Legislator Case Law & Legislation
III Ca 1529/15 AI generated

Appeal dismissed; court rejected claim of undisclosed gifts and upheld mandatory mortgage security.

Case Number III Ca 1529/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal against a district court's partition judgment and mandatory mortgage order. The appellant argued that undisclosed gifts to a third party should be considered, but the court found no evidence to quantify these transfers. Consequently, the court ruled that the appellant failed to prove the existence of the alleged gifts and that the security measure was necessary to prevent the appellant from disposing of the property.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 k.p.c.; Art. 730 § 2 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the appellant fails to prove facts contradicting the lower court's findings, and a mandatory mortgage remains valid when the appellant's low income and property status make enforcement of a debt payment impossible without security.

Keywords

AI generated
partition of estate mandatory mortgage undisclosed gifts appellate review burden of proof enforcement security property rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 730 § 2 k.p.c.
Art. 385 k.p.c.
Mając wszystko powyższe na względzie Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c., oddalił apelację jako bezzasadną.
Art. 520 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. Na koszty poniesione przez uczestnika postępowania złożyło się wynagrodzenie jego pełnomocnika w osobie adwokata, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust.
§ 2 ust. 1 i 2, § 6 ust. 6 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art 6 k.c
Zgodnie zaś z art 6 k.c.
art. 232 k.p.c
Powyższe znajduje odzwierciedlenie w art. 232 k.p.c.
art. 7301 § 2 k.p.c
art. 385 k.p.c
Mając wszystko powyższe na względzie Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c., oddalił apelację jako bezzasadną.
art. 520 § 3 k.p.c
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Ca 1529/15

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 29 maja 2015 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi:

1. ustalił, że w skład majątku wspólnego małżonków W. H. i H. H. (1) wchodzi nieruchomość gruntowa, położona w Ł. przy ul. (...) (dawniej ul. (...) / Czereśniowa), obejmująca działki o numerach ewidencyjnych (...) (dawniej nr 126), dla której prowadzona jest księga wieczysta o numerze (...) - o wartości 475.000 zł;

2. ustalił, że w skład spadku po W. H., zmarłym w dniu 14 grudnia 1990 roku, wchodzi udział wynoszący 1/2 w majątku opisanym w punkcie 1;

3. dokonał podziału majątku opisanego w punkcie 1 i działu spadku opisanego w punkcie 2, w ten sposób, że: a. prawo własności nieruchomości opisanej w punkcie 1 przyznał na wyłączną własność R. K., b. zasądził od R. K. na rzecz D. H. kwotę 79.166,66 zł tytułem spłaty, płatnej jednorazowo w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia, z odsetkami ustawowymi w razie uchybienia terminowi płatności;

4. ustanowił na nieruchomości opisanej w punkcie 1 postanowienia hipotekę przymusową w kwocie 79.166,66 zł celem zabezpieczenia spłaty zasądzonej od R. K. na rzecz D. H. w punkcie 3 litera b postanowienia, oraz orzekł o kosztach procesu. Powyższe postanowienie w zakresie punktu 3.b., tj. rozstrzygnięcia o wysokości spłaty oraz punktu 4, tj. zabezpieczenia zasądzonej spłaty zaskarżył apelacją wnioskodawca, wnosząc o zmianę postanowienia w tym zakresie poprzez przyznanie udziału w nieruchomości bez spłat na rzecz D. H. i o oddalenie wniosku o zabezpieczenie. W uzasadnieniu apelujący wskazał, że Sąd Rejonowy nie uwzględnił darowizn dokonanych przez W. i H. H. (1) na rzecz J. H., ich syna, a ojca uczestnika postępowania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jest niezasadna. Jedyny zarzut apelującego sprowadza się do zakwestionowania stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia w sprawie, z uwagi na jego braki w zakresie ustalenia okoliczności dokonania przez W. i H. H. (1) darowizn na rzecz J. H., ich syna, a ojca uczestnika postępowania. Zdaniem apelującego, z zeznań świadków I. S. i S. H. wynika, że J. H. otrzymał w darowiźnie dwa samochody, tj. moskwicza i s. oraz pieniądze na mieszkanie w blokach i całe jego wyposażenie. Jednocześnie, apelujący przyznał, że nie wie ile dokładnie spadkodawcy dali pieniędzy, ale jest możliwe ustalenie wartości ww. rzeczy i w ten sposób udowodnienie wysokości darowizn, o co wnosił apelujący w postępowaniu.

Powyższe argumenty apelującego stanowią, zdaniem Sądu Okręgowego, wyłącznie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego. Odpowiadając na tak postawiony zarzut, można w istocie przytoczyć trafną argumentację Sądu Rejonowego, że wprawdzie na podstawie zeznań apelującego (wnioskodawcy) oraz świadków I. S., S. H. i J. M., Sąd Rejonowy ustalił, że W. i H. małżonkowie H. pomagali finansowo J. H., to jednak zeznania te, ani żadne inne dowody zgromadzone w sprawie nie pozwoliły poczynić w tym zakresie ustaleń dalej idących.

Apelujący nie przedstawił żadnych dowodów pozwalających na ustalenie faktu dokonania ww. darowizn. Zgodnie zaś z art 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w art. 232 k.p.c. który stanowi, że strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W szczególności brak jest jakichkolwiek dowodów, nawet jeśli uznać, że fakt taki miał miejsce, na to w jakiej części W. i H. małżonkowie H. uczestniczyli w pokryciu wkładu mieszkaniowego w związku z przydzieleniem G.

H. spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Odnosząc się do darowizny środków pieniężnych na zakup samochodów marki M. i S., należy wskazać, że świadek I. S. potwierdził, że państwo H. W. i H. kupili J. i G. samochód marki M. (...) w czasie, gdy mieszkali oni jeszcze przy ul. (...). Nie wiadomo jednak ostatecznie, co przyznał sam apelujący, czy W. i H. małżonkowie H. kupili synowi samochód, czy też przekazali pieniądze na zakup, a jeśli tak, czy sfinansowali go w całości, czy w części. Brak również dowodów na to, czy auta Moskwicz i S. były kupione nowe, czy używane, nie znany jest też rok produkcji żadnego z nich ani dokładny rok zakupu.

Brak również w materiale dowodowym jakichkolwiek podstaw, by ustalić, w jakiej kwocie W. i H. małżonkowie H. partycypowali w kosztach urządzenia mieszkania swojego syna. Żadna z zeznających w sprawie osób nie była nadto w stanie określić, jakie przedmioty urządzenia domowego zostały zakupione z przekazanych przez rodziców środków. Wobec tego, że przedmiotem darowizn dokonanych przez W. i H. H. (1) na rzecz J. H. - wedle twierdzeń apelującego - były środki pieniężne, jak również w braku dowodów pozwalających ustalić na co w istocie środki te zostały przeznaczone, oddaleniu podlegał wniosek R.

K. o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych celem wyceny przedmiotu darowizn na rzecz J. H.. Przeprowadzenie tego dowodu było – w powyższym stanie rzeczy – nie tylko bezprzedmiotowe, lecz również niewykonalne. Reasumując, nie budzi żadnych wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie apelujący nie udowodnił jakichkolwiek darowizn na rzecz J. H.. Z tej przyczyny, nie mogło zostać uwzględnione żądanie apelującego zaliczenia wskazanych przez niego darowizn na schedę spadkową. Odnosząc się zaś do zaskarżonej części rozstrzygnięcia o zabezpieczeniu zasądzonej spłaty poprzez ustanowienie na przedmiotowej nieruchomości hipoteki przymusowej w kwocie 79.166,66 zł celem zabezpieczenia spłaty zasądzonej od R.

K. na rzecz D. H., Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do jego uchylenia, tym bardziej, że apelujący nie przedstawił żadnych w tym zakresie zarzutów ani twierdzeń. Zważywszy na niski poziom dochodów apelującego i znaczną w porównaniu do tychże wysokość spłaty, brak możliwości zwiększenia dochodów w najbliższym czasie, jak również zważywszy na okoliczność, że nieruchomość przy ul. (...) w Ł. stanowi główny składnik majątku apelującego, Sąd Rejonowy zasadnie uwzględnił wniosek uczestnika o zabezpieczenie spłaty przez ustanowienie na przedmiotowej nieruchomości hipoteki przymusowej w kwocie odpowiadającej wysokości spłaty.

W okolicznościach niniejszej sprawy brak zabezpieczenia mógłby poważnie utrudnić lub uniemożliwić wykonanie postanowienia działowego (art. 7301 § 2 k.p.c.) tym bardziej, że na podstawie niniejszego postanowienia apelujący będzie mógł ujawnić siebie jako jedynego właściciela nieruchomości w księdze wieczystej na nowej podstawie prawnej i wnosić o wykreślenie ostrzeżenia o niezgodności ujawnionego w księdze wieczystej stanu prawnego z rzeczywistym stanem prawnym, a następnie nieruchomością swobodnie dysponować. Mając wszystko powyższe na względzie Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c., oddalił apelację jako bezzasadną.

O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. Na koszty poniesione przez uczestnika postępowania złożyło się wynagrodzenie jego pełnomocnika w osobie adwokata, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 1 i 2, § 6 ust. 6 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 490).