Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1595/15 AI generated

Appeal dismissed; court held execution costs apply regardless of voluntary payment or case termination by creditor.

Case Number III Cz 1595/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the debtors' appeal against a district court decision ordering them to pay execution costs. The debtors argued that since the creditor voluntarily requested the termination of the execution proceedings, the creditor should bear the costs under civil procedure rules. The court ruled that the specific provisions governing execution fees in the Execution Act take precedence over general cost recovery rules. Consequently, the court determined that the lower court correctly applied the law by holding the debtors liable for the costs incurred during the execution process.

Legislator headnote

AI generated

Art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji; Art. 770 k.p.c.; Art. 98 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.: The provisions on execution fees in the Execution Act prevail over general civil procedure cost recovery rules, meaning debtors remain liable for execution costs even if the creditor voluntarily terminates the proceedings.

Keywords

AI generated
execution fees voluntary termination costs of proceedings execution act civil procedure code creditor liability debtors appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych
akt Km 52/10r., przywołując regulację art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych, uznał, że w wypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego komornik pobiera opłatę egzekucyjną niezależnie od tego, jaką część świadczenia wyegzekwuje.
Art. 49 ust. 4 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych
akt Km 52/10r., przywołując regulację art. 49 ust.
Art. 49 ust. 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych
akt Km 52/10r., przywołując regulację art. 49 ust.
Art. 825 pkt 1 k.p.c.
W toku prowadzonej egzekucji wierzyciel wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego, co stosownie do regulacji art. 825 pkt 1 k.p.c. obligowało Komornika do umorzenia postępowania egzekucyjnego umorzył, a następnie zgodnie z regulacją art.
Art. 770 k.p.c.
W uzasadnieniu podnosili, iż w sprawie ze skargi na czynności komornika o kosztach postępowania sąd orzeka na podstawie art. 770 k.p.c., stosując odpowiednio w niezbędnym zakresie przepisy o zwrocie kosztów procesu, zatem jest uprawniony do stosowania art.
Art. 98 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Zarzucali, że naruszono regulację art. 98 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji ustalenie, że wezwanie dłużników do zapłaty kosztów postępowania egzekucyjnego jest zasadne.
Art. 385 k.p.c.
Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie dłużników jako bezzasadne oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 1 zd. 1 k.p.c.
w związku z art. 397 § 1 zd. 1 k.p.c. i art.
art. 98 k.p.c
Zarzucali, że naruszono regulację art. 98 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1595/15 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Gabriela Sobczyk SR del. Roman Troll po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2016 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w W. przeciwko dłużnikom M. K., I. K. w przedmiocie skargi na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) R. P. z dnia 16 lutego 2015 r. w sprawie o sygn. akt Km 52/10 na skutek zażalenia dłużników na postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 7 lipca 2015 r., sygn. akt I Co 240/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSR del. Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk Sygn. akt III Cz 1595/15

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w (...) w postanowieniu z dnia 7 07 2015r. oddalił skargę dłużników M. K. i I. K. na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) R. P. z dnia 16 02 2015, w sprawie o sygn. akt Km 52/10r., przywołując regulację art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych, uznał, że w wypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego komornik pobiera opłatę egzekucyjną niezależnie od tego, jaką część świadczenia wyegzekwuje.

Na każdym etapie postępowania dłużnik winien być motywowany do dobrowolnego zaspokojenia wierzyciela, a obciążenia dłużnika kosztami egzekucyjnymi za dobrowolne zaspokojenie wierzyciela czyli działania pożądane i zgodne z prawem należy traktować jako swoistą karę finansową. Podkreślił, iż w niniejszej sprawie egzekucyjnej Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (...) R. P. dokonał licznych czynności zmierzających do wyegzekwowania należności. Ponadto koszty enumeratywnie wymienione w zaskarżonym postanowieniu organu egzekucyjnego zostały w ocenie Sądu prawidłowo wyliczone.

Orzeczenie zaskarżyli dłużnicy M. K. i I. K. , którzy wnosili o jego zmianę poprzez uwzględnienie skargi oraz zasądzenie od wierzyciela solidarnie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Zarzucali, że naruszono regulację art. 98 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji ustalenie, że wezwanie dłużników do zapłaty kosztów postępowania egzekucyjnego jest zasadne. W uzasadnieniu podnosili, iż w sprawie ze skargi na czynności komornika o kosztach postępowania sąd orzeka na podstawie art. 770 k.p.c., stosując odpowiednio w niezbędnym zakresie przepisy o zwrocie kosztów procesu, zatem jest uprawniony do stosowania art. 98 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i rozstrzygnięcia, która ze stron powinna ponieść koszty postępowania.

W ocenie skarżącego skoro wierzyciel wniósł o umorzenie postępowania to winien zostać uznany za stronę przegrywającą. Dłużnicy w żaden sposób nie przyczynili się do powstania tak wysokich kosztów postępowania egzekucyjnego, a egzekucja została umorzona tylko i wyłącznie na wniosek wierzyciela.

Sąd Odwoławczy zważył co następuje:

W toku prowadzonej egzekucji wierzyciel wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego, co stosownie do regulacji art. 825 pkt 1 k.p.c. obligowało Komornika do umorzenia postępowania egzekucyjnego umorzył, a następnie zgodnie z regulacją art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 29 08 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. z 2015r. poz. 790 j.t.) i do pobrania od dłużnika przewidzianej w tej regulacji opłaty stosunkowej w wysokości 5% wartości świadczenia pozostającego do wyegzekwowania, chyba że wszczęcie postępowania egzekucyjnego było niecelowe, gdyż wtedy – stosownie do regulacji art. 49 ust. 4 tej ustawy - opłatę zobowiązany był uiścić wierzyciel.

Z materiału sprawy egzekucyjnej wynika, iż egzekwowana należność nie została uiszczona przez dłużników i w celu jej wyegzekwowania skierowano egzekucję do nieruchomości dłużników. Komornik prowadząc egzekucję z nieruchomości sporządził w dniu 29 02 2012r. jej opis i oszacowanie, w którym wskazano ciążące na nieruchomości hipoteki a wartość nieruchomości została oszacowana na kwotę 503.214,96zł. Dokonany opis i oszacowanie nie zostały skutecznie zaskarżony przez skarżących przez co wskazaną w nim wartość nieruchomości należy uznać za obowiązującą, wobec czego nie sposób przyjąć, że skierowanie egzekucji do nieruchomości było niecelowe.

Z powodu braku licytantów prowadzona egzekucja okazała się w części bezskuteczna. Dlatego Komornik ferując zaskarżone rozstrzygniecie trafnie ustalił koszty postępowania na kwotę 12 339,20 zł i wezwał dłużników do zapłaty należnych mu od skarżących, a nie pokrytych kosztów postępowania egzekucyjnego w wysokości 10 298,44zł, które co należy podkreślić mogły zostać skorygowane w oparciu o regulację art. 49 ust. 7 powyższej ustawy ale wymagało to złożenia przez skarżących formalnego wniosku o jej obniżenie. Przywoływane w zażaleniu regulacje art. 770 k.p.c. i art. 98 § 1 k.p.c. dotyczą zagadnienia zwrotu poniesionych przez strony kosztów postępowania egzekucyjnego (np. kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym, uiszczonych opłat czy poniesionych wydatków) i nie mają one zastosowania w odniesieniu do należnych komornikowi od stron postępowania egzekucyjnego opłat za przeprowadzoną egzekucje (zostały one sposób szczególny uregulowane w Rozdziale 7 „Opłaty egzekucyjne” wskazanej na wstępie ustawy - art. 43 i nast. ustawy).

Z tej przyczyny Komornik – co do zasady - nie mógł ich naruszyć ferując zaskarżone orzeczenie, wobec czego podniesiony w zażaleniu zarzut ich naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia jest nieuzasadniony. Reasumując zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie dłużników jako bezzasadne oddalono w oparciu o regulację art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSR (del.) Roman Troll SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk