Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1963/15 AI generated

Appeal dismissed; conflicting interests justify awarding all costs to the losing party under Civil Procedure Code.

Case Number III Cz 1963/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the appeal filed by the applicants against the lower court's decision to award all legal costs to them. The applicants argued that the lower court incorrectly interpreted the Civil Procedure Code regarding cost allocation when parties have conflicting interests. The court ruled that because the applicants lost the substantive dispute over property management, they were the losing party and thus bore all costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 520 § 1 k.p.c.; Art. 520 § 2 k.p.c.: When co-plaintiffs or co-defendants have conflicting interests in the outcome of the proceedings, the court may allocate all costs to the losing party.

Keywords

AI generated
conflicting interests cost allocation civil procedure code appeal dismissal losing party

Cited Legislation

AI generated
Art. 520 § 1 k.p.c.
Art. 520 § 1 k.p.c. statuuje, w sposób odmienny niż w postępowaniu procesowym, zasadę ponoszenia kosztów przez każdego z uczestników, adekwatnie do zainicjowanych przez nich czynności.
Art. 520 § 2 k.p.c.
zasądził od wnioskodawców na rzecz uczestników kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 520 § 2 k.p.c. oraz stwierdzając, że interesy uczestników było sprzeczne.
Art. 385 k.p.c.
Z tych też względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
i art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Mirella Szpyrka SSO Andrzej Dyrda
art. 520 § 2 k.p.c
zasądził od wnioskodawców na rzecz uczestników kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 520 § 2 k.p.c.
art. 520 § 1 k.p.c
poprzez jego błędną wykładnię wyrażające się w przyjęciu, iż interesy stron w niniejszym postępowaniu są sprzeczne, art. 520 § 1 k.p.c.
art. 102 k.p.c
art. 385 k.p.c
Z tych też względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
Sąd Najwyższy z dnia 3 grudnia 1959r., 2 CR 859/58
Sąd Najwyższy z dnia 19 listopada 2010r. (III CZ 47/10)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1963/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący – Sędzia SO Mirella Szpyrka Sędziowie SO Andrzej Dyrda (spr.) SR (del.) Ewa Buczek - Fidyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2016 roku sprawy z wniosku B. S. i L. S. z udziałem B. J. i K. J. o wyznaczenie zarządcy na skutek zażalenia wnioskodawców na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 17 września 2015 r., sygn. akt I Ns 2491/14 postanawia : oddalić zażalenie. SSR (del.) Ewa Buczek - Fidyka SSO Mirella Szpyrka SSO Andrzej Dyrda

UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem zawartym w punkcie 2 postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 8 lipca 2015 r. zasądził od wnioskodawców na rzecz uczestników kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 520 § 2 k.p.c. oraz stwierdzając, że interesy uczestników było sprzeczne. Zażalenie na to postanowienie wnieśli wnioskodawcy zarzucając naruszenie przepisów postępowania cywilnego, tj. art. 520 § 2 k.p.c. poprzez jego błędną wykładnię wyrażające się w przyjęciu, iż interesy stron w niniejszym postępowaniu są sprzeczne, art. 520 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy regułą postępowania nieprocesowego jest ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swoim udziałem w sprawie, a z ostrożności procesowej także naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 102 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy intencją wnioskodawców było uregulowanie zarządu nieruchomości w sposób, który umożliwiłby wyeliminowanie konfliktów między stronami.

Na tych podstawach wnieśli o zmianę pkt 2 postanowienia poprzez ustalenie, że każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie oraz zasądzenie od zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawców zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów postępowania zażaleniowego jako części kosztów procesu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Art. 520 § 1 k.p.c. statuuje, w sposób odmienny niż w postępowaniu procesowym, zasadę ponoszenia kosztów przez każdego z uczestników, adekwatnie do zainicjowanych przez nich czynności. Zasada ta jest nienaruszalna wtedy, gdy uczestnicy są w równym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania lub - mimo braku tej równości - ich interesy są wspólne (porównaj: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 1959r., 2 CR 859/58). Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 listopada 2010r. (III CZ 47/10) powyższa zasada oznacza, że każdego z uczestników obciążają go koszty tej czynności, której sam dokonał, jak i czynności podjętej w jego interesie, także przez sąd, na jego wniosek lub z urzędu.

Zgodnie z art. 520 § 2 k.p.c., jeżeli uczestnicy są w różnym stopniu zainteresowani w wyniku postępowania lub interesy ich są sprzeczne, sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć go na jednego z uczestników w całości. To samo dotyczy zwrotu kosztów postępowania wyłożonych przez uczestników. Niewątpliwie w niniejszej sprawie sprzeczność taka zachodziła. Wynika ona ze stanowisk procesowych wnioskodawców i uczestników tego postępowania, którzy już w odpowiedzi na wniosek domagali się oddalenia wniosku, w szczególności kwestionując kompetencję wnioskodawcy L.

S. do sprawowania funkcji zarządcy nieruchomości wspólnej. Wobec treści rozstrzygnięcia postanowieniem co do istoty sprawy (oddalającego wniosek), należało uznać wnioskodawców za przegrywających postępowanie, a w konsekwencji włożyć na nich obowiązek zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez uczestników postępowania. Koszty te zasadnie ustalono w oparciu o § 2 ust. 1 w związku z § 8 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity:

Dz.U. z 2013 poz. 461 z późniejszymi zmianami). Z tych też względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Mirella Szpyrka SSO Andrzej Dyrda