Social Security Court dismisses refund order for sick pay when recipient was previously granted benefits without explicit warning of ineligibility.

Sygn. akt IV U 411/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Katarzyna Zych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2016 roku w Ś. sprawy z odwołania M. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...) o zwrot zasiłku chorobowego zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...) i ustala brak obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego opisanego w decyzji.

UZASADNIENIE

Powód M. C. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia (...) nr (...), zobowiązującej go do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego z funduszu wypadkowego w kwocie brutto 11.103,68 zł za okres od (...) W uzasadnieniu podał, że przedmiotowa decyzja nie jest zgodna ze stanem faktycznym. Zdaniem powoda, pozwany konsekwentnie odmawiał mu przyznania prawa do zasiłku chorobowego oraz do zasiłku rehabilitacyjnego. Ponadto pracownica ZUS – u, znając jego sytuację życiową i osobistą wydała w dniu (...) decyzję, która uchyliła wcześniejsze decyzje w przedmiocie odmowy prawa do świadczeń, przyznając mu jednocześnie prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia (...)do dnia (...)w tym za okres od (...) w wysokości obniżonej o 25%.

Następnie w dniu (...)została wydana decyzja uchylająca decyzję z dnia (...)., zobowiązując go do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego, bowiem na koncie powoda figuruje zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne przekraczające kwotę 6.60 zł. Wobec powyższego powód wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu powołano podstawę prawną decyzji i podniesiono, że powód jako osoba prowadząca działalność gospodarczą posiada zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w kwocie przekraczającej 6.60 zł.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód M. C. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług geodezyjnych. Powód w okresie od (...) do (...). podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Za miesiąc grudzień 2014 roku powód nie opłacił składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, a za miesiąc styczeń 2015 roku opłacił składkę w zaniżonej wysokości, w związku z czym na koncie powoda figurowało zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne przekraczające kwotę 6,60 zł. bezsporne W dniu (...) roku powód uległ wypadkowi przy pracy.

Powód wielokrotnie zwracał się do pozwanego o przyznanie mu prawa do zasiłku chorobowego. Decyzjami z dnia (...). Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił powodowi prawa do zasiłku chorobowego za łączny okres od (...)., ponieważ na dzień powstania niezdolności do pracy nie podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Decyzją z dnia (...) pozwana uchyliła powyższe decyzje i przyznała powodowi prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od (...)., w tym za okres od(...) w wysokości obniżonej o 25%.

Następnie decyzją z dnia (...). (...) Oddział w W. uchylił w całości decyzję z dnia (...) oraz zobowiązał powoda do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego z funduszu wypadkowego w kwocie brutto (...) za okres od (...). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługuje, ponieważ na dzień wypadku przy pracy na koncie powoda figurowało zadłużenie z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne przekraczające kwotę 6,60 zł. Dowód: - decyzje (...) Oddział w W. z dnia (...)– akta ZUS; - zeznania powoda – e protokół z dnia (...) Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o zgromadzone w postępowaniu dowodowym dokumenty, akta ZUS i akta oraz zeznania powoda, albowiem wszystkie te dowody tworzyły spójną i logiczną całość, dającą obraz stanu faktycznego.

Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Odwołanie podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art. 84 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych /DZ.U z 2015 roku , poz. 121 ze zmianami/ osoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu, wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, z uwzględnieniem ust.

11. Zgodnie zaś z art. 84 ust 2 powyżej cytowanej ustawy za kwoty nienależnie pobranych świadczeń uważa się: 1) świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń albo wstrzymanie ich wypłaty w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca świadczenie była pouczona o braku prawa do ich pobierania; 2) świadczenia przyznane lub wypłacone na podstawie nieprawdziwych zeznań lub fałszywych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzania w błąd organu wypłacającego świadczenia przez osobę pobierającą świadczenia.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki art. 84 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 roku. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział W. każdorazowo przy wydaniu decyzji w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku chorobowego wnikliwie analizował sytuację powoda, argumentując swoje stanowisko w uzasadnieniu wydawanych decyzji. Pozwany początkowo trzykrotnie odmówił powodowi prawa do świadczenia, powołując się na okoliczność zadłużenia na koncie powoda z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a następnie decyzją z dnia (...) uchylił wcześniejsze decyzje dotyczące odmowy prawa do zasiłku chorobowego powodowi, przyznając mu prawo do tego świadczenia.

Ponadto decyzja ta nie zawierała pouczenia o braku prawa do jego pobierania. Dlatego też, zdaniem Sądu, ponowna decyzja pozwanego uchylająca decyzję z dnia (...)oraz zobowiązanie powoda do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego jest niezasadna. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż brak było materialnej podstawy żądania od powoda zwrotu świadczeń i na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję.