Legislator Case Law & Legislation
II Ka 126/15 AI generated

Court modifies sentence for drunk driving where prior conviction expired due to new law on statute of limitations.

Case Number II Ka 126/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the first-instance judgment regarding the description of the offense, legal qualification, and penalty. The defendant argued for a fine based on Article 58 § 3 of the Criminal Code, claiming the prior conviction should count as recidivism. The court ruled that the previous conviction was extinguished by the new Article 107 § 4a of the Criminal Code, which automatically erased the prior record after the penalty was served, thus removing the recidivism aggravating circumstance.

Legislator headnote

AI generated

Art. 107 § 4a k.k.; Art. 178a § 1, § 4 k.k.; When a prior conviction is extinguished by operation of law due to the expiration of the penalty or limitation period under new provisions, the circumstances of recidivism cannot be considered, requiring a new sentencing assessment without the aggravating factor.

Keywords

AI generated
statute of limitations extinguishment of conviction recidivism aggravating circumstance drunk driving offense appellate modification of sentence automatic erasure of record Criminal Code provisions

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 1 k.k.
oskarżonego o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. w zw.
Art. 178a § 4 k.k.
z art. 178a § 4 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Lesku z dnia 20 stycznia 2015 roku, sygn.
Art. 42 § 2 k.k.
Na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art.
Art. 43 § 1 k.k.
i art. 43 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat, z zaliczeniem na poczet tego środka karnego okresu faktycznego zatrzymania prawa jazdy od dnia 10 lutego 2014r.
Art. 58 § 3 k.k.
Oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie mu grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 20 zł, co dałoby sumę 3000 zł – przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k.
Art. 107 § 4a k.k.
Karę tą oskarżony wykonał w dniu 20 września 2009r., a zatem w myśl art. 107 § 4a k.k. nastąpiło zatarcie skazania i w chwili popełnienia czynu będącego przedmiotem niniejszej sprawy, nie był on osobą karaną za czyn z art.
Art. 437 § 2 k.p.k.
Podstawę prawną wyroku stanowią przepisy art. 437 § 2 k.p.k., art.
Art. 438 pkt 1 i 4 k.p.k.
437 § 2 k.p.k., art. 438 pkt 1 i 4 k.p.k., art.
Art. 440 k.p.k.
438 pkt 1 i 4 k.p.k., art. 440 k.p.k. i art.
Art. 456 k.p.k.
i art. 456 k.p.k. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono po myśli art.
Art. 636 § 1 k.p.k.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k., a o opłacie za drugą instancję według przepisu art.
Art. 10 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych
636 § 1 k.p.k., a o opłacie za drugą instancję według przepisu art. 10 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych.
§ 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r.
O wynagrodzeniu obrońcy oskarżonego orzeczono po myśli § 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu [Dz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Ka 126/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2015 roku Sąd Okręgowy w Krośnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący : SSO Arkadiusz Trojanowski Protokolant : sekr. sądowy Gabriela Szymańska-Such przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krośnie – Janusza Ohara po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2015 roku sprawy K. L. oskarżonego o przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Lesku z dnia 20 stycznia 2015 roku, sygn. akt II K 117/14 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że eliminuje z opisu czynu przypisanemu oskarżonemu K.

L. dopuszczenie się przestępstwa, będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy o sygn. II K 720/09, za przestępstwo z art. 178a § 1 kk i z kwalifikacji prawnej art. 178 § 4 kk i uznaje, że oskarżony K. L. dopuścił się przestępstwa z art. 178a § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu skazuje go na karę 150 /sto pięćdziesiąt/ stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł /dwadzieścia złotych/, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, za wyjątkiem orzeczenia o opłacie, III. zasądza od oskarżonego K.

L. na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu za postępowanie odwoławcze, w tym opłatę za obie instancje w kwocie 300 zł /trzysta złotych/, IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata E. N. – Kancelaria Adwokacka w L. kwotę 516,60 zł /pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy/, obejmującą podatek VAT, tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego Lesku z dnia 20 stycznia 2015r., sygn. akt II K 117/14, oskarżony K. L. został uznany za winnego tego, iż w dniu 14 stycznia 2014r., w L., powiat (...), woj. (...), będąc w stanie nietrzeźwości - 0,96 mg/l, tj. około 1,92 promila alkoholu w organizmie, kierował samochodem osobowym marki C. (...), o nr rej. (...), w ruchu lądowym, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy, o sygn. II K 720/09, za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., to jest przestępstwa z art. 178 a § 1 k.k. w zw. z art. 178a § 4 k.k. Za przypisany czyn Sąd skazał oskarżonego, na podstawie art. 178a § 4 k.k., na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby.

Na podstawie art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat, z zaliczeniem na poczet tego środka karnego okresu faktycznego zatrzymania prawa jazdy od dnia 10 lutego 2014r. Nadto, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, wymierzył mu opłatę i przyznał taryfowe wynagrodzenie obrońcy z urzędu. Powyższy wyrok, w części dotyczącej orzeczenia o karze. zaskarżył oskarżony K. L. zarzucając, iż jest ona wyjątkowo surowa.

Oskarżony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie mu grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po 20 zł, co dałoby sumę 3000 zł – przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k.

Sąd Odwoławczy zważył, co następuje:

Apelacja oskarżonego musiała skutkować zmianą zaskarżonego wyroku w zakresie opisu czynu, kwalifikacji prawnej oraz kary, aczkolwiek z przyczyn innych niż wskazano w treści środka odwoławczego. Przede wszystkim należy stwierdzić, iż przy ustaleniach jakich dokonał Sąd Rejonowy, na dzień wyrokowania w pierwszej instancji kara była akceptowalna, a wyrok prawidłowy. Jednakże, w międzyczasie zmieniły się przepisy prawa materialnego dotyczące zatarcia skazania, co spowodowało, iż K. L. nie można było przypisać działania w quasi-recydywie opisanej w art. 178a § 4 k.k. W konsekwencji należało zmienić wyrok poprzez modyfikacje jego opisu, kwalifikacji prawnej oraz kary.

Od dnia 21 marca 2015r. obowiązuje nowe brzmienie przepisu art. 107 k.k. Wprowadzono m.in. nowy § 4a, który stanowi, iż w razie skazania na grzywnę zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem roku od wykonania lub darowania kary albo od przedawnienia jej wykonania. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 27 listopada 2009r., o sygn. II K 720/09, za czyn z art. 178a § 1 k.k., skazano K. L. na karę grzywny. Karę tą oskarżony wykonał w dniu 20 września 2009r., a zatem w myśl art. 107 § 4a k.k. nastąpiło zatarcie skazania i w chwili popełnienia czynu będącego przedmiotem niniejszej sprawy, nie był on osobą karaną za czyn z art. 178a § 1 k.k. Należało zatem wyeliminować z opisu czynu fakt uprzedniego skazania wyrokiem Sądu Rejonowego w Dębicy z dnia 27 listopada 2009r., o sygn.

II K 720/09, za czyn z art. 178a § 1 k.k. Konsekwentnie należało też usunąć z kwalifikacji prawnej przepis art. 178 § 4 k.k. W takim stanie rzeczy należało uznać, że oskarżony K. L. popełnił przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. i należało za nie wymierzyć na nowo karę. W sytuacji, gdy uprzedniej karalności nie wolno już brać pod uwagę jako okoliczności obciążającej, kara grzywny wydaje się adekwatna do czynu, a jej rozmiar wskazywany w apelacji spełni cele kary. Sąd zatem orzekł karę 150 stawek dziennych grzywny po 20 zł uznając, że spełni ona cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec oskarżonego.

W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, za wyjątkiem orzeczenia o opłacie, gdyż opłata liczona jest za obie instancje, w stosunku do kary grzywny. Podstawę prawną wyroku stanowią przepisy art. 437 § 2 k.p.k., art. 438 pkt 1 i 4 k.p.k., art. 440 k.p.k. i art. 456 k.p.k. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono po myśli art. 636 § 1 k.p.k., a o opłacie za drugą instancję według przepisu art. 10 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych. O wynagrodzeniu obrońcy oskarżonego orzeczono po myśli § 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu [Dz.

U. nr 163, poz. 1348 ze zm.].