Civil court dismisses passenger ticket fine claim due to statute of limitations expiration under transport contract rules.

Sygn. akt VIII C 2637/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 29 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina protokolant: sekretarz sądowy Ewa Ławniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lutego 2016 r. w Ł. sprawy z powództwa (...) w W. przeciwko K. B. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt VIII C 2637/15

UZASADNIENIE

W pozwie wniesionym w dniu 12 lutego 2012 roku powód (...) z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej K. B. kwoty 247,06 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, że podczas kontroli w pojeździe nr 59 w dniu 14 stycznia 2005 r. stwierdzono u pozwanej brak ważnego biletu podróżnego. W związku z tym pozwana była zobowiązana do wniesienia opłaty dodatkowej w kwocie 110 zł.

Ponadto na dochodzoną przez powoda kwotę składają się skapitalizowane odsetki na dzień 2 stycznia 2015 r. w kwocie 137,06 zł. W dniu 16 sierpnia 2012 r. (...) z siedzibą w W. nabył od R. K. prowadzącego Zakład (...) w Ł. wierzytelność przysługującą wobec pozwanej. (pozew- k. 2- 3) Nakazem zapłaty z dnia 2 marca 2015 roku Sąd Rejonowy zasądził od pozwanej K. B. na rzecz powoda kwotę 247,06 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 12 lutego 2015 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 30 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. (nakaz zapłaty k.

20) Sprzeciwem wniesionym w dniu 8 lipca 2015 r. pozwana zaskarżyła nakaz w całości i zgłosiła zarzuty wobec podjętych przez komornika czynności. (sprzeciw k. 30- 31) Pismem z dnia 5 października 2015 r. pełnomocnik powoda podtrzymał stanowisko wyrażone w pozwie. (pismo pełn . powoda k. 40- 42). Na rozprawie w dniu 29 lutego 2016 r. pełnomocnik powoda prawidłowo zawiadomiony nie stawił się, natomiast pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz zgłosiła zarzut przedawnienia roszczenia. (protokół rozprawy - k. 47 ) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Podczas kontroli w pojeździe powoda nr 59 w dniu 14 stycznia 2005 r. stwierdzono u K. B. brak ważnego biletu podróżnego. (okoliczność bezsporna, raport kontrolera k. 16). W dniu 16 sierpnia 2012 r. powód (...) z siedzibą w W. nabył od R. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład (...) w Ł. wierzytelność przysługującą wobec pozwanej. (umowa przelewu wierzytelności k. 6, wykaz wierzytelności k. 7, zawiadomienie o sprzedaży wierzytelności k.

8) Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie powołanych wyżej dowodu w postaci dokumentów.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu w całości. Powód dochodził od pozwanej kwoty 247,06 zł. tytułem opłaty dodatkowej i skapitalizowanych odsetek ustawowych w związku z wynikiem kontroli przeprowadzonej w dniu 14 stycznia 2005 r. Pozwana nie kwestionowała, że tego dnia podróżowała pojazdem powoda nr 59 bez ważnego biletu podróżnego. Natomiast K. B. podniosła zarzut przedawnienia roszczenia, który w ocenie Sądu jest zasadny. Zgodnie z art. 117 § 2 kc po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.

Nie ulega wątpliwości, że zobowiązanie pozwanej wobec powoda jest świadczeniem wynikającym z umowy przewozu. W myśl przepisu art. 118 kc, który stanowi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata. W przypadku roszczenia powoda będzie miał zastosowanie przepis szczególny, a mianowicie wskazany przez pozwaną w jej sprzeciwie art. 778 kc, zgodnie z którym roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu… Wobec tego nie ulega wątpliwości, że termin przedawnienia roszczenia dochodzonego przez powoda wynosi 1 rok.

W myśl art. 120 § 1 kc zdanie pierwsze bieg przedawnienia zaczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W przypadku roszczenia powoda należy przyjąć, że roszczenie stało się wymagalne w dniu 14 stycznia 2005 r. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, roszczenie powoda przedawniło się w dniu 14 stycznia 2006 r. Tymczasem powództwo w przedmiotowej sprawie zostało wytoczone dopiero w dniu 12 lutego 2015 r. W związku z przedawnieniem należności głównej, nie ulega wątpliwości, że przedawnieniu uległo również roszczenie o odsetki od należności głównej.

Uwzględnienie podniesionego przez pozwaną zarzutu przedawnienia roszczenia skutkowało oddaleniem powództwa. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.