Legislator Case Law & Legislation
I C 3038/15 AI generated

Consumer loan claim partially allowed; court reduced interest and fees deemed abusive under good faith principles.

Case Number I C 3038/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff successfully recovered a reduced principal amount and interest, while the court dismissed claims for collection fees and administrative charges. The defendant admitted the debt but failed to pay, prompting the plaintiff to sue for the full contractual sum including various fees. The court found that certain fees and interest rates were abusive and violated the principle of good faith, thereby reducing the awarded amount to reflect only reasonable compensation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 § 1 k.c.; Art. 5 k.c.: The court must reduce excessive interest and fees in consumer loans that violate the principle of good faith and the balance between parties, even if not explicitly listed in the registry of prohibited clauses.

Keywords

AI generated
consumer loan contract abusive clauses good faith principle collection fees interest rate reduction consumer protection unfair terms

Cited Legislation

AI generated
Art. 385 § 1 k.c.
Art. 5 k.c.
I sentencji wyroku a w pozostałym zakresie oddalił powództwo na podstawie przepisu art. 5 k.c. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art.
Art. 100 k.p.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. na które to koszty po stronie powoda składały się : składają się 30 zł oplata sądowa od pozwu i 197 zł koszty zastępstwa prawnego z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, przy przyjęciu ,że strona powodowa wygrała w 82 %.
art. 720 k.c
Zgodnie z przepisem art. 720 k.c.
art. 5 k.c
I sentencji wyroku a w pozostałym zakresie oddalił powództwo na podstawie przepisu art. 5 k.c.
art. 100 k.p.c
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 3038/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2016r. Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Halina Grzybowska Protokolant: Magdalena Tobiasz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko D. O. (1) o zapłatę 1.106,38 zł I. zasądza od pozwanego D. O. (1) na rzecz strony powodowej (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 908,38 zł (słownie: dziewięćset osiem złotych trzydzieści osiem groszy) z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 641,91 zł w wysokości 8 % w stosunku rocznym od dnia 20 listopada 2015 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku, a od 1 stycznia 2016 roku z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych, wynoszącej aktualnie 7 % w stosunku rocznym – do dnia zapłaty; II. dalej idące powództwo oddala; II. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej koszty procesu w kwocie 186,14 zł. Sygn. akt I C 30 38 /15

UZASADNIENIE

W pozwie wniesionym w dniu 20 listopada 2015 roku w elektronicznym postępowaniu upominawczym strona powodowa (...) S.A. z siedzibą w W. domagała się zasądzenia od pozwanego D. O. (1) kwoty 1106,38 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu - z tytułu umowy pożyczki konsumenckiej zawartej w dniu 06 maja 2015 roku . Wskazała, że na kwotę dochodzoną pozwem składają się : kwota 628,58 zł stanowiąca sumę niespłaconych rat kapitałowych z harmonogramu spłaty, 13,33 zł to skapitalizowane odsetki umowne zwykle w wysokości 9 % w stosunku rocznym liczone od w/w kapitału od dnia 25 sierpnia 2015 rokudo dnia wniesienia pozwu , 123 zł tytułem kosztów przygotowania i wysyłki monitów i wezwań do zapłaty , 75 zł opłata windykacyjnej za przekazanie sprawy do windykacji, oplata przygotowawcza 221,47 zł i oplata administracyjna w kwocie 45 zł.

W uzasadnieniu żądania podała, że umowa pożyczki została rozwiązana z pozwanym pismem z dnia 30 października 2015 roku wobec opóźnienia w spłacie zadłużenia . Pozwany mimo wezwań do zapłaty nie spłacił zadłużenia . Sąd Rejonowy w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę do rozpoznania tut.Sądowi. Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew, ale w piśmie kierowanym do sądu droga elektroniczną podal,że „przyznaje się do stawianych mu zarzutów” . Są d ustalił następujący stan faktyczny :

W dniu 28 kwietnia 2015 roku strona powodowa zawarła z pozwanym D. O. (2) umowę pożyczki konsumenckiej w kwocie 1100 zł z oprocentowaniem stałym w wysokości 9 % w stosunku rocznym , płatnej w 7 ratach miesięcznych powiększonych o odsetki i opłatę administracyjną 15 zł miesięcznie za zarządzanie kontem umowy pożyczki oraz opłatę przygotowawczą jednorazowo w kwocie 390 zł , płatnych zgodnie z harmonogramem , całkowita kwota spłaty 1 628,35 zł. W razie opóźnienia w spłacie od zadłużenia przeterminowanego przewidziano odsetki w wysokości 4-krotności stopy procentowej kredytu lombardowego NBP.

Ponadto w przypadku opóźnienia w spłacie rat pożyczki umowa przewidywała obciążenie pozwanej kosztami działań windykacyjno-upominawczych w wysokości: a) 25 zł – za przygotowanie i wysyłkę pierwszego monitu b) 49,00 zł za przygotowanie i wysyłkę wezwania do zapłaty c)49,00 zł za przygotowanie i wysyłkę ostatecznego wezwania do zapłaty d) 75,00 zł za przekazanie sprawy do postępowania windykacyjnego dowód: odpis w/w/ umowy k. 20-23 Pismem z dnia 07 maja 2015 roku strona powodowa przekazała pozwanemu harmonogram spłaty. Pismem z dnia 10 września 2015 roku wysłała pozwanemu monit o braku wpłaty czwartej raty .Pismem z dnia 28 września 2015 roku wezwała pozwanego do zapłaty tej raty z odsetkami za opóźnienie i opłatą 49,00 zł, pismem dnia 14 października 2015 roku wystosowała ostateczne wezwania do zapłaty 4 aty z odsetkami i opłatą 49,00 zł , a pismem z dnia 30 października 2015 roku wypowiedziała pozwanemu umowę pożyczki i wezwała listem poleconym do zapłaty całej niespłaconej kwoty 628,58 z l wraz z odsetkami w kwocie 11,30 zł i odsetkami z tytułu zadłużenia przeterminowanego 1,19 zł , opłatami przygotowawczą 221,47 zł , opłatą administracyjną 60 zł , opłatą za monit i wezwania 198,00 zł , odsetkami z tytułu zadłużenia przeterminowanego 1,18 zł – łącznie : 1 772,79 zł w terminie do dnia 13 listopada 2015 roku pod rygorem skierowania sprawy do sądu, pismo to zostało wysłane listem poleconym za 3,50 zł.

Dowód : w/w pisma k. 26-30. Sąd zważył. W ocenie sądu powództwo zasługuje na uwzględnienie, ale nie w całości . Zgodnie z przepisem art. 720 k.c. § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości; § 2 zaś stanowi, że umowa pożyczki, której wartość przenosi pięćset złotych, powinna być stwierdzona na piśmie.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę, jednakże zasilają one jego majątek tylko czasowo, albowiem zobowiązany on jest do ich zwrotu. W niniejszej sprawie bezspornym był fakt zawarcia między stronami umowy pożyczki na piśmie i jej warunki . Dlatego też sąd przyjął, że istnieją warunki do wydania wyroku zaocznego i uwzględnienia powództwa odnośnie niespłaconego kapitału z oprocentowaniem wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 20 listopada 2015 roku, a odnośnie opłat przewidzianych umową tylko w całości do opłaty przygotowawczej 221,47 zł , która i tak w dacie zawarcia umowy ( 390 zł) stanowiła ponad 20 % sumy udzielonej pożyczki , oraz 45 zł tytułem opłaty administracyjnej natomiast co do pozostałych opłat wysokość tych opłat została rażąco wygórowana zwłaszcza, że obejmowała tylko koszt sporządzenia szablonowych pism .

Tego typu praktyki podmiotów udzielających profesjonalnie pożyczek zawierające różnego rodzaju nieuzasadnione bądź wygórowane opłaty , które nie powinny być źródłem dodatkowego zysku , wielokrotnie zostały wpisane przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów do rejestru klauzul niedozwolonych a tym samym należy je uznać za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, między innymi z zasadą równoważności stron, a ta zasada notorycznie ulega naruszeniu w zetknięciu profesjonalnie wyposażonych podmiotów udzielającymi pożyczek z indywidualnymi klientami , niejednokrotnie zmuszanymi sytuacją życiową do akceptacji tych niekorzystnych warunków umów.

W swoich raportach ( m.in. za 2013 rok ) Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwracał uwagę że pożyczki „ parabankowe” są udzielane przed wszystkim osobom, które mają kłopot z uzyskaniem kredytów w bankach lub chcą szybko uzyskać środki finansowe bez skomplikowanych procedur i bez rygorystycznych zasad oceny ryzyka kredytowego a konsument niejednokrotnie zmuszany sytuacją życiową nie zawsze potrafi właściwie ocenić możliwość spłaty podjętych zobowiązań i zmuszony do akceptacji tych niekorzystnych warunków umów wpada w tzw. spiralę zadłużeń”, biorąc kolejne pożyczki w celu spłaty poprzednich a dług ich wzrasta.

Ewentualne ryzyko braku możliwości zaspokojenia przedsiębiorcy chcą sobie zrekompensować właśnie szeregiem opłat przewidzianych w umowach, które jednak nie powinny być tak wygórowane . Oplata za wezwania do zapłaty w wysokości 123,00 zl i 75 zl za przekazanie sprawy do windykacji - w ocenie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sposób nieuzasadniony nadmiernie obciąża konsumentów , a tym samym rażąco naruszają dobre obyczaje i interesy konsumentów. Co prawda klauzule abuzywne wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych nie wiążą sądu bezpośrednio w tej konkretnej sprawie, ale jednak jako naruszające dobre obyczaje i rażąco naruszające interesy konsumentów należy uznać za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

W opinii prof. M. S. , , rzecznika generalnego Trybunału Sprawiedliwości UE przytoczonej w Gazecie Prawnej , orzekający muszą z urzędu sprawdzać, czy umowy zawierane z konsumentami nie zawierają niedozwolonych postanowienie i sąd w pełni ten pogląd podziela . Między innymi z powodu podobnych praktyk , w związku z naliczaniem przez banki niewspółmiernie wysokich kosztów i opłat Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodne z Konstytucją RP przepisy prawa bankowego i kodeksu postępowania cywilnego umożliwiające wystawianie prze banki bankowych tytułów egzekucyjnych i nadawanie im sądowej klauzuli wykonalności bez możliwości merytorycznej kontroli objętych tymi tytułami roszczeń .

Banki bowiem również niejednokrotnie naliczają wygórowane koszty i opłaty nie znajdujące uzasadnienia w faktycznie ponoszonych przez nie wydatkach z tego tytułu . Biorąc powyższe pod uwagę sąd orzekł jak w pkt. I sentencji wyroku a w pozostałym zakresie oddalił powództwo na podstawie przepisu art. 5 k.c. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. na które to koszty po stronie powoda składały się : składają się 30 zł oplata sądowa od pozwu i 197 zł koszty zastępstwa prawnego z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, przy przyjęciu ,że strona powodowa wygrała w 82 %.