Social Security Court dismissed appeal against pension revaluation due to valid tax deductions and mandatory health insurance contributions.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal regarding the revaluation of their pension, upholding the Social Insurance Office's decision. The appellant argued that a 15-year work period should be recognized and questioned the deduction of health insurance contributions, while the Social Insurance Office maintained that certain debts were waived under specific tax laws. The court ruled that the pension calculation was technically correct, the waived contributions did not affect the pension base, and health insurance contributions were legally mandatory for pension recipients.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o umorzeniu należności; Art. 9 ust. 1 pkt 15 ustawy o NFZ: When social security contributions are waived under specific tax provisions, they do not count towards pension calculation, and health insurance contributions remain mandatory for pensioners.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VII U 758/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Anna Kozłowska-Czabańska Protokolant: sekr. sądowy Aneta Rapacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2016 r. w W. sprawy T. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. o waloryzację emerytury na skutek odwołania T. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 1 marca 2015r. znak: E/10/(...) oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
T. M. w dniu 17 kwietnia 2015 r. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 1 marca 2015 r., znak: E/10/(...) dotyczącej waloryzacji emerytury. Ubezpieczony zaskarżonej decyzji zarzucił ustalenia formalno-prawne poprzez niewliczenie 15-letniego stażu pracy w latach 1999-2014. Odwołujący podniósł, że zgodnie z postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia 11 sierpnia 2014 r. umorzono postępowanie egzekucyjne wszelkich tytułów od 1999 r. do 2014 r. oraz, że wygasły wszelkie zaległości wobec organu rentowego z mocy tytułu wykonawczego ( k. 2-3 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. w odpowiedzi na odwołanie z dnia 18 maja 2015 r. wniósł o jego oddalenie. Organ rentowy podniósł, że decyzją z dnia 9 grudnia 2014 r. ustalił, że należności za okres od stycznia 1999 r. do lutego 2009 r. będą podlegały umorzeniu pod warunkiem spłaty w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji należności niepodlegających umorzeniu. Oddział dodatkowo wskazał, że zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą ( Dz.
U. z 2012 r., poz. 1551) w przypadku umorzenia składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe okres, za który składki zostały umorzone nie podlega uwzględnieniu przy ustalaniu prawa i wysokości emerytur i rent z ubezpieczeń społecznych oraz innych świadczeń do których prawo uzależnione jest od posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz. U. z 2015 r., poz. 748 j. t.) oraz, że kwota umorzonych składek nie podlega wliczeniu do podstawy obliczenia emerytury, o której mowa w art. 25 ustawy ( k. 4 a. s.).
W trakcie rozprawy w dniu 4 listopada 2015 r. odwołujący rozszerzył odwołanie w ten sposób, że zakwestionował zasadność odprowadzanej do Urzędu Skarbowego zaliczki na podatek dochodowy oraz nie zgodził się z naliczeniem składki na ubezpieczenie zdrowotne ( k. 88-89 a. s.). W piśmie procesowym z dnia 19 listopada 2015 r. organ rentowy odpowiadając na zarządzenie Sądu wskazał, że na podstawie zawiadomień przedłożonych w dniu 7 lipca 2014 r. Wydział Świadczeń Emerytalno-Rentowych dokonał zajęcia świadczenia emerytalnego odwołującego oraz wydał zawiadomienie informujące, iż zgodnie z art. 140 ustawy o emeryturach i rentach z FUS zajęciu podlega 25% świadczenia, które będzie przekazywana na konto Wydziału Składek począwszy od sierpnia 2014 r. ( k. 96 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: T. M. złożył w dniu 11 lutego 2014 r. wniosek o emeryturę. Na mocy decyzji z dnia 18 marca 2014 r., znak: E/10/(...) odwołujący miał przyznane od dnia 27 lutego 2014 r. prawo do emerytury. Do ustalenia wysokości emerytury organ rentowy uwzględnił 32 lata i 15 dni okresów składkowych. Dodatkowo Oddział wskazał, że od dnia 1 kwietnia 2004 r. podstawę opodatkowania stanowi miesięcznie kwota 1516,00 złotych, zaliczka na podatek odprowadzana do urzędu skarbowego w wysokości 109,00 złotych, składka na ubezpieczenie zdrowotne wynosząca łącznie 136,44 złotych, w tym odliczana od podatku wynosi 117,49 złotych, odliczana z kwoty świadczenia wynosi 18,95 złotych, a wysokość świadczenia do wypłaty wynosi miesięcznie 1270,53 złotych ( k. 1 i 33 a. r.).
W dniu 30 marca 2015 r. odwołujący złożył wniosek o uzupełnienie wydanej przez organ rentowy decyzji na skutek rażącego naruszenia prawa ( k. 55 a. r.). Organ rentowy w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2015 r. wskazał, że w dniu 8 października 2014 r. odwołujący złożył wniosek o umorzenie istniejących należności w oparciu o ustawę o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność. Oddział podniósł również, że decyzją warunkową z dnia 3 grudnia 2014 r. należności za okres od stycznia 1999 r. do lutego 2009 r. będą podlegały umorzeniu pod warunkiem spłaty w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji niepodlegających umorzeniu ( k. 57 a. r.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wydał zaskarżoną decyzję z dnia 1 marca 2015 r., znak: E/10/(...), w której ustalił, że kwota świadczenia na dzień 28 lutego 2015 r., tj. 1515,97 złotych podlega podwyższeniu poprzez pomnożenie przez wskaźnik waloryzacji 100,68% i wynosi 1526,28 złotych oraz, że została podwyższona do kwoty 1551,97 złotych o 36,00 złotych. Organ rentowy wskazał, że od dnia 1 marca 2015 r. podstawę opodatkowania stanowi miesięcznie kwota 1552,00 złotych, zaliczka na podatek dochodowy odprowadzana do urzędu skarbowego wynosi 113,00 złotych, składka na ubezpieczenie zdrowotne wynosi łącznie 139,68 złotych, w tym odliczana od podatku wynosi 120,28 złotych, odliczana z kwoty świadczenia wynosi 19,40 złotych oraz, że wysokość świadczenia do wypłaty wynosi miesięcznie 911,30 złotych ( k. 59 a. r.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy i aktach rentowych. Zdaniem Sądu, powołane wyżej dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy. Sąd w niniejszej sprawie nie ustalił powyższego stanu faktycznego na podstawie przesłuchania odwołującego w charakterze strony, gdyż jego zeznania odnosiły w gruncie rzeczy do ustaleń faktycznych, które nie były przez strony procesu kwestionowane.
W związku z tym Sąd uznał materiał dowodowy za wystarczający do rozstrzygnięcia w sprawie.
Sąd zważył co następuje:
Odwołanie T. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 1 marca 2015 r., znak: E/10/(...) podlega oddaleniu. W niniejszej sprawie spór pomiędzy stronami dotyczył ustaleń organu rentowego w zakresie zmniejszenia świadczenia przysługującego odwołującemu z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, odprowadzania zaliczki na podatek dochodowy oraz naliczania składki na ubezpieczenie zdrowotne. Zgodnie z art. 88 ust 1-4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz.
U. z 2013 r., poz. 1440) zwana dalej ,,ustawą’’ emerytury i renty podlegają corocznie waloryzacji od dnia 1 marca. Waloryzacja polega na pomnożeniu kwoty świadczenia i podstawy jego wymiaru przez wskaźnik waloryzacji. Waloryzacji podlega kwota świadczenia i podstawa jego wymiaru w wysokości przysługującej ostatniego dnia lutego roku kalendarzowego, w którym przeprowadza się waloryzację. Waloryzacja obejmuje emerytury i renty przyznane przed terminem waloryzacji. Art. 89 ust. 6 ustawy stanowi, że minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza w drodze komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w terminie 3 dni roboczych od dnia ogłoszenia przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego komunikatu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 pkt 1 i 2, wskaźnik waloryzacji, biorąc pod uwagę wskaźniki, o których mowa w ust. 1 i 2, jak również wysokość zwiększenia, o którym mowa w ust.
3. W myśl art. 139 ust. 1 pkt 5 ustawy ze świadczeń pieniężnych określonych w ustawie - po odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych - podlegają potrąceniu, z uwzględnieniem art. 141, następujące należności: sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne. Natomiast zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy potrącenia, o których mowa w art. 139, mogą być dokonywane, z zastrzeżeniem art. 141, w następujących granicach: innych egzekwowanych należności - do wysokości 25% świadczenia.
Zgodnie z art. 141 ust. 1 ustawy, emerytury i renty są wolne od egzekucji i potrąceń, z zastrzeżeniem ust. 2, w części odpowiadającej: 1)50% kwoty najniższej emerytury lub renty - zależnie od rodzaju pobieranego przez emeryta (rencistę) świadczenia - przy potrącaniu: a)należności, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 3, wraz z kosztami i opłatami egzekucyjnymi, b)należności, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 4, c)należności, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 5, wraz z kosztami i opłatami egzekucyjnymi; 2)60% kwoty najniższej emerytury lub renty - przy potrącaniu należności, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 1 i 2 i 6-9; 3)20% najniższej emerytury lub renty - przy potrącaniu należności, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 10.
W świetle art. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 9 listopada 2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność ( Dz. U. z 2012 r., poz. 1551) w przypadku umorzenia składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe: okres, za który składki zostały umorzone nie podlega uwzględnieniu przy ustalaniu prawa i wysokości emerytur i rent z ubezpieczeń społecznych oraz innych świadczeń, do których prawo uzależnione jest od posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; kwota umorzonych składek nie podlega wliczeniu do podstawy obliczenia emerytury, o której mowa w art. 25 ustawy wymienionej w pkt 1.
W niniejszej sprawie odwołujący zaskarżył decyzję organu rentowego, którą zwaloryzował wysokość emerytury przyznanej na mocy decyzji z dnia 1 marca 2015 r. Wysokość emerytury i wysokość świadczenia została obliczona prawidłowo. Sposób wyliczenia był przedstawiony w decyzji i w odpowiedzi na odwołanie organu rentowego. Wysokość świadczenia ubezpieczonego została obliczona w oparciu o wcześniejsze decyzje dotyczące świadczenia, ponieważ waloryzacja jest czynnością techniczną polegającą na odpowiednim zastosowaniu mnożnika.
Potrącenia zostały dokonane na podstawie tytułu egzekucyjnego dotyczącego zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego organem rentowym, które wystawił Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. Inspektorat w W. z dnia 3 lipca 2014 r. Zarzuty strony odwołującej nie powodują uznania przez Sąd, że decyzja jest wadliwa. Odnosząc się do wniosku ubezpieczonego dotyczącego nieuprawnionego naliczenia składki na ubezpieczenie zdrowotne, w ocenie Sądu obowiązujące przepisy prawa nakładają obowiązek obligatoryjny rozliczania się z Narodowym Funduszem Zdrowia z tytułu powyższego ubezpieczenia.
Powyższe wynika z art. 9 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia ( Dz. U. z 2003 r., Nr 45, poz. 391 z późn. zm.), gdzie obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby pobierające emeryturę lub rentę, osoby w stanie spoczynku pobierające uposażenie lub uposażenie rodzinne oraz osoby pobierające uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim samym charakterze. Sąd nie widzi podstaw dla których odwołanie ubezpieczonego zasługiwałoby na uwzględnienie, ponieważ treść decyzji organu rentowego jest prawidłowa i odpowiada prawu.
Zgodnie z powyższym, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie. Zarządzenie: (...) MK