2 ustawy z 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych / Dz. U. z 2004 r, nr 120, poz. 1252/ wymienia jakim osobom przysługuje świadczenie przedemerytalne. Stanowi on, że: art. 2 ust 1 - prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która:

2) do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. W sprawie sporne było czy ubezpieczona spełnia warunek rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Spełnienie pozostałych warunków nie było sporne tj. ukończenie 55 lat, posiadanie ponad 30 lat okresów składkowych i nieskładkowych, pobieranie zasiłku dla bezrobotnych przez 6 miesięcy, zarejestrowanie jako osoba bezrobotna, brak odmowy bez uzasadnionej przyczyny podjęcia zatrudnienia, złożenie wniosku o świadczenie przedemerytalne w terminie. W ocenie Sądu ubezpieczona spełnia warunek rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, o którym mowa w ustawie o świadczeniach przedemerytalnych. Zwrócić należy uwagę, że przepisy tej ustawy w celu wyjaśnienia pojęcia „ z przyczyn dotyczących zakładu pracy” odsyłają do ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.

U. Nr 99, poz. 1001). Z kolei ustawa ta w art. 2 ust. 1 pkt 29 stanowi: 29)przyczynach dotyczących zakładu pracy - oznacza to:

a) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm. 3)), w przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników, b)rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych, c) wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy, d) rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 1 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników / Dz.U. z 2003r. nr 90, poz.844 ze zm./ ustawa ma także zastosowanie do zwolnień mniejszej ilości osób niż określono w art. 1 ust. 1 ustawy w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art.

1. W wyroku z dnia 17 października 2006 roku, sygn. akt III AUa 504/06 Sąd Apelacyjny w Szczecinie wskazał, że nie jest wystarczające oparcie się na zapisie w świadectwie pracy, ale należy ustalić jaka była faktyczna przyczyna rozwiązania stosunku pracy. Niewątpliwie D. W. (1) z pracodawcą łączyła umowa o pracę na czas określony. W przypadku wypowiedzenia takiej umowy przepisy kodeksu pracy nie wymagają wskazania w oświadczeniu o wypowiedzeniu przyczyny wypowiedzenia ( art. 30 § 4 k.p. a contrario). Przeprowadzone postępowanie dowodowe wskazuje, że wyłączną przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę była przyczyna niedotycząca pracownika, a leżąca po stronie pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.

Przyczyna ta jest jedną z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych( poprzez odesłanie przez ustawę o świadczeniach przedemerytalnych do ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, która z kolei w art. 2 ust. 1 pkt 29 litera a odsyła do ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników). Spółdzielnia (...) w K. miała zawartą umowę o kompleksowe utrzymanie czystości na terenie Szpitala w P..

Była to umowa na okres od 1 listopada 2013 roku do 31 października 2014 roku. Także od 1 listopada 2013 roku ubezpieczona zawarła umowę o pracę ze Spółdzielnią (...) w K. – na czas określony do 31 grudnia 2014 roku. Ubezpieczona wykonywała pracę salowej na terenie Szpitala w P.. Umowa łącząca szpital i pracodawcę ubezpieczonej została wypowiedziana przez Spółdzielnię (...) pismem z dnia 21 marca 2014 roku z powołaniem się na zmiany w stanie prawnym dotyczące dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

Pismem z 25 marca 2014 roku doręczonym Szpitalowi w (...) Sp. z o.o. w dniu 26 marca 2014 roku Spółdzielnia (...) zaproponowała rozwiązanie umowy w drodze porozumienia stron. Pismem z 26 marca 2014 roku Spółdzielnia (...) wypowiedziała umowę o pracę ubezpieczonej, która została zaliczona do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Porozumieniem z 25 marca 2014 roku szpital i pracodawca ubezpieczonej rozwiązali łączącą ich umowę z dniem 30 kwietnia 2014 roku. Następnie Szpital i Konsorcjum Firm, w skład którego wchodzi Spółdzielnia (...) w K. zawarły 29 kwietnia 2014 roku kolejną umowę dotyczącą utrzymania czystości w szpitalu na okres od 1 maja 2014 roku do 30 kwietnia 2015 roku.

Już po rozwiązaniu umowy o pracę ubezpieczona otrzymała telefoniczną propozycję powrotu do pracy, ale na podstawie umowy zlecenia. Powyższe okoliczności wskazują na to, że wypowiedzenie ubezpieczonej umowy o pracę miało nierozerwalny związek z wypowiedzeniem szpitalowi umowy o kompleksowe utrzymanie czystości z dnia 8 października 2013 roku. Spółdzielnia (...) zamierzała zakończyć współpracę ze szpitalem na zasadach określonych w umowie z 8 października 2013 roku ponieważ zmieniły się zasady dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych – takim zaś pracownikiem była ubezpieczona.

Była to wyłączna przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę ubezpieczonej. Kolejna umowa pomiędzy szpitalem i Konsorcjum Firm, gdzie liderem jest Spółdzielnią (...) została zawarta 29 kwietnia 2014 roku. Umowa ta była zawarta w wyniku przeprowadzenia przetargu nieograniczonego w trybie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych/ Dz.U. z 2010r, nr. 113, poz.759 ze zmianami/ - co wynika z treści umowy. Zatem w dacie wypowiadania umowy o pracę ubezpieczonej Spółdzielnia (...) miała pewności, że Konsorcjum, w którego skład wchodzi wygra przetarg i zawrze ze szpitalem umowę na kolejny okres.

O powyższym świadczy także propozycja powrotu do pracy złożona telefonicznie ubezpieczonej. Jak już wspomniano „przyczyny dotyczące zakładu pracy”, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych to pojęcie szersze niż „przyczyny niedotyczące pracownika”. Zatem jeśli stosunek pracy uległ rozwiązaniu z „przyczyn niedotyczących pracownika” to w konsekwencji były to także „przyczyny dotyczące zakładu pracy”. Ustawa o świadczeniach przedemerytalnych wymaga w art. 2 ust 1 pkt 2 aby stosunek pracy w zakładzie pracy, który ulega rozwiązaniu trwał przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy.

Ubezpieczona spełnia ten warunek ponieważ w zakładzie pracy tj. w Szpitalu w P. była zatrudniona przez okres znacznie przekraczający 6 miesięcy. Kwestię tę wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z 28 sierpnia 2013 roku, I UK 57/13, w którym stwierdził, że : Zatrudnienie przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 170) oznacza zatrudnienie w zakładzie pracy w znaczeniu przedmiotowym, a nie podmiotowym.

Podobne stanowisko zajął Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 19 listopada 2013 roku, III AUa 1626/13 , w którym stwierdził, że: Pojęcie pracodawcy i zakładu pracy rozróżnia ustawa z 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. a-d). Pozwala to na stwierdzenie, że pojęcie przyczyn dotyczących pracodawcy jest zakresowo węższe niż przyczyny dotyczące zakładu pracy. W konsekwencji prowadzi to do wniosku, że rozróżnienie ustawodawcy na zatrudnienie u pracodawcy i zatrudnienie w zakładzie pracy nie jest przypadkowe.

Zatem wykładnia art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych nie może być tożsama z wykładnią art. 2 ust. 1 pkt 2 tej samej ustawy. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Apelacyjny wskazał, że należy interpretować, że okres 6 miesięcznego zatrudnienia o jakim mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych dotyczy nie zatrudnienia u jednego pracodawcy, lecz zatrudnienia w tym samym zakładzie pracy. Argumentację przedstawioną w powołanych orzeczeniach Sąd Okręgowy w pełni podziela. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zaskarżoną decyzję zmieniono i przyznano ubezpieczonej prawo do świadczenia przedemerytalnego od 1 listopada 2014 roku na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek