Appeal court overturned dismissal due to lack of legal personality, allowing claim against hospital clinic as organizational unit.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court overturned the first-instance dismissal which rejected the plaintiff's claim because the named defendant, a clinic, lacked legal personality. The plaintiff argued the dismissal resulted from ignorance of the clinic's status, while the lower court held the defect was non-curable. The court ruled that while the clinic itself lacks standing, the plaintiff's intent to sue the parent hospital was clear, making the dismissal improper.
Legislator headnote
AI generatedArt. 64 § 1 k.p.c.; Art. 33 § 1 k.c.: Where a plaintiff mistakenly names an organizational unit lacking legal personality as the defendant but clearly intends to sue the legally capable parent entity, the dismissal for lack of standing is improper if the identity of the intended party remains unchanged.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 167/16 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2016r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Ewa Tkocz (spr.) Sędziowie: SA Piotr Wójtowicz SA Ewa Solecka po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. K. przeciwko (...) Szpitalowi (...) we W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 13 stycznia 2016r., sygn. akt I C 961/15 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. SSA Ewa Solecka SSA Ewa Tkocz SSA Piotr Wójtowicz Sygn. akt I ACz 167/16
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy, na podstawie art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c., odrzucił pozew wniesiony przez R. K. uznając, że pozwana Klinika (...) we W. nie posiada osobowości prawnej, a tym samym nie ma zdolności sądowej w rozumieniu art. 64 § 1 k.p.c. W ocenie Sądu pierwszej instancji brak ten ma charakter nieusuwalny pierwotny, a zatem nie zaistniały przesłanki do zastosowania art. 70 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód R. K. wskazując, że błędne oznaczenie strony pozwanej wynikało z jego niewiedzy o braku zdolności sądowej Kliniki (...) we W.. Wniósł o uwzględnienie jego zażalenia wskazując jednocześnie, że stroną pozwaną w sprawie jest (...) Szpital (...) we W..
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Zażalenie jest skuteczne, a tym samym zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu. Stosownie do art. 64 § 1 k.p.c. każda osoba fizyczna i prawna ma zdolności do występowania w procesie jako strona (zdolność sądowa). Przepis § 1 1 tego artykułu przyznaje zdolność sądową także jednostkom organizacyjnym niebędącym osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną. Jednocześnie w myśl art. 33 1 § 1 k.c. do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, stosuje się odpowiednio przepisy o osobach prawnych.
W niniejszej sprawie powód dochodzi odszkodowania i zadośćuczynienia w związku z zabiegiem chirurgicznym, jaki przeprowadzono u niego w Oddziale(...) we W.. W pozwie wskazał jako stronę pozwaną Klinikę (...) ( (...) Szpital (...)) we W.. Będąc wezwanym do usunięcia braków formalnych pozwu poprzez dokładne określenie pozwanego podał, iż jest nim Klinika (...) we W.. Nie budzi wątpliwości, iż tak określona strona pozwana w myśl przywołanych przepisów nie posiada zdolności sądowej, albowiem Klinika ta działa w ramach (...) Szpitala (...) we W., który jako samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej posiada zdolność sądową w oparciu o art. 64 § 1 k.p.c. Nie zmienia to jednak faktu, iż wskazana przez powoda Klinika jest jednostką organizacyjną, w związku z której działalnością powód zgłosił swe roszczenie.
Sąd Okręgowy trafnie zauważył, że tego rodzaju uchybienie nie podlega usunięciu w trybie art. 70 k.p.c. Brak zdolności sądowej, o którym mowa w tym przepisie odnosi się do podmiotu będącego stroną procesową. Konieczną zatem przesłanką uzupełnienia tego braku jest zachowanie tożsamości stron, a więc zachowanie takiego stanu rzeczy, w którym zarówno przed uzupełnieniem, jak i po uzupełnieniu braku zdolności sądowej stroną pozostaje ten sam podmiot (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2002 r., sygn. akt I CKN 448/01, LEX nr 57226).
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały wskazane okoliczności skutkujące możliwością zastosowania powyższego przepisu. Niemniej, zauważyć trzeba, że powód określił w pozwie stronę pozwaną jako Klinikę (...) ( (...) Szpital (...)) we W., co wskazywać mogło jaki podmiot miał zamiar w rzeczywistości pozwać, lecz z uwagi na brak wystarczającej wiedzy w zakresie statusu prawnego pozwanego tego nie uczynił. Przywołać w tym miejscu wypada pogląd zawarty w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt I CSK 30/07, iż mylne oznaczenie w pozwie strony pozwanej nie daje podstawy do odrzucenia pozwu, gdy z przebiegu sprawy widoczne jest, kogo powód miał zamiar pozwać.
Skoro zaś w zażaleniu powód, wiedziony bez wątpienia treścią uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, jednoznacznie określił już stronę pozwaną jako (...) Szpital (...) we W., zaskarżone postanowienie ulec musiało zmianie poprzez jego uchylenie. Z tych względów, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c., Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. SSA Ewa Solecka SSA Ewa Tkocz SSA Piotr Wójtowicz