Tenant evicted for arrears granted social housing right and costs awarded to landlord.
Legislator summary
AI generatedThe court ordered the tenant to vacate her social housing unit due to unpaid rent and other fees. The landlord successfully argued that the statutory notice period was properly served after three months of arrears, making the eviction legally valid. Consequently, the court granted the tenant a right to social housing and awarded the landlord court costs.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego art. 11 ust. 2 pkt 2; art. 14 ust. 3: The court must order eviction for arrears if statutory notice is given, but simultaneously grant social housing rights to tenants in severe financial distress.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: I C 1218/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Magdalena Tyrakowska Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Wlazik po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 r. w Jarocinie na rozprawie sprawy z powództwa Gminy J. przeciwko A. T. o eksmisję 1. nakazuje pozwanej A. T. aby opuściła, opróżniła i wydała powodowi Gminie J. lokal mieszkalny położony J. przy ul. (...) 2. przyznaje pozwanej A. T. prawo do lokalu socjalnego i wstrzymuje wykonanie opróżnienia lokalu opisanego w punkcie 1 do czasu złożenia pozwanej przez Gminę J. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego 3. zasądza od pozwanej A. T. na rzecz powoda Gminy J. kwotę 200,00 zł (dwieście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 240,00 zł dwieście czterdzieści złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego SSR Magdalena Tyrakowska Sygn. akt I C 1218/15
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 5 listopada 2015r. powód Gmina J. wniósł o nakazanie pozwanej A. T., aby opuściła, opróżniła i wydała powódce lokal mieszkalny położony w J. przy ul. (...). W uzasadnieniu powód podniósł, iż pozwana bezumownie korzysta z lokalu mieszkalnego należącego do powoda. Ze względu na zwłokę w zapłacie czynszu oraz innych opłat za zajmowany lokal, pismem z dnia 17 listopada 2014r. powód wypowiedział wiążącą strony umowę najmu ze skutkiem na dzień 31 grudnia 2014r. jednocześnie wzywając pozwaną do uregulowania zaległości oraz opróżnienia i opuszczenia lokalu.
Pozwana nie opuściła zajmowanego lokalu mieszkalnego i nie uregulowała zaległej należności (k.2-4). Pozwana A. T. na rozprawie dnia 3 marca 2016r. wniosła o pozostawienie jej w dotychczasowym lokalu socjalnym (k.56). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana A. T. była najemcą lokalu mieszkalnego położonego w J. przy ul. (...). W związku z powyższym była obowiązana ponosić na rzecz wynajmującego należności z tytułu czynszu i opłat niezależnych od właściciela. (dowód: umowa najmu z dnia 30.11.2011r. k.7-8, zeznania pozwanej A.
T. k. 56v, umowa o zarządzanie nieruchomościami z dnia 31.12.2014r. wraz z wykazem budynków k.17-31,58-63) Pismem z dnia 16 września 2014r. powód poinformował pozwaną, iż zaległość z tytułu czynszu i innych opłat za zajmowany lokal socjalny osiągnęła na dzień 31 sierpnia 2014r. kwotę 630,30zł. W piśmie wyznaczono pozwanej dodatkowy miesięczny termin do zapłaty zaległych należności oraz poinformowano, iż w przypadku niewywiązania się z obowiązku powódka wypowie stosunek najmu, co może skutkować koniecznością wystąpienia do Sądu z pozwem o eksmisję.
Na koniec października 2014r. zadłużenie pozwanej powiększyło się do kwoty 724,76zł. Pismem z dnia 17 listopada 2014r., doręczonym pozwanej dnia 20.11.2014r., powód wypowiedział pozwanej umowę najmu zajmowanego lokalu mieszkalnego, wskazując jako przyczynę pozostawanie w zwłoce z zapłatą czynszu oraz innych opłat za zajmowany lokal. Powód wezwał jednocześnie pozwaną do opróżnienia i wydania lokalu i poinformował, że w przypadku nie opuszczenia lokalu pozwana będzie zobowiązana do opłacania odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu w wysokości 100% czynszu. (dowód: pismo powoda z dnia 16.09.14r. wraz z potwierdzeniem nadania k.32-33, wypowiedzenie wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru k.34-35, analiza konta lokatora k.36-37) Pozwana A.
T. figuruje w ewidencji osób bezrobotnych od 5 listopada 2014r. do chwili obecnej, bez prawa do zasiłku. Korzystała w okresie ostatnich 12 miesięcy ze świadczeń z opieki społecznej. Otrzymuje zasiłek celowy na zakup żywności, prądu i okresowy z powodu bezrobocia. Nie ma nikogo na utrzymaniu, w lokalach socjalnych mieszka od 1980r., wczesniej przebywala w schronisku dla bezdomnych. Lokal socjalny, który dotychczas zajmuje składa się z jednego pomieszczenia o powierzchni 13,00m 2, jest wyposażony jedynie w instalację elektryczną, wodę i ogrzewanie.
Łazienka jest wspólna, na korytarzu. Ma do odrobienia 42 godziny w Szkole Nr 2 w J., na stanowisku sprzątaczki, w ramach kontraktu z MGOPS-em i delkaruje spłate zadłużenia po 100,00zł. (dowód: zaświadczenie PUP w J. z dnia 02.02.2016r. k.53, informacja MGOPS w J. z dnia 05.02.2016r. k.48-52, zeznania pozwanej A. T. k.56v)
Sąd zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 659§ 1 k.c. świadczeniem, które obciąża najemcę jest zapłata wynajmującemu umówionego czynszu. Oprócz obowiązku zapłaty czynszu, pozwaną obciążał również obowiązek uiszczania tzw. opłat niezależnych od właściciela wymienionych w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 71, poz. 733 ze zm.) - dalej u.o.p.l. Pozwana dopuściła do powstania zaległości w opłatach w wysokości wskazanej w piśmie powódki z dnia 16 września 2014r.
W odniesieniu do żądania eksmisji należy odwołać się do treści art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. Nr 71, poz. 733 ze zm.) - dalej u.o.p.l., który upoważnia wynajmującego do wypowiedzenia stosunku prawnego nie później niż miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego jeżeli lokator jest w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.
Przy tym w myśl art. 11 ust. 1 u.o.p.l., wypowiedzenie powinno być pod rygorem nieważności dokonane na piśmie oraz określać przyczynę wypowiedzenia. Poczynione ustalenia faktyczne prowadzą do wniosku, że powód zachował wszelkie rygory określone w art. 11 ust. 1 i 2 u.o.p.l., zatem dokonane wypowiedzenie umowy należy uznać za skuteczne. Bieg terminu wypowiedzenia rozpoczął się dnia 30 listopada 2014r. i zakończył w dniu 31 grudnia 2014r. W związku z powyższym poczynając od dnia 1 stycznia 2015r. pozwana zajmuje sporny lokal bez tytułu prawnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 675§1 k.c. orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku. Z uwagi na fakt, że pozwana była wcześniej uprawniona w oparciu o stosunek najmu do zajmowania lokalu, którego dotyczy orzeczenie eksmisyjne, miała więc status lokatora w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 u.o.p.l. Tytułem takim jest także umowa o odpłatne używanie lokalu socjalnego, zawarta na czas określony. W związku z tym należało rozważyć uprawnienie pozwanej do otrzymania lokalu socjalnego (por. wyrok SN z dnia 5 kwietnia 2013r. III CZP 11/13).
Art. 14 ust. 3 u.o.p.l. stanowi, iż Sąd orzeka o tym uprawnieniu, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez osoby eksmitowane z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną. Instytucja lokalu socjalnego jest formą pomocy publicznej świadczonej osobom nieporadnym, znajdującym się w szczególnie trudnej sytuacji majątkowej. Pozwana A. T. utrzymuje się z pomocy opieki społecznej. Nie posiada innych źródeł dochodu. Nie ma nikogo na utrzymaniu, mieszka sama. Otrzymywane zasiłki nie pozwolą jej na wynajęcie lokalu na wolnym rynku i utrzymanie go, bowiem ceny wynajmu kształtują się na poziomie minimum 600,00zł miesięcznie.
Powyższe okoliczności przemawiają za przyznaniem pozwanej uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego. Wobec powyższego należało orzec jak w pkt 2 sentencji. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98§ 1 i 3 k.p.c. Na koszty, których zwrot należy się powodowi jako wygrywającemu sprawę, składa się opłata od pozwu w wysokości 200,00zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika ustalone przy zastosowaniu stawek określonych w §9 pkt 1 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych praz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r. poz. 490) w wysokości 240,00zł. /-/ M.
Tyrakowska