Court combines four separate prison sentences into one total term due to lack of close connection between crimes.
Legislator summary
AI generatedThe court combined four separate prison sentences into a single total term of two years and two months. The defendant committed distinct offenses against different victims with significant time gaps and varying motives, lacking the close temporal and factual nexus required for absorption. Consequently, the court applied the principle of asperation to merge the penalties rather than absorbing them into a single judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85a kk; Art. 569 § 1 kpk; When crimes lack close subject-matter and subject links, the court must apply the principle of asperation to combine sentences rather than absorption.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII K 731/15 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim w VII Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Joanna Cisak-Nieckarz Protokolant sekretarz sąd. Dawid Lesiakowski w obecności Prokuratora: Adama Zarzyckiego po rozpoznaniu dnia 2 lutego 2016 roku sprawy K. R. syna W. i E. z d. F. urodzonego (...) w P. (...) skazanego prawomocnymi wyrokami: I. wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia (...) roku w sprawie (...) za czyn wyczerpujący dyspozycję art. 157 § 1 kk popełniony w dniu (...) na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w P.z dnia (...) w sprawie(...);
Kara pozbawienia wolności jest aktualnie wykonywana, poczynając od (...).; II. wyrokiem Sądu Rejonowego w P.z dnia (...)roku w sprawie (...)za czyn wyczerpujący dyspozycję 224 § 2 kk popełniony w dniu (...) na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, oraz na podstawie art. 71 § 1 kk karę 50 stawek dziennych grzywny po 10 złotych stawka; Postanowieniem z dnia (...) w sprawie (...) zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, a na jej poczet zaliczono wykonaną karę grzywny 50 stawek dziennych odpowiadającą 50 dniom kary pozbawienia wolności.
Kara pozbawienia wolności nie została wykonana; III. wyrokiem Sądu Rejonowego w P.z dnia (...)roku w sprawie (...)za czyn wyczerpujący dyspozycję art. 157 § 2 kk popełniony w dniu (...). na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności; Kara pozbawienia wolności nie została wykonana; IV. wyrokiem Sądu Rejonowego w P.z dnia (...)roku w sprawie (...)za czyn wyczerpujący dyspozycję art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony w okresie od (...) do (...) na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Kara pozbawienia wolności nie została wykonana. w przedmiocie wyroku łącznego:
1. na podstawie art. 569 § 1 kpk w zw. z art. 85 § 1 i 2 kk, art. 86 § 1 kk orzeka wobec skazanego łączną karę 2 (dwóch) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, na skutek połączenia jednostkowych kar pozbawienia wolności opisanych w pkt. I, II, III, IV;
2. uznaje, że wyroki opisane w punktach I, II, III, IV w zakresie kar pozbawienia wolności zostały pochłonięte niniejszym wyrokiem łącznym, a w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu;
3. na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej w punkcie 1 kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu 50 dni tytułem wykonania w części kary pozbawienia wolności w sprawie (...)oraz okres wykonywania kary pozbawienia wolności w sprawie (...)od dnia (...);
4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata E. M. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez obrońcę ustanowionego skazanemu z urzędu;
5. zwalnia skazanego od wydatków związanych z wydaniem wyroku łącznego, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VII K 731/15
UZASADNIENIE
Z urzędu wszczęto postępowanie o wydanie wobec skazanego K. R. wyroku łącznego, nadto sam zainteresowany złożył taki wniosek. /wniosek - k. 6c/. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. ustalił, co następuje: K. R. został skazany prawomocnymi wyrokami: V. wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia (...)roku w sprawie (...)za czyn wyczerpujący dyspozycję art. 157 § 1 kk popełniony w dniu (...) na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w P.z dnia(...) w sprawie (...).
Kara pozbawienia wolności jest wykonywana, poczynając od (...).; /dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego w P. – k. 13, odpis postanowienia Sądu Rejonowego w P. w sprawie (...)– k. 14 wykaz wykonywanych kar – k. 22/ VI. wyrokiem Sądu Rejonowego w P.z dnia (...)roku w sprawie (...)za czyn wyczerpujący dyspozycję 224 § 2 kk popełniony w dniu(...) na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, oraz na podstawie art. 71 § 1 kk karę 50 stawek dziennych grzywny po 10 złotych stawka;
Postanowieniem z dnia (...) w sprawie (...)zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, a na jej poczet zaliczono wykonaną karę grzywny 50 stawek dziennych odpowiadającą 50 dniom kary pozbawienia wolności. Kara pozbawienia wolności nie została wykonana; /dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego w P. – k. 16, odpisy postanowień Sądu Rejonowego w P. w sprawie (...)– k. 17, 32 wykaz wykonywanych kar – k. 22/ VII. wyrokiem Sądu Rejonowego w P.z dnia (...)roku w sprawie (...)za czyn wyczerpujący dyspozycję art. 157 § 2 kk popełniony w dniu (...) na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Kara pozbawienia wolności nie została wykonana; /dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego w P. – k. 8 wykaz wykonywanych kar – k. 22/ VIII. wyrokiem Sądu Rejonowego w P.z dnia (...)roku w sprawie(...)za czyn wyczerpujący dyspozycję art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony w okresie od (...) do (...) na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Kara pozbawienia wolności nie została wykonana. /dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego w P. – k. 19, 21, wykaz wykonywanych kar – k. 22/ Skazany K. R. jest aktualnie ponownie pozbawiony wolności.
W warunkach izolacji zachowuje się przeciętnie. Był trzykrotnie karany dyscyplinarnie, nie był nagradzany. Wobec funkcjonariuszy stara się prezentować postawę regulaminową. Nie odnotowano konfliktów ze współosadzonymi, właściwie funkcjonuje w środowisku więziennym. Nie odnotowano skłonności do zachowań agresywnych, ani autoagresywnych. Do popełnionych przestępstw prezentuje postawę umiarkowanie krytyczną. /dowód: opinia o skazanym - k. 22/ Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. zważył, co następuje: Fakt ponownego skazania K.
R. po dacie 01.07.2015 roku (wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia (...) roku w sprawie(...) ) otwiera drogę do rozważań o przesłankach orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym wprowadzonych ustawą z dnia 20.02.2015 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw Dz.U. z 2015r., poz. 396 (art. 19 ust 1 cytowanej ustawy). Daty popełnienia poszczególnych, a wyżej opisanych czynów nakazują tylko pamiętać o regulacji art. 4 § 1 kk. Poczynając od 1 lipca 2015 roku warunki pozytywne wymiaru kary łącznej przedstawiają się w ten sposób: - wielość przestępstw (dwa lub więcej, poza objętymi orzeczeniami o jakich mowa w art. 114a kk) oraz zbieg kar rozumiany jako wymierzenie kar jednorodzajowych oraz innych, które z woli ustawodawcy podlegają łączeniu (art. 85 § 1 kk); - kary wymierzone za opisane w § 1 art. 85 kk przestępstwa podlegają łączeniu węzłem kary łącznej o ile podlegające wykonaniu w całości albo w części (art. 85 § 2 kk), z odstępstwem na rzecz kar pozbawienia wolności orzeczonych z warunkowym zawieszeniem ich wykonania (odesłanie zawarte w nowym art. 85 § 2 kk -„z zastrzeżeniem art. 89",).
Natomiast warunek negatywny wymiaru kary łącznej formułuje art. 85 § 3 kk stanowiąc, że podstawą orzeczenia jednej kary łącznej nie może być kara wymierzona za przestępstwo popełnione po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania innej kary podlegającej łączeniu z karą wykonywaną w chwili popełnienia przestępstwa, lub karą łączną, w skład której wchodzi kara, która była wykonywania w chwili popełnienia czynu. Przenosząc te rozważania na grunt sprawy przedmiotowej, wobec skazanego K. R. orzeczono kary pozbawienia wolności w wymiarach odpowiednio: - 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (w sprawie (...)Sądu Rejonowego w P..) początkowo z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, następnie wykonanie kary zarządzono, - 4 miesięcy pozbawienia wolności (w sprawie (...)Sądu Rejonowego w P..), początkowo z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, następnie wykonanie kary zarządzono, - 3 miesięcy pozbawienia wolności (w sprawie (...)Sądu Rejonowego w P..), - 8 miesięcy pozbawienia wolności (w sprawie(...)Sądu Rejonowego w P..).
Wobec skazanego orzeczono zatem kary jednorodzajowe, przy czym żadna z nich nie została wykonana w całości, co prowadzi do wniosku, iż przesłanki pozytywne wymiaru kary łącznej zostały spełnione. Żaden z czynów nie został popełniony w okresie wykonywania kary, bo skazany odbywa (wykonuje) aktualnie karę pozbawienia wolności w sprawie (...)od (...)., natomiast kolejnych czynów dopuścił się przed przystąpieniem do jej wykonania, odpowiednio: - w dniu (...). (w sprawie (...)), - w dniu (...) (w sprawie (...)), - w okresie od (...) do (...). (w sprawie (...)).
W świetle powyższych rozważań spełnione zostały w stosunku do skazanego przesłanki pozytywne do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym, nie zachodzi jednocześnie przesłanka negatywna. Jak już zaznaczono, czas popełnienia przypisanych skazanemu czynów obliguje do rozważań o ustawie względniejszej przy rozważaniach o podstawach kary łącznej. Do 30 czerwca 2015r. warunki do orzeczenia kary łącznej a opisane w art. art. 85 kk przedstawiały się dalece odmiennie. W myśl powołanego przepisu w dotychczasowym brzmieniu, sąd orzekał karę łączną w sytuacji gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu.
Zawarty w art. 85 kk zwrot: "zanim zapadł pierwszy wyrok" odnosił się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2005 r., I KZP 36/04, OSNKW 2005/2/13). Przenosząc te rozważania na grunt sprawy przedmiotowej, pierwszym chronologicznie jest wyrok z dnia (...) w sprawie (...) Sądu Rejonowego w P... Ponieważ późniejsze skazania dotyczą czynów popełnionych w datach: - w dniu (...). (w sprawie (...)), - w dniu (...) (w sprawie (...)), - w okresie od (...) do (...) (w sprawie (...)), a zatem po dacie pierwszego wyroku, nie jest możliwe - w myśl poczynionych wyżej rozważań - objęcie orzeczonych za nie kar wyrokiem łącznym.
Gdyby nawet przyjąć, iż pierwszym wyrokiem w rozumienia art. 85 kk (w brzmieniu do 30.06.2015r.) jest wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia (...) w sprawie (...), to porównanie dat czynów objętych kolejnymi orzeczeniami ((...) - w sprawie (...), oraz od (...) do(...) - w sprawie (...)) wyklucza orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym według reguł wskazanych w dotychczasowym brzmieniu art. 85 kk. Podobnie przyjęcie, iż pierwszym chronologicznie wyrokiem w rozumieniu tego przepisu jest wyrok z dnia(...). w sprawie (...)Sądu Rejonowego w P., to data kolejnego czynu (w sprawie (...)) także nie pozwala na orzeczenie kary łącznej, wobec dotychczasowego brzmienia art. 85 kk.
W świetle powyższej analizy, wobec skazanego nie ma podstaw do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym według reguł obowiązujących do dnia 30.06.2015roku, zachodzą natomiast podstawy do orzeczenia takiej w wyroku łącznym według przesłanek określonych w art. 85 § 1 i 2 kk obowiązujących od 1 lipca 2015r.. Wymiar kary łącznej w wyroku łącznym w wypadku skazanego K. R. przedstawia się następująco (art. 86 § 1 kk): od 1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności (od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa) do 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności (do sumy kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa - tutaj 1 roku i 6 miesięcy + 4 miesiące + 3 miesiące + 8 miesięcy).
Analizując sytuację prawną skazanego, orzeczenie kary łącznej w wyroku łącznym może ukształtować tę w sposób nie mniej korzystny, co najwyżej analogiczny od aktualnego stanu rzeczy, mianowicie wprowadzenia do wykonania orzeczonych już jednostkowych kar pozbawienia wolności (art. 4 § 1 kk). Wniosek ten obliguje do wydania wyroku łącznego (art. 568a § 1 pkt 2 kpk). Jak już zaznaczono, wobec skazanego zachodzą przesłanki do orzeczenia kary łącznej w wyroku łącznym oznaczone w art. 85 § 1 i 2 kk, a zatem w brzmieniu obowiązującym od 01.07.2015r..
Przechodząc do wymiaru kary łącznej, zastosowanie zasady absorpcji obligowałoby Sąd do wymierzenia w realiach tej sprawy kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy, natomiast zgodnie z zasadą kumulacji Sąd byłby zobligowany do określenia kary pozbawienia wolności na poziomie 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Jakkolwiek ustawodawca wprowadził przepis art. 85a kk traktujący o dyrektywach wymiaru kary łącznej, wskazując w uzasadnieniu projektu tej nowelizacji, iż „przedmiotem oceny sądu powinny być w tym wypadku nie elementy związane bezpośrednio z czynem, uwzględnione już w wyroku skazującym, co tym bardziej ma znaczenie przy braku rozwiązania węzła kary łącznej, ale elementy związane z osobą sprawcy .
W ten sposób uzasadniona jest propozycja ograniczenia dyrektyw wymiaru kary do celów prewencyjnych i izolacyjnych”. Jednocześnie jednak użyta w art. 85a kk formuła „przede wszystkim cele” sprawia, że katalog tam sformułowany ma charakter otwarty. Aktualne jest zatem stanowisko o związkach przedmiotowo-podmiotowych zachodzących pomiędzy czynami skazanego, jako dyrektywie wymiaru kary łącznej (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 20.12.2001 r., II AKa 495/01, OSAG 2002/1/4). W orzecznictwie sądów powszechnych wyrażono pogląd, iż „zasadę absorpcji stosuje się, gdy przestępstwa objęte realnym zbiegiem wskazują na bliską więź przedmiotową i podmiotową, są jednorodzajowe i popełnione zostały w bliskim związku czasowym i miejscowym, stanowiąc jeden zespół zachowań sprawcy, objęty jednym planem działania, nawet mimo godzenia w różne dobra osobiste” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach II AKa 59/01, Prok.i Pr. 2002/3/21).
O tak bliskich więzach przedmiotowo-podmiotowych w realiach tej sprawy nie może być mowy. Wprawdzie czyny skazanego przypisane trzema pierwszymi wyrokami „łączy” podobny sposób działania, ale dzieli: osoby pokrzywdzonego, znaczna rozpiętość czasowa (w szczególności czyn z pkt II i III wyroku), natomiast czyn objęty ostatnim z wyroków godzi w odmienne dobro prawne, popełniony jest z odmiennych do uprzednich motywów, nie wspominając o czasu i miejscu działania. Mając na uwadze powyższe rozważania, zasadne jest w ocenie Sądu zastosowanie w realiach tej sprawy zasady asperacji i wymierzenie skazanemu łącznej kary 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Rozstrzygając w przedmiocie kary łącznej pozbawienia wolności i kierując się dyrektywami wyrażonymi w art. 85a kk Sąd miał również na uwadze treść opinii o skazanym. Ta jest przeciętna, skazany był karany dyscyplinarnie, nie był nagradzany, ma umiarkowanie krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw. Kierując się zasadą wyrażoną w art. 577 kpk Sąd zaliczył na poczet kary łącznej okresy pozbawienia wolności skazanego w sprawach w których kary podlegają łączeniu. Zważywszy na datę wszczęcia postępowania w sprawie o wyrok łączny, o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej skazanemu przez obrońcę ustanowionego z urzędu orzeczono na podstawie § 2 ust 1 i 3 oraz § 14 ust 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). W myśl. art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił skazanego od wydatków związanych z wydaniem wyroku łącznego, skazany nie ma dochodów i nie jest w stanie podnieś kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Nadto należy już na tym etapie prognozować bezskuteczność egzekucji w zakresie kosztów sądowych,