Court grants agricultural disability pension by correcting start date to claim submission, noting no liability for missing onset date.
Legislator summary
AI generatedThe court reversed the Social Security Fund's decision to deny an agricultural disability pension, granting the claimant rights from December 2012 to July 2015. The claimant argued the disease onset occurred before the Social Inspector's decision date, which the Fund had incorrectly used as the start of the disability period. The court ruled that the Fund was not liable for failing to establish the exact onset date because the medical documentation was incomplete at the time of the initial denial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.; Art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The social security body is not liable for failure to determine the exact onset date of occupational disability when medical evidence was insufficient at the time of the initial decision, provided the disability existed at the time of the claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III U 416/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2013r. Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ostrołęce Wydział III w składzie: Przewodnicząca: SSO Bożena Bielska Protokolant: sekr. sądowy Ewelina Asztemborska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2013r. w O. sprawy z odwołania K. O. przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy w związku z rolniczą chorobą zawodową na skutek odwołania K. O. od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 1 lutego 2013 r. nr GIW- (...) orzeka:
1. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje K. O. prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w związku z rolniczą chorobą zawodową na okres od 01 grudnia 2012 roku do 31 lipca 2015 roku, 2. stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
UZASADNIENIE
W dniu 7.02.2013r. K. O. złożył odwołanie od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 1.02.2013r., którą odmówiono mu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. W uzasadnieniu podniósł, że KRUS niesłusznie jako początek choroby zawodowej przyjmuje datę decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego, bowiem choroba zawodowa powstała u niego wcześniej, niż to przyjął organ rentowy. W odpowiedzi na odwołanie Prezes KRUS wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że odwołujący złożył w dniu 2.01.2013r. wniosek o ustalenie uprawnień do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową.
W toku postępowania lekarz orzecznik uznał odwołującego za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym do stycznia 2014r. oraz orzekł, iż niezdolność ta pozostaje w związku z chorobą zawodową. Prezes KRUS wskazał również, że Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. decyzją z dnia 21.12.2012r. stwierdził u odwołującego chorobę zawodową, ale nie podał daty jej powstania, dlatego lekarz orzecznik i organ rentowy za datę jej powstania przyjął datę wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O.. Ponieważ wnioskodawca był ubezpieczony w okresie od 14.12.1993r. do 11.07.2011r., w dacie wydania w/w decyzji nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników, dlatego zaskarżoną decyzją z dnia 1.02.2013r. odmówiono mu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową.
Sąd ustalił i zważył co następuje:
Z akt rentowych wynika, że K. O. w dniu 6.06.2011r. złożył w KRUS wniosek o przyznanie mu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy. Po jego rozpoznaniu decyzją z dnia 11.07.2011r. Prezes KRUS przyznał odwołującemu prawo do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy na okres od 1.06.2011r. do 31.07.2013r. K. O. w dniu 21.12.2012r. złożył w KRUS wniosek o przyznanie mu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową (k. 8a.r.). W toku rozpoznawania tego wniosku organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie lekarskie przez lekarza orzecznika, który w orzeczeniu z dnia 21.01.2013r. uznał odwołującego za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym do stycznia 2014r. oraz orzekł, iż niezdolność ta pozostaje w związku z chorobą zawodową.
Jako datę powstania tej niezdolności przyjął datę wydania decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. o stwierdzeniu u odwołującego choroby zawodowej, tj. datę 21.12.2012r. Ponieważ wnioskodawca był ubezpieczony w KRUS w okresie od 14.12.1993r. do 11.07.2011r., w dacie wydania w/w decyzji nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników, dlatego zaskarżoną decyzją z dnia 1.02.2013r. odmówiono mu prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową. K. O. złożył odwołanie od tej decyzji podnosząc, że KRUS niesłusznie jako początek choroby zawodowej przyjmuje datę decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego, bowiem choroba zawodowa powstała u niego wcześniej, niż to przyjął organ rentowy.
W ocenie Sądu odwołanie od decyzji ZUS z dnia 1.02.2013r. jest zasadne. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników renta rolnicza z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:
1) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez wymagany okres, o którym mowa w ust. 2;
2) jest trwale lub okresowo całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym;
3) całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała w okresie podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu lub w okresach, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2, lub nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przepis art. 21 ust. 4 w/w ustawy stanowi zaś, że jeżeli całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym powstała wskutek rolniczej choroby zawodowej, warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uważa się za spełniony, jeżeli ubezpieczony posiada jakikolwiek okres ubezpieczenia emerytalno-rentowego, który obejmuje dzień zachorowania na rolniczą chorobę zawodową.
Za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym uważa się ubezpieczonego, który z powodu naruszenia sprawności organizmu utracił zdolność do osobistego wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym (art. 21 ust. 5). W świetle przytoczonych przepisów skuteczność odwołania K. O. zależała od ustalenia daty powstania jego choroby zawodowej i daty powstania całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wskutek rolniczej choroby zawodowej. Sąd na te okoliczności dopuścił dowód z opinii biegłej z zakresu pulmonologii celem wskazania, kiedy odwołujący zachorował na chorobę zawodową, wymienioną w decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego z 21.12.2012r., od kiedy odwołujący jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową, czy jest to niezdolność stała, czy okresowa i na jaki okres.
Biegła pulmonolog A. D., po przeprowadzeniu badania odwołującego i zapoznaniu się z dokumentacją medyczną, w tym dokumentacją uzyskaną przez Sąd w toku postępowania, rozpoznała u niego m.in. astmę oskrzelową i alergiczny wyprysk kontaktowy na skórze rąk i podudzi. Zdaniem biegłej odwołujący jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową od 08.12.2010r. Za początek choroby zawodowej przyjęła 2007r. i wskazała, że niezdolność istnieje nadal na okres 2 lat od daty wstrzymania świadczenia.
Biegła w uzasadnieniu wskazała, że K. O. choruje na astmę oskrzelową, uznaną za chorobę zawodową decyzją Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia 21.12.2012r. Biegła podniosła, iż choroba rozwijała się w latach 1993-2011 przez kontakt z alergenami zwierzęcymi i roślinnymi, występującymi w rolnictwie, co zostało potwierdzone ewidentnie testami. Analizując dokumentację ambulatoryjną lekarza rodzinnego od 2007r., jak również dokumentację medyczną z pobytów w oddziałach szpitalnych i klinicznych, w Klinice (...) w W. i w Klinice (...) Instytutu Medycyny Pracy biegła wskazała, iż pierwsze objawy choroby odnotowano u odwołującego w 2007r.
Stwierdzono wówczas nasilone zmiany skórne i początkowe objawy astmy, natomiast znaczne pogorszenie stanu zdrowia w związku z chorobą zawodową nastąpiło 8.12.2010r., kiedy to odwołujący był hospitalizowany. W ocenie biegłej dokumentacja medyczna pozwala uznać za początek choroby zawodowej 2007r., natomiast istotne pogorszenie nastąpiło 8.12.2010r. i od tego czasu należy uznać go całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym na okres 2 lat od daty wstrzymania świadczenia rentowego. Do powyższej opinii żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń.
W ocenie Sądu opinia biegłej pulmonolog A. D. może stanowić podstawę ustalenia daty powstania choroby zawodowej odwołującego i daty powstania niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową i tym samym podstawę rozstrzygnięcia. Wnioski przedmiotowej opinii są rzeczowe, spójne i logiczne. Biegła uwzględniła dane wynikające z badania odwołującego, stopień nasilenia stwierdzonych schorzeń oraz dane wynikające z dokumentacji medycznej, w tym uzyskanej przez Sąd z (...) Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P..
Zdaniem Sądu w oparciu o w/w opinię biegłej jako datę początkową całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową należy przyjąć dzień 8.12.2010r. W dacie tej K. O. podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników, dlatego spełnia wszystkie przesłanki do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową. Żadna ze stron nie kwestionowała daty początkowej i końcowej niezdolności, dlatego Sąd opierając się na opinii biegłej uznał K. O. za całkowicie niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową na okres od miesiąca złożenia wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową do 31.07.2015r.
Z opinii biegłej wynika, iż odwołujący jest całkowicie niezdolny do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową nieprzerwanie od 8.12.2010r. co oznacza, iż był niezdolny również w dacie składania wniosku o tę rentę, tj. w dniu 21.12.2012r. Z opinii wynika też, że jako datę końcową niezdolności biegła przyjęła 31.07.2015r. W opinii wskazała bowiem, iż niezdolność istnieje nadal na okres 2 lat od daty wstrzymania świadczenia. Ponieważ odwołujący w dacie wydawania zaskarżonej decyzji pobierał rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym z ogólnego stanu zdrowia, przyznaną mu do 31.07.2013r. należy uznać, iż 2 lata wskazywane przez biegłą i liczone od 1.08.2013r. kończą się w dniu 31.07.2015r.
Z opinii wynika również, że całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową istnieje nieprzerwanie od 3.12.2010r. do 31.07.2015r. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję ZUS z dnia 1.02.2013r. i przyznał K. O. prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym w związku z chorobą zawodową na okres od miesiąca złożenia wniosku, tj. od 1.12.2012r. do daty końcowej wskazanej przez biegłych, tj. do 31.07.2015r. Stosownie do treści art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Sąd był zobowiązany, przyznając odwołującemu prawo do renty, do zamieszczenia z urzędu w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego co do nieustalenia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji tj. zarówno przyznającego prawo do świadczenia, jak też jego brak (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.04.2010r., II UK 330/09, LEX 604220).
W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie nie zaistniały podstawy do obciążenia odpowiedzialnością organu rentowego za nieprzyznanie odwołującemu prawa do renty już na etapie postępowania przed KRUS. Zebrana przed KRUS dokumentacja medyczna nie pozwalała w sposób bezsprzeczny ustalić faktycznej daty powstania całkowitej niezdolności do pracy odwołującego w związku z rolniczą chorobą zawodową, a jedynie sam fakt istnienia tej choroby. Decyzja Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. o stwierdzeniu u odwołującego choroby zawodowej nie wskazywała daty powstania tej choroby.
Datę tę oraz datę powstania całkowitej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową można było ustalić dopiero po uzyskaniu dodatkowych dowodów w postaci dokumentacji medycznej, złożonej przez odwołującego oraz nadesłanej na żądanie Sądu z (...) Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. i te właśnie dokumenty stanowiły podstawę do ustalenia daty początkowej niezdolności do pracy w związku z chorobą zawodową i wydania opinii przez biegłą. Z tych względów Sąd uznał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do obciążenia odpowiedzialnością organu rentowego.