Social security court dismisses ZUS claim for sick pay return when employee did not actively perform work duties.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Institution ordered the plaintiff to return sick benefits, but the regional court overturned this decision. The plaintiff argued he was not working because no fire brigade actions occurred, while the ZUS contended he was earning income and thus ineligible for benefits. The court ruled that merely receiving a salary without actively performing work duties does not constitute 'earning work' under the law, so the statutory conditions for losing sick pay were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; Art. 84 ust. 2 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa: The right to sick pay is lost only if the insured actively performs work duties, not merely receives remuneration without performing work obligations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 272/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2016 roku w Ś. sprawy z odwołania W. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...), znak: (...) o zwrot nienależnie pobranego zasiłku chorobowego zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...), znak: (...) w ten sposób, że ustala brak obowiązku zwrotu zasiłku chorobowego wraz z odsetkami wskazanego w zaskarżonej decyzji.
UZASADNIENIE
Powód W. K. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...), zobowiązującej go do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego wraz z odsetkami w łącznej kwocie 7.706,46 zł za okres od (...). do (...). W uzasadnieniu podał, że podpisał umowę o pracę z gminą Ł. na stanowisku kierowcy i konserwatora sprzętu w wymiarze ¼ etatu, przy czym swoje obowiązku wykonywał jako kierowca wozu strażackiego w Ochotniczej Straży Pożarnej w J. i konserwator sprzętu. Powód podniósł, że we wskazanym okresie nie wykonywał pracy zarobkowej, bowiem w tym czasie nie była prowadzona żadna akcja gaśnicza, bądź ratunkowa.
Wobec powyższego powód wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu powołano podstawę prawną decyzji i podniesiono, że skoro powód ma możliwość zarobkowania i korzystania z tej możliwości prawo do świadczeń z ubezpieczenia chorobowego jest wyłączone. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód W. K. zgłoszony był do ubezpieczeń społecznych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wobec niezdolności do pracy pobierał zasiłek chorobowy w okresie od 24 listopada 2004 roku do 23 maja 2005 roku.
Dowód: akta ZUS- w załączeniu Powód przebywając na zwolnieniu lekarskim zawarł w dniu 1 marca 2005 roku z Urzędem Gminy Ł. umowę o pracę na czas określony do dnia (...) na stanowisku kierowca sprzętu. Wymiar czasu pracy wynosił ¼ etatu, a wysokość miesięcznego wynagrodzenia wynosiła 213 zł. Powód wykonywał swoje obowiązki jako kierowca wozu strażackiego w Ochotniczej Straży Pożarnej w J. i konserwator sprzętu w dogodnym dla siebie czasie. Przyjeżdżał do pracy raz na dwa tygodnie, bądź raz w miesiącu, w razie potrzeby konserwacji sprzętu, oraz w sytuacji prowadzenia akcji gaśniczych lub ratunkowych.
Pobrane wynagrodzenie powód przekazywał na cele społeczne związane z działalnością Ochotniczej Straży Pożarnej w J., co było powszechnie stosowaną praktyką we wszystkich jednostkach OSP. Dowód: - akta osobowe powoda – w załączeniu; - zeznania świadka J. G. – e protokół z dnia (...) k. 76; - zeznania świadka S. M. – e protokół z dnia (...) k. 76; - zeznania powoda – e protokół z dnia (...). k.
23. W 2005 roku jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej w J. nie wyjeżdżał i nie brała udziału w akcjach i zdarzeniach ratowniczych. Dowód: - zaświadczenie Związku Ochotniczych Straży Pożarnych w Ł. z dnia (...). Decyzją z dnia (...) pozwana zobowiązała powoda do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego wraz z odsetkami w łącznej kwocie 7.706,46 zł za okres od (...) do (...). Dowód: akta ZUS – w załączeniu Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Odwołanie podlegało uwzględnieniu. Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o zgromadzone w postępowaniu dowodowym dokumenty, akta ZUS i akta osobowe powoda oraz zeznania powoda oraz świadków J.
G. i S. M., albowiem wszystkie te dowody tworzyły spójną i logiczną całość, dającą obraz stanu faktycznego. Zgodnie z art. 84 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 roku , poz. 121 ze zmianami) osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu, wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, z uwzględnieniem ust.
11. Zgodnie zaś z art. 84 ust 2 powyżej cytowanej ustawy za kwoty nienależnie pobranych świadczeń uważa się: 1) świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania; 2) świadczenia przyznane lub wypłacone na podstawie nieprawdziwych zeznań lub fałszywych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzania w błąd organu wypłacającego świadczenia przez osobę pobierającą świadczenia.
Natomiast art. 17 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2014r. poz. 159) stanowi, że ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. Interpretując powyższe przepisy Sąd zważył, że ustawodawca w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa w sposób jednoznaczny wskazał, że przesłanką utraty prawa do zasiłku chorobowego przez ubezpieczonego jest wykonywanie w okresie orzeczonej niezdolności pracy zarobkowej.
Innymi słowy, po pierwsze ubezpieczony, aby naruszyć przepisy ustawy chorobowej musi wykonywać pracę, a zatem być aktywnym pracownikiem, a po wtóre samo otrzymywanie wynagrodzenia za pracę nie wystarcza aby sprzeciwić się przepisom ustawy. Chodzi bowiem o naruszenie stanu niezdolności do pracy i w dalszej konsekwencji podważenie zasadności przyznania zasiłku chorobowego. Zwolnienie lekarskie przewidziane na okoliczność niezdolności do pracy jest zaświadczeniem o tym, że w okresie w nim przewidzianym ubezpieczony nie może wykonywać pracy.
Niewskazana jest zatem aktywność polegająca na świadczeniu pracy. Bierne otrzymanie natomiast świadczenia związanego z zatrudnieniem jest kwestią powiązaną z zatrudnieniem, ale nie równoważną z pozostaniem aktywnym w sferze świadczenia pracy przez ubezpieczonego. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki art. 17 powołanej ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku. Jak wynika z treści powołanego przepisu utrata prawa do zasiłku łączy się z aktywnością zawodową ubezpieczonego polegającą na podejmowaniu przez niego czynności związanych z pracą zarobkową.
Zdaniem sądu w sytuacji, gdy powód nie podejmował żadnych działań stanowiących realizację obowiązków pracowniczych, zastosowanie art. 17 powołanej ustawy było nieuzasadnione. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w szczególności z zaświadczenia Związku (...) w Ł. z dnia (...)., jednostka OSP w J. w 2005 roku nie wyjeżdżała i nie brała udziału w akcjach i zdarzeniach ratowniczych. W niniejszej sprawie nie zostały spełnione również przesłanki art. 84 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 roku.
Ponadto strona pozwana nie wykazała, aby powód pouczony został o braku prawa do pobierania świadczeń. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż brak było materialnej podstawy żądania od powoda zwrotu świadczeń i na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję