Court dismissed appeal on costs when plaintiff withdrew suit despite having valid claim at filing.
Legislator summary
AI generatedThe District Court dismissed the defendant's appeal regarding the allocation of litigation costs after the plaintiff withdrew the main claim. Although the defendant argued the claim was premature under Article 723 of the Civil Code, the Regional Court had already ruled the claim valid based on evidence presented before filing. The Higher Court upheld this decision, applying the principle that a withdrawing plaintiff is generally considered the losing party unless the withdrawal resulted from satisfying the claim during proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 397 k.p.c. w zw. z art. 385 k.p.c.; A plaintiff who withdraws a claim is deemed the losing party and bears the costs, unless the withdrawal was caused by the satisfaction of the claim during the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Cz 478/13 POSTANOWIENIE Dnia 25.09.2013r. Sąd Okręgowy w Słupsku, Wydział IV Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący SSO Mariola Watemborska Sędziowie SO Jolanta Deniziuk ( spr.), Mariusz Struski po rozpoznaniu w dniu 25.09.2013r.w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa D. B. przeciwko L. G. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 19 kwietnia 2013r., sygn. akt IX C 209/13 postanawia:
1. oddalić zażalenie, 2. zasądzić od pozwanego L. G. na rzecz D. B. kwotę 150 (sto pięćdziesiąt ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. IV Cz 478/13
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 19.04.2013r. Sąd Rejonowy w punkcie pierwszym umorzył postepowanie wobec cofnięcia przez powoda powództwa. W punkcie drugim zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2859,50 zł tytułem zwrotu kosztów, zaś w punkcie trzecim zarządził zwrot powodowi połowy opłaty od pozwu. W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowej sprawie powód domagał się zwrotu pozostałej części pożyczki w kwocie 17 700 zł udzielnej pozwanemu na zakup samochodu. W dniu 28.02.2013r. Sąd uwzględnił w całości żądanie , obciążył także pozwanego kosztami procesu.
W dniu 27.03.2013r. powód cofnął powództwo co do należności głównej i odsetek podtrzymał natomiast żądanie obciążenia pozwanego kosztami procesu. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany podniósł, że nie może być uznany za osobę przegrywającą sprawę. Zakwestionował , iż roszczenie powoda było wymagalne w chwili wytoczenia powództwa , powołując się na art. 723 kc. Sąd Rejonowy obciążając pozwanego kosztami podniósł, że z literalnego brzmienia art. 203§2 kpc wynika , że w przypadku cofnięcia pozwu zwrot kosztów postępowania przysługuje pozwanemu o ile zgłosi w tym zakresie wniosek w wymaganym terminie.
Jedynie odstępstwo od tej zasadny przewidziane jest w sytuacji, gdy cofnięcie powództwa było spowodowane zaspokojeniem roszczenia powoda w trakcie procesu . W takim przypadku na powodzie ciąży obowiązek wykazania , że wystąpienie z powództwem było niezbędne dla celowego dochodzenia praw lub celowej obrony, z uwzględnieniem okoliczności istniejących w dacie wytoczenia pozwu .W takim przypadku , pomimo cofnięcia pozwu pozwanego należy uznać za stronę przegrywającą. W tym miejscu Sąd przywołał orzeczenia: Sądu Najwyższego z dnia 12.04.2012r. , II CZ 208/11 208/11 , Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29.03.2012r., IACz491/12, Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15.01.2003r., I ACz 6/03.
W ocenie Sądu okoliczność, iż pozwany przed wytoczeniem powództwa zwrócił części udzielonej mu pożyczki, nie kwestionował, iż do zapłaty pozostała jeszcze kwota 17 700zł, zwrócenie się przez powoda do prawnika w celu udzielenia mu pomocy w wyegzekwowaniu pozostałej części pożyczki dowodzi ,iż do wypowiedzenia umowy doszło jeszcze przed sporządzeniem w dniu 7.02.2013r. pisma. Wypowiedzenie umowy jest jednostronnym oświadczeniem woli skierowanym do pożyczkobiorcy ,w którym zawarte jest jednocześnie żądanie pożyczkodawcy zwrotu pożyczki.
Przedmiotowa umowa pożyczki nie została zawarta w formie pisemnej , to także dla jej wypowiedzenia nie jest ona wymagana. Powód celem wykazania prawdziwości twierdzeń dotyczących kierowania do pozwanego wielokrotnych ponagleń o zwrot pozostałej części pożyczki powołał dowody z przesłuchanie stron oraz z zeznań świadków. Wobec cofnięcia powództwa ich przeprowadzeniem stało się niemożliwe. Zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 2 złożył pozwany , kwestionując poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia. Przede wszystkim, iż do wypowiedzenia umowy pożyczki doszło długo przed dniem 7.02.2013r.
Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty oświadczył, że przed dniem 11.02.2013r. powód nigdy nie formułował wobec niego jednoznacznego zarzutu żądania zwrotu pożyczki . Budzi też wątpliwości strony pozwanej twierdzenia Sądu Rejonowego , że cofniecie pozwu uniemożliwiło przeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie ustalenia wypowiedzenia umowy pożyczki. W tych okolicznościach skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o jego oddalenie i zasądzanie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wywiedzione przez pozwanego zażalenie dotyczy wyłącznie punktu 2 zasądzającego od pozwanego na rzecz powoda koszty procesu. Nie jest natomiast zaskarżone orzeczenie w przedmiocie umorzenia postępowania. Kwestionowanie tego rozstrzygnięcia umożliwiłoby ocenę czy pozwany posiada interes prawny w zaskarżeniu umorzenia postępowania w związku z podniesionym zarzutem niezasadności wytoczenia , jako przedwczesnego , powództwa. Sąd Rejonowy zasadnie wskazał, że co do zasady powód cofający powództwo uznany jest za osobę przegrywającą sprawę , a w konsekwencji zobowiązaną do poniesienia kosztów procesu , w tym zwrotu kosztów procesu należnych stronie przeciwnej .
Jedynie w sytuacji kiedy cofnięcie powództwa było spowodowane zaspokojeniem roszczenia powoda w trakcie procesu koszty te obciążą pozwanego. Uzasadniając powyższe stanowisko Sąd Rejonowy powołał w uzasadnieniu orzeczenia Sądu Najwyższego i Sądów Apelacyjnych. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany podniósł, iż z roszczeniem o zapłatę z tytułu udzielonej pozwanemu pożyczki powód wystąpił przedwcześnie .Nie upłynął bowiem termin wskazany w art. 723 kc. Wydając w dniu 19.04.2013r. postanowienie o umorzeniu Sąd Rejonowy dysponował stanowiskiem pozwanego kwestionującym, wobec jego przedwczesności, zasadność wytoczenia powództwa.
Wbrew jednak twierdzeniom żalącego, Sąd w oparciu o przedłożone do pozwu dokumenty, treść pozwu i jego uzasadnienie oraz czynności podejmowane przed powoda jeszcze przed wytoczeniem sprawy, uprawniony był do przyjęcia , iż wykazał on ,że był uprawniony do wytoczenia powództwa. Nie można nie zauważyć dodatkowo, że wydany w dniu 28.02.2013r. w postępowaniu upominawczym nakaz zapłaty wraz z pozwem został doręczony pozwanemu w dniu 18.03 2013r. Pozew zawierał wnioski dowodowe, w tym wnioski o przesłuchanie stron oraz trzech świadków.
Przy czym teza dowodowa dotyczyła wykazania przez wnoszącego sprawę ,że wcześniej wielokrotnie zwracał się już do pozwanego o zwrot pożyczki. Pozwany uiścił pozostałą część w dniu 22.03.2013r. , a więc już po zapoznaniu się z treścią pozwu oraz zgłoszonymi przez powoda wnioskami dowodowymi, w tym mającymi wykazać skuteczność wypowiedziana i domagania się jeszcze przed wytoczeniem sprawy jej zwrotem. Mając powyższe okoliczności na względzie , Sąd Okręgowy rozpoznający zażalenie na punkt 2 postanowienia , uznaje je za niezasadne i na podstawie art. 397 kpc w zw. z art. 385kpc , należało oddalić.