Court grants early retirement right to insured person by confirming 15 years of special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe court reversed the Social Insurance Institution's decision denying early retirement due to insufficient proof of fifteen years of work in special conditions. The insured successfully submitted missing employment records, allowing the court to verify a continuous fifteen-year period of heavy machinery operation in the construction industry. Consequently, the court granted the right to early retirement effective from the insured's 60th birthday and awarded procedural costs.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: The court established that a fifteen-year period of continuous full-time work in special conditions, verified by corrected documentation, satisfies the statutory prerequisites for early retirement rights.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2197/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Smycz Protokolant: Justyna Jarzombek po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2016 r. w Gliwicach sprawy J. Ś. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania J. Ś. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 28 września 2015r., 12 listopada 2015r. nr (...) 1. zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 23 września 2015r.
2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz ubezpieczonego kwotę 180zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Joanna Smycz Sygn. akt. VIII U 2197/15
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 września 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu J. Ś. przyznania prawa do emerytury w niższym wieku w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach, a jedynie 9 lat, 1 miesiąc i 29 dni takiej pracy. Ubezpieczony nadesłał brakującą dokumentację w postaci świadectwa pracy za jeden ze spornych okresów wymienionych w decyzji, na skutek czego organ rentowy wydał w dniu 12 listopada 2015 r. decyzję korygującą, którą zaliczył jeden ze spornych okresów do okresu pracy w warunkach szczególnych, jednakże po raz kolejny odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury w niższym wieku.
W odwołaniu od decyzji z dnia 28 września 2015 r. ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie emerytury. Podniósł, że zgodnie z załączonym do wniosku o emeryturę świadectwem oraz zeznaniami świadków o których przesłuchanie wnosił, wykonywał pracę w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 15 lat. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Organ rentowy wskazał, że wprawdzie ubezpieczony udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, jednak na dzień 31 grudnia 1998 r. nie udowodnił wymaganego 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Ponadto ZUS szczegółowo wymienił okresy, których nie uznał za pracę w warunkach szczególnych, ze względu na brak świadectw pracy w warunkach szczególnych za te okres. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 15 września 2015 r. ubezpieczony złożył wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Ubezpieczony ukończył 60 rok życia w dniu (...) r., udokumentował ponad 25 letni okres składkowy i nieskładkowy, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Ostatecznie, po wydaniu decyzji z dnia 12 listopada 2015 r., organ rentowy zaliczył ubezpieczonemu do pracy w warunkach szczególnych okres zatrudnienia od 1 czerwca 1989 r. do 31 sierpnia 1998 r. na stanowiskach: maszynista ładowarki, operator ładowarki i spycharki w Przedsiębiorstwie (...) w G., tj. 9 lat, 1 miesiąc i 29 dni.
Organ nie zaliczył natomiast do pracy w szczególnych warunkach wskazanego w świadectwie pracy okresu zatrudnienia: - od 7 listopada 1979 r. do 31 maja 1989 r. na stanowiskach: operatora urządzeń formujących wyroby izolacyjne, topiarza mas mineralnych – piecowego, mistrza produkcji oraz mechanika - maszynisty ładowarki w Przedsiębiorstwie (...) w G., bowiem odwołujący nie przedłożył świadectwa potwierdzającego wykonywanie pracy w szczególnych warunkach; Przedsiębiorstwo (...) w G. zajmowało się produkcją wełny z włókien mineralnych, tzw. waty mineralnej.
Odwołujący w spornym okresie zajmował różne stanowiska (operator urządzeń, piecowy, mistrz produkcji, maszynista ładowarki), jednakże każde z tych stanowisk łączyło się z pracą stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przy produkcji wełny mineralnej. Przejęcie Przedsiębiorstwa (...) w roku 1989 przez firmę (...) SA nie miało wpływu na rodzaj i miejsce wykonywanych przez odwołującego prac. Razem z odwołującym w obydwu zakładach pracy w spornych okresach pracowali świadkowie K. A. i A. B.. Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego dołączonych do niniejszej sprawy, zeznań świadków:
A. B. (nagranie z rozprawy z dnia 12 lutego 2016 r. minuty 12.43 i n., k.29), K. A. (nagranie z rozprawy z dnia 12 lutego 2016 r. minuty 26.51 i n., k.30) oraz zeznań odwołującego słuchanego w charakterze strony (nagranie z rozprawy z dnia 12 lutego 2016 r. minuty 39.32 i n., k.31). Zgromadzona w sprawie dokumentacja została sporządzona w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości, a zeznania świadków są spójne, logiczne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają. Ponadto zeznania świadków korespondują z wyjaśnieniami samego ubezpieczonego jak również z zapisami w zgromadzonej dokumentacji.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 748.) prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 roku , który: - ukończył 60 lat, - udokumentował do dnia 31.12.1998 r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. Nr 8 poz.43 ze zm.), - nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa, Po myśli § 2 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego (na dzień 1 stycznia 1999 r.) wymaganego 15-letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych.
W stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku Wykazie A, Dział V, obejmujący prace w budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych, pod pozycją 3 wymienione są prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych, zaś pod pozycją 13 wymieniono prace przy produkcji wyrobów z włókien mineralnych z zastosowaniem klejów zawierających rozpuszczalniki organiczne. W ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że ubezpieczony w okresie od 7 listopada 1979 r. do 31 maja 1989 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy produkcji wełny mineralnej na stanowiskach operatora urządzeń formujących wyroby izolacyjne, topiarza mas mineralnych – piecowego, mistrza produkcji oraz mechanika - maszynisty ładowarki.
Tego rodzaju prace zostały przewidziane w załączniku do w/w rozporządzenia Rady Ministrów na pozycji 3 w Dziale V wykazu A. Biorąc pod uwagę wcześniej już zaliczony przez organ rentowy decyzją z dnia 12 listopada 2015 r. okres pracy w warunkach szczególnych od 1 czerwca 1989 r. do 31 sierpnia 1998 r. bez wątpienia należy uznać, iż ubezpieczony spełnił przesłankę wykonywania pracy w warunkach szczególnych przez co najmniej 15 lat. Mając na powyższe na uwadze, Sąd uznał, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999 r. wymaganym 15 - letnim okresem pracy w szczególnych warunkach, a zatem spełnił wszystkie warunki uprawniające go do otrzymania prawa do emerytury określonej w art. 184 ustawy emerytalnej.
W tym stanie rzeczy w oparciu o przytoczone przepisy prawa i art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd zmienił skarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury od dnia (...) r., tj. od daty ukończenia przez ubezpieczonego 60 roku życia, zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy emerytalno-rentowej. O kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c. w związku z § 12 ust 2 i § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) w punkcie drugim orzeczenia. (-) SSO Joanna Smycz