Social court dismissed pension appeal; worker's electrical installation work did not meet special conditions definition.
Legislator summary
AI generatedThe Social Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of pension rights. The insured argued that his work as an electrician in construction and agriculture qualified as special conditions employment, but the court found his tasks involved only receiving energy rather than generating or transmitting it. Consequently, the court ruled that the statutory requirements for special conditions employment were not met, leading to the rejection of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego: Work involving electrical installations in residential buildings does not constitute work under special conditions unless it involves the generation, transmission, or distribution of energy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 1002/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2016r. w S. odwołania S. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 23 lipca 2015 r. Nr (...) w sprawie S. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury oddala odwołanie. Sygn. akt: IV U 1002/15
UZASADNIENIE
Decyzją z 23 lipca 2015r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił S. P. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 25-letni okres ubezpieczenia oraz 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Organ rentowy podniósł, że udowodniony okres ubezpieczenia wynosi 24 lata i 5 miesięcy, w tym 24 lata, 4 miesiące i 10 dni okresów składkowych oraz 20 dni okresów nieskładkowych (decyzja z 23 lipca 2015r. k.14 akt emerytalnych). Odwołanie od w/w decyzji złożył S. P. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach należy zaliczyć okres jego pracy w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. od 1 sierpnia 1974r. do 1 lutego 1999r., w którym pracował na stanowisku elektromontera w pełnym wymiarze czasu pracy.
Do jego obowiązków na wymienionym stanowisku należało wykonywanie instalacji elektrycznych na budowach, a ramach tego przygotowanie podłoża do wykonania instalacji, położenie przewodów elektrycznych, łączenie puszek, a ponadto zakładanie osprzętu elektrycznego wewnątrz mieszkań i jego podłączenie, wykonywanie rozdzielni elektrycznych w mieszkaniach, tablic elektrycznych na klatkach schodowych w budynkach mieszkalnych, wykonywanie linii napowietrznych, wykonywanie instalacji odgromowej, sprawdzanie instalacji elektrycznej pod napięciem, usuwanie awarii w węźle betoniarskim napędzanym elektrycznie.
Prace te wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ponadto ubezpieczony wniósł o zaliczenie do stażu ubezpieczeniowego okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 5 września 1970r. do 31 lipca 1974r. (odwołanie k.1-2 akt sprawy). W wyniku rozpoznania odwołania ubezpieczonego, w dniu 11 sierpnia 2015r. organ rentowy wydał decyzję, w której ponownie odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury z uwagi na brak co najmniej 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach. Jednocześnie organ rentowy zaliczył do okresu ubezpieczenia okres pracy ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym, tak iż okres ten wyniósł 25 lat (decyzja z 11 sierpnia 2015r. k.27 akt emerytalnych).
W pozostałym zakresie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania wskazując, że ubezpieczony nie legitymuje się co najmniej 15-letnim okres pracy w szczególnych warunkach (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3-4 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony S. P., urodzony w dniu (...), od 1 sierpnia 1974r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony został zatrudniony na stanowisku elektromontera (umowa o pracę z 1 sierpnia 1974r. i karta obiegowa przyjęcia do pracy k.3 i 4 B akt osobowych).
W dniu 26 października 1974r. ubezpieczony został powołany do obycia zasadniczej służby wojskowej i służbę tę odbywał do 5 października 1976r. Z dniem 29 października 1976r. ubezpieczony powrócił do pracy w powyższym przedsiębiorstwie na dotychczasowe stanowisko elektromontera (krata obiegowa w związku z powrotem do pracy po służbie wojskowej z 29 października 1976r. k.8B akt osobowych). Na stanowisku elektromontera określanym w dokumentacji osobowej zgromadzonej w aktach osobowych zamiennie jako elektryk ubezpieczony pracował do 31 grudnia 1998r., a także po tej dacie (angaże na stanowisku elektromontera i elektryka k.9-10, 12-18, 20, 23-41, 43-47, 49, 55 B akt osobowych).
Ubezpieczony jest nadal zatrudniony w powyższym przedsiębiorstwie, przy czym obecnie jest to (...) SA w S., a ubezpieczony zatrudniony jest na stanowisku betoniarza-zbrojarza (angaż z 28 października 2005r. o powierzeniu ubezpieczonemu od 1 listopada 2005r. stanowiska betoniarza-zbrojarza k.62 akt B osobowych). Przedsiębiorstwo Budownictwa (...) w S. realizowało budowy budynków mieszkalnych, głównie tzw. bloków i w mniejszym stopniu innych budynków o charakterze użyteczności publicznej. Pracując w okresie od 1 sierpnia 1984r. do 31 grudnia 1998r. w powyższym przedsiębiorstwie na stanowisku elektromontera, zamiennie określanym również jako elektryk, ubezpieczony zajmował się przede wszystkim wykonywaniem instalacji elektrycznej w nowo wybudowanych budynkach.
Polegało to na tym, że w poszczególnych lokalach mieszkalnych, jeszcze w stanie surowym, przygotowywał podłoże do położenia instalacji elektrycznej, a następnie układał przewody elektryczne na ścianach, wykonywał rozdzielnie elektryczne oraz tablice licznikowe w mieszkaniach i na klatkach schodowych. Kiedy w mieszkaniach położony był już tynk ubezpieczony zakładał w nich osprzęt elektryczny. Ponadto w mniejszym stopniu ubezpieczony wykonywał inne prace – zakładał instalacje odgromowe na budynkach, brał udział w budowie linii napowietrznych niskiego napięcia, na początku danej budowy brał udział w wykonaniu przyłącza napowietrznego, które zabezpieczało prąd na budowie, usuwał ewentualne awarie w węźle betoniarskim.
Ponadto ubezpieczony wykonywał remonty instalacji elektrycznych w już zamieszkałych budynkach, co polegało na wymianie przewodów i osprzętu elektrycznego. Część opisanych prac wykonywana była pod napięciem (zeznania świadków T. G. k.11 i A. P. k.11-11v akt sprawy oraz zeznania ubezpieczonego k.11v-12 i 10v akt sprawy). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.12 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie S. P. podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek 60 lat oraz – po uzupełnieniu okresów składkowych i nieskładkowych okresem pracy w gospodarstwie rolnym - spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia w wymiarze co najmniej 25 lat. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach z tytułu pracy na stanowisku elektromontera w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. od 1 sierpnia 1974r. do 31 grudnia 1998r.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe nie dało jednakże podstaw do ustalenia, że we wskazanym okresie ubezpieczony pracował w szczególnych warunkach. Należy podkreślić, że katalog prac wykonywanych w szczególnych warunkach jest zamknięty i jest zamieszczony w załączniku do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Aby praca określonej osoby mogła być uznana za pracę w szczególnych warunkach musi odpowiadać rodzajowo pracy określonej w w/w przepisach.
Zgodnie z nazwą stanowiska stosowaną przez zakład pracy zatrudniający ubezpieczonego w w/w okresie ubezpieczony pracował na stanowisku elektromontera – elektryka. W związku z tym badając, czy praca ubezpieczonego była wykonywana w szczególnych warunkach należało ustalić, czy praca ta odpowiada pracy, o której mowa w Dziale II wykazu A stanowiącego załącznik do powyższego rozporządzenia. Dział ten dotyczy pracy w energetyce i stanowi, że do pracy w szczególnych warunkach zalicza się: prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych.
Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy stwierdzić należy, że praca wykonywana przez ubezpieczonego w okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie Budownictwa (...) w S. poczynając od 1 sierpnia 1974r. do 31 grudnia 1998r. nie wypełnia powyższej definicji. Z ustaleń Sądu opartych o zeznania świadków – współpracowników ubezpieczonego w rozpatrywanym okresie oraz z zeznań samego ubezpieczonego wynika, że w przeważającej mierze praca wykonywana przez ubezpieczonego we wskazanym okresie polegała na wykonywaniu instalacji elektrycznej – do odbioru energii w nowo wybudowanych przez przedsiębiorstwo budynkach głównie mieszkalnych i w mniejszym stopniu w budynkach użyteczności publicznej.
W ramach tej pracy ubezpieczony przygotowywał podłoże do położenia instalacji elektrycznej, a następnie układał przewody elektryczne na ścianach, wykonywał rozdzielnie oraz tablice licznikowe w mieszkaniach i na klatkach schodowych, a kiedy w mieszkaniach położony był już tynk ubezpieczony zakładał w tych pomieszczeniach osprzęt elektryczny. W ocenie Sądu instalacja elektryczna, która montował, ewentualnie remontował ubezpieczony w pomieszczeniach mieszkalnych lub biurowych nie była instalacją do przesyłu energii, ale do jej odbioru przez docelowych odbiorców.
Instalacje elektryczne montowane i remontowane przez ubezpieczonego w budynkach mieszkalnych lub użyteczności publicznej nie mogą być również uznane za urządzenia elektroenergetyczne – do wytwarzania, przetwarzania i przesyłania energii elektrycznej. W przekonaniu Sądu część prac wykonywanych przez ubezpieczonego taka jak budowa linii napowietrznych albo przyłączy elektroenergetycznych wypełnia elementy powyższej definicji w zakresie, w jakim stanowi ona o pracach przy przesyłaniu energii elektrycznej oraz montażu urządzeń elektroenergetycznych, ale okoliczność ta jest niewystarczająca do uznania, że ubezpieczony legitymuje się wymaganym stażem pracy w szczególnych warunkach.
Do zaliczenia określonego zatrudnienia do stażu pracy w szczególnych warunkach konieczne jest, aby praca określonego rodzaju wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a w przypadku ubezpieczona przesłanka ta jest niewypełniona. W przeważającej bowiem mierze ubezpieczony wykonywał instalacje do odbioru energii elektrycznej w pomieszczeniach mieszkalnych lub użyteczności publicznej. Reasumując uznać należało, że ubezpieczony nie spełnia przesłanki co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Mając to na uwadze Sąd na podstawie art.477 14§1 kpc odwołanie ubezpieczonego oddalił.