Civil court dismissed defendant's payment refusal based on poverty, ordering full payment of public transport fine plus costs.
Legislator summary
AI generatedThe civil court ordered the defendant to pay a public transport fine of 270.40 zł plus legal costs to the city. Although the defendant argued he could not pay due to being in a social home and having a disability, he failed to provide any evidence to support these claims. Consequently, the court upheld the plaintiff's request, ruling that the debt was undisputed and the defendant's financial situation did not justify non-payment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 481 § 1 k.c.; Art. 98 k.p.c.: A debtor's claim of inability to pay due to poverty or disability, without supporting evidence, does not exempt them from fulfilling a court-ordered debt or shifting procedural costs.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII C 3005/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 29 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina protokolant: sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2016 r. w Ł. sprawy z powództwa Miasta S. W. Zarządu (...) w W. z siedzibą w W. przeciwko W. S. o zapłatę zasądza od pozwanego W. S. na rzecz powoda Miasta S. W. Zarządu (...) w W. z siedzibą w W. kwotę 270,40 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych czterdzieści groszy) z ustawowymi odsetkami, przy czym od dnia 1 stycznia 2016 r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, od dnia 8 listopada 2014 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 90 zł. (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt VIII C 3005/15
UZASADNIENIE
W pozwie wniesionym w dniu 24 czerwca 2015 roku w elektronicznym postępowaniu sądowym powód Miasto S. W. Zarząd (...) w W. z siedzibą w W., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o zasądzenie od pozwanego W. S. kwoty 270,40 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 8 listopada 2014 r. do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 24 października 2014 r. W. S. korzystał z komunikacji miejskiej bez ważnego dokumentu przewozu.
W związku z tym powód zobowiązał pozwanego do wniesienia opłaty dodatkowej w kwocie 266 zł. oraz należności przewozowej w kwocie 4,40 zł. (pozew- k. 2- 3) Nakazem zapłaty z dnia 17 lipca 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie zasądził od W. S. na rzecz powoda kwotę 270,40 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 8 listopada 2014 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 90 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. (nakaz zapłaty k. 3 v.) Sprzeciwem wniesionym w dniu 31 lipca 2015 r. pozwany oświadczył, że nie ma pieniędzy na zapłatę kwoty zasądzonej powyższym nakazem zapłaty, gdyż przebywa w domu pomocy społecznej oraz jest osobą niepełnosprawną. (sprzeciw k.
4) Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania tut. Sądowi. (postanowienie k.
6) Na rozprawie w dniu 29 lutego 2016 r. strony prawidłowo zawiadomione nie stawiły się. (protokół rozprawy - k.
18) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 24 października 2014 r. W. S. korzystał z komunikacji miejskiej bez ważnego dokumentu przewozu. (okoliczność bezsporna, wezwanie do zapłaty k. 11). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie powołanego powyżej dowodu w postaci dokumentu.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo jest zasadne w całości. W przedmiotowej sprawie niesporne były twierdzenia faktyczne powoda o tym, że w dniu 24 października 2014 r. W. S. korzystał z komunikacji miejskiej bez ważnego dokumentu przewozu. Pozwany nie kwestionował powyższego faktu, a jedynie w piśmie złożonym po doręczeniu nakazu zapłaty podniósł, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji majątkowej, uniemożliwiającej mu zapłatę zasądzonej nakazem kwoty. Jednak W. S. nie udowodnił w żaden sposób swoich twierdzeń zawartych w sprzeciwie, co zresztą mogłoby mieć jedynie wpływ na rozstrzygnięcie o kosztach procesu.
W konsekwencji wysokość dochodzonej kwoty Sąd uznał za bezsporną, jednocześnie przyjmując, że powód przedkładając opisany dokument udowodnił zadłużenie pozwanego w wysokości w nim wskazanej. Całość powyższych rozważań daje asumpt do wniosku, iż powód udowodnił żądanie pozwu. W konsekwencji Sąd zasądził od W. S. na rzecz powoda Miasto S. W. Zarząd (...) w W. z siedzibą w W. kwotę 270,40 zł. Podstawę orzeczenia o odsetkach stanowi art. 481 § 1 k.c. Zasadą prawa cywilnego jest, że dłużnik popada w opóźnienie, jeżeli nie spełnia świadczenia w terminie, w którym stało się ono wymagalne.
Dlatego też Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda odsetki ustawowe od zasądzonej kwoty zgodnie z żądaniem pozwu, czyli od dnia 8 listopada 2014 r. do dnia zapłaty. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. regulującego zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu. Strona powodowa wygrała proces w całości a zatem należy się jej od pozwanego zwrot kosztów procesu w łącznej wysokości 90 zł, na którą złożyły się: opłata od pozwu – 30 zł. oraz koszty zastępstwa radcy prawnego w kwocie 60 zł – § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
U. z 2013, poz. 490 j.t.). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.