Social security contributions liability established by law without prior ZUS decision on company debt amount.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the insured's appeal against a Social Security Institution decision holding him personally liable for unpaid social security contributions. The insured argued the decision was invalid because the company employed no workers, but the court found the obligation arose automatically by law upon the occurrence of insured events. Consequently, the court ruled that a prior administrative decision determining the exact debt amount is not a prerequisite for establishing third-party liability.
Legislator headnote
AI generatedArt. 31 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; art. 115 Ordynacji podatkowej: Social security contribution obligations arise automatically by law upon the occurrence of insured events, meaning a prior administrative decision determining the exact debt amount is not a prerequisite for establishing third-party liability.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt. VI U 4044/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 lipca 2013r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na rozprawie w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Krakowska - Krawczak Protokolant: sekr. sądowy Małgorzata Pyszka – Cichońska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013r. w Bydgoszczy odwołania R. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 27 czerwca 2012 r. Nr (...) w sprawie R. M. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o składki oddala odwołanie Sygn. akt: VI U 4044/12
UZASADNIENIE
Decyzja z dnia 27.06.2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. orzekł, że ubezpieczony – R. M., jako wspólnik Kancelaria Prawna (...) Spółka Cywilna w I. odpowiada całym swoim majątkiem za zaległości z tytułu składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych za okresy od grudnia 2006r. do lutego 2007r., od kwietnia 2007r. do lipca 2007r., od grudnia 2007r. do marca 2008r. i od czerwca 2008r. do lutego 2009r., na Fundusz Ubezpieczenia Zdrowotnego za okresy od grudnia 2006r. do lipca 2007r., od grudnia 2007r. do marca 2008r., od czerwca 2008r. do sierpnia 2008r. i za luty 2009r. oraz za Fundusz Pracy i FGŚP za okresy od grudnia 2006r. do lipca 2007r., od grudnia 2007r. do marca 2008r. i od czerwca 2008r. do lutego 2009r. w łącznej wysokości 25.757,71 zł wraz z odsetkami liczonymi na dzień 25.06.2012r.
W odwołaniu wniesionym do tut. Sądu ubezpieczony wskazał na bezpodstawność tej decyzji, powołując się na przepisy kpa oraz ordynacji podatkowej oraz na fakt, że spółka nie zatrudniała żadnych pracowników. W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Ubezpieczony – R. M. i A. S. byli wspólnikami spółki cywilnej (...) Kancelaria Prawna z siedzibą w I.. A. S. zmarł w dniu (...). W dniu 12.06.2012r. spółka została wykreślona z ewidencji podmiotów gospodarczych. W toku postępowania wyjaśniającego organ rentowy ustalił, że spółka (...) posiada zaległości z tytułu płatności składek do ZUS (na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, na ubezpieczenie zdrowotne i na Funduszu Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych) i w dniu 27.06.2012r. wydał zaskarżoną decyzję (k-22 ar).
R. M. w dniu 13.03.2013r. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniosek o umorzenie należności z tytułu składek za okres od 1.01.1999r. do 28.02.2009r. Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013r. organ rentowy zawiesił to postępowanie do czasu rozstrzygnięcia niniejszego procesu. Ponadto ubezpieczony dokonał wpłaty w wysokości 5.068,35 zł i 809,71 zł na swoje konto w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z treścią art. 31 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednolity:
Dz. U. z 2009r. nr 205, poz. 1586 z późn. zm.), do należności z tytułu składek stosuje się odpowiednio szereg wymienionych w nim przepisów ustawy z 29.08.1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), w tym m.in. art. 115. Reguluje on kwestię odpowiedzialności wspólników m.in. spółki cywilnej. Wynika z niego, że wspólnik takiej spółki odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe (tutaj: składkowe) spółki lub wspólników, wynikające z działalności spółki (§ 1).
Ponieważ przepis § 1 ma zastosowanie również do byłego wspólnika, jeżeli wynikające z działalności spółki zaległości spółki oraz innych wspólników, powstały w okresie, gdy był on wspólnikiem (§ 2). Z konstrukcji tego przepisu, umieszczonego w rozdziale dotyczącym odpowiedzialności osób trzecich wynika, że wspólnicy spółki cywilnej zajmują pozycję osób trzecich w stosunku do spółki, albowiem nie pozostają oni w stosunku zobowiązania podatkowego (tutaj: składkowego). O ich odpowiedzialności możemy mówić dopiero wówczas, gdy nie dochodzi do realizacji zobowiązania podatkowego (tutaj: składkowego) przez spółkę cywilną.
Przepis § 3 w/w art. 115 wyłączył konieczność wydania poprzedzającej decyzję o odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej, decyzji określającej wysokość zaległości podatkowych (tutaj: składkowych) spółki, gdy zobowiązanie podatkowe (tutaj: składkowe) powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 1 cyt. Ordynacji podatkowej). W uchwale z dnia 13 maja 2009r. w sprawie I UZP 4/09 (Lex nr 512467) Sąd Najwyższy stwierdził, że należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne wynikają ze zobowiązania powstającego z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy prawa ubezpieczeń społecznych łączą powstanie takiego zobowiązania.
Obowiązek samoobliczania i opłacania składek na ubezpieczenie społeczne powstaje z mocy samego prawa za każdy okres ubezpieczenia (miesiąc kalendarzowy), a ewentualna decyzja organu rentowego ustalająca wysokość zobowiązania składkowego lub zaległości z tytułu nieopłaconych składek w terminie, ma charakter wyłącznie deklaratoryjny. Oznacza to w szczególności, że zaległości w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne powstają każdorazowo w datach zaktualizowania się obowiązku samo obliczania i opłacania składek na te ubezpieczenia w terminach określonych w przepisach prawa ubezpieczeń społecznych.
Nieopłacone w ustawowo określonym terminie składki na ubezpieczenie społeczne powodują powstanie od tej daty zaległości składkowej z mocy samego prawa. Dla powstania przesłanek prawnych odpowiedzialności osoby trzeciej niezbędne jest ustalenie przez organ podatkowy (tutaj: rentowy), że nie nastąpiło dobrowolne wykonanie zobowiązania podatkowego (tutaj: składkowego), co prowadzi do konieczności jego przymusowej realizacji. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że (...) spółka cywilna z siedzibą w I. nie uiściła dochodzonych składek, których wysokość też – de facto – nie została skutecznie zakwestionowana.
Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 7 marca 2012r. w sprawie I SA/Po 870/11 (Lex nr 1125404), który wskazał, że w art. 115 § 4 Ordynacji podatkowej ustawodawca przewidział wyjątek od reguły stanowiącej, że postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich nie może zostać wszczęte przed dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W ramach tego wyjątku dopuszczona została możliwość określenia wysokości zobowiązań podatkowych spółki w decyzji orzekającej o odpowiedzialności osoby trzeciej wydanej na podstawie art. 108 § 1 Ordynacji podatkowej.
W wyniku jednego postępowania określić można zarówno wysokość zobowiązania podatkowego spółki, jak i osoby trzeciej ponoszącej odpowiedzialność podatkowa. Dotyczy to przy tym także przypadków, gdy przed wydaniem decyzji doszło do rozwiązania spółki, co wyraźnie wynika z treści odesłania zawartego w art. 115 § 5 Ordynacji podatkowej. Chodzi tu jednak o wyżej wspomniane postępowanie, którego przedmiotem jest orzeczenie o odpowiedzialności osoby trzeciej, w ramach, którego ustawodawca dopuścił – na zasadzie wyjątku – także określenie wysokości zobowiązania.
W tym stanie rzeczy, Sąd zaskarżoną decyzję za niewadliwą i – na podstawie art. 477 14 § 1 kpc – orzekł, jak w sentencji. SSO Ewa Krakowska-Krawczak