Legislator Case Law & Legislation
VI K 765/15 AI generated

Court sentenced drunk driver for recidivism with lifetime driving ban and fine.

Case Number VI K 765/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of driving under the influence while previously sentenced for a similar offense, imposing an eight-month prison term. The prosecution argued that the defendant's high blood alcohol levels and prior record demonstrated significant danger to public safety. The court upheld the conviction and enhanced penalties, including a lifetime driving ban, to ensure general and special prevention of crime.

Legislator headnote

AI generated

Art. 178a § 4 k.k.; Art. 42 § 3 k.k.; Art. 43a § 2 k.k.; Art. 335 § 1 k.p.k.; Art. 624 § 1 k.p.k. - A repeat offender driving under the influence shall be sentenced to imprisonment and granted a lifetime driving ban to ensure effective crime prevention and proportional punishment.

Keywords

AI generated
drunk driving recidivism lifetime driving ban criminal punishment public safety alcohol concentration criminal procedure financial penalty

Cited Legislation

AI generated
Art. 178a § 4 k.k.
akt VIK 962/12 za czyn z art. 178a§4 kk, którym to orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4 to jest o czyn z art.
Art. 42 § 3 k.k.
Na podstawie art. 42§3 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.
Art. 43a § 2 k.k.
Na podstawie art. 43a§2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych zobowiązując oskarżonego do uiszczenia jej na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Art. 335 § 1 k.p.k.
178a§4 kk wymierzył karę 8 miesięcy pozbawienia wolności jako kary w pełni realizującej wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej oraz sprawiedliwej odpłaty, uwzględniając w tym zakresie wniosek złożony w trybie art. 335§1 kpk.
Art. 624 § 1 k.p.k.
335§1 kpk, a dalej orzeczenie o zwolnieniu oskarżonego, nieposiadającego majątku, bezrobotnego i utrzymującego się z prac dorywczych, od ponoszenia kosztów sądowych znajduje uzasadnienie w przepisie art. 624§1 kpk.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI K 765/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy, VI Wydział Karny w Kłodzku w składzie: Przewodniczący: SSR Mirosław Irzycki Protokolant: Robert Nowakowski po rozpoznaniu dnia 21 stycznia 2015 roku sprawy karnej G. R., ur. (...) w O. syna M. i M. zd. L. oskarżonego o to, że: w dniu 24 października 2015 roku w R., woj. (...), kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem I badanie – 0,78 mg/l, II badanie – 0,76 mg/l, III badanie – 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 12 lutego 2013 roku, sygn. akt VIK 962/12 za czyn z art. 178a§4 kk, którym to orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4 to jest o czyn z art. 178a§4 kk I.

Oskarżonego G. R. uznaje za winnego tego, że w dniu 24 października 2015 roku w R., województwa (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, I badanie – 0,78 mg/l, II badanie – 0,76 mg/l, III badanie – 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 12 lutego 2013 roku (sygn. akt VIK 962/12) za czyn określony art. 178a§4 kk, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i którym orzeczono również środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4, to jest popełnienia czynu wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art. 178a§4 kk i za to na podstawie art. 178a§4 kk wymierza karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.

II. Na podstawie art. 42§3 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. III. Na podstawie art. 43a§2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych zobowiązując oskarżonego do uiszczenia jej na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. IV. Zwalnia oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając wydatki poniesione w sprawie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VI K 765/15

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 24 października 2015 roku, około godziny 20.50 w R., na drodze publicznej, na wysokości posesji nr (...), funkcjonariusz policji z Komisariatu Policji w L. S. B. i Strażnik Miejski K. S. (1) zatrzymali do kontroli drogowej oskarżonego G. R. prowadzącego samochód osobowy marki F. (...) o nr rej. (...), nie posiadającego tablicy rejestracyjnej. Razem z oskarżonym samochodem jako pasażer jechał jego znajomy K. S. (2), który znajdował się w stanie nietrzeźwości. dowód: wyjaśnienia oskarżonego G.

R. – karta 12-13 akt sprawy, notatka urzędowa z przeprowadzonej kontroli drogowej z dnia 24 października 2015 roku – karta 1 akt sprawy, protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym – karta 2 akt sprawy. Oskarżony G. R., od którego wyczuwalną była woń alkoholu, poddany został przez zatrzymujących go do kontroli drogowej funkcjonariusza policji i funkcjonariusza Straży Miejskiej badaniu urządzeniem elektronicznym do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu, a to alcosensorem IV, i badanie to przeprowadzone o godzinie 21.00, 21.15 i 21.30 dnia 24 października 2015 roku wykazało odpowiednio zawartość 0,78 mg/l, 0,76 mg/l i 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Oskarżony prowadził wówczas ten pojazd mechaniczny nie posiadający aktualnych badan technicznych, nie posiadając aktualnej polisy OC, jak również nie posiadając prawa jazdy i uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych. dowód: wyjaśnienia oskarżonego G. R. – karta 12-13 akt sprawy, protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym – karta 3 akt sprawy, świadectwo wzorcowania – karta 4 akt sprawy, notatka urzędowa z przeprowadzonej kontroli drogowej z dnia 24 października 2015 roku – karta 1 akt sprawy.

Oskarżony G. R. był już wielokrotnie karany sądownie, a to dwukrotnie za występki określone art. 178a§1 kk, na karę pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania oraz na karę izolacyjną, za występek określony art. 178a§4 kk na karę izolacyjną, dwukrotnie za występki określone art. 244 kk na kary pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia ich wykonania oraz za występki określone art. 190§1 kk i art. 216§1 kk w zw. z art. 11§2 kk, art.245 kk, art. 216§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę łączną pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania, dowód: dane o karalności – karta 9-10 akt sprawy, odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 23 lipca 2013 roku (sygn. akt II K 252/13) – karta 5 akt sprawy.

Oskarżony do winy przyznał się i wyjaśniając w toku postępowania przygotowawczego (karta 12-13 akt sprawy) podał, że w dniu 24 października 2015 jechał samochodem marki F. (...), go osobiście prowadząc, i razem z nim jechał kolega jego o imieniu K.. Podał również oskarżony, że samochodem tym jechał z T. do R. po alkohol, gdzie też został zatrzymany do kontroli drogowej, też podając, że przed podjęciem jazdy samochodem tym wypił 8-9 piw. . Sąd zważył co następuje. W kontekście zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego G.

R. odnośnie popełnienia zarzucanego i przypisanego mu czynu, a wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art. 178a§4 kk jest niewątpliwą i niepodlegającą kwestionowaniu, i czego potwierdzeniem są i wyniki badania oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, wykazujące w sposób niewątpliwy, że oskarżony w okresie krytycznym znajdował się w stanie nietrzeźwości w pojęciu definiowanym przepisem art. 115§16 pkt 2 kk, i w takim też stanie prowadził on pojazd mechaniczny, zwłaszcza, że oskarżony do winy przyznał się i wyjaśniając podał okoliczności jego popełnienia i to jego przyznanie się znajduje pełne potwierdzenie właśnie w zebranym w przedmiotowej sprawie materiale dowodowym.

Dalej też stwierdzić należy, że oskarżony wielokrotnie karany sądownie, też za czyny podobne, również wcześniej był prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 12 lutego 2013 roku (sygn. akt VI K 962/12), za czyn określony art. 178a§4 kk, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz którym to orzeczeniem orzeczono także środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4, i tą orzeczoną karę pozbawienia wolności odbył on w okresie od dnia 06 grudnia 2012 roku do dnia 12 lutego 2013 roku, z odbycia pozostałej kary będąc warunkowo przedterminowo zwolnionym na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 23 stycznia 2014 roku (sygn. akt V Kow 3968/13/wz) – (karta 8 akt sprawy).

Dla bytu występku określonego art. 178a§4 kk bez znaczenia jest fakt, z jakiego powodu znajdujący się w stanie nietrzeźwości pojazd mechaniczny prowadzący, jazdę pojazdem takim podejmuje oraz jaki odcinek drogi publicznej zamierzał przejechać i jaki faktycznie przejechał oraz jaki rodzaj alkoholu i w jakiej ilości spożywał oraz kiedy, a decydującym i rozstrzygającym jest jedynie fakt prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie takim, co w przedmiotowej sprawie, co ponownie podnieść należy, nie jest kwestionowane i również przez oskarżonego, gdyż wyjaśniając potwierdził on ustalony w tym zakresie stan faktyczny.

Wskazać należy również w kontekście powyższego, że ustawodawca penalizując czyn określony art. 178a§4 kk niewątpliwe miał i w swej intencji prawną eliminację uczestników ruchu drogowego, też tych już karanych prawomocnie za czyny polegające na prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości, i którzy właśnie znajdując się tym w stanie nietrzeźwości, ruch ten mieliby zdestabilizować, czy też zagrozić bezpieczeństwu tego ruchu, również tego odbywającego się przede wszystkim pojazdami mechanicznymi, i niewątpliwym oraz niepodlegającym kwestionowaniu jest fakt, że nietrzeźwi prowadzący pojazdy mechaniczne stanowią realne zagrożenie dla uczestników ruchu drogowego, ich zdrowia i życia, a także pieszych, i czyny te są również często, a wręcz nagminnie popełniane, a nadto także podnieść należy, że oskarżony prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości nie zadośćuczynił kategorycznemu i bezwarunkowemu zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości, a zawartemu w przepisie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku (Dz.

U. z 2012 roku, Nr 1137) prawo o ruchu drogowym, i oskarżony łamiąc ten bezwzględny i bezwarunkowy zakaz zdyskwalifikował się jako kierowca oraz także również jako uczestnik ruchu drogowego, a który ponadto prowadził pojazd mechaniczny na drodze publicznej o znacznym natężeniu ruchu pojazdów oraz pieszych, nadto pojazdu niedopuszczonego do ruchu na drogach publicznych, co też wynika to z wyjaśnień oskarżonego. Ta nonszalancja i brak poszanowania dla obowiązków ciążących na prowadzących pojazdy mechaniczne przez oskarżonego znajduje logiczne potwierdzenie i uzasadnienie tylko we wcześniej spożytym przez niego alkoholu, a i poczuciem bezkarności, i dalej odnosząc się do stwierdzonego u oskarżonego stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu, to należy przyjąć w pełni uzasadniony pogląd o znacznym ograniczeniu cech psychomotorycznych oskarżonego jako kierowcy pojazdu mechanicznego.

W tej sytuacji wobec powyższego Sąd uznał oskarżonego G. R. za winnego tego, że w dniu 24 października 2015 roku w R., województwa (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, I badanie – 0,78 mg/l, II badanie – 0,76 mg/l, III badanie – 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 12 lutego 2013 roku (sygn. akt VIK 962/12) za czyn określony art. 178a§4 kk, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i którym orzeczono również środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4, to jest popełnienia czynu wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art. 178a§4 kk i za to na podstawie art. 178a§4 kk wymierzył karę 8 miesięcy pozbawienia wolności jako kary w pełni realizującej wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej oraz sprawiedliwej odpłaty, uwzględniając w tym zakresie wniosek złożony w trybie art. 335§1 kpk.

Sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżony był już wielokrotnie karany sądownie, też za czyny podobne, a także fakt, że przestępstwo przypisane oskarżonemu cechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości i jako nagminnie popełniany jest również realnym zagrożeniem bezpieczeństwa ruchu drogowego. Podnieść także należy, że oskarżony w okresie krytycznym przewoził prowadzonym przez siebie samochodem osobowym pasażera, też będącego w stanie nietrzeźwości, sam znajdując się w stanie znacznego upilstwa alkoholowego, i jechał on drogą publiczną o znacznym natężeniu ruchu pojazdów mechanicznych i to w dodatku pojazdem nienadającym się technicznie do poruszania drogami publicznymi, jadąc nadto wówczas w celu zakupienia alkoholu.

Fakty te i okoliczności zadecydowały również o zakresie orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, i który Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 42§3 kk oraz środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 złotych orzeczonego z kolei na podstawie przepisu art. 43a2 kk, również realizujących wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej oraz sprawiedliwej odpłaty, też w tym zakresie uwzględniając wniosek złożony w trybie art. 335§1 kpk, a dalej orzeczenie o zwolnieniu oskarżonego, nieposiadającego majątku, bezrobotnego i utrzymującego się z prac dorywczych, od ponoszenia kosztów sądowych znajduje uzasadnienie w przepisie art. 624§1 kpk.