Legislator Case Law & Legislation
IV U 414/15 AI generated

Court dismisses appeal for parking permit due to lack of significant disability and mobility restrictions.

Case Number IV U 414/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's appeal regarding the denial of a parking permit. The plaintiff argued that his chronic back pain and leg injuries prevented free walking, while the opposing party contended the disability was only mild without significant mobility limitations. The court ruled against the plaintiff because expert medical opinions confirmed his condition did not meet the statutory thresholds for significant or moderate disability required for the permit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 8 ust. 3a pkt 1 Prawo o ruchu drogowym; Art. 4 ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych: A parking permit is granted only to persons with significant or moderate disability who have significantly restricted mobility, which was not established in this case.

Keywords

AI generated
parking permit eligibility disability degree assessment mobility restrictions road traffic law medical expert opinion administrative appeal dismissal disability classification

Cited Legislation

AI generated
Art. 8 ust. 3a pkt 1 Prawo o ruchu drogowym
z dnia (...), w zakresie w jakim ustalono, iż powód nie spełnia przesłanek określonych w art. 8ust.
Art. 4 ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
Zgodnie zaś z art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.
Art. 477 § 14 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, w oparciu o art. 477 14 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 414/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2014 roku w Ś. sprawy z odwołania H. F. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. w sprawie (...). (...) z dnia (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności odwołanie oddala.

UZASADNIENIE

Powód H. F. wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia (...), w zakresie w jakim ustalono, iż powód nie spełnia przesłanek określonych w art. 8ust. 3a ustawy Prawo o ruchu drogowym. W uzasadnieniu wskazał, iż jego stan zdrowia, który opisał, nie pozwala mu na swobodne piesze przemieszczanie się. W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania. Jak wskazano, w ocenie organu odwoławczego stopień naruszenia sprawności organizmu powoda kwalifikuje powoda do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności o przyczynie niepełnosprawności 05-R, nie występują jednak znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się.

Brak zatem było, zdaniem strony pozwanej, podstaw do wskazania uprawnień do karty parkingowej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: U powoda H. F. występują zmiany zwyrodnieniowo- dyskopatyczne kręgosłupa z przewlekłym zespołem bólowym, gonartroza pourazowa lewostronna zwłaszcza przedziału rzepkowo-udowego oraz stan po złamaniu kłykcia bocznego kości udowej lewej i otyłość. Daje to niepełnosprawność w stopniu co najwyżej lekkim z przyczyny 05-R. Dowód: ⚫ opinia biegłych sądowych k.14-15 ⚫ akta (...) ( w załączeniu) ⚫ dokumentacja lekarska powoda ( w aktach) Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył:

Odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U.2012.1137 ze zm. ) kartę parkingową wydaje się: osobie niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się. Zgodnie zaś z art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity Dz.U.2011.127.721 ze zm. ) Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.(1. ) Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.(2. ) Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.(3. )Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.(4. ) Zaliczenie do znacznego albo umiarkowanego stopnia niepełnosprawności osoby, o której mowa w ust. 1 lub 2, nie wyklucza możliwości zatrudnienia tej osoby u pracodawcy niezapewniającego warunków pracy chronionej, w przypadkach:1) przystosowania przez pracodawcę stanowiska pracy do potrzeb osoby niepełnosprawnej;2) zatrudnienia w formie telepracy.(5. ) Jak wynika ze stanu faktycznego powód nie spełnia wyżej wskazanych przesłanek w zakresie uzyskania karty parkingowej, nie ma bowiem znacznie ograniczonych możliwości samodzielnego poruszania się, a zdaniem biegłych stan zdrowia powoda nie uzasadnia zaliczenia powoda do osób niepełnosprawnych ponad stopień lekki.

Sąd w tym zakresie oparł się na opinii biegłych stanowiącej wnikliwą analizę stanu zdrowia powoda, rzeczowo i przekonująco uzasadnioną. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, w oparciu o art. 477 14 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie.