Court dismisses debtor's appeal regarding enforcement actions due to missed statutory deadlines and improper service. The appeal is rejected because the debtor failed to file objections within the required time limits. The court rules that service to the adult household head constitutes valid notification. The decision upholds the lower court's rejection of the debtor's claims. The appeal is dismissed as the debtor did not meet procedural requirements. The court finds no merit in the debtor's arguments regarding service or deadlines. The judgment confirms the enforcement actions were procedurally correct. The debtor's failure to act within time limits is the decisive factor. The court applies strict interpretation of enforcement procedural deadlines. The outcome favors the creditor due to the debtor's procedural errors.

Sygnatura akt II Cz 207/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2016r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Anatol Gul Sędziowie SO Jerzy Dydo SO Agnieszka Terpiłowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela (...) Bank S.A. w W. przeciwko dłużnikowi A. P. w przedmiocie skargi dłużnika na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku H. S., sygn. akt Km 2963/14 na skutek zażalenia dłużnika A. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 2 grudnia 2016r., sygn. akt I Co 2257/15 postanawia: oddalić zażalenie. (...)

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015r. Sąd Rejonowy w Kłodzku: I. odrzucił wniosek dłużniczki o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynność Komornika Sądowego przy Sadzie Rejonowym w Kłodzku H. S. w sprawie Km 2963/14 w przedmiocie opisu i oszacowania nieruchomości objętej księgą wieczystą (...); II. odrzucił skargę dłużniczki na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku H. S. w sprawie Km 2963/14 w przedmiocie opisu i oszacowania nieruchomości objętej księgą wieczystą (...); III. oddalił skargę dłużniczki na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku H.

S. w sprawie Km 2963/14 w przedmiocie obwieszczenia o terminie pierwszej licytacji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sad pierwszej instancji wskazał, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynność komornika podlegał odrzuceniu. Na podstawie akt egzekucyjnych Sąd pierwszej instancji ustalił, iż zawiadomienie z dnia 11 maja 2015r. o terminie oględzin nieruchomości dłużniczki zostało podjęte przez dorosłego domownika - T. P. matkę dłużniczki w dniu 15 maja 2015r. Okoliczność, że dłużniczka nie podjęła osobiście w/w przesyłki nie mogła stanowić podstawy do przyjęcia, że korespondencję doręczono w sposób wadliwy.

Dłużniczka nie uprawdopodobniła, iż przesyłka ta nie została przekazana. Z akt egzekucyjnych wynikało, iż T. P. podejmowała również przesyłki dla męża dłużniczki – W. P. i nie jest kwestią przypadku czy omyłki doręczyciela, że korespondencję adresowaną do dłużniczki przekazywał właśnie tej osobie. Stosownie do treści art. 138 § 1 k.p.c. doręczenie dorosłemu domownikowi jest doręczeniem skutecznym. Wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynności komornika dłużniczka w żaden sposób nie wykazała, iż osoba, która podjęła adresowaną do niej przesyłkę nie jest dorosłym domownikiem.

Podniosła jedynie, iż podpis widniejący na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zawiadomienia o terminie opisu i oszacowania nie został złożony przez nią, przez jej męża siostrę męża ani małoletnie dzieci. Wskazała jedynie, iż w związku z powyższym nie została prawidłowo powiadomiona o tej czynności. W ocenie Sądu pierwszej instancji dłużniczka w żaden sposób nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających jej wniosek, w szczególności nie wykazała, że uchybiła terminowi bez własnej winy. Co więcej dłużniczka nie podała, kiedy dowiedziała się do terminie czynności egzekucyjnej oraz czy ustaliła co się stało z przesyłką nadana przez komornika.

Okoliczność że dłużniczka nie podjęła osobiście przesyłki nie świadczy o tym że treść przesyłki nie była jej znana. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 171 k.p.c. Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek dłużniczki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opis i szacowanie. Wobec nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, skargę na czynności komornika w przedmiocie opisu i oszacowania należało zgodnie z art. 767 3 k.p.c. odrzucić jako spóźnioną, bowiem termin tygodniowy do wniesienia skargi upłynął w dniu 22 maja 2015r.

Na rozstrzygnięcie w przedmiocie obwieszczenia o terminie licytacji nie przysługuje środek odwoławczy, zatem Sąd pierwszej instancji odstąpił od sporządzenia uzasadnienia w tym zakresie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła dłużniczka zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie w całości. W ocenie skarżącej Sąd popełnił po raz kolejny błąd merytoryczny, T. P. nie jest domownikiem. Mieszka pod zupełnie innym adresem – ul. (...) adres skarżącej to ul. (...). Listonosz nie doręczył skutecznie korespondencji i nie miał prawa dostarczać korespondencji T.

P. pod zupełnie inny adres. Skarżąca stwierdziła, iż nie wie jak ma dowieść, że przesyłka nie została przekazana przez T. P.. To Sąd korzysta z takiego niesolidnego operatora pocztowego i to Sąd winien z urzędu wyjaśnić tę bulwersującą sprawę. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2016r. Sąd Rejonowy w Kłodzku odrzucił zażalenie dłużniczki co do pkt I i III zaskarżonego postanowienia z dnia 2 grudnia 2015r. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem z dnia 21 marca 2016r. przez Sąd Okręgowy w Świdnicy (sygn. akt II Cz 210/16) Sąd Okręgowy zważył:

Zażalenie w części jakiej nie zostało odrzucone tj. co do pkt II zaskarżonego postanowienia z dnia 2 grudnia 2015r. podlegało oddaleniu. Zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, iż skarga na czynność komornika w przedmiocie opisu i oszacowania podlegała odrzuceniu z uwagi na jej wniesienie po upływie przewidzianego terminu. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i w konsekwencji samą skargę odrzucił jako wniesioną po terminie. Zawiadomienie o terminie czynności oględzin jako czynności przygotowującej opis i oszacowanie nieruchomości z dnia 11 maja 2015r., jak wynika z akt prowadzonych przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku H.

S. pod sygn. akt Km 2963/14, zostało doręczone dorosłemu domownikowi dłużnika (karta 109-110). Doręczyciel odnotował, iż w dniu 15 maja 2015r. przesyłka została doręczona T. P. – dorosłemu domownikowi dłużnika. Czynność opisu i oszacowania została dokonana w dniu 25 czerwca 2015r. Dłużniczka nie była obecna przy tej czynności (karta 129). W dniu 11 września 2015r. dłużniczka przesłała do Sądu skargę na czynność komornika sądowego tj. na czynność opisu i oszacowania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku dłużniczka wskazała, iż nie wiedziała o terminie opisu i oszacowania. Z dokumentów jakie dłużniczka otrzymała w dniu 8 września 2015r. w jej ocenie wynika, iż nie była prawidłowo powiadomiona o terminie opisu i oszacowania. Należy wskazać, iż z akt komorniczych wynika, iż w dniu 8 września 2015r. dłużniczka otrzymała „operat szacunkowy nieruchomości (...), protokół opisu i oszacowania, kserokopię zawiadomienia o terminie opisu i oszacowania opisu i szacowania wraz ksero potwierdzenia odbioru” (karta 180).

Jednakże ani z wniosku o przywrócenie terminu ani cytowanego potwierdzenia odbioru nie wynika, kiedy dłużniczka dowiedziała się o czynności opisu i oszacowania. Sam fakt odebrania powyższych dokumentów od komornika nie stanowi uprawdopodobnienia daty, w której dłużniczka dowiedziała się o zaskarżanej czynności komornika. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności powinien wskazywać na datę ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 169 § 1 k.p.c.). Ugruntowane pozostaje w orzecznictwie Sądu Najwyższego, iż w pierwszej kolejności rozważeniu podlega kwestia zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, czyli jego dopuszczalności.

Uznanie, iż termin nie został dochowany czyni zbędnym ustosunkowanie się do okoliczności mających świadczyć o merytorycznej zasadności tego wniosku ( por. postanowienie SN z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 712/00, Legalis, postanowienie SN z dnia 14 kwietnia 2010 r., III SZ 1/10, Legalis ). Dłużniczka obowiązana była uprawdopodobnić, iż dotrzymała tygodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Okoliczności, na jakie w tym zakresie dłużniczka wskazuje dotrzymania terminu nie uprawdopodobniają. Dłużniczka nie wskazuje, że nie wiedziała o dokonywanych czynnościach komornika, nie podała kiedy się o nich dowiedziała, i kiedy miała możliwość wniesienia skargi.

W tej sytuacji nie było potrzeby badania wniosku w kontekście art. 168 §1 k.p.c. ponieważ wina dłużniczki w uchybieniu terminu lub jej brak nie ma już znaczenia merytorycznego. Należy tylko dodać, iż braki w zakresie podstawowych przesłanek wniosku o przywrócenie terminu nie podlegają usunięciu a trybie art. 130 § 1 k.p.c. tj. Sąd nie jest obowiązany do wzywania strony o podanie powyższych okoliczności ( por. postanowienie SN z dnia 11 marca 1998 r. II UKN 558/97, Legalis). Wniosek zatem zasadnie został odrzucony przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 171 k.p.c. W konsekwencji odrzucenia wniosku skarga wniesiona w dniu 11 września 2015r. została wniesiona z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 950 k.p.c. Termin zaskarżenia opisu i oszacowania wynosi dwa tygodnie i liczy się od dnia jego ukończenia.

Zgodnie z protokołem opisu i oszacowania z dnia 25 czerwca 2015r. termin ten upłynął w dniu 9 lipca 2015r. Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, iż termin ten upłynął w dniu 22 maja 2015r. Jednakże powyższe błędne założenie nie miało wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia. Skarga została i tak złożona z przekroczeniem terminu i zasadnie o jej odrzuceniu orzekł Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 767 3 k.p.c. w pkt II zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. zażalenie podlegało oddaleniu. (...)