Legislator Case Law & Legislation
VI W 1655/14 AI generated

Court acquits employee of theft for lost cryptographic key due to lack of evidence of unauthorized removal.

Case Number VI W 1655/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court acquitted the defendant, a bookkeeper, of theft regarding a lost cryptographic signature certificate valued at 170.97 PLN. Although the certificate was missing from the office, the defendant explained she left it in a metal safe with unsecured keys while a colleague remained inside. The court found no evidence proving the defendant stole the item, noting the safe was left open and accessible to others.

Legislator headnote

AI generated

Art. 119 § 1 k.k.; Art. 119 § 1 kw: Where the prosecution fails to prove the accused's intent to permanently deprive another of property or their direct involvement in the misappropriation, the accused shall be acquitted of the charge of theft.

Keywords

AI generated
theft of cryptographic key lack of evidence employee negligence unsecured safe acquittal of theft possession vs theft burden of proof

Cited Legislation

AI generated
Art. 119 § 1 k.k.
o czyn z art. 119 § 1 kw orzeka 1.
Art. 119 § 1 kw
o czyn z art. 119 § 1 kw orzeka 1.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI W 1655/14 RSOW 2553/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2015r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Magdalena Buda-Chmielewska Protokolant sekr. sądowy Marta Lewandowska Oskarżyciel publiczny --- po rozpoznaniu sprawy o wykroczenie w dniach 23.09.2015 r.. 17.11.2015r. przeciwko M. W. zd. K., ur. (...) w M., c. F. i K. zd. Z., zam. ul. (...), (...)-(...) G., nr pesel (...) obwinionej o to, że: w dniu 27 października 2014 roku w I. przy ulicy (...) dokonała kradzieży certyfikatu podpisu kwalifikowanego wartości 170,97 zł na szkodę (...) w I. tj. o czyn z art. 119 § 1 kw orzeka 1. Uniewinnia obwinioną od popełnienia zarzucanego jej wykroczenia z art.119§1 kw opisanego we wniosku o ukaranie 2. Kosztami postepowania obciąża Skarb Państwa VI W 1655/14

UZASADNIENIE

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego ustalono następujący stan faktyczny: Oskarżona M. W. zatrudniona była w (...) w I. na stanowisku głównego księgowego, pracownika administracyjno- biurowego. (...) zakupił na jej rzecz certyfikat podpisu kwalifikowanego, który służył jej do przesyłania drogą elektroniczną deklaracji pracowniczych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Przedmiotowy podpis kwalifikowany przyporządkowany był do osoby M. W. i tylko ona mogła się nim posługiwać. Czytnik do tego podpisu przypięty był do komputera stacjonarnego obwinionej a karta kryptograficzna w czasie pracy przechowywana była przez nią w biurku, zaś kiedy opuszczała miejsce pracy, zamykała ją w kasetce metalowej, w której znajdowało się pogotowie kasowe w metalowej szafie w pomieszczeniu księgowym.

Ostatni raz przedmiotowa karta użyta została przez M. W. w dniu 27 października 2014 roku, kiedy przesyłała do ZUS deklarację dotyczącą pracownika A. K.. Karta ta została przez nią odłożona do przedmiotowej kasetki z pieniędzmi, a klucze od niej i od metalowej szafy włożone do drugiej znajdującej się tam kasetki. Nie zamknęła wtedy na klucz przedmiotowej metalowej szafy. W pracy była jeszcze w dniu 28 i 29 października 2014 roku. W dniu 29 października 2014 roku pozostała w pracy w godzinach popołudniowych z panią A. K., zatrudnioną w firmie na umowę- zlecenie.

W uzgodnieniu z kierownikiem jednostki B. B. (1) pozostawiła wyżej wymienioną samą w placówce i opuściła miejsce pracy. W dniu 3 listopada 2014 roku kierownik jednostki B. B. (1) stwierdziła brak w placówce przedmiotowej karty kryptograficznej i w dniu 4 listopada 2014 roku złożyła zawiadomienie na Komendę Powiatową Policji w I. o zaginięciu tej karty. Obwiniona zaś w dniu 6 listopada 2014 roku dokonała unieważnienia przedmiotowego podpisu kwalifikowanego. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie dowodów : - wyjaśnień obwinionej M.

W. k. 9-10, 84v, 85, 86, 86v - zeznań świadka B. B. (1) k. 6-7, 85v-86v - zeznań świadka A. S. (1) k.86v - zeznań świadka A. K. k. 99v - zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa k . 3, - notatki służbowej B. B. k . 28 - potwierdzenia unieważnienia podpisu kwalifikowanego przez obwinioną k . 30, - umowy o świadczenie usług certyfikacyjnych k . 61-64. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego za wiarygodne uznać należy wyjaśnienia obwinionej M. W. (k. 9-10, 84v, 85, 86, 86v), w których zaprzeczyła by zabrała czy też przywłaszczyła sobie przedmiotową kartę kryptograficzną.

Obwiniona konsekwentnie wyjaśniała, że przedmiotową kartę zanim opuściła miejsce pracy i przebywała na zwolnieniu lekarskim pozostawiła w (...) i nie wie co się z nią stało. Kiedy dowiedziała się o jej zaginięciu natychmiast ją zablokowała w dniu 6 listopada 2014 roku, co potwierdza dokument unieważnienia. Brak jest jakichkolwiek dowodów świadczących o tym, że obwiniona wyjaśniła nieprawdę. Także z uznanych za wiarygodne zeznań kierownika jednostki B. B. (1) (k. 6-7, 85v-86v) oraz zeznań pracownika jednostki A. S. (1) ( k.86v) nie wynika by miały jakiekolwiek informacje , że to właśnie obwiniona dokonała przywłaszczenia przedmiotowej karty.

Z zeznań B. B. wynika z resztą jasno , że wcale nie posądza o kradzież czy przywłaszczenie tego przedmiotu obwinionej i nie wie co z tą kartą się stało, a zawiadomienie złożyła w związku z tym, że stwierdziła, że tej karty w placówce nie ma. Zauważyć też należy, że z zeznań świadka B. - kierownika jednostki wynika, że właściwie nie wiedziała ona gdzie ta karta powinna być przechowywana, od świadka A. S. dowiedziała się, że obwiniona przechowywała go w szufladzie swojego biurka. Wynika z tego jasno, że kierownik jednostki w zasadzie wcale nie kontrolowała miejsca przechowywania przedmiotowej karty, nie sprawowała nad tym żadnego nadzoru.

Nie sposób więc zakwestionować wyjaśnień obwinionej co do miejsca przechowywania przedmiotowej karty, w których wyjaśniła, że przechowywała ją w czasie pracy w szufladzie swojego biurka, zaś kiedy wychodziła do domu wkładała go do metalowej kasetki znajdującej się w metalowej szafie w pomieszczeniu biurowym. Świadek A. S. zeznała, że obwiniona przechowywała kartę w szufladzie biurka. Niewątpliwie obwiniona tak postępowała w czasie dnia pracy. Nie sposób wykluczyć, że świadek S. mogła nie zauważyć, że obwiniona kiedy opuszczała miejsce pracy, wkładała ją do metalowej kasetki.

Wiarygodne były też wyjaśnienia obwinionej , w których twierdziła, że w dniu 29 października 2014 roku, pozostawiła w jednostce samego pracownika A. K. albowiem wymieniona w swoich zeznaniach przedmiotową okoliczność potwierdziła. Niczego nie wniosły do sprawy zeznania pracownika A. K. (k. 99v), która twierdziła, że nigdy nie widziała przedmiotowego certyfikatu i nie wie gdzie był przechowywany. Co najistotniejsze obwiniona potwierdziła, że po tym jak ostatni raz użyła przedmiotowej karty w dniu 27 października 2014 roku, włożyła ją do przedmiotowej kasetki metalowej z pieniędzmi, natomiast klucze do niej i do metalowej szafy włożyła do drugiej kasetki znajdującej się w tej szafie, metalowej szafy nie zamykając.

Wyjaśnienia obwinionej w tym zakresie uznano za wiarygodne albowiem żaden przeprowadzony w sprawie dowód tego nie wykluczył. Tym samym przedmiotową kartę kryptograficzną wobec pozostawienia jej w otwartej metalowej szafie w kasetce, do której klucze schowano w drugiej leżącej obok, mogła zabrać nieustalona przebywająca w placówce osoba. Brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na to , że uczyniła to obwiniona M. W.. Dlatego też Sąd w punkcie 1 wyroku uniewinnił ją od zarzucanego jej wykroczenia polegającego na dokonaniu w dniu 27 października 2014 roku w I. kradzieży przedmiotowego certyfikatu podpisu kwalifikowanego o wartości 170 , 97 złotych na szkodę (...), tj. od wykroczenia z art. 119 § 1 kw.

Kosztami postępowania w punkcie drugim wyroku , obciążono Skarb Państwa.